Për muaj të tërë, Arlinda Sylaj Zekaj kishte raportuar kërcënime, kishte kërkuar mbrojtje nga institucionet dhe ishte përpjekur të siguronte kthimin në shtëpinë e përbashkët dhe kujdesin për djalin e saj 12-vjeçar. Më 22 tetor 2026, vetëm tri ditë përpara vrasjes, ajo paralajmëroi me shkrim Prokurorinë se institucionet mund të detyroheshin të jepnin llogari vetëm pasi t’i merrej jeta. Më 25 tetor, ajo u vra në Vitomiricë të Pejës. Për krimin u arrestua kunati i saj, Albert Sylaj, ndërsa një hulumtim i MAT-it ka nxjerrë në dritë dokumente, dëshmi dhe komunikime që ngrenë pyetje të rënda për trajtimin institucional të rastit.
Nga jeta familjare në Amerikë te konfliktet në Kosovë
Më 14 shtator 2010, Arlinda Zekaj nga Radaci dhe Jeton Sylaj nga Deçani kurorëzuan martesën e tyre. Çifti ndërtoi jetën bashkëshortore në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku katër vjet më vonë u bë prind i një djali.
Familja jetoi për rreth 11 vjet në Nju Jork. Megjithatë, sipas deklaratave që Arlinda i kishte dhënë Policisë së Kosovës, marrëdhënia bashkëshortore ishte shoqëruar me dhunë psikologjike dhe fizike.
Në deklaratën e 10 korrikut 2026, ajo pretendonte se dhuna kishte filluar gjatë qëndrimit në Amerikë dhe se kishte pasur edhe një rast të raportuar te autoritetet amerikane.
Në vitin 2024, Arlinda dhe djali u kthyen në Kosovë, në fshatin Vitomiricë të Pejës, ku bashkëshortët kishin ndërtuar një shtëpi. Jetoni vazhdonte të punonte në SHBA dhe udhëtonte herë pas here drejt Kosovës.
Sipas deklarimeve të Arlindës, situata nuk ishte përmirësuar as pas kthimit. Ajo pretendonte se bashkëshorti e kishte detyruar të merrte një kredi prej 9.000 eurosh dhe vazhdonte të ushtronte dhunë psikologjike ndaj saj.
Kërcënimet me vdekje dhe largimi nga shtëpia
Konflikti bashkëshortor u përshkallëzua në dhjetor të vitit 2025.
Sipas deklaratës së Arlindës në polici, Jeton Sylaj i kishte kërkuar të largohej nga shtëpia, megjithëse ajo pretendonte se prona ishte ndërtuar dhe u përkiste të dyve.
Në deklarimin e saj, Arlinda kishte përshkruar edhe kërcënimet që pretendonte se kishte marrë nga bashkëshorti.
“Kam me të mbyt, kam me të ngreh zhag. As ushtria s’ka me mund me të heq prej dorës sime”, ishin fjalët kërcënuese që ajo ia atribuonte atij.
Ajo deklaronte gjithashtu se Jetoni e kishte kërcënuar se nuk do ta shihte më djalin.
Pas përplasjes, Arlinda ishte larguar nga banesa dhe ishte vendosur te familja e saj në Radac.
Në dëshminë e saj, ajo pretendonte se bashkëshorti kishte nxjerrë në oborr rrobat e saj, u kishte vënë flakën dhe i kishte dërguar një video të ngjarjes.
Këto pretendime u përfshinë më vonë në dokumentacionin e dorëzuar pranë institucioneve.
Djali 12-vjeçar dhe ndërprerja e kontakteve me nënën
Një nga çështjet qendrore të konfliktit ishte përkujdesja ndaj djalit të mitur.
Arlinda kishte deklaruar se, megjithëse ishte ndarë faktikisht nga bashkëshorti, nuk ia kishte ndaluar djalit kontaktet me familjarët e babait.
Sipas saj, më 20 qershor 2026, pas përfundimit të vitit shkollor, djali kishte shkuar për vizitë te gjyshja dhe xhaxhallarët.
Por situata kishte ndryshuar kur kontaktet telefonike mes nënës dhe djalit ishin ndërprerë.
Arlinda pretendonte se ish-bashkëshorti po ndikonte te djali për ta mbajtur larg saj dhe kishte kërkuar ndërhyrjen e policisë.
