Kuba dënon kërcënimet ushtarake të SHBA-së
Presidenti Trump po rrit presionin ndaj qeverisë së Kubës, duke shtuar shqetësimet se kërcënimet e tij të vazhdueshme për pushtimin e ishullit në Karaibe mund të bëhen realitet.
Pse ka rëndësi: Një pushtim amerikan i Kubës do të shënonte përballjen më dramatike mes Uashingtonit dhe Havanës që nga kriza e raketave e vitit 1962 — dhe testin më të guximshëm deri tani të fushatës së Trumpit për të zgjeruar ndikimin e Amerikës në Hemisferën Perëndimore, sipas versionit të tij të Doktrinës Monroe.
Gjendja aktuale: Fluturimet amerikane të vëzhgimit dhe zbulimit janë shtuar ndjeshëm pranë brigjeve të Kubës që nga shkurti, sipas një analize të CNN mbi të dhënat e fluturimeve, të publikuar këtë javë.
SHBA vendosi sanksione të reja ndaj Havanës të enjten e kaluar, duke bërë që ministri i Jashtëm i Kubës t’i përshkruante këto masa si “ndëshkim kolektiv me natyrë gjenocidale”.
Ishulli po përballet gjithashtu me një krizë humanitare në përkeqësim, për të cilën zyrtarët kubanë fajësojnë “bllokadën energjetike” amerikane, që sipas tyre pengon furnizuesit e naftës t’i shërbejnë ishullit.
Edhe kapja e liderit venezuelian Nicolás Maduro i ka përkeqësuar më tej kushtet lokale, duke e shkëputur Kubën nga një furnizues kyç i naftës.
Mes rreshtave: Nuk ka shenja përfundimtare se Trump do ta ketë Kubën objektivin e radhës.
Presidenti i Brazilit, Luiz Inácio Lula da Silva, u tha gazetarëve të enjten e kaluar se Trump i kishte thënë privatisht gjatë një takimi me dyer të mbyllura në Shtëpinë e Bardhë se nuk ka ndërmend ta pushtojë Kubën.
Po, por: Trump ka shprehur vazhdimisht interes për një operacion ushtarak në Kubë, duke sugjeruar të premten se një aeroplanmbajtëse që po kthehej në SHBA nga Irani mund të vendosej pranë brigjeve të ishullit.
Ai tha se aeroplanmbajtësja mund të “vijë, të ndalet rreth 100 jardë larg bregut dhe ata do të thonë: ‘Faleminderit shumë. Dorëzohemi.’”
Në fokus: Sekretari i Shtetit, Marco Rubio, djali i emigrantëve kubanë, u tha gazetarëve javën e kaluar se sistemi ekonomik i vendit nuk funksionon dhe nuk mund të rregullohet.
“Dhe arsyeja pse ata nuk mund ta rregullojnë nuk është vetëm sepse janë komunistë. Kjo mjafton si e keqe”, tha ai për partinë në pushtet, të pazgjedhur nga populli.
“Por ata janë komunistë të paaftë. E vetmja gjë më e keqe se një komunist është një komunist i paaftë.”
Një zyrtar i Shtëpisë së Bardhë i tha Axios të hënën se “Kuba është një shtet në dështim, i drejtuar tmerrësisht keq për shumë vite, dhe sundimtarët e saj kanë pësuar një goditje të madhe me humbjen e mbështetjes nga Venezuela”.
Ai shtoi: “Siç deklaroi Presidenti, Kuba është një vend në dështim. Brenda një periudhe të shkurtër kohe ata do të bien, ‘dhe ne do të jemi aty për t’i ndihmuar’.”
Një zëdhënës i Departamentit të Shtetit i tha Axios se “regjimi kuban vazhdon të tregojë indiferencën e tij ndaj vuajtjeve të popullit dhe refuzon të reformohet ose të lejojë dërgimin e ndihmës jetike humanitare”.
“Presidenti Trump do të preferonte një zgjidhje diplomatike, por ai dhe administrata e tij nuk do të lejojnë që ishulli të përkeqësohet edhe më shumë dhe të kthehet në një kërcënim edhe më serioz për sigurinë kombëtare të Shteteve të Bashkuara.”
Pamja më e gjerë: Sebastian Arcos, drejtor i përkohshëm i Institutit për Studime Kubane në Universitetin Ndërkombëtar të Floridës, i tha Axios se beson se ndërhyrja ishte e mundshme menjëherë pasi Trump e shpalli Kubën kërcënim të afërt për sigurinë e SHBA-së në janar, por më pas Lufta e Iranit i zhvendosi asetet ushtarake drejt Lindjes së Mesme.
“Gjithçka u la në plan të dytë. Tani që shohim se lufta në Iran është disi pezull… mund të shoh një lloj rikthimi të fokusit te Kuba, jo vetëm te fluturimet e vëzhgimit, por edhe te deklaratat e presidentit, te Marco Rubio dhe te sanksionet që sapo u shpallën.”
Arcos shtoi se nuk beson se Trump do të dërgojë trupa tokësore, por mund të ndjekë një “veprim ushtarak nga distanca”, të ngjashëm me atë që ndodhi në Iran, që do ta “trondiste regjimin, do të çante udhëheqjen dhe ndoshta do të krijonte një mundësi që një lidership i ri të ngrihej”.
Çfarë po ndiqet: Arcos vuri në dukje se Dita e Pavarësisë së Kubës, që shënon fundin e okupimit amerikan të ishullit, është më 20 maj.
Ai tha se diçka mund të ndodhë atëherë, duke shtuar se “ka padyshim një ndjenjë pritjeje dhe ankthi në Miami dhe në Kubë”.
Më thellë: Rubio shpall sanksione të reja ndaj Kubës.
Shënim i redaktorit: Ky artikull është përditësuar me një përgjigje nga Departamenti i Shtetit./Axios
