Venezuela po përballet me një nga katastrofat më të rënda natyrore të historisë së saj moderne, pasi dy tërmete të fuqishme, me magnitudë 7.2 dhe 7.5, goditën veriun e vendit brenda më pak se një minute, duke shkaktuar shembje ndërtesash, panik masiv, dëme të mëdha infrastrukturore, mbyllje të aeroportit kryesor dhe një operacion të gjerë kërkim-shpëtimi që vazhdon ende nën rrënoja.
Bilanci i përditësuar nga autoritetet venezuelase flet për të paktën 164 të vdekur dhe 971 të plagosur, pas një raporti të parë që kishte konfirmuar 32 viktima dhe më shumë se 700 të lënduar. Megjithatë, shifrat mbeten paraprake. Arsyeja kryesore është La Guaira, shteti bregdetar pranë Karakasit, i shpallur “zonë katastrofe” dhe i përshkruar nga autoritetet si vendi më i goditur nga tërmetet. Ende nuk është plotësisht e qartë nëse bilanci i fundit i viktimave e përfshin tërësisht këtë rajon.
Tërmetet ndodhën të mërkurën pasdite, më 24 qershor 2026, në një ditë feste kombëtare në Venezuelë, kur shumë qytetarë ndodheshin në shtëpi, në ambiente publike, në rrugë, në stadiume, në qendra tregtare apo në zonat bregdetare. Goditja e parë u pasua nga një e dytë edhe më e fuqishme, vetëm 39 sekonda më vonë. Kjo sekuencë e rrallë dhe e dhunshme sizmike e ktheu brenda sekondash veriun e Venezuelës në një zonë emergjence kombëtare.
Si nisi katastrofa
Sipas të dhënave të para sizmologjike, lëkundja e parë u regjistrua rreth orës 18:04–18:05 me kohën lokale. Ajo kishte magnitudë 7.2 dhe epiqendër në zonën qendrore-veriore të vendit, pranë Carabobo-s dhe Yaracuy-t. Vetëm 39 sekonda më vonë ndodhi tërmeti i dytë, me magnitudë 7.5, në të njëjtin sistem sizmik.
Në praktikë, kjo do të thotë se shumë ndërtesa që u dëmtuan nga goditja e parë u përballën menjëherë me një lëkundje të dytë, edhe më të fuqishme. Ky është një nga faktorët që mund të ketë rritur numrin e shembjeve dhe dëmeve strukturore.
Tërmetet ishin të cekëta, me thellësi rreth 10 kilometra. Kjo është veçanërisht e rrezikshme për zonat urbane, sepse energjia e lëkundjes arrin në sipërfaqe me forcë më të madhe. Për këtë arsye, edhe pse epiqendra nuk ndodhej në qendër të Karakasit, kryeqyteti dhe zonat bregdetare u goditën rëndë.
Sizmologët e lidhin ngjarjen me lëvizjet në kufirin kompleks mes pllakës së Karaibeve dhe asaj të Amerikës së Jugut. USGS e ka përshkruar mekanizmin si një çarje sipërfaqësore me zhvendosje horizontale, tipike për sistemet ku dy blloqe tektonike rrëshqasin anash njëra-tjetrës. Në këtë rast, dy goditjet e mëdha brenda pak sekondash tregojnë për një proces kompleks çarjesh dhe ndërveprimi sizmik.
Bilanci: nga 32 në 164 të vdekur
Në orët e para pas katastrofës, presidentja në detyrë, Delcy Rodríguez, raportoi 32 të vdekur dhe më shumë se 700 të plagosur. Ajo sqaroi menjëherë se ky bilanc nuk përfshinte ende plotësisht La Guaira-n, rajonin më të prekur.
Disa orë më vonë, bilanci u rrit ndjeshëm: të paktën 164 të vdekur dhe 971 të plagosur. Kjo është shifra më e re e raportuar nga autoritetet venezuelase dhe e përcjellë nga mediat ndërkombëtare.
Megjithatë, ky nuk është bilanci përfundimtar. Ekipet e shpëtimit vazhdojnë të punojnë në La Guaira, Karakas, Montalbán, Morón, San Bernardino, Altamira, Los Palos Grandes, Baruta, Chacao dhe zona të tjera ku janë raportuar shembje, dëmtime strukturore dhe njerëz të bllokuar nën rrënoja.
