Kanë dalë në dritë detaje të reja lidhur me masakrën në Ümraniye. Dy të dyshuarit që vranë dy gra me shtetësi uzbeke në Ümraniye janë arrestuar. Avokatët që bënë kallëzimin, i cili çoi në zbulimin e vrasjes së dytë, deklaruan:
“Ne dimë për dy autorë. Nuk e dimë nëse këta autorë kanë pasur kontakt me gra të tjera, nëse ka raste të tjera të zhdukjeve, për fat të keq nuk e dimë.”
Janë përfunduar procedurat në polici ndaj shtetasve uzbekë me inicialet D.A.U.T. dhe G.A.K., të arrestuar për vrasjen e shtetases uzbeke Durdona Khakimova, trupi i së cilës u gjet i copëtuar në një kontejner mbeturinash në Şişli, dhe për faktin se në shtëpinë në Ümraniye ku kryen krimin, rezultoi se kishin vrarë edhe shtetasen uzbeke Sayyora Ergashaliyeva (32). Të dyshuarit u dërguan në gjykatë nga policia.
Gjykata e gatshme vendosi arrestimin e dy të dyshuarve për veprën penale “vrasje me paramendim, me ndjenjë çnjerëzore dhe duke shkaktuar vuajtje”.
FAMILJA BËRI KALLËZIM PËR ZHDUKJE
Familja e Sayyora Ergashaliyeva-s, nënë e dy fëmijëve, e cila jeton në Uzbekistan, pasi nuk mori më asnjë lajm prej saj pas 23 janarit, kontaktoi Shoqatën e të Drejtave të Grave Uzbeke në Turqi. Kryetarja e shoqatës, Azade Islamova, dhe avokatët e saj Ezgi Ekin Arslan dhe Cevat Bozkurt, pasi u takuan me familjen dhe dyshuan se Sayyora mund të ishte në të njëjtën shtëpi ku u vra Durdona Khokimova, i informuan ata për hapat që mund të ndërmerrnin. Më pas, familja që erdhi në Turqi më 5 shkurt, bëri kallëzim në prokurori më 6 shkurt.
Pas thellimit të hetimeve për vrasjen e Durdona Khokimova-s dhe mungesës së lajmeve për të renë tjetër, doli në pah se edhe ajo ishte vrarë në mënyrë mizore.
Avokatët Ezgi Ekin Arslan dhe Cevat Bozkurt, të cilët bënë kallëzimin për zhdukjen që çoi në zbulimin e vrasjes së dytë në “shtëpinë e tmerrit” në Ümraniye, rrëfyen detajet e ngjarjes.
Avokatët deklaruan:
“E njëjta valixhe. Dy trupa janë transportuar me atë valixhe. Policia po kryen hetime dhe janë selektuar afro 400 mijë tonë mbetje. Të dyshuarit njiheshin prej vetëm 15-20 ditësh. Me një njohje 15-ditore, nuk mendojmë se është e mundur të kryesh dy vrasje të tilla. Më 22 janar, Sayyora telefonon një mikeshë në Uzbekistan dhe i thotë: ‘Nuk jam e lumtur, më blini biletë, do të kthehem’. Më pas autori telefonon të njëjtën mikeshë dhe thotë: ‘Do të vazhdojë të qëndrojë’, dhe më pas ndodh ngjarja e rëndë. Deri në momentin e kallëzimeve tona, autoritetet nuk ishin në dijeni për ekzistencën e gruas së dytë. Kërkojmë të hetohet nëse këta autorë kanë pasur kontakt me gra të tjera, nëse ka raste të tjera zhdukjeje. Ndoshta do të dalin në dritë edhe vrasje të tjera.”
“PO TË VONOHEJ 5 MINUTA, TRUPI MUND TË MOS GJENDEJ”
Avokati Cevat Bozkurt tha:
“Familja erdhi më 5 shkurt, ndërsa më 6 shkurt bëmë kallëzim penal dhe raportim për zhdukje në prokurori. Pas kallëzimit tonë filluan kërkimet. Fillimisht kërkohej si e zhdukur, më pas të dyshuarit u morën në pyetje dhe, fatkeqësisht, pranuan se kishin vrarë zonjën Sayyora. Sipas informacioneve që kemi, natën mes 23 dhe 24 janarit Sayyora u vra, më pas trupi i saj u copëtua. Një pjesë u hodh në një kontejner pranë banesës ku jetonin, ndërsa pjesa tjetër në një kontejner në lagjen Fatih. Pasi zbrazën valixhen, u kthyen në shtëpi me të. I dërguan mesazh Durdona-s nga telefoni i Sayyora-s për ta sjellë aty. Sipas informacioneve tona, rreth 5 minuta pasi trupi i Durdona-s u gjet nga një mbledhës mbeturinash, nëse do të vonohej edhe 5 minuta të tjera, ekzistonte mundësia që trupi të mos gjendej, pasi kamioni i mbeturinave po afrohej. Sapo policia mori vesh këtë, ndaloi procesin e grumbullimit. Duke qenë se në valixhe dhe në kontejner nuk u gjetën pjesë të një trupi tjetër, u mendua se bëhej fjalë vetëm për një vrasje. Deri në kallëzimet tona, nuk kishte dijeni për një viktimë të dytë. Më pas, pas pranimeve në marrje në pyetje, hetimet u thelluan.”
“FAMILJA NA KONTAKTOI 2 DITË PAS VRASJES SË PARË”
Kryetarja e Shoqatës së të Drejtave të Grave Uzbeke, Azade Islamova, tha:
“Dy ditë pas vrasjes së Durdona Khokimova-s, familja më kontaktoi. Ata dyshonin se vajza e tyre mund të ishte gjithashtu aty. Ne i udhëzuam për hapat e nevojshëm. Ndërkohë që ata bënin kallëzim për zhdukje në Uzbekistan, ne, me avokatët tanë, kërkuam të verifikonim nëse vajza ishte përfshirë në dosje, por për shkak të vendimit për fshehtësi hetimore nuk morëm informacion. I kërkuam familjes të vinte në Turqi, pasi pa praninë e tyre nuk mund ta kryenim procedurën. Familja po kalon një proces shumë të rëndë. Ne po ofrojmë mbështetje psikologjike dhe ligjore. Dy vrasje brenda një dite na kanë frikësuar të gjithëve. Kërkesa e tyre e vetme është: ‘Si do të kthehemi në Uzbekistan? Sikur të kishim të paktën një trup. Nuk do të largohemi pa e gjetur, do të presim, duam të gjendet.’”