Në deklaratën e saj, ajo shprehej se djali e kishte bllokuar në telefon dhe nuk dëshironte më të jetonte me të.
Ndërkohë, gjatë intervistimit nga organet përgjegjëse, djali kishte shprehur dëshirën të qëndronte te familja e xhaxhait. Ai kishte përmendur përvoja që, sipas deklarimit të tij, e kishin bërë të ndihej i pasigurt dhe i shqetësuar gjatë qëndrimit te familjarët e nënës.
Këto deklarime u bënë pjesë e procedurave institucionale lidhur me përkujdesjen për fëmijën.
10 korrik: Arlinda deklaron se ndihet shumë e rrezikuar
Më 10 korrik 2026, Arlinda u paraqit në Policinë e Pejës, ku raportoi kërcënimet dhe konfliktin me bashkëshortin.
Gjatë intervistimit, ajo u pyet nëse ndihej e rrezikuar nga Jeton Sylaj.
Përgjigjja e saj ishte e shkurtër dhe e qartë:
“Po, shumë.”
Po atë ditë, në polici u intervistua edhe djali 12-vjeçar, në prani të një përfaqësuesi të Qendrës për Punë Sociale.
Sipas hulumtimit të MAT-it, pas intervistimit të palëve dhe komunikimit me prokuroren kujdestare, fëmija mbeti nën përkujdesjen e xhaxhait, duke u marrë parasysh dëshira e shprehur prej tij dhe fakti se babai ndodhej në Amerikë.
Avokatja e Arlindës, Adelina Hoxha, e kundërshtoi mënyrën se si ishte zhvilluar procedura.
Ajo pretendonte se intervistimi i fëmijës nuk kishte respektuar të gjitha garancitë procedurale, veçanërisht për sa i përket pranisë së psikologut dhe nevojës për përkthyes, duke qenë se fëmija kishte jetuar në SHBA.
Këto pretendime të avokates për shkelje procedurale nuk përbëjnë, në vetvete, konstatime përfundimtare të përgjegjësisë së zyrtarëve.
Ankesa për mënyrën e trajtimit të fëmijës
Më 16 korrik 2026, avokatja Adelina Hoxha i dërgoi Policisë së Pejës një kërkesë urgjente.
Në dokument, ajo kërkonte trajtimin e pretendimeve për shkelje ligjore dhe ndërmarrjen e veprimeve për të siguruar prova të rëndësishme.
Ndër kërkesat ishin sigurimi i regjistrimeve të kamerave të sigurisë, intervistimi i fëmijës me psikolog dhe verifikimi i rrethanave në të cilat ai ishte lënë nën kujdesin e personave të tretë.
Përfaqësuesja ligjore ngrinte shqetësime edhe për ndikimin e mundshëm psikologjik të konfliktit familjar mbi fëmijën.
Më 17 korrik, Policia e Pejës paraqiti kallëzim penal ndaj Jeton Sylajt, nën dyshimin për veprën penale të kanosjes.
Avokatja paraqiti gjithashtu ankesa ndaj përfaqësuesve të Qendrës për Punë Sociale në Pejë, duke kërkuar shqyrtimin e përgjegjësisë së tyre disiplinore.
Sipas saj, autoritetet nuk kishin ndërmarrë veprimet e nevojshme për të mbrojtur interesin më të mirë të fëmijës dhe për të trajtuar raportimet për dhunë në familje.
Jeton Sylaj pranon deklarimin e kërcënimeve, por mohon ndikimin te djali
Më 23 korrik 2026, Jeton Sylaj dha deklaratë lidhur me marrëdhënien me Arlindën dhe konfliktin për djalin.
Sipas dokumentacionit të paraqitur në hulumtim, ai pranoi se ia kishte thënë bashkëshortes fjalët kërcënuese, por i lidhi ato me pretendimin se djali ndihej i rrezikuar.
Jetoni mohoi se kishte ushtruar ndikim mbi fëmijën që të refuzonte kontaktet me nënën.
Ai deklaroi se djali nuk dëshironte të jetonte me Arlindën dhe se këtë qëndrim e kishte shprehur edhe para institucioneve.
Po atë ditë, djali u paraqit në polici dhe kërkoi mbrojtje ndaj nënës.