Në katastrofa të tilla, bilanci i parë zakonisht është shumë më i ulët se realiteti në terren. Arsyeja është se komunikimet ndërpriten, rrugët bllokohen, ndërtesat mbeten të pasigurta, ndërsa ekipet e shpëtimit duhet të kontrollojnë objekt për objekt, kat për kat dhe rrënojë pas rrënoje.
La Guaira, “zona zero” e tragjedisë
La Guaira është kthyer në emrin më të rëndë të kësaj katastrofe. Ky shtet bregdetar, pranë Karakasit, është shpallur zonë katastrofe nga autoritetet. Delcy Rodríguez ka deklaruar se aty ka dhjetëra ndërtesa të shembura dhe se operacionet e shpëtimit janë “shumë të vështira”.
La Guaira është veçanërisht e cenueshme për disa arsye. Është zonë bregdetare, me dendësi të lartë banimi, me ndërtime përgjatë shpatit dhe vijës detare, me port, rrugë strategjike dhe aeroportin kryesor të vendit në afërsi. Për shkak të festës kombëtare, mund të ketë pasur më shumë njerëz se zakonisht në zona publike, plazhe, hotele dhe banesa familjare.
Pamjet dhe dëshmitë nga terreni flasin për ndërtesa të shembura, qytetarë që largohen me fëmijë në krahë, rrugë të mbuluara nga rrënojat, njerëz që kërkojnë ndihmë dhe ekipe shpëtimi që punojnë me urgjencë për të nxjerrë të mbijetuarit.
La Guaira ka edhe një kujtesë historike tragjike: katastrofën e Vargasit në vitin 1999, kur përmbytjet dhe rrëshqitjet e dheut shkaktuan mijëra viktima. Këtë herë, goditja nuk erdhi nga shiu, por nga toka. Megjithatë, frika kolektive është e ngjashme: një rajon i tërë i kthyer në zonë kërkim-shpëtimi.
Karakasi nën panik
Në kryeqytetin Karakas, lëkundjet shkaktuan panik të menjëhershëm. Banorët dolën nga apartamentet, zyrat, qendrat tregtare, restorantet dhe ndërtesat publike. Në disa lagje u raportuan shembje, çarje të thella muresh, rënie fasadash, xhama të thyer dhe automjete të mbuluara nga rrënojat.
Los Palos Grandes, në komunën Chacao, është përmendur si një nga zonat më të prekura të kryeqytetit. Aty u raportuan ndërtesa të dëmtuara rëndë, njerëz që flinin në rrugë, familje që prisnin lajme për të afërmit dhe ekipe shpëtimi që kërkonin nën rrënoja.
Në San Bernardino, në veri të Karakasit, ekipet e emergjencës kërkuan të mbijetuar nën rrënojat e një ndërtese të shembur. Në Altamira u raportua shembja e një ndërtese rezidenciale, me automjete të shtypura nën beton. Në Baruta, autoritetet lokale njoftuan evakuime për shkak të dëmtimeve strukturore. Në Chacao u raportuan të paktën dy struktura të shembura dhe operacione aktive kërkimi.
Karakasi, për shkak të dendësisë urbane, ndërtesave shumëkatëshe dhe zonave me ndërtime të vjetra, mbetet një nga frontet kryesore të emergjencës.
Montalbán, Morón dhe Carabobo: dëme të rënda pranë epiqendrës
Në Carabobo, sidomos në zonat Morón dhe Montalbán, janë raportuar dëme të rënda në ndërtesa banimi, objekte tregtare dhe infrastrukturë rrugore. Montalbán përmendet si një nga pikat ku janë raportuar kolapse të shumta strukturash dhe njerëz të bllokuar nën rrënoja.
Në Redomën e Morón, një nyje e rëndësishme rrugore që lidh qarkullimin drejt perëndimit të Venezuelës dhe zonave portuale, banorët kanë raportuar çarje të thella dhe dëmtime në anët e rrugës. Kjo mund të ndikojë në lëvizjen e ndihmave, të ambulancave dhe të mjeteve të rënda të shpëtimit.
