Një natë e zakonshme ia ndryshoi përgjithmonë jetën 49-vjeçarit Serkan Özdemir nga Antalya e Turqisë. Në nëntor të vitit 2023, ai u kthye nga puna, u shtri në divan për të pushuar dhe e zuri gjumi. Kur u zgjua të nesërmen në mëngjes, nuk mund të qëndronte në këmbë. Mjekët më vonë i diagnostikuan paraplegji, një formë paralize që prek gjymtyrët e poshtme. Pas tre vjetësh trajtimi dhe rehabilitimi, ai ka filluar të ecë me ndihmën e një pajisjeje mbështetëse.
Ngjarja ka ndodhur në lagjen Muratpaşa të Antalyas, ku Serkan Özdemir jetonte vetëm dhe punonte si këshilltar shitjesh në një dyqan këpucësh.
Në nëntor të vitit 2023, pasi përfundoi orarin e punës, ai u kthye në shtëpi dhe u shtri në divan për të pushuar. Pa e kuptuar, e zuri gjumi. Të nesërmen në mëngjes, kur u përpoq të ngrihej për t’u përgatitur për punë, këmbët nuk e mbajtën dhe ai u rrëzua.
Fillimisht mendoi se kishte pësuar një ftohje ose ndonjë bllokim të muskujve të shpinës. Për dy ditë qëndroi në shtëpi, pushoi dhe mori ilaçe kundër gripit, duke shpresuar se gjendja do të përmirësohej.
Megjithatë, në fund të ditës së dytë, situata u përkeqësua. Ai humbi kontrollin mbi urinimin dhe kuptoi se problemi ishte shumë më serioz.
Me ndihmën e miqve, u dërgua në Spitalin e Edukimit dhe Kërkimeve të Antalyas, ku iu nënshtrua ekzaminimeve neurologjike.
Mjekët i diagnostikuan paraplegji, paralizë të gjymtyrëve të poshtme të lidhur me dëmtimin ose çrregullimin e funksionit të palcës kurrizore.
Nga një jetë aktive në varësi të plotë nga të tjerët
Deri në atë mëngjes, Özdemir kishte bërë një jetë normale, punonte dhe kujdesej vetë për të gjitha nevojat e përditshme.
Por brenda një nate humbi aftësinë për të ecur dhe mbeti i varur nga shtrati.
Gjatë kësaj periudhe të vështirë, miqtë i qëndruan pranë dhe e ndihmuan të përballonte problemet shëndetësore dhe ekonomike.
Me mbështetjen e Platformës së Solidaritetit dhe Ndihmës së Antalyas, ai filloi trajtimin në Spitalin e Fizioterapisë dhe Rehabilitimit në Kozaklı, në provincën Nevşehir.
Trajtimet e vazhdueshme, fizioterapia dhe ushtrimet rehabilituese i kanë mundësuar të rifitojë gradualisht një pjesë të aftësive funksionale.
“Nga i lidhur pas shtratit, tani mund të eci 15 minuta”
Duke rrëfyer përvojën e tij, Özdemir tregon se rehabilitimi ka sjellë përmirësime të konsiderueshme, ndonëse rruga drejt rikuperimit mbetet e gjatë.
“Në nëntor të vitit 2023 u ktheva në shtëpi. Kur u zgjova në mëngjes, kisha humbur aftësinë për të ecur. Falë trajtimeve kam arritur njëfarë përmirësimi, por procesi vazhdon ende”, shprehet ai.
Ai shpjegon se trajtimin e vazhdon në Kozaklı, ku qëndron për periudha tremujore.
“Trajtohem për tre muaj dhe më pas dal nga spitali. Meqenëse jetoj në Antalya, e kam të vështirë ta vazhdoj trajtimin rregullisht. Udhëtimet e vazhdueshme më krijojnë shumë probleme”, thotë Özdemir.
Megjithatë, rezultatet e arritura i japin shpresë.
“Falë trajtimit kam bërë përparim shumë të madh. Më parë isha i lidhur pas shtratit, ndërsa tani mund të eci rreth 15 minuta me ndihmën e një pajisjeje mbështetëse për ecje. Brenda shtëpisë i kryej vetë nevojat e mia. Laj enët, përgatis ushqimin, lahem dhe kujdesem për higjienën personale. Të gjitha këto tani mund t’i bëj vetë”, tregon ai.
Sipas tij, e vetmja punë shtëpiake që ende nuk arrin ta kryejë është larja dhe varja e perdeve.
“Atë ditë vrapoja dhe punoja, të nesërmen nuk mund të ecja”
Duke kujtuar momentet e para të sëmundjes, 49-vjeçari thotë se nuk kishte pasur asnjë shenjë paralajmëruese.