Sipas raportit psikologjik të cituar nga MAT-i, fëmija shfaqte shenja stresi dhe tensioni, ndërsa nuk e kuptonte plotësisht domethënien e urdhrit mbrojtës që kërkonte.
Në raport thuhej se djali nuk kishte përshkruar dhunë fizike të ushtruar ndaj tij nga nëna.
Këto rrethana e komplikuan më tej procesin për përcaktimin e përkujdesjes ndaj fëmijës.
Dy kërkesa për mbrojtje dhe vendimi i 7 shtatorit
Arlinda iu drejtua Gjykatës Themelore në Pejë me kërkesa për urdhër mbrojtës.
Sipas dokumentacionit të publikuar në hulumtim, kërkesat ishin paraqitur më 27 mars dhe më 7 shtator 2026.
Më 7 shtator, gjyqtari Migjen Kastrati miratoi pjesërisht kërkesën për mbrojtje.
Vendimi përmbante masa për ndalimin e kërcënimeve, shqetësimeve dhe dhunës, si dhe detyrimin që Jeton Sylaj ta lejonte Arlindën të kthehej në shtëpinë e përbashkët.
Megjithatë, gjykata nuk e miratoi kërkesën që kujdesi i përkohshëm për djalin t’i besohej nënës.
Hulumtimi identifikoi edhe paqartësi në formulimin e aktvendimit, përfshirë përcaktimin e distancës mbrojtëse dhe adresën ku ajo duhej të zbatohej.
Në pjesë të dokumentit, emri i Arlindës ishte shkruar gabimisht si Adelina.
Avokatja e kundërshtoi pjesën e vendimit që lidhej me fëmijën, duke argumentuar se babai nuk jetonte vazhdimisht në Kosovë dhe se duhej të merrej parasysh kujdesi që Arlinda kishte ushtruar më parë ndaj të birit.
Urdhri mbrojtës që Arlinda kërkonte të zbatohej
Megjithëse kishte marrë vendim gjyqësor për kthimin në shtëpinë e përbashkët, Arlinda vazhdonte të raportonte se nuk po lejohej të hynte në banesë.
Në deklarimet e saj, ajo theksonte se ishte bashkëpronare e shtëpisë në Vitomiricë dhe se nuk mund të privohej nga përdorimi i saj.
Një shqetësim tjetër ishte mungesa e informacionit për vendndodhjen dhe përkujdesjen e djalit, sidomos gjatë periudhave kur Jetoni udhëtonte në SHBA.
Më 22 shtator, Qendra për Punë Sociale njoftoi Prokurorinë se, gjatë një vizite në banesë, kishte konstatuar se babai ishte larguar për në Amerikë dhe se djali ishte nën përkujdesjen e xhaxhait.
Më 5 tetor, Qendra për Punë Sociale i dorëzoi gjykatës raportin për gjendjen e fëmijës.
Në raport rekomandohej që kthimi i menjëhershëm te nëna të shtyhej, duke u argumentuar se djali nuk ishte emocionalisht i përgatitur dhe kishte nevojë për mbështetje psikologjike.
16 tetor: Gjykata ia beson përkohësisht djalin Arlindës
Më 16 tetor 2026, Gjykata Themelore në Pejë nxori një aktvendim të ri.
Këtë herë, gjykata vendosi që kujdesi i përkohshëm për djalin t’i besohej Arlindës, përfshirë mbajtjen, rritjen dhe edukimin e tij.
Vendimi parashikonte edhe kontaktet e babait me fëmijën gjatë fundjavave, me dorëzim dhe kthim përmes Qendrës për Punë Sociale.
Gjykata përsëriti detyrimin që Jeton Sylaj ta lejonte Arlindën të kthehej në shtëpinë e përbashkët në Vitomiricë.
Por, sipas dëshmive dhe deklarimeve të paraqitura në hulumtim, zbatimi i këtij vendimi vazhdonte të haste pengesa.
Për Arlindën, sigurimi i një vendimi në favor të saj nuk kishte sjellë përfundimin e konfliktit.
22 tetor: Letra që paralajmëroi tragjedinë
Më 22 tetor 2026, tri ditë përpara se të vritej, Arlinda iu drejtua me një kërkesë urgjente Prokurorisë Themelore në Pejë.