Në një katastrofë të tillë, rrugët nuk janë thjesht infrastrukturë transporti. Ato janë korridore shpëtimi. Çdo çarje, shembje apo bllokim i tyre vonon ndihmën dhe mund të kushtojë jetë.
Aeroporti kryesor i vendit mbyllet
Një nga pasojat më serioze është mbyllja e Aeroportit Ndërkombëtar Simón Bolívar në Maiquetía, aeroporti kryesor i Venezuelës dhe porta ajrore e Karakasit.
Autoritetet njoftuan se aeroporti do të qëndrojë i mbyllur për shkak të dëmtimeve të rënda në infrastrukturë. Në raportimet nga vendi flitet për rënie të pjesëve të tavanit në terminal, pluhur, rrënoja në korridore dhe evakuim të pasagjerëve.
Mbyllja e Maiquetía-s ka peshë të madhe strategjike. Ajo vështirëson ardhjen e ekipeve ndërkombëtare të shpëtimit, transportin e pajisjeve emergjente, hyrjen e furnizimeve mjekësore dhe lëvizjen e qytetarëve. Nëse aeroporti kryesor nuk rikthehet shpejt në funksion, Venezuela do të duhet të mbështetet në aeroporte alternative, porte detare dhe korridore tokësore.
Metro, hekurudha, gaz dhe ujë: vendi në gjendje emergjence
Pas tërmeteve, qeveria shpalli gjendjen e emergjencës kombëtare dhe aktivizoi një strukturë të posaçme krize. Autoritetet njoftuan pezullimin e metrosë dhe hekurudhave për arsye sigurie, si dhe ndërprerjen preventive të furnizimit me gaz në Caracas dhe La Guaira.
Ministri i Brendshëm, Diosdado Cabello, kërkoi që qytetarët të mos qëndrojnë në ndërtesa të dëmtuara, sepse pasgoditjet mund të shkaktojnë shembje të reja. Ai njoftoi edhe ndërprerjen e përkohshme të gazit në disa ndërtesa, për të shmangur shpërthime apo zjarre pas dëmtimeve të mundshme në rrjet.
Raportimet flasin gjithashtu për probleme serioze me furnizimin me ujë në Miranda, Caracas, Yaracuy, Zulia dhe La Guaira. Në disa zona janë raportuar ndërprerje të energjisë elektrike, internetit dhe komunikimeve telefonike.
Këto dëme e kthejnë krizën nga një emergjencë sizmike në një krizë të plotë humanitare: njerëzit kanë nevojë për strehim, ujë, ushqim, ilaçe, energji, komunikim dhe siguri.
Mijëra qytetarë kalojnë natën jashtë
Frika nga pasgoditjet detyroi mijëra venezuelas të kalonin natën jashtë. Në Karakas dhe zona të tjera të goditura, familjet fjetën në rrugë, parqe, sheshe, fusha sportive, makina, çarçafë dhe dyshekë të improvizuar.
Kjo nuk ishte vetëm panik psikologjik. Pas një tërmeti të madh, ndërtesat e dëmtuara mund të shemben nga pasgoditje më të vogla. Për këtë arsye, autoritetet kërkuan evakuimin e çdo strukture me dëme të dukshme.
Njerëzit nuk dinin nëse mund të ktheheshin në shtëpi. Disa qëndruan pranë rrënojave ku mund të ndodheshin të afërmit e tyre. Të tjerë prisnin lajme nga spitalet ose nga ekipet e shpëtimit. Në shumë raste, mungesa e sinjalit telefonik dhe internetit e shtoi ankthin.
Pasgoditjet dhe rreziku i dytë
Autoritetet kanë raportuar të paktën 20 pasgoditje pas dy tërmeteve kryesore. USGS ka paralajmëruar se gjatë javës së parë mund të regjistrohen qindra pasgoditje, shumica më të vogla, por të rrezikshme për ndërtesat tashmë të dëmtuara.