“Çdo njeri mund të përballet një ditë me aftësi të kufizuara. Këtë e kuptova vetë atë natë. Nuk kisha asnjë problem. Në mëngjes duhej të ngrihesha, të rruhesha, të shkoja në punë dhe të vazhdoja jetën time të zakonshme. Por nuk ndodhi kështu”, rrëfen ai.
“Ditën kur u sëmura, vrapoja dhe punoja normalisht. Nuk kisha asnjë shqetësim. Të nesërmen në mëngjes kisha humbur plotësisht aftësinë për të ecur”, shton Özdemir.
Ai kujton se fillimisht mendoi se bëhej fjalë për një ftohje ose një problem të përkohshëm në pjesën e poshtme të shpinës.
Por gjendja nuk u përmirësua dhe, gjatë ditës së dytë, vuri re se po humbiste gjithnjë e më shumë kontrollin mbi muskujt.
Ëndrra e tij më e madhe: Të dalë përsëri vetëm në rrugë
Pavarësisht vështirësive, Özdemir vazhdon ushtrimet edhe në shtëpi.
Synimi i tij kryesor është të fitojë një nivel të tillë pavarësie që t’i mundësojë të dalë nga banesa pa pasur nevojë për ndihmën e të tjerëve.
“Njeriu e ndien mungesën e jetës së mëparshme. Edhe unë, si çdo njeri tjetër, dua t’i kthehem përditshmërisë sime. E gjithë përpjekja ime ka vetëm këtë qëllim”, thotë ai.
Hapi i parë drejt këtij synimi është të arrijë të zbresë shkallët me paterica.
“Objektivi im i parë është të zbres shkallët duke përdorur patericat. Më pas dua të filloj të eci gradualisht me to. Ky është qëllimi im i vetëm”, shprehet 49-vjeçari.
Shoqata që e ndihmon: “Përparimi i tij na ka rikthyer shpresën”
Përfaqësuesi i Platformës së Solidaritetit dhe Ndihmës së Antalyas, Halit Mert, tregon se organizata e ka mbështetur Özdemirin gjatë gjithë periudhës së trajtimit.
Sipas tij, vullnetarët kanë ndihmuar në sigurimin e pajisjeve të nevojshme, mbulimin e disa shpenzimeve të përditshme dhe organizimin e udhëtimeve drejt spitalit të rehabilitimit në Kozaklı.
Organizata gjithashtu ka ndihmuar që ai të përfitojë pension invalidor për shkak të humbjes së aftësisë për punë.
Megjithatë, të ardhurat nga pensioni nuk mjaftojnë për të përballuar të gjitha shpenzimet.
“Ne vazhdojmë ta mbështesim, veçanërisht për transportin drejt spitalit jashtë qytetit. Shoqata jonë organizon udhëtimin e tij drejt Spitalit të Fizioterapisë në Kozaklı dhe kthimin në Antalya”, shpjegon Mert.
Ai thekson se trajtimi ka dhënë rezultate inkurajuese.
“Kemi arritur rezultate shumë të rëndësishme. Tani ai ka filluar të ecë me ndihmën e pajisjeve mbështetëse dhe kjo na ka rikthyer shpresën. Edhe Serkani është shumë i lumtur për përparimin e tij”, shprehet Mert.
Organizata synon të vazhdojë ndihmën derisa Özdemir të arrijë të ecë në mënyrë të pavarur.
“Shpresojmë ta mbështesim deri në ditën kur do të mund të ecë vetë. Vullnetarët tanë do të vazhdojnë të bëjnë gjithçka që është e mundur për trajtimin dhe rikuperimin e tij”, përfundon ai.
Çfarë është paraplegjia?
Paraplegjia është një gjendje neurologjike që karakterizohet nga humbja e pjesshme ose e plotë e lëvizjes së vullnetshme në gjymtyrët e poshtme, shpesh e shoqëruar me çrregullime të ndjeshmërisë dhe të kontrollit të fshikëzës urinare ose të zorrëve.
Ajo mund të shkaktohet nga dëmtime traumatike të palcës kurrizore, çrregullime të qarkullimit të gjakut, procese inflamatore dhe sëmundje të tjera neurologjike.
Në rastin e Serkan Özdemirit, mediat turke raportojnë diagnozën e paraplegjisë, por nuk japin një shkak të konfirmuar mjekësor të paralizës. Prandaj, nuk mund të thuhet se fjetja në divan e shkaktoi atë.
Pamundësia e papritur për të lëvizur këmbët, veçanërisht kur shoqërohet me humbjen e kontrollit mbi urinimin, përbën urgjencë mjekësore dhe kërkon vlerësim të menjëhershëm.
Burimet: NTV, Demirören Haber Ajansı (DHA), Haber7, Antalya Körfez Gazetesi – 5 tetor 2026.