Letra ishte shkruar me dorë dhe përmbante një paralajmërim të rëndë.
“Kjo është kërkesa ime e fundit”, shkruante ajo.
Më tej, Arlinda shprehte shqetësimin se institucionet mund të detyroheshin të jepnin llogari vetëm pasi t’i merrej jeta.
Në letër, ajo kërkonte zbatimin e urdhrit mbrojtës dhe përgjegjësi për zyrtarët që, sipas saj, nuk kishin kryer detyrimet ligjore.
Ajo e lidhte situatën e saj me problemin më të gjerë të dhunës ndaj grave dhe moszbatimin e vendimeve të institucioneve.
Po atë ditë, Arlinda iu drejtua edhe Gjykatës Themelore në Pejë me një tjetër shkresë.
Kërkesat e saj dëshmojnë se vetëm pak ditë përpara vrasjes ajo vazhdonte të kërkonte ndërhyrje institucionale për sigurinë, banesën dhe djalin.
Përplasja në polici: “Ju duhet ta zbatoni vendimin”
Një nga pjesët më tronditëse të hulumtimit të MAT-it është regjistrimi i një bisede mes Arlindës dhe një zyrtari policor më 22 tetor.
Në komunikimin me togerin Faruk Muçolli, Arlinda kërkonte zbatimin e vendimit gjyqësor.
Ajo ankohej se kishte shkuar vazhdimisht në polici dhe se institucionet nuk kishin ndërmarrë veprimet që ajo i konsideronte të domosdoshme.
“Ju duhet ta zbatoni vendimin, kaq. Shumë e thjeshtë është”, dëgjohet të këmbëngulë ajo.
Gjatë bisedës, ajo paralajmëronte për pasojat e mundshme dhe shprehte pakënaqësi për mënyrën e trajtimit.
Regjistrimi tregon një konflikt të thellë mes kërkesave të saj për mbrojtje dhe interpretimit që zyrtarët policorë i bënin detyrimeve të tyre.
Megjithatë, vetëm nga ky komunikim nuk mund të përcaktohet përfundimisht nëse ka pasur përgjegjësi penale apo disiplinore. Kjo kërkon shqyrtimin e të gjitha veprimeve, dokumenteve dhe kompetencave ligjore.
Kthimi në shtëpinë e përbashkët dhe frika për jetën
Pas kërkesave të përsëritura, Arlinda u shoqërua nga policia drejt banesës në Vitomiricë.
Sipas procesverbaleve të paraqitura në hulumtim, gjatë përpjekjeve për zbatimin e vendimit pati kundërshtime dhe përplasje mes saj dhe familjarëve të ish-bashkëshortit.
Në një rast, pas vlerësimit të situatës si të acaruar, u rekomandua që ajo të kthehej te familja e saj.
Më pas, Arlinda arriti të vendosej në shtëpinë e përbashkët, por konflikti vazhdoi.
Ajo pretendonte se familjarët e bashkëshortit e pengonin në përdorimin normal të banesës dhe se ndihej e kërcënuar.
Një nga shqetësimet kryesore mbetej djali, me të cilin ajo dëshironte të takohej dhe të jetonte.
Në deklarimet e saj, Arlinda insistonte se nuk do të hiqte dorë nga djali dhe nga e drejta për të shfrytëzuar pronën.
25 tetor: Kërcënimi i fundit i raportuar dhe vrasja
Më 25 tetor, konflikti mori një tjetër kthesë të rëndë.
Arlinda raportoi në polici se ish-bashkëshorti e kishte kërcënuar sërish gjatë një përplasjeje në banesë.
Sipas deklarimit të saj, konflikti kishte nisur lidhur me përdorimin e lavatriçes dhe më pas ishte përshkallëzuar në kërcënime.
Ajo pretendonte se Jetoni i kishte thënë se do ta thyente dhe do ta mbyste, ndërsa i kishte kërkuar të mos sillej si pronare e shtëpisë.
Arlinda kishte telefonuar policinë.
Gjatë intervistimit, zyrtarët e pyetën nëse pranonte të shkonte në strehimore.
Përgjigjja e saj ishte:
“Jo, unë nuk pranoj të shkoj në strehimore. Unë dua të shkoj në shtëpinë time.”