Pasgoditjet janë një nga rreziqet më të mëdha pas një tërmeti të fuqishëm. Ato mund të rrëzojnë fasada të çara, të shembin shkallë, të dëmtojnë shtylla mbajtëse dhe të rrezikojnë ekipet e shpëtimit që punojnë nën rrënoja.
Prandaj, paralajmërimi kryesor për qytetarët është i qartë: të mos kthehen në ndërtesa të dëmtuara pa kontroll teknik, të shmangin ashensorët, fasadat e çara, telat elektrikë, rrjedhjet e gazit dhe zonat ku mund të bien objekte.
Tërmeti u ndje edhe jashtë Venezuelës
Lëkundjet nuk u ndien vetëm në Venezuelë. Raportime për lëkundje pati edhe në Kolumbi, përfshirë Bogotá-n dhe Bucaramanga-n, ku qytetarët dolën nga ndërtesat si masë preventive. Autoritetet kolumbiane njoftuan se nuk kishte kërcënim cunami për bregdetin e Karaibeve kolumbiane.
Lëkundjet u raportuan gjithashtu në Antilet Holandeze dhe zona të tjera të Karaibeve. Fillimisht u aktivizua një alarm preventiv për cunami për disa zona bregdetare dhe ishuj pranë Venezuelës, por më pas paralajmërimi u hoq.
Megjithatë, ky alarm tregoi përmasën e ngjarjes. Një tërmet i kësaj magnitude, pranë bregdetit, ngre menjëherë shqetësim jo vetëm për shembjet në tokë, por edhe për rrezikun detar.
Stadiumi, rrugët dhe skenat e panikut
Tërmeti goditi edhe gjatë një ndeshjeje bejsbolli në Stadiumin Universitar të Karakasit, ku po luhej një takim i Ligës së Madhe të Bejsbollit Profesional. Pamjet nga rrjetet sociale treguan lojtarë dhe spektatorë që u larguan me nxitim, ndërsa disa u grumbulluan në fushë, larg strukturave të tribunave.
Në rrugët e Karakasit, qytetarët përshkruan skena paniku: shkallë të dëmtuara, mure të çara, sende që binin nga raftet, xhama të thyer dhe njerëz që nuk dinin nëse duhej të ktheheshin në banesa apo të qëndronin jashtë.
Një grua që ndodhej në katin e fundit të një qendre tregtare tregoi se sendet binin nga dyqanet dhe njerëzit zbritën nga shkallët e emergjencës. Një tjetër dëshmitare tha se shkallët u dëmtuan, muri u çarë dhe pjesë tavani ranë mbi ambientet e brendshme.
Këto dëshmi tregojnë jo vetëm forcën e goditjes, por edhe traumën kolektive që ka lënë pas.
Personat e zhdukur dhe VenApp
Në kushtet e komunikimeve të ndërprera dhe kaosit pas tërmetit, autoritetet njoftuan se denoncimet për dëme, persona të zhdukur apo familjarë të pakontaktueshëm do të centralizohen përmes aplikacionit VenApp.
Paralelisht, nisma qytetare kanë krijuar platforma për raportimin e personave të pakontaktueshëm. Në orët e para u raportuan mijëra emra në këto sisteme. Këto nuk janë shifra zyrtare viktimash, por tregojnë shkallën e kaosit dhe frikës pas katastrofës.
Është e rëndësishme të bëhet dallimi mes viktimave të konfirmuara, të plagosurve, personave të zhdukur, të pakontaktueshëmve dhe njerëzve të bllokuar nën rrënoja. Përzierja e këtyre kategorive mund të krijojë panik dhe dezinformim.
Alarm i kuq nga USGS: çfarë do të thotë dhe çfarë nuk do të thotë
USGS ka aktivizuar nivelin më të lartë të alarmit në sistemin e tij PAGER. Ky sistem përdor modele statistikore për të vlerësuar numrin e mundshëm të viktimave dhe dëmet ekonomike, duke marrë parasysh magnitudën, thellësinë, popullsinë e ekspozuar, intensitetin e lëkundjeve dhe cilësinë e ndërtimeve.
Në disa raportime është përmendur një probabilitet që numri i viktimave të mund të jetë mes 10.000 dhe 100.000. Kjo duhet shpjeguar me shumë kujdes: nuk është bilanc zyrtar, nuk është numër i konfirmuar dhe nuk është deklaratë përfundimtare. Është një model probabilistik i rrezikut.
Formulimi korrekt është: USGS paralajmëron për rrezik shumë të lartë viktimash dhe dëmesh sipas modelimit PAGER, ndërsa bilanci zyrtar i raportuar aktualisht është të paktën 164 të vdekur dhe 971 të plagosur.
Ky dallim është thelbësor për raportim të përgjegjshëm. Në tragjedi të mëdha, titujt alarmistë mund të përhapin panik. Por po aq e rëndësishme është të mos minimizohet rreziku: fakti që USGS ka dhënë alarm të kuq tregon se katastrofa mund të ketë përmasa shumë më të mëdha se bilanci i parë.
Dëmi ekonomik: goditje për një vend tashmë të brishtë
Përveç viktimave, Venezuela përballet me dëme të mëdha ekonomike. USGS ka paralajmëruar se humbjet mund të arrijnë përqindje të larta të Prodhimit të Brendshëm Bruto, ndërsa disa vlerësime flasin për kosto që mund të shkojnë në dhjetëra miliarda dollarë.
Dëmi nuk lidhet vetëm me ndërtesat e shembura. Ai përfshin aeroportin, rrugët, spitalet, shkollat, rrjetin e ujit, energjinë, gazin, transportin publik, bizneset, banesat dhe prodhimin ekonomik.
Në një vend me krizë të gjatë ekonomike dhe institucionale, rindërtimi pas një tërmeti të tillë mund të jetë shumë më i vështirë se vetë faza e parë e emergjencës.
Spitalet dhe sistemi shëndetësor në alarm
E gjithë rrjeta publike dhe private e shëndetësisë është vendosur në gjendje alarmi. Personeli mjekësor dhe infermieror është thirrur të paraqitet në vendet e punës. Të plagosurit përfshijnë persona të goditur nga rrënojat, të lënduar gjatë evakuimit, të traumatizuar nga paniku, si dhe qytetarë të nxjerrë nga ndërtesat e shembura.
Në orët e para pas tërmetit, spitalet përballen me tri sfida të mëdha: operacionet urgjente, trajtimin e të plagosurve më lehtë dhe menaxhimin e traumës psikologjike. Nëse ka ndërprerje të energjisë, ujit apo komunikimeve, presioni rritet edhe më shumë.
Shkollat janë mbyllur për pjesën e mbetur të javës, ndërsa aktivitetet jo thelbësore janë pezulluar. Disa objekte publike pritet të shndërrohen në strehimore të përkohshme.
Reagimet politike brenda Venezuelës
Në mes të katastrofës, thirrjet politike kanë qenë për unitet dhe qetësi. Delcy Rodríguez kërkoi mobilizim kombëtar dhe falënderoi vendet që ofruan ndihmë.
Diosdado Cabello kërkoi nga qytetarët të mos qëndrojnë në ndërtesa të dëmtuara, të mos bllokojnë rrugët dhe t’u japin përparësi ambulancave dhe ekipeve të shpëtimit.
Liderja e opozitës, María Corina Machado, dërgoi mesazh solidariteti dhe lutjeje për familjet e prekura, duke kërkuar qetësi, forcë dhe mbështetje të ndërsjellë mes qytetarëve.
Edhe Nicolás Maduro dërgoi një mesazh për “bashkim kombëtar, qetësi dhe solidaritet”, duke kërkuar që komunitetet të kujdesen për fëmijët, të moshuarit, të sëmurët dhe të mbështesin punën e ekipeve të shpëtimit.
Në një moment të tillë, përplasjet politike kalojnë në plan të dytë. Prioriteti është shpëtimi i jetëve, trajtimi i të plagosurve dhe mbrojtja e qytetarëve nga rreziku i shembjeve të tjera.
Reagimi ndërkombëtar: ndihmë nga Amerika, Evropa dhe Azia
Katastrofa ka shkaktuar reagim të gjerë ndërkombëtar. Shtetet e Bashkuara ofruan ekipe kërkim-shpëtimi, burime mjekësore dhe ndihmë humanitare. Presidenti Donald Trump deklaroi se SHBA-ja është e gatshme të veprojë shpejt, ndërsa sekretari i Shtetit, Marco Rubio, komunikoi me Delcy Rodríguez.