E pyetur nëse ndihej e sigurt të kthehej në banesë, ajo pranoi se nuk ndihej mjaftueshëm e sigurt, por theksoi se nuk do të hiqte dorë nga djali dhe pasuria.
Pas intervistimit dhe me urdhër të prokurorit, Jeton Sylaj u ndalua për 48 orë nën dyshimin për dhunë në familje.
Arlinda u shoqërua nga policia për në banesën e saj në Vitomiricë.
Por pak minuta pasi policët ishin larguar, ndodhi tragjedia.
Rreth orës 21:10, organet e rendit u njoftuan se Arlinda ishte gjetur pa shenja jete.
Gruaja që prej muajsh kishte kërkuar mbrojtje dhe zbatimin e vendimeve gjyqësore ishte vrarë në shtëpinë ku kishte luftuar të kthehej.
Arrestimi i Albert Sylajt dhe paraburgimi
Pas vrasjes, Policia e Kosovës nisi kërkimet për Albert Sylajn, kunatin e viktimës, i dyshuar për kryerjen e krimit.
Ai u lokalizua dhe u arrestua më 27 tetor 2026, rreth orës 23:40, në Deçan, pas veprimeve intensive policore dhe bashkëpunimit me qytetarët.
Më 28 tetor, Gjykata Themelore në Pejë miratoi kërkesën e Prokurorisë për caktimin e masës së paraburgimit prej 30 ditësh ndaj tij.
Albert Sylaj dyshohet për veprën penale të vrasjes së rëndë. Përgjegjësia e tij penale mbetet objekt i procedurës gjyqësore dhe duhet të përcaktohet me vendim përfundimtar të drejtësisë.
Arlinda u varros më 27 tetor në Radac të Pejës.
Në ceremoninë e varrimit mori pjesë edhe djali i saj, i cili, sipas hulumtimit, pas ceremonisë u largua nën shoqërimin e punonjësve të Qendrës për Punë Sociale.
Dëshmitë që ngrenë pyetje për të kaluarën
Hulumtimi i MAT-it përfshin edhe dëshminë e Ana Zhubit, një mikeje të Arlindës nga periudha e jetesës në Amerikë.
Ajo pretendon se Jeton Sylaj kishte pasur më herët probleme me drejtësinë amerikane për dhunë në familje.
Sipas dëshmisë së saj, ai kishte qenë i martuar më parë dhe kishte humbur kontaktet me dy vajzat nga ajo martesë.
Zhubi deklaronte gjithashtu se kishte vërejtur sjellje përçmuese dhe ofenduese të Jetonit ndaj Arlindës.
Këto janë pretendime të dëshmitares, ndërsa dokumentacioni zyrtar amerikan që do të vërtetonte të gjitha rrethanat e përmendura nuk paraqitet i konfirmuar në materialin e shqyrtuar.
Edhe avokatja e Arlindës kishte kërkuar më herët verifikimin e pretendimeve lidhur me historikun e ish-bashkëshortit në SHBA.
Përgjegjësia e institucioneve: Çfarë duhet të sqarohet?
Hulumtimi nxjerr në pah një varg çështjesh që kërkojnë sqarim nga institucionet kompetente.
E para lidhet me vlerësimin e rrezikut. Arlinda kishte deklaruar që më 10 korrik se ndihej shumë e kërcënuar, ndërsa më vonë kishte paraqitur edhe kërcënime të tjera.
E dyta ka të bëjë me zbatimin e urdhrave mbrojtës. Gjykata kishte vendosur që ajo të lejohej të kthehej në banesën e përbashkët, por përpjekjet për realizimin e kësaj të drejte ishin shoqëruar me pengesa të vazhdueshme.
E treta lidhet me procedurat për fëmijën. Përfaqësuesja ligjore e Arlindës kishte kundërshtuar mënyrën e intervistimit dhe vendimet lidhur me përkujdesjen ndaj tij.
E katërta ka të bëjë me koordinimin mes policisë, prokurorisë, gjykatës dhe Qendrës për Punë Sociale.
Por pyetja më urgjente lidhet me orët e fundit të jetës së Arlindës: Si u vlerësua siguria e saj pas raportimit të kërcënimeve dhe përpara kthimit në banesën ku, pak më vonë, u gjet e vrarë?