El Salvadori ofroi 300 shpëtimtarë dhe paramedikë, si dhe dhjetëra tonë pajisje, ilaçe dhe furnizime. Meksika njoftoi përgatitjen e ndihmës pas kërkesës për personel të specializuar në shpëtim dhe shëndetësi. Ekuadori urdhëroi dërgimin e ndihmave humanitare. Brazili, Argjentina, Kolumbia, Panamaja, Uruguai, Kuba, Republika Dominikane, Costa Rica dhe vende të tjera të rajonit shprehën solidaritet.
Nga Evropa, Spanja dhe Italia ofruan mbështetje. Nga Azia, Kina dhe India deklaruan se janë të gatshme të ndihmojnë sipas nevojave të Venezuelës.
Ky reagim i gjerë tregon se përmasat e katastrofës shihen si problem humanitar ndërkombëtar, jo thjesht si krizë e brendshme venezuelase.
Kolumbia pezullon shërbimin konsullor në Karakas
Për shkak të tërmetit, Konsullata e Kolumbisë në Karakas pezulloi përkohësisht shërbimin për publikun derisa të vlerësohen dëmet e mundshme në objekt dhe të përcaktohet nëse është e sigurt rihapja.
Autoritetet kolumbiane rikujtuan linjat e asistencës për shtetasit kolumbianë dhe paralajmëruan se komunikimet telefonike dhe interneti mund të kenë ndërprerje për shkak të emergjencës.
Ky është një tregues tjetër se tërmeti nuk është vetëm problem lokal. Ai prek diplomacinë, qytetarët e huaj, lidhjet rajonale dhe koordinimin ndërkufitar.
Pse Venezuela është e ekspozuar ndaj tërmeteve të mëdha
Venezuela ndodhet në një zonë ku ndërveprojnë pllaka dhe sisteme çarjesh tektonike. Veriu i vendit, sidomos brezi pranë Karaibeve, ka rrezik sizmik të njohur.
Historia e Venezuelës njeh tërmete shkatërruese. Një nga më të rëndët ishte ai i vitit 1812, që shkaktoi mijëra viktima. Në vitin 1967, Karakasi u godit nga një tërmet që la qindra të vdekur dhe dëme të mëdha. Ndërsa ngjarja e 24 qershorit 2026 po përshkruhet si një nga më të fuqishmet në më shumë se një shekull.
Rreziku nuk vjen vetëm nga magnituda. Vjen nga kombinimi i magnitudës, thellësisë së vogël, dendësisë urbane, cilësisë së ndërtesave, gjendjes së infrastrukturës dhe gatishmërisë së sistemit të emergjencës.
Kronologjia e ngjarjes
Rreth orës 17:41–18:05, raportimet e para flasin për një tërmet të fuqishëm në veriun e Venezuelës, me epiqendër në zonën qendrore-bregdetare pranë Yaracuy-t dhe Carabobo-s. Autoritetet kolumbiane përjashtojnë rrezikun për cunami në bregdetin kolumbian.
Pak minuta më vonë aktivizohet alarmi preventiv për cunami për disa zona pranë Venezuelës dhe ishujve të Karaibeve, ndërsa në Karakas raportohen rënie fasadash, çarje muresh dhe kolapse të pjesshme.
Rreth orës 18:10, Diosdado Cabello konfirmon dëme strukturore në Karakas dhe u kërkon qytetarëve të evakuojnë ndërtesat e dëmtuara për shkak të rrezikut nga pasgoditjet.
Rreth orës 18:28, raportohen dëme në aeroportin ndërkombëtar të Maiquetía-s, përfshirë rënie të pjesëve të tavanit.
Rreth orës 18:33, tërmeti shkakton panik në Stadiumin Universitar të Karakasit gjatë një ndeshjeje bejsbolli.
Rreth orës 18:55, raportohen dëme në Redomën e Morón, një nyje strategjike rrugore në Carabobo.
Rreth orës 19:00, USGS publikon vlerësime të rënda për rrezikun e viktimave dhe dëmeve ekonomike përmes sistemit PAGER.
Rreth orës 19:11, María Corina Machado dërgon mesazh solidariteti dhe lutjeje për familjet e prekura.
Rreth orës 19:15, Bogotá ofron mbështetje emergjente për Venezuelën.
Rreth orës 20:07, ekipet e shpëtimit intensifikojnë operacionet në Karakas, sidomos në Altamira, San Bernardino, Baruta dhe Chacao.
Rreth orës 20:28, Cabello urdhëron ndërprerjen preventive të gazit në ndërtesa të dëmtuara për të shmangur aksidentet.
Rreth orës 21:21, autoritetet raportojnë të paktën 20 pasgoditje.
Rreth orës 21:22, konfirmohet se aeroporti i Maiquetía-s do të qëndrojë i mbyllur për shkak të dëmeve të rënda.
Rreth orës 21:24, Delcy Rodríguez shpall gjendjen e emergjencës kombëtare, pezullimin e metrosë dhe hekurudhave, ndërprerjen preventive të gazit, mbylljen e shkollave dhe mobilizimin e sistemit shëndetësor.
Rreth mesnatës, autoritetet japin bilancin e parë zyrtar: 32 të vdekur dhe më shumë se 700 të plagosur, duke sqaruar se mungojnë ende të dhënat nga La Guaira.
Gjatë natës, SHBA, vendet e rajonit dhe disa shtete të tjera ofrojnë ndihmë. Mijëra qytetarë kalojnë natën jashtë nga frika e pasgoditjeve.
Në orët e mëngjesit, bilanci rritet në të paktën 164 të vdekur dhe 971 të plagosur. Ende mbetet e paqartë nëse ky bilanc përfshin plotësisht La Guaira-n.
Çfarë dihet dhe çfarë nuk dihet ende
Dihet se Venezuela u godit nga dy tërmete të fuqishme, me magnitudë 7.2 dhe 7.5, vetëm 39 sekonda larg njëri-tjetrit. Dihet se bilanci i përditësuar është të paktën 164 të vdekur dhe 971 të plagosur. Dihet se La Guaira është zona më e prekur dhe se ka dhjetëra ndërtesa të shembura. Dihet se aeroporti kryesor i vendit është mbyllur, metroja dhe hekurudhat janë pezulluar, gazi është ndërprerë në disa zona, shkollat janë mbyllur dhe spitalet janë vendosur në alarm.
Por nuk dihet ende numri real i njerëzve nën rrënoja. Nuk dihet nëse bilanci i fundit përfshin plotësisht La Guaira-n. Nuk dihet sa ndërtesa janë të pabanueshme. Nuk dihet sa do të zgjasë mbyllja e aeroportit. Nuk dihet ende përmasa e dëmeve ekonomike.
Kjo është arsyeja pse lajmi duhet trajtuar si ngjarje në zhvillim.
Përfundim
Venezuela është në zi dhe në garë me kohën. Dy tërmete të mëdha, të cekëta dhe të ndara nga vetëm 39 sekonda, goditën një nga zonat më të rëndësishme urbane dhe bregdetare të vendit. Brenda pak orësh, bilanci u rrit nga 32 viktima në të paktën 164, ndërsa numri i të plagosurve iu afrua 1 mijëshit.
Por tragjedia mund të jetë edhe më e rëndë. La Guaira, zona më e goditur, ende nuk e ka dhënë plotësisht përmasën e saj. Nën rrënoja mund të ketë ende të mbijetuar. Në rrugë ka familje që presin lajme. Në spitale ka të plagosur. Në aeroporte, rrugë, shkolla dhe shtëpi ka dëme që do të kërkojnë muaj ose vite për t’u riparuar.
Kjo nuk është vetëm një fatkeqësi natyrore. Është një provë kombëtare për Venezuelën dhe një thirrje për solidaritet ndërkombëtar.
Në këtë moment, shifra më e rëndësishme nuk është vetëm bilanci i viktimave. Është koha. Çdo minutë mund të ndajë jetën nga vdekja për ata që janë ende nën rrënoja.