Përgjigjja kërkon verifikimin e veprimeve konkrete të institucioneve dhe nuk mund të nxirret vetëm nga përfundimi tragjik i ngjarjes.
Kronologjia e ngjarjeve kryesore
- 14 shtator 2010: Arlinda Zekaj dhe Jeton Sylaj martohen.
- 2024: Arlinda dhe djali kthehen nga SHBA-ja në Kosovë.
- Dhjetor 2025: Sipas Arlindës, konflikti bashkëshortor përshkallëzohet dhe ajo largohet nga shtëpia.
- 27 mars 2026: Paraqitet një kërkesë për urdhër mbrojtës.
- 20 qershor 2026: Djali shkon te familjarët e babait; sipas Arlindës, më pas ndërpriten kontaktet.
- 10 korrik 2026: Arlinda raporton kërcënimet në polici dhe deklaron se ndihet shumë e rrezikuar.
- 16 korrik 2026: Avokatja e saj paraqet kërkesë urgjente në polici.
- 17 korrik 2026: Policia paraqet kallëzim penal ndaj Jeton Sylajt për kanosje.
- 23 korrik 2026: Jeton Sylaj jep deklaratë; djali kërkon mbrojtje ndaj nënës.
- 7 shtator 2026: Gjykata miraton pjesërisht kërkesën e Arlindës për mbrojtje.
- 5 tetor 2026: Qendra për Punë Sociale dorëzon raportin për gjendjen e fëmijës.
- 16 tetor 2026: Gjykata ia beson përkohësisht Arlindës kujdesin për djalin.
- 22 tetor 2026: Arlinda i drejton Prokurorisë një kërkesë urgjente dhe paralajmëron për rrezikun ndaj jetës.
- 25 tetor 2026: Pas raportimit të një tjetër kërcënimi, Jeton Sylaj ndalohet për 48 orë. Arlinda kthehet në banesë e shoqëruar nga policia dhe më vonë gjendet e vrarë.
- 27 tetor 2026: Arlinda varroset në Radac. Në mbrëmje, Albert Sylaj arrestohet në Deçan.
- 28 tetor 2026: Gjykata cakton paraburgim prej 30 ditësh ndaj Albert Sylajt.
Një vrasje që kërkon përgjigje përtej autorit të dyshuar
Rasti i Arlinda Zekajt nuk përbën vetëm një dosje për vrasje të rëndë.
Ai përfshin muaj të tërë raportimesh, dokumente të dorëzuara pranë institucioneve, kërkesa për mbrojtje, vendime gjyqësore dhe një konflikt të ndërlikuar lidhur me të drejtën e përkujdesjes për fëmijën.
Arlinda kërkonte të kthehej në shtëpinë e saj dhe të jetonte pranë djalit, duke paralajmëruar vazhdimisht se ndihej e kërcënuar.
Tri ditë përpara vrasjes, ajo kishte shprehur me shkrim frikën se institucionet do të jepnin llogari vetëm pasi të humbte jetën.
Më 25 tetor, ajo u vra.
Për krimin është arrestuar Albert Sylaj, por hulumtimi i MAT-it ngre pyetje që shkojnë përtej përgjegjësisë së autorit të dyshuar.
A u vlerësuan në kohë paralajmërimet e Arlindës? A u zbatuan siç duhej masat mbrojtëse? A pati mangësi në koordinimin institucional? Dhe, mbi të gjitha, a mund të ishte parandaluar kjo tragjedi?
Përgjigjet kërkojnë hetim të plotë, transparent dhe të paanshëm.
Në fund të kësaj historie mbetet jeta e një gruaje që kërkoi mbrojtje dhe një fëmijë që humbi nënën.
Burimi: Hulumtimi investigativ i MAT-it, “Vrasja e protokolluar nga viktima”, publikuar më 28 tetor 2026. Artikulli është përgatitur dhe redaktuar nga Tetova News mbi bazën e dokumentacionit, deklarimeve, dëshmive dhe kronologjisë së paraqitur në hulumtim. Pretendimet ndaj personave dhe institucioneve janë paraqitur me atribuim dhe nuk nënkuptojnë përgjegjësi të provuar penale apo disiplinore.
Videoja e plotë e hulumtimit:
