Trump përshëndet ‘kthesën’ ekonomike dhe kërcënon Iranin në fjalimin më të gjatë të Gjendjes së Kombit

Ekonomia, tarifat dhe Irani: Pikat kryesore nga fjalimi i Trump

Donald Trump sapo mbajti fjalimin më të gjatë ndonjëherë të gjendjes së kombit (State of the Union) para Kongresit. Ja çfarë trajtoi ai:

Ekonomia: Trump tha se trashëgoi një ekonomi të tmerrshme nga administrata e mëparshme, por tani ajo “po lulëzon si kurrë më parë”.

Tarifat: Ai e quajti vendimin e Gjykatës Supreme kundër shumë prej tarifave të tij globale të vendosura vitin e kaluar “zhgënjyes” dhe “të pafat”. Tarifat “do të mbeten në fuqi nën statuse alternative ligjore plotësisht të miratuara dhe të testuara”, tha Trump.

Emigracioni: Trump përshëndeti përparimin që tha se administrata e tij ka bërë në uljen e emigracionit të paligjshëm dhe sigurimin e kufirit jugor të SHBA-së, megjithëse nuk përmendi goditjen ndaj zbatimit të ligjit për emigracionin në Minesota, e cila sipas sondazheve të opinionit nuk ishte popullore mes amerikanëve.

Politika e jashtme: Trump u mburr për operacionin amerikan për arrestimin e atëhershëm të presidentit venezuelian Nicolás Maduro në Karakas muajin e kaluar dhe tha se politika e tij e jashtme ka të bëjë me “paqe përmes forcës”. Ai paralajmëroi Iranin kundër zhvillimit të një arme bërthamore, duke thënë se preferon ta zgjidhë çështjen përmes diplomacisë.

Fjalimi i plotë:

Faleminderit shumë të gjithëve, është me të vërtetë një nder. Speaker Johnson, Zëvendës President, Zonja e Parë e Shteteve të Bashkuara, Zonja e Dytë e Shteteve të Bashkuara, Anëtarë të Kongresit dhe bashkëqytetarë të mi amerikanë.

Kombi ynë është rikthyer, më i madh, më i mirë, më i pasur dhe më i fortë se kurrë më parë.

Më pak se pesë muaj nga tani, vendi ynë do të festojë një moment historik epik në historinë amerikane: 250-vjetorin e pavarësisë sonë të lavdishme amerikane. Këtë 4 Korrik, ne do të shënojmë dy shekuj e gjysmë lirie dhe triumfi, përparimi dhe lirie, në kombin më të pabesueshëm që ka ekzistuar ndonjëherë në faqen e dheut. Dhe nuk keni parë ende asgjë — ne do të bëhemi gjithnjë e më mirë. Kjo është Epoka e Artë e Amerikës.

Kur fola për herë të fundit në këtë dhomë 12 muaj më parë, kisha trashëguar një vend në krizë: ekonomi e ndenjur, inflacion në nivele rekord, një kufi plotësisht të hapur, rekrutim të tmerrshëm për ushtrinë dhe policinë, krim të përhapur në vend dhe luftëra dhe kaos në mbarë botën.

Por sonte, pas vetëm një viti, mund të them me dinjitet dhe krenari se kemi arritur një transformim si askush nuk e ka parë ndonjëherë, dhe një ndryshim të epokës. Dhe ne nuk do të kthehemi kurrë atje ku ishim pak kohë më parë. Nuk po kthehemi prapa.

Sot, kufiri ynë është i sigurt. Faleminderit. Sot kufiri ynë është i sigurt. Shpirti ynë është restauruar. Inflacioni po bie ndjeshëm. Të ardhurat po rriten me shpejtësi. Ekonomia gjëmon si kurrë më parë. Dhe armiqtë tanë janë të frikësuar. Ushtria dhe policia jonë janë përforcuar. Dhe Amerika respektohet përsëri, ndoshta si kurrë më parë.

Pas katër vitesh në të cilat miliona e miliona të huaj ilegalë kaluan kufijtë tanë plotësisht të paverifikuar dhe pa kontroll, tani kemi kufirin më të fortë dhe më të sigurt në historinë amerikane, pa krahasim. Në nëntë muajt e fundit, zero emigrantë ilegalë janë pranuar në Shtetet e Bashkuara. Ne gjithmonë lejojmë njerëzit të vijnë ligjërisht — njerëz që do ta duan vendin tonë dhe do të punojnë shumë për të mbajtur vendin tonë.

Rrjedha e fentanilit vdekjeprurës përtej kufirit tonë ka rënë me një rekord prej 56% në një vit. Dhe vitin e kaluar, shkalla e vrasjeve pa rënien më të madhe në historinë e regjistruar — rënia më e madhe, mendoni pak, në historinë e regjistruar, numri më i ulët në mbi 125 vjet, që nga viti 1900.

Administrata Biden dhe aleatët e saj në Kongres na dhanë inflacionin më të keq në historinë e vendit tonë, por në 12 muaj administrata ime e ka ulur inflacionin bazë në nivelin më të ulët në më shumë se pesë vjet. Dhe në tre muajt e fundit të 2025, ai zbriti në 1.7%.

Benzina, e cila arriti kulmin mbi 6 dollarë gallon në disa shtete nën paraardhësin tim, tani është nën 2.30 dollarë gallon në shumicën e shteteve, dhe në disa vende 1.99 dollarë gallon. Dhe kur vizitova shtetin e madh të Iowa-s vetëm disa javë më parë, pashë madje 1.85 dollarë gallon për benzinë.

Normat e hipotekave janë më të ulëtat në katër vjet dhe po bien me shpejtësi. Dhe kostoja vjetore e një hipoteke të re tipike është ulur pothuajse 5,000 dollarë që kur mora detyrën — vetëm një vit. Dhe normat e ulëta të interesit do të zgjidhin problemin e banesave të krijuar nga Biden, duke mbrojtur në të njëjtën kohë vlerat e atyre që tashmë zotërojnë një shtëpi. Ne duam t’i mbajmë ato vlera lart. Ne do t’i bëjmë të dyja.

Tregu i aksioneve ka vendosur 53 rekorde të reja historike që nga zgjedhjet. Mendoni pak: një vit, duke rritur pensionet, 401(k) dhe llogaritë e daljes në pension për miliona e miliona amerikanë. Të gjithë janë në rritje, shumë lart.

Në katër vite të gjata, administrata e kaluar mori më pak se një trilion dollarë investime të reja në Shtetet e Bashkuara. Në 12 muaj, unë sigurova angazhime për më shumë se 18 trilion dollarë që derdhen nga e gjithë bota. Mendoni: shumë më pak se një trilion dollarë për katër vjet, kundrejt shumë më shumë se 18 trilion dollarë për një vit. Sa ndryshim bën një president.

Pak kohë më parë ishim një vend i vdekur, tani jemi vendi më i nxehtë kudo në botë. Mijëra biznese të reja po formohen, fabrika dhe laboratorë po ndërtohen. Kemi shtuar 7,000 vende pune të reja ndërtimi në një periudhë shumë të shkurtër kohore. Po bëhet gjithnjë e më i madh dhe më i fortë. Askush nuk mund të besojë atë që po shikon.

Prodhimi amerikan i naftës është rritur me më shumë se 600,000 fuçi në ditë, dhe sapo morëm nga miku dhe partneri ynë i ri, Venezuela, më shumë se 80 milionë fuçi naftë. Prodhimi amerikan i gazit natyror është në nivel më të lartë historik, sepse unë e mbajta premtimin tim: shpo, baby, shpo.

Më shumë amerikanë po punojnë sot se në çdo kohë në historinë e vendit tonë. Mendoni për këtë: çdo kohë në historinë e vendit tonë, më shumë duke punuar sot. Dhe 100% e të gjitha vendeve të punës të krijuara nën administrimin tim kanë qenë në sektorin privat. Ne i dhamë fund DEI-së në Amerikë. Ne shkurtuam një numër rekord të rregulloreve që vrasin vendet e punës. Dhe në një vit kemi hequr një rekord prej 2.4 milionë amerikanësh nga kuponat e ushqimit.

Dhe për të gjitha këto arsye, them sonte, anëtarë të Kongresit, gjendja e bashkimit tonë është e fortë. Vendi ynë po fiton përsëri. Në fakt, ne po fitojmë aq shumë sa me të vërtetë nuk dimë çfarë të bëjmë për këtë. Njerëzit po më pyesin: “Ju lutem, zoti President, ne po fitojmë shumë, nuk e durojmë dot më.” Nuk jemi mësuar të fitojmë në vendin tonë derisa erdhët ju. Por unë them: “Jo, jo, jo, ju do të fitoni përsëri, do të fitoni shumë.”

Dhe për të vërtetuar këtë pikë, këtu me ne sonte është një grup fituesish që sapo e bënë të gjithë kombin krenar: skuadra olimpike e hokejve, medalje të artë për meshkuj. Ejani brenda. Ata mposhtën një skuadër fantastike kanadeze në kohën shtesë, ashtu siç pa të gjithë. Dhe gratë amerikane së shpejti do të vijnë në Shtëpinë e Bardhë. Urime të mëdha për skuadrën USA.

Dua t’ju them se anëtarët e kësaj skuadre të madhe hokej do të jenë shumë të lumtur të dinë se, bazuar në votën e tyre dhe votën time, dhe në këtë rast vota ime ishte më e rëndësishme, që së shpejti do t’i paraqes Connor-it nderin tonë më të lartë civil, Medaljen Presidenciale të Lirisë. Ai e meritoi atë. Dhe unë e bëra votën, çdo njëri prej tyre. Çdo i vetëm prej tyre ngriti dorën shpejt. Ju falënderoj për punën e veçantë që bëtë.

Më vjen gjithashtu mirë të them se herën tjetër që pishtari olimpik ndizet, do të jetë këtu në Amerikë për Lojërat Olimpike 2028 — versioni veror, pikërisht në Los Anxhelos. Ne do të bëjmë një punë të mirë në Los Anxhelos. Dhe Los Anxhelos do të jetë i sigurt, ashtu si Uashingtoni DC tani është një nga qytetet më të sigurta në vend.

Dhe këtë vit — dhe më duhet të them, i mora të dyja në mandatin tim të parë, dhe isha i zhgënjyer sepse nuk mendova se do të isha president kur kjo të ndodhte, por gjëra të çuditshme ndodhën — dhe tani i kam ato sepse mora Olimpiadën, mora Kupën e Botës FIFA 2026. Pra, kemi Kupën e Botës dhe Olimpiadën që po vijnë, dhe kjo është një lajm emocionues.

Ky do të jetë një vit për të festuar vendin tonë dhe heronjtë që e kanë mbajtur atë të lirë. Burra si Buddy Taggart. Në moshën 17-vjeçare, ai doli vullnetar për të mbrojtur Amerikën në Luftën e Dytë Botërore, duke shërbyer në Paqësor nën Gjeneralin e Madh Douglas MacArthur. Ai luftoi me trimëri në betejën e famshme të Manilës, u plagos rëndë dhe pothuajse u vra. Dhe 81 vjet më parë, këtë muaj, ai çliroi kampin më të madh të internimit në Filipine. Ai fitoi shumë nderime, përfshirë Purple Heart dhe Bronze Star, u kthye në shtëpi, filloi familje. Dhe sonte ai është në galeri duke pritur 4 Korrikun 2026, ditëlindjen e tij të 100-të. Buddy, ti je një njeri i guximshëm dhe ne të përshëndesim.

Edhe në kohë sfidash, pengesash dhe dhimbje të madhe zemre, shpirti i 1776-s gjithmonë ka shkëlqyer. Ishte 4 Korriku i vitit të kaluar kur ujërat e përmbytjes shqyen një kamp veror vajzash në Teksasin qendror — një nga gjërat më të këqija që kam parë ndonjëherë, isha atje — duke u ngritur 26 këmbë në çështje minutash, duke marrë tragjikisht shumë jetë. Ndërsa ujërat kërcënonin ta merrnin, 11-vjeçarja Milly Kate McCaughan mbylli sytë dhe u lut Zotit. Ajo mendoi se do të vdiste. Ato lutje u përgjigjën kur shpëtimtari i Rojës Bregdetare Scott Ruskin zbriti nga helikopteri lart. Ishte misioni i parë i shpëtimit i Scott-it. Dhe ai ngriti jo vetëm Milly Kate, por 164 të tjerë në siguri. Sonte, Scott dhe Milly Kate janë këtu së bashku, të ribashkuar për herë të parë. Faleminderit Scott, Milly Kate. Dhe rreshter i vogël Ruskin, më vjen mirë t’ju njoftoj se po ju dhuroj Legionin e Meritës për heroizëm të jashtëzakonshëm.

Nga 1776 deri sot, çdo brez amerikanësh ka dalë përpara për të mbrojtur jetën, lirinë dhe kërkimin e lumturisë. Dhe ata po e bëjnë vërtet për brezin e ardhshëm. Por tani është radha jonë, së bashku. Ne po ndërtojmë një komb ku çdo fëmijë ka shansin të arrijë më lart dhe të shkojë më tej, ku qeveria i përgjigjet popullit, jo të fuqishmëve, dhe ku interesat e qytetarëve amerikanë që punojnë shumë janë gjithmonë shqetësimi ynë i parë dhe përfundimtar. Kjo është borxhi që u kemi heronjve që erdhën para nesh dhe ky është premtimi që duhet të mbajmë për Amerikën për vitin tonë të 250-të.

Vitin e kaluar, i kërkova këtij Kongresi të fillonte misionin duke kaluar shkurtimet më të mëdha të taksave në historinë amerikane dhe shumicat tona republikane i realizuan ato kaq bukur. Faleminderit Republikanë. Të gjithë demokratët, çdo i vetëm prej tyre, votuan kundër këtyre shkurtimeve taksash vërtet të rëndësishme dhe shumë të nevojshme. Ata donin rritje të mëdha taksash për të dëmtuar njerëzit. Por ne qëndruam të fortë dhe me projektligjin e madh, të bukur, ju dhamë: pa taksa për bakshishet, pa taksa për punën jashtë orarit dhe pa taksa për sigurimet shoqërore për të moshuarit tanë të mrekullueshëm. Dhe gjithashtu i bëmë interesat e kredive për makina të zbritshme nga taksa për herë të parë, por vetëm nëse makina është bërë në Amerikë.

Kohët e fundit në Pensilvani takova Megan Hemhauser, një nënë e përkushtuar që edukon fëmijët e saj në shtëpi gjatë ditës, ndërsa shërben në netë, ndërsa burri i saj punon jashtë orarit duke operuar pajisje shumë të rënda. Megan është këtu mbrëmjen e sotme dhe është e lumtur t’ju tregojë se ajo është kaq, kaq më mirë. Sepse pa taksa për bakshishet, pa taksa për punën jashtë orarit dhe kredia jonë e zgjeruar tatimore për fëmijë, Megan dhe burri i saj do të marrin në shtëpi më shumë se 5,000 dollarë ekstra vetëm për vitin, duke e shkurtuar faturën e saj tatimore për më shumë se gjysmën. Megan, ju lutem ngrihu. Ne po luftojmë për ty, Megan.

Nën projektligjin tonë, prindër si Megan mund të aktivizojnë gjithashtu llogaritë e reja Trump të fëmijëve të tyre — dhe unë nuk e emërtova atë, nuk e emërtova atë. Askush nuk më beson, por unë nuk e emërtova atë. U emërua nga një burrë shumë i gjatë i ulur atje në rreshtin e tretë. Llogari investimi pa taksa për çdo fëmijë amerikan. Miliona do të financohen paraprakisht nga Thesari i SHBA dhe individë privatë si Michael dhe Susan Dell, të cilët kanë dhuruar 6.25 miliardë dollarë për të financuar llogaritë Trump për 25 milionë fëmijë amerikanë. Njerëz të mrekullueshëm. Me kontribute modeste shtesë, këto llogari të të rinjve mund të rriten në mbi 100,000 dollarë ose më shumë deri në moshën 18 vjeç. Për të bërë këtë investim në të ardhmen e fëmijëve tanë, shkoni te trumpaccounts.gov. Po thyen çdo rekord, është popullor.

Një nga arsyet kryesore për kthesën mahnitëse ekonomike të vendit tonë, më e madhja në histori, ku Dow Jones theu 50,000 katër vjet përpara planit dhe S&P arriti 7,000, ishin tarifat. Unë përdora këto tarifa, mora qindra miliarda dollarë për të bërë marrëveshje të mëdha për vendin tonë, si ekonomikisht ashtu edhe për sigurinë kombëtare. Gjithçka po funksiononte mirë. Vendet që na grabitën për dekada tani po na paguajnë qindra miliarda dollarë. Dhe megjithatë këto vende janë tani të lumtura, dhe ne gjithashtu. Ne bëmë marrëveshje, marrëveshjet janë të gjitha të kryera.

Nuk pati inflacion, rritje të jashtëzakonshme. Dhe historia e madhe ishte se si Donald Trump e quajti ekonominë saktë, dhe 22 fitues të çmimit Nobel në ekonomi nuk e bënë, e kishin plotësisht gabim. Dhe pastaj vetëm katër ditë më parë, një vendim fatkeq nga Gjykata e Lartë e Shteteve të Bashkuara. Por lajmi i mirë është se pothuajse të gjitha vendet dhe korporatat duan të mbajnë marrëveshjen që kanë bërë tashmë, duke ditur se fuqia ligjore që unë si president kam për të bërë marrëveshje të reja mund të jetë shumë më e keqe për ta. Pra, pavarësisht vendimit zhgënjyes, ne mbetemi në fuqi nën statute alternative ligjore plotësisht të miratuara dhe të testuara. Ato janë pak më komplekse, por në fakt ndoshta më të mira, duke çuar në zgjidhje që do të jenë edhe më të forta se më parë. Veprimi i Kongresit nuk do të jetë i nevojshëm.

Duke ecur përpara, tarifat e paguara nga vendet e huaja do të zëvendësojnë në mënyrë substanciale sistemin modern të taksës mbi të ardhurat, duke hequr një barrë të madhe financiare nga njerëzit që unë dua. Fabrikat, vendet e punës, investimet dhe triliona dollarë do të vazhdojnë të derdhen në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, sepse më në fund kemi një president që e vendi Amerikën në vend të parë. Unë e vendos Amerikën në vend të parë. Unë e dua Amerikën.

Dekada para se unë të vija, ne kishim të kundërtën e saktë. Nën Biden dhe partnerët e tij të korruptuar në Kongres dhe më gjerë, arriti një pikë thyerjeje me mashtrimin e Green New Deal, kufijtë e hapur për të gjithë — ata u derdhën me miliona e miliona, nga burgjet, nga institucionet mendore, ishin vrasës, 11,800 vrasës erdhën në vendin tonë, ju e lejuat që kjo të ndodhte — dhe inflacionin rekord që i kushtoi familjes tipike 34,000 dollarë në një çast të vogël kohe.

Tani të njëjtët njerëz në këtë dhomë që votuan për ato katastrofa, papritmas përdorin fjalën “përballueshmëri”, duke e ditur shumë mirë se ata shkaktuan dhe krijuan çmimet e rritura. Ju e shkaktuat atë problem. Ata e dinin se deklaratat e tyre ishin një gënjeshtër e pistë dhe e kalbur. Politikat e tyre krijuan çmimet e larta, politikat tona po i japin fund atyre shpejt. Ato çmime po bien. Çmimi i vezëve është ulur 60%. Znj. Sekretare, faleminderit. Kostoja e pulës, gjalpit, frutave, hoteleve, makinave, qirasë, është më e ulët sot se kur unë mora detyrën. Dhe madje viçi, i cili ishte shumë i lartë, ka filluar të bjerë ndjeshëm. Së shpejti do të shihni numra që pak njerëz mendonin se ishin të mundshëm.

Unë jam gjithashtu duke përballuar një nga mashtrimet më të mëdha të kohës sonë: koston dërrmuese të kujdesit shëndetësor, e shkaktuar nga ju. Që nga miratimi i Aktit të Kujdesit të papërballueshëm, kompanitë e mëdha të sigurimeve janë pasuruar. Kjo është arsyeja pse unë prezantova planin e madh të kujdesit shëndetësor. Unë dua të ndaloj të gjitha pagesat për kompanitë e mëdha të sigurimeve dhe në vend të kësaj t’ua jap ato para drejtpërdrejt njerëzve, në mënyrë që ata të blejnë kujdesin e tyre shëndetësor, i cili do të jetë kujdes më i mirë shëndetësor me një kosto shumë më të ulët. Përveç kësaj, plani im kërkon transparencë maksimale të çmimeve. Unë e bëra atë në mandatin tim të parë dhe Demokratët e ndërprenë menjëherë, duke ditur plotësisht se po bënin një gjë shumë të keqe për njerëzit.

Unë po i jap fund gjithashtu kostos së egër të ilaçeve me recetë. Presidentë të tjerë u përpoqën ta bënin, por nuk mundën kurrë. Por unë e realizova atë nën marrëveshjet e mia të sapo miratuara të kombit më të favorizuar. Amerikanët, të cilët për dekada paguanin çmimet më të larta nga çdo komb, kudo në botë, për ilaçet me recetë, tani do të paguajnë çmimin më të ulët kudo në botë për ilaçet. Në vitin tim të parë të mandatit të dytë — duhet të ishte mandati i tretë, por gjëra të çuditshme ndodhin — unë i mora ilaçet me recetë nga çmimi më i lartë në të gjithë botën në më të ulëtin. Rezultati janë diferenca çmimesh prej 300, 400, 500, 600% dhe më shumë, të gjitha të disponueshme tani në një faqe interneti të re të quajtur TrumpRX.gov. Dhe as atë nuk e emërtova unë.

Dhe këtu sonte është klientja e parë ndonjëherë që mori atë zbritje të madhe. Për pesë vjet, ajo dhe burri i saj kanë luftuar me infertilitetin dhe iu drejtuan IVF-it. Një ilaç i kushtonte Katherine 4,000 dollarë për ta blerë. Por disa javë më parë, ajo hyri në faqen e internetit Trump RX dhe mori të njëjtin ilaç që kushtonte 4,000 dollarë për nën 500 dollarë. Katherine, ne të gjithë lutemi për ty dhe ti do të jesh një nënë e mrekullueshme. Tani po i bëj thirrje Kongresit të kodifikojë programin tim të kombit më të favorizuar në ligj.

Amerikanët janë gjithashtu të shqetësuar se kërkesa për energji nga qendrat e të dhënave të AI mund të rrisë padrejtësisht faturat e tyre të shërbimeve elektrike. Sonte jam i lumtur të njoftoj se kam negociuar zotimin e ri për mbrojtjen e paguesve të tarifave. Ne po u themi kompanive të mëdha të teknologjisë se ato kanë detyrimin të sigurojnë nevojat e tyre për energji. Ato mund të ndërtojnë termocentralet e tyre si pjesë e fabrikës së tyre, në mënyrë që çmimet e askujt të mos rriten dhe në shumë raste çmimet e energjisë elektrike do të ulen për komunitetin.

Një tjetër shtyllë e ëndrrës amerikane që ka qenë nën sulm është pronësia e shtëpisë. Me ne sonte është Rashel Wiggins, një nënë e dy fëmijëve nga Hjustoni. Ajo bëri oferta për 20 shtëpi dhe i humbi të gjitha ato oferta ndaj firmave gjigante të investimeve që anashkaluan inspektimin, paguan të gjitha me para dhe i kthyen ato shtëpi në qira, duke i vjedhur ëndrrën e saj amerikane. Histori si kjo janë arsyeja pse muajin e kaluar nënshkrova një urdhër ekzekutiv për të ndaluar firmat e mëdha të investimeve të Wall Street-it të blejnë mijëra shtëpi njëfamiljare. Dhe tani po i kërkoj Kongresit ta bëjë atë ndalim të përhershëm. Sepse shtëpi për njerëzit, kjo është ajo që duam. Rashel, fat të mirë me shtëpinë tënde, do të marrësh një së shpejti.

Ne po punojmë gjithashtu për ta bërë më të lehtë për amerikanët të kursejnë për pension. Që nga marrja e detyrës, bilancet e 401(k) janë rritur me të paktën 30,000 dollarë. Megjithatë, gjysma e të gjithë amerikanëve që punojnë ende nuk kanë qasje në një plan pensioni me kontribute përputhëse nga punëdhënësi. Për të ndrequr këtë pabarazi të madhe, unë po njoftoj se vitin e ardhshëm administrata ime do t’u japë këtyre punëtorëve amerikanë shpesh të harruar qasje në të njëjtin lloj plani pensioni që i ofrohet çdo punonjësi federal. Ne do të përputhim kontributin tuaj me deri në 1,000 dollarë çdo vit.

Le të sigurojmë gjithashtu që anëtarët e Kongresit të mos mund të përfitojnë në mënyrë të korruptuar nga përdorimi i informacionit të brendshëm. Ata u ngritën për këtë? Nuk mund ta besoj. Kaloni Aktin për Ndalimin e Tregtimit të Brendshëm pa vonesë. Nuk isha i sigurt nëse dikush edhe në këtë anë do të duartrokiste për këtë. Jam shumë i impresionuar.

Por kur bëhet fjalë për korrupsionin që po plaçkit Amerikën, nuk ka shembull më të mahnitshëm se Minesota, ku anëtarët e komunitetit Somal kanë grabitur rreth 250 milionë dollarë nga taksapaguesit amerikanë. Oh, ne kemi të gjithë informacionin. Kalifornia, Masaçusets, Maine dhe shumë shtete të tjera janë edhe më keq. Kjo është lloji i korrupsionit që shqyen strukturën e kombit. Sonte, megjithëse filloi katër muaj më parë, unë po shpall zyrtarisht luftën kundër mashtrimit, për t’u udhëhequr nga zëvendëspresidenti ynë i madh, JD Vance. Ai do ta realizojë atë. Nëse gjejmë mjaftueshëm nga ai mashtrim, ne do të kemi një buxhet të balancuar brenda natës.

Piratët Somalë që plaçkitën Minesotën na kujtojnë se ka pjesë të mëdha të botës ku paligjshmëria është normë, jo përjashtim. Importimi i këtyre kulturave përmes imigrimit të pakufizuar dhe kufijve të hapur i sjell ato probleme këtu në SHBA. Ne do ta zgjidhim këtë problem. Ne nuk po luajmë lojëra.

Dalila Goldman ishte vetëm pesë vjeç në Qershor 2024 kur një kamion me 18 rrota u përplas me makinën e saj të ndaluar. Shoferi ishte një emigrant ilegal i sjellë nga Joe Biden. Mjekët thanë se Dalila nuk do të ishte në gjendje të ecte ose të fliste kurrë. Por kundër të gjitha gjasave, ajo tani është në klasën e parë, duke mësuar të ecë. Dhe ajo është këtu mbrëmjen e sotme me babanë e saj, Marcus. Dalila, ti je një frymëzim i madh.

Shumë, nëse jo shumica e emigrantëve ilegalë, nuk flasin anglisht dhe nuk mund të lexojnë as shenjat më themelore rrugore. Kjo është arsyeja pse sonte po i bëj thirrje Kongresit të kalojë atë që ne do ta quajmë Ligji Dalila, duke ndaluar çdo shtet t’u japë patentë shoferi komerciale emigrantëve ilegalë.

Dhe dje, në Shtëpinë e Bardhë, organizova një ceremoni me amerikanë që humbën të dashurit e tyre të çmuar nga plaga e imigracionit ilegal. Këto janë nënat engjëll dhe familjet që qeveria jonë i tradhtoi për dekada dhe media jonë i injoroi plotësisht. Në vitin 2023, një cheerleader e shkollës së mesme 16-vjeçare e quajtur Lizbeth Medina u gjet e vrarë, e therur 25 herë. Vrasësi i Lizbeth ishte një emigrant ilegal i arrestuar më parë. Nëna e saj e pikëlluar është në galeri për t’i kujtuar të gjithëve në këtë dhomë saktësisht pse ne po deportojmë kriminelët emigrantë ilegalë nga vendi ynë në numër rekord. Faleminderit, Jacklyn.

Ne nuk mund të harrojmë kurrë se shumë në këtë dhomë jo vetëm që lejuan pushtimin e kufirit të ndodhte para se unë të përfshihesha, por me të vërtetë ata do ta bënin përsëri nëse do të kishin ndonjëherë shansin. E vetmja gjë që qëndron midis amerikanëve dhe një kufiri plotësisht të hapur tani është Presidenti Donald J. Trump dhe Patriotët tanë të mëdhenj Republikanë në Kongres.

Ndërsa flasim, demokratët në këtë dhomë kanë ndërprerë të gjithë financimin për Departamentin e Sigurisë Kombëtare. Ata kanë instaluar një tjetër mbyllje demokrate. Sonte unë po kërkoj rivendosjen e plotë dhe të menjëhershme të të gjitha fondeve për sigurinë kufitare dhe sigurinë kombëtare.

Një nga gjërat e mira për gjendjen e bashkimit është se si u jep amerikanëve shansin të shohin qartë se çfarë besojnë vërtet përfaqësuesit e tyre. Sonte po ftoj çdo ligjvënës të bashkohet me administratën time në ripohimin e një parimi themelor: Detyra e parë e qeverisë amerikane është të mbrojë qytetarët amerikanë, jo emigrantët ilegalë. Turp për ata që nuk u ngritën. Duhet të keni turp për veten tuaj.

Kjo është arsyeja pse unë po ju kërkoj gjithashtu t’u jepni fund qyteteve sanctuary vdekjeprurëse dhe të vendosni dënime serioze për zyrtarët publikë që bllokojnë heqjen e kriminelëve emigrantë. Dhe ndoshta më e rëndësishmja, po ju kërkoj të miratoni Aktin “Shpëto Amerikën” për të ndaluar emigrantët ilegalë dhe të tjerët që nuk lejohen të votojnë në zgjedhjet tona të shenjta amerikane. Mashtrimi është i përhapur. Është shumë e thjeshtë: votuesit duhet të tregojnë ID vote. Të gjithë votuesit duhet të tregojnë dëshmi të shtetësisë për të votuar. Dhe jo më fletëvotime të shtrembra me postë, përveç sëmundjes, paaftësisë, ushtrisë ose udhëtimit. Kjo është në 89%, përfshirë demokratët.

Arsyeja pse dikush nuk do të donte ID vote? Një arsye: sepse duan të mashtrojnë. Ata duan të mashtrojnë. Ata kanë mashtruar. Dhe politika e tyre është aq e keqe sa e vetmja mënyrë që mund të zgjidhen është të mashtrojnë. Dhe ne do ta ndalojmë atë.

Dhe këtu është një mundësi tjetër për të treguar sens të përbashkët në qeveri. Në galeri sonte janë Sage Blair dhe nëna e saj Michelle. Në vitin 2021, Sage ishte 14 vjeç kur zyrtarët e shkollës në Virxhinia vendosën ta kalonin atë shoqërisht në një gjini të re, duke e trajtuar si djalë dhe duke e fshehur nga prindërit e saj. Para shumë kohësh, Sage e hutuar iku nga shtëpia. Ajo u hodh në një shtëpi shtetërore për djem dhe vuajti tmerrësisht për një kohë të gjatë. Por sot e gjithë kjo është pas tyre sepse Sage është një grua e re krenare dhe e mrekullueshme me një bursë të plotë në Universitetin Liberty. Sage dhe Michelle, ju lutem ngrihuni. Faleminderit për guximin tuaj të madh.

15 vjet më parë, nëse dikush do të ishte këtu lart dhe do ta thoshte këtë, ne do të thoshim: “Çfarë nuk shkon me të?” Por tani duhet ta themi, sepse po ndodh kudo. Por me siguri të gjithë mund të pajtohemi: asnjë shtet nuk mund të lejohet t’i rrëmbejë fëmijët nga krahët e prindërve të tyre dhe t’i ndryshojë gjininë kundër prindërve. Kush do të besonte se po flasim për këtë? Ne duhet ta ndalojmë atë menjëherë.

Askush nuk kujdeset më shumë për mbrojtjen e rinisë së Amerikës sesa zonja jonë e parë e mrekullueshme, tani një yll filmi. Gjatë vitit të kaluar, ajo ka pasur një ndikim të pabesueshëm duke mbrojtur legjislacionin e AI, duke avancuar një urdhër ekzekutiv historik për kujdesin familjar dhe duke ndihmuar në sigurimin e 30 milionë dollarëve për të nisur iniciativën Melania Trump për të pavarurit e rinisë në kujdes. Ajo merr shumë më shumë mbështetje bipartisan se unë. Sonte mirëpresim dy të rinj, jeta e të cilëve pasqyron ndikimin e Zonjës së Parë: Sierra Burns dhe Everest Nevermont. Faleminderit të dyve. Dhe Melania, faleminderit për punën tënde të palodhur.

Jam shumë krenar të them se gjatë kohës sime në detyrë, ka pasur një rinovim të jashtëzakonshëm në fe, besim dhe besim në Zot. Kjo është veçanërisht e vërtetë tek të rinjtë. Dhe një pjesë e madhe e kësaj kishte të bënte me mikun tim të madh, Charlie Kirk. Vitin e kaluar, Charlie u vra dhunshëm nga një vrasës për besimet e tij. Gruaja e tij e mrekullueshme, Erica, është me ne sonte. Erica, ju lutem ngrihu. Në kujtim të Charlie, ne të gjithë duhet të ribashkohemi për të ripohuar se Amerika është një komb nën Zot. Dhe ne duhet të refuzojmë plotësisht dhunën politike të çdo lloji.

Mbi të gjitha, çlirimi i premtimit të Amerikës kërkon mbajtjen e komunitetit të sigurt. Ne kemi bërë hapa të jashtëzakonshëm. Megjithatë, shkelësit e rrezikshëm të përsëritur vazhdojnë të lirohen nga politikanët pro-krimit, demokratë. Ne nderohemi të bashkohemi sonte nga një grua që ka kaluar nëpër ferr: Ania Zoretska. Në vitin 2022, ajo dhe vajza e saj e bukur Irena ikën nga lufta për të jetuar me të afërmit afër Charlotte. Verën e kaluar, Irena 23-vjeçe po kthehej në shtëpi me tren kur një përbindësh i çmendur, i arrestuar mbi një duzinë herë dhe i liruar pa kusht, u ngrit dhe i preu qafën dhe trupin me thikë. Ajo vdiq menjëherë. Ajo kishte shpëtuar nga një luftë brutale vetëm për t’u vrarë nga një kriminel i ngurtësuar, i lënë i lirë për të vrarë në Amerikë. Znj. Zoretska, sonte ju premtoj se do të sigurojmë drejtësi për vajzën tuaj madhështore, Irena.

Si nuk ngriheni? Si nuk ngriheni? Unë po i kërkoj këtij Kongresi të miratojë legjislacion të ashpër për të siguruar që shkelësit e dhunshëm dhe të rrezikshëm të përsëritur të vihen pas hekurave dhe, më e rëndësishmja, të qëndrojnë atje.

Duke filluar nga vera e kaluar, vendosa Gardën tonë Kombëtare për të rivendosur ligjin dhe rendin në qytetet tona më të rrezikshme. Në Uashington DC, krimi tani është në nivelin më të ulët të regjistruar ndonjëherë. Një nga anëtarët e guximshëm të shërbimit që ndihmoi në arritjen e këtij ndryshimi mahnitës ishte specialistja e Gardës Kombëtare të Virxhinias Perëndimore, Sarah Beckstrom, 20 vjeç. Pas një patrullimi pranë Shtëpisë së Bardhë, ajo u qëllua në kokë nga një terrorist nga Afganistani që nuk duhej të ishte në vendin tonë. Sarah Beckstrom vdiq për të mbrojtur kryeqytetin tonë. Ne nderohemi të bashkohemi nga prindërit e saj të mrekullueshëm, Gary dhe Evie. Vajza juaj ishte një patriote e vërtetë amerikane.

Duke shërbyer bashkë me Sarah atë ditë ishte rreshteri i shtabit Andrew Wolf. Terroristi qëlloi Andrew në kokë dhe askush nuk mendoi se ai mund të mbijetonte. Por nëna e tij e mrekullueshme, Melody, ishte aq pozitive. Ajo tha: “Zoti President, Andrew do të jetë mirë, ai do ta bëjë atë.” Dhe ajo doli të kishte të drejtë. Me ndihmën e Zotit, Andrew është kthyer nga buza e vdekjes në rrugën e një shërimi të mrekullueshëm. Andrew, ndërsa je në këmbë, tani do t’i kërkoj Gjeneralit James Seward t’i paraqesë rreshterit të shtabit Andrew Wolf dhe familjes së madhe të Sarah Beckstrom çmimin e krijuar nga presidenti ynë i ndjerë i madh Xhorxh Uashington: Zemrën Purpurt. Ne ju duam të gjithëve.

Ne po rivendosim me krenari sigurinë për amerikanët në shtëpi dhe po rivendosim gjithashtu sigurinë për amerikanët jashtë vendit. Vendi ynë nuk ka qenë kurrë më i fortë. Në 10 muajt e mi të parë, unë i dhashë fund tetë luftërave, përfshirë luftën në Gaza, e cila vazhdon në një nivel shumë të ulët. Pothuajse ka mbaruar. Dhe dua të falënderoj Steve Witkoff dhe Jared Kushner për ndihmën tuaj. Dhe dua të falënderoj gjithashtu Sekretarin e Shtetit Marco Rubio. Keni bërë një punë të shkëlqyer, Sekretar i madh i Shtetit. Unë mendoj se ai do të hyjë në histori si më i miri ndonjëherë.

Nën armëpushimin që arrita, çdo peng, i gjallë dhe i vdekur, është kthyer në shtëpi. A mund ta besoni këtë? Askush nuk mendonte se ishte e mundur. Askush nuk mendonte se ishte e mundur. Ne i morëm të gjithë pengjet e gjalla dhe më në fund, përmes punës së palodhur, gjetëm të 28 trupat. Familja e të 28-tit ishte aq e pikëlluar, por aq e lumtur sa ishte e mundur të ishin. Nëna tha: “Zotëri, ne e kemi djalin tonë përsëri.” Ne i morëm të gjithë. Faleminderit të dyve.

Ne po punojmë shumë për t’i dhënë fund luftës së nëntë, vrasjes dhe therjes midis Rusisë dhe Ukrainës, ku 25,000 ushtarë po vdesin çdo muaj. Një luftë që nuk do të kishte ndodhur kurrë nëse unë do të isha president. Si president, unë do të bëj paqe kudo që të mundem, por nuk do të hezitoj kurrë të përballem me kërcënimet ndaj Amerikës kudo që të jetë e nevojshme.

Kjo është arsyeja pse në një operacion përparimtar qershorin e kaluar, ushtria e Shteteve të Bashkuara shkatërroi armët bërthamore të Iranit me një sulm në tokën iraniane të njohur si Operacioni “Çekani i Mesnatës”. Për dekada, regjimi dhe proxy-të e tij vrastare nuk kanë përhapur asgjë tjetër veç terrorizmit dhe vdekjes. Ata kanë zhvilluar tashmë raketa që mund të kërcënojnë Evropën dhe bazat tona jashtë shtetit, dhe po punojnë për të ndërtuar raketa që së shpejti do të arrijnë Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Pas “Çekanit të Mesnatës”, ata u paralajmëruan të mos bënin përpjekje të ardhshme për të rindërtuar programin e tyre të armëve. Megjithatë, ata vazhdojnë. Ne jemi në negociata me ta. Preferenca ime është ta zgjidh këtë problem përmes diplomacisë, por një gjë është e sigurt: Unë kurrë nuk do të lejoj që sponsori numër një i terrorit në botë të ketë armë bërthamore. Nuk mund ta lejojmë këtë.

Ne kemi ushtrinë më të fuqishme në tokë. Unë e rindërtova ushtrinë në mandatin tim të parë. Ne sapo miratuam një buxhet prej një trilion dollarësh. Falë republikanëve në Kongres, ne po investojmë atë numër rekord dollarësh. Dhe vendet e NATO-s, miqtë dhe aleatët tanë, kanë rënë dakord me kërkesën time shumë të fortë të paguajnë 5% të PBB-së për mbrojtjen ushtarake, në vend të 2%. Marrja e atij 5% ishte diçka që të gjithë thanë se nuk do të bëhej kurrë. Ne e morëm atë me një takim.

Çdo degë e forcave tona të armatosura po vendos rekorde për rekrutim. Dhe çdo anëtar i shërbimit kohët e fundit mori një divident luftëtar prej 1,776 dollarë. Ne e quajtëm atë 1776. Ishte e mrekullueshme.

Ne po rivendosim gjithashtu sigurinë dhe dominimin amerikan në hemisferën perëndimore. Për vite, pjesë të mëdha të territorit në rajonin tonë, përfshirë pjesë të mëdha të Meksikës, janë kontrolluar nga kartele vrastare të drogës. Kjo është arsyeja pse unë i caktova këto kartele si organizata terroriste të huaja dhe e shpalla fentanilin ilegal si një armë të shkatërrimit në masë. Përmes një fushate të re ushtarake, ne kemi ndaluar sasi rekord të drogës që vijnë në vendin tonë.

Në janar, luftëtarët elitë amerikanë kryen një nga veprat më komplekse dhe spektakolare të kompetencës dhe fuqisë ushtarake në historinë botërore. Forcat e armatosura të Amerikës mposhtën mbrojtjen dhe mundën plotësisht një armik për t’i dhënë fund sundimit të diktatorit të jashtëligjshëm Nicolás Maduro dhe për ta sjellë atë përpara drejtësisë amerikane. Kjo ishte një fitore absolutisht kolosale për sigurinë e Shteteve të Bashkuara dhe gjithashtu hap një fillim të ri të ndritshëm për popullin e Venezuelës.

Me ne sonte është Alejandra Gonzales. Ajo u rrit në një familje venezueliane dhe ishte veçanërisht e afërt me xhaxhain e saj të dashur Enrique. Por pasi Enrique kandidoi për post dhe e kundërshtoi atë, ai u rrëmbye. Alejandra kishte frikë se nuk do ta shihte më kurrë xhaxhain e saj. Por që nga bastisja, ne kemi punuar me udhëheqjen e re dhe ata kanë urdhëruar mbylljen e atij burgu të tmerrshëm dhe kanë liruar qindra të burgosur politikë. Alejandra, më vjen mirë të të informoj se jo vetëm që xhaxhai yt është liruar, por ai është këtu sonte. Enrique, ju lutem eja poshtë.

Kishte shumë heronj në atë bastisje të janarit. Por bëmat e një luftëtari atë natë do të jetojnë përgjithmonë në analet e trimërisë ushtarake. Shefi i Oficerit të Urdhrit 5, Eric Slover, planifikoi misionin dhe ishte udhëheqësi i fluturimit në kabinën e helikopterit të parë. Eric e drejtoi helikopterin nën mbulesën e natës dhe zbriti shpejt mbi fortesën ushtarake të mbrojtur rëndë të Maduro-s. Gjatë përgatitjes për ulje, mitralozat e armikut qëlluan nga çdo kënd dhe Eric u qëllua rëndë në këmbë dhe ijë. Megjithatë, pavarësisht se përdorimi i këmbëve të tij ishte jetik për fluturimin e suksesshëm të helikopterit, Eric manovroi helikopterin për të përballuar armikun dhe për të lënë gjuajtësit e tij të eliminonin kërcënimin, duke shpëtuar jetët e shokëve të tij luftëtarë. Vetëm pasi uli helikopterin në mënyrë të sigurt në vendin e saktë, ai i tha bashkë-pilotit të tij të merrte kontrollin. Suksesi i të gjithë misionit dhe jetët e shokëve të tij vareshin nga aftësia e Eric për të duruar dhimbjen e tmerrshme dhe për të vazhduar fluturimin dhe uljen. Shefi i Oficerit të Urdhrit Slover është ende duke u rikuperuar nga plagët e tij të rënda, por jam i ngazëllyer të them se ai është këtu sonte me gruan e tij Amy. Eric dhe Amy, ejani brenda.

Ne kemi një surprizë për Eric dhe Amy. Në njohje të veprimeve të Eric mbi e më tej thirrjes së detyrës, unë do t’i kërkoja tani Gjeneralit Jonathan Bragga t’i paraqesë Shefit të Oficerit të Urdhrit Slover çmimin më të lartë ushtarak të kombit tonë: Medaljen e Nderit të Kongresit. Eric dhe Amy, ishte kënaqësi të njohësh. Dhjetë nga shokët luftëtarë të Eric nga ajo natë e pabesueshme fitoreje do të marrin gjithashtu medalje në një ceremoni private në Shtëpinë e Bardhë.

Sonte kemi festuar shumë patriotë vërtet të jashtëzakonshëm amerikanë, por ka edhe një legjendë të gjallë për të nderuar para se të shkojmë. Ai është një tjetër aviator heroik amerikan, pilot luftarak i marinës, Royce Williams. Royce shërbeu në Luftën e Dytë Botërore, Kore, Vietnam, duke fluturuar më shumë se 220 misione. Në vitin 1952, Royce ishte në përleshjen ajrore të jetës. Skuadrilja e tij u zuna në pritë nga shtatë avionë luftarakë sovjetikë. Pavarësisht se ishte numerikisht i pakët, Royce udhëhoqi rrëzimin e katër avionëve armik dhe pothuajse shkatërroi të tjerët, ndërsa avioni i tij mori 263 plumba dhe ai u plagos rëndë. Historia e tij ishte sekret për mbi 50 vjet. Por sonte, në moshën 100 vjeç, ky kapiten i guximshëm i marinës më në fund po merr njohjen që meriton. Royce, të lutem ngrihu. Dhe unë do t’i kërkoj Zonjës së Parë t’i paraqesë Kapitenit Royce Williams Medaljen e tij të Nderit të Kongresit.

Faleminderit Royce dhe faleminderit Eric. Unë gjithmonë e kam dashur Medaljen e Nderit të Kongresit, por u informova se nuk më lejohet t’ia jap vetes. Por nëse e hapin ndonjëherë atë… Unë do të jem atje me ju një ditë. Por ju e dini se ky është nderi ynë më i lartë. Është një nder të jesh në të njëjtën dhomë me ju. Faleminderit të dyve.

250 vjet janë një kohë e gjatë në jetën e një kombi, por në një kuptim tjetër është vërtet një moment i thjeshtë në sytë e historisë. Dy nga zotërinjtë që takuam në galeri mbrëmjen e sotme morën frymën e tyre të parë një shekull më parë. 100 vjet para kësaj, më 4 Korrik 1826, autori i Deklaratës së Pavarësisë, Thomas Jefferson, mori frymën e tij të fundit. Vetëm një jetë e vetme njerëzore i ndan gjigantët që shpallën dhe fituan pavarësinë tonë nga heronjtë që qëndrojnë mes nesh sonte.

Gjithçka që kombi ynë ka bërë, gjithçka që kemi arritur, ka qenë puna e atyre pak jetëve të mëdha. Në ato kapituj të shkurtër, amerikanët e ndërtuan këtë komb nga 13 koloni modeste në majën e qytetërimit njerëzor dhe lirisë njerëzore — kombin më të fortë, më të pasur, më të fuqishëm, më të suksesshëm në të gjithë historinë. Amerikanët guxuan të dilnin nëpër kontinentin e frikshëm dhe të rrezikshëm, hapën rrugë nëpër një shkretëtirë të pamëshirshme, vendosën kufirin pa fund dhe zbutën Perëndimin e egër të bukur, por shumë, shumë të rrezikshëm. Nga kënetat boshe dhe fushat e gjera, ne ngritëm qytetet më të mëdha në botë. Së bashku, ne zotëruam industritë më të fuqishme në botë dhe thyerëm tiranitë monstruoze të historisë. Dhe ne çliruam miliona nga zinxhirët e fashizmit, komunizmit dhe terrorit. Amerikanët ngritën njerëzimin në qiell mbi krahët e aluminit dhe çelikut, dhe më pas nisëm njerëzimin në yje me raketa të fuqizuara nga vullneti i pastër amerikan dhe krenaria e palëkundur amerikane. Ne lidhëm globin me zgjuarsinë tonë, magjepsëm planetin me kulturën amerikane. Dhe tani ne po hapim rrugën për përparimet e ardhshme të mëdha amerikane që do të ndryshojnë të gjithë botën.

E gjithë kjo, dhe shumë më tepër, është trashëgimia e qëndrueshme, lavdia e papërshkueshme e patriotëve punëtorë që ndërtuan dhe mbrojtën këtë vend dhe ende mbajnë shpresat dhe liritë e të gjithë njerëzimit mbi supet e tyre. Për vite ata u harruan, u tradhtuan dhe u lanë mënjanë. Por ajo tradhti e madhe ka mbaruar dhe ata nuk do të harrohen kurrë përsëri.

Sepse kur bota ka nevojë për guxim, vizion të guximshëm dhe frymëzim, ajo ende i drejtohet Amerikës. Dhe kur Zoti ka nevojë për një komb për të kryer mrekullitë e tij, ai e di saktësisht kë të pyesë. Nuk ka sfidë që amerikanët nuk mund ta kapërcejnë, asnjë kufi shumë i gjerë për ne për ta pushtuar, asnjë ëndërr shumë e guximshme për ne për të ndjekur, asnjë horizont shumë i largët për ne për ta pretenduar. Sepse fati ynë është shkruar nga dora e providencës dhe këta 250 vjet të parë ishin vetëm fillimi.

Nga qytetet kufitare të Teksasit deri në fshatrat e Michigan-it, nga brigjet me diell të Floridës deri në fushat e pafundme të Dakotave dhe nga rrugët historike të Filadelfias deri këtu në kryeqytetin tonë kombëtar, Uashington DC, Epoka e Artë e Amerikës është mbi ne. Revolucioni që filloi në 1776 nuk ka përfunduar. Ai ende vazhdon sepse flaka e lirisë dhe pavarësisë ende digjet në zemrën e çdo patrioti amerikan. Dhe e ardhmja jonë do të jetë më e madhe, më e mirë, më e ndritshme, më e guximshme dhe më e lavdishme se kurrë më parë.

Faleminderit, Zoti ju bekoftë dhe Zoti e bekoftë Amerikën./TetovaNews

Trump hails economic ‘turnaround’ and threatens Iran in longest ever State of the Union

Well, thank you very much, everybody. It’s really an honor. Speaker Johnson, Vice President, First Lady of the United States, Second Lady of the United States, Members of Congress, and my fellow Americans.

Our nation is back—bigger, better, richer, and stronger than ever before.

Less than five months from now, our country will celebrate an epic milestone in American history: the 250th anniversary of our glorious American independence. This July 4th, we will mark two and a half centuries of liberty and triumph, progress and freedom, in the most incredible and exceptional nation ever to exist on the face of the earth.

And you’ve seen nothing yet. We’re going to do better and better and better. This is the golden age of America.

When I last spoke in this chamber twelve months ago, I had just inherited a nation in crisis—with a stagnant economy, inflation at record levels, a wide-open border, horrendous recruitment for military and police, rampant crime at home, and wars and chaos all over the world.

But tonight, after just one year, I can say with dignity and pride that we have achieved a transformation like no one has ever seen before—and a turnaround for the ages. It is a turnaround for the ages. And we will never go back to where we were just a very short time ago. We’re not going back.

Today, our border is secure. Thank you. Today, our border is secure. Our spirit is restored. Inflation is plummeting. Incomes are rising fast. The economy is roaring like never before. And our enemies are scared. Our military and police are respected. And America is respected again—perhaps like never before.

After four years in which millions and millions of illegal aliens poured across our borders totally unvetted and unchecked, we now have the strongest and most secure border in American history—by far. In the past nine months, zero illegal aliens have been admitted to the United States. We always allow people to come in legally—people that will love our country and will work hard to maintain our country.

The flow of deadly fentanyl across our border is down by a record 56% in one year. And last year, the murder rate saw its single largest decline in recorded history. This is the biggest decline—think of it—in recorded history. The lowest number in over 125 years. Year 1900—in fact, substantially before my wonderful father, Fred, was born. Substantially before he was born. That’s a long time ago. He wouldn’t like me to say that, but that’s a long time ago.

The Biden administration and its allies in Congress gave us the worst inflation in the history of our country. But in twelve months, my administration has driven core inflation down to the lowest level in more than five years. And in the last three months of 2025, it was down to 1.7%.

Gasoline, which reached a peak of over $6 a gallon in some states under my predecessor—it was, quite honestly, a disaster—is now below $2.30 a gallon in most states, and in some places $1.99 a gallon. And when I visited the great state of Iowa just a few weeks ago, I even saw $1.85 a gallon for gasoline.

Mortgage rates are the lowest in four years and falling fast. And the annual cost of a typical new mortgage is down almost $5,000 just since I took office—one year. And low interest rates will solve the Biden-created housing problem while, at the same time, protecting the values of those people who already own a house, who really feel rich for the first time in their lives. We want to protect those values. We want to keep those values up. We’re going to do both. And we are going to keep it that way.

The stock market has set 53 all-time record highs since the election. Think of that—one year—boosting pensions, 401ks, and retirement accounts for millions and millions of Americans. Everybody is gaining. Everybody is up—way up.

In four long years, the last administration got less than one trillion dollars in new investment in the United States—and when I say less, substantially less. In twelve months, I secured commitments for more than $18 trillion dollars pouring in from all over the globe. Think of it: much less than one trillion dollars for four years versus much more than $18 trillion dollars for one year. What a difference a president makes.

A short time ago, we were a dead country. Now we are the hottest country anywhere in the world. The hottest. Thousands of new businesses are forming. Factories, plants, and laboratories are being built. We have added 7,000 new construction jobs in just a very short period of time. It’s getting bigger and bigger and stronger. Nobody can believe what they’re watching.

American oil production is up by more than 600,000 barrels a day. And we just received—from our new friend and partner, Venezuela—more than 80 million barrels of oil. American natural gas production is at an all-time high because I kept my promise to drill, baby, drill.

More Americans are working today than any time in the history of our country. Think about that—any time in the history of our country, more people working today. And 100% of all jobs created under my administration have been in the private sector. We ended DEI in America. We cut a record number of job-killing regulations. And in one year, we have lifted 2.4 million Americans—a record—off of food stamps.

And for all of these reasons, I say tonight, Members of Congress: the state of our union is strong.

Our country is winning again. In fact, we’re winning so much that we really don’t know what to do about it. People are asking me: “Please, please, please, Mr. President, we’re winning too much. We can’t take it anymore. We’re not used to winning in our country until you came along. We’re just always losing.” But now we’re winning too much, and I say, “No, no, no. You’re going to win again. You’re going to win big. You’re going to win bigger than ever.”

And to prove that point, to prove that point, here with us tonight is a group of winners who just made the entire nation proud—the Men’s Gold Medal Olympic Hockey Team. Come on in.

Go ahead.

That’s the first time I’ve ever seen them get up—and actually, not all of them did get up. But they beat a fantastic Canadian team in overtime, as everybody saw, as did the American women, who will soon be coming to the White House. They were in the Oval Office before, and I just want to say, very big congratulations to Team USA.

But I have to say—and I told them this—we took a vote of the team. I said, “Anybody votes no, I’m not doing it.” So they stood there, and they weren’t about to say no. I’ve never seen a goaltender play as well as goalie Connor Hellebuyck. Think of it: 46 shots on goal. And I asked him about the one shot—the one where you put your stick in the back and it hit the neck of your stick and bounced off. “Did you practice that, or was that a little lucky?” He refused to answer that question.

But I just want to tell you that the members of this great hockey squad will be very happy to know—based on their vote and my vote, and in this case my vote was more important—that I will soon be presenting Connor with our nation’s highest civilian honor, which we will be giving, and which has been given to many athletes over the years. But when I say many, not too many—like twelve. It’s called the highest civilian honor in our country: the Presidential Medal of Freedom. Great athletes have gotten that—very great. And I thought he deserved it. And I did take a vote from every single one of them. I said, “I’m not giving it if anybody goes ‘no.'” And every single one of them rapidly put up their hand. So I want to thank you. What a special job you did. What special champions you are. Thank you very much.

I’m also pleased to say that the next time the Olympic torch is lit, it will be here in America for the 2028 Olympics—and it’s the summer version, right in Los Angeles. We’re going to do a good job in Los Angeles. And Los Angeles is going to be safe, just like Washington, D.C., is now one of the safest cities in the country.

And this year—and I must say, I got them both. I got them in my first term, and I was disappointed because I didn’t think I’d be the president when this happened, but strange things took place. And now I’ve got them because I got the Olympics, I got the 2026 FIFA World Cup. And I wanted to claim the 250th, but I didn’t get away with that one. I couldn’t claim that one for myself. But we’re getting the World Cup. So we have the World Cup and the Olympics coming. And that is exciting news.

So this will be a year to celebrate our country and the heroes who have kept it free—men like Buddy Taggart. At age 17, he volunteered to defend America in World War II, serving in the Pacific under the great General Douglas MacArthur. He fought bravely in the famous Battle of Manila, worked so hard. He was badly wounded and almost killed by enemy machine guns in Luzon. And 81 years ago this month, he liberated the largest internment camp in the Philippines—one of the largest anywhere in the world. He earned many honors, including a Purple Heart and a Bronze Star. Came home, started a family. And tonight, he is in the gallery, looking forward to July 4th, 2026—his 100th birthday.

So, Buddy, you’re a brave man, and we salute you.

Even in times of challenge, setback, and immense heartache, the spirit of 1776 has always shown through very brightly. It was July 4th of last year when floodwaters tore through a girls’ summer camp in Central Texas—one of the worst things I’ve ever seen. I was there. Rising 26 feet in a matter of minutes, tragically claiming many, many lives. You all remember that one.

As the waters threatened to sweep her away, 11-year-old Millie Kate McClain closed her eyes and prayed to God. She thought she was going to die. Those prayers were answered when Coast Guard rescue swimmer Scott Ruskin descended from a helicopter above. Nobody knew where he came from. It was Scott’s first-ever rescue mission—a young guy, but very brave. Very, very top—always topping his class. And he lifted not just Millie Kate, but 164 others to safety. People watched Scott from a distance, and they couldn’t believe what they were seeing. The winds were blowing, the rain was pouring, everything was going, and that rapid water—nobody’s ever seen anything like it. They said, “Wow, that’s something.”

Tonight, Scott and Millie Kate are here together, reunited for the very first time. Thank you, Scott. Millie Kate.

And Petty Officer Ruskin, I’m pleased to inform you that I am now awarding you the Legion of Merit for extraordinary heroism—which is what it was, extraordinary heroism. Thank you.

And I’d like to have the military aide please come down and take care of the service. Military aide, thank you very much. Take care of that very important service. Thank you very much.

From 1776 to today, every generation of Americans has stepped forward to defend life, liberty, and the pursuit of happiness—and they’re really doing it for the next generation. But now, it’s our turn together. We’re building a nation where every child has the chance to reach higher and go further, where government answers to the people—not the powerful—and where the interests of hard-working American citizens are always our first and ultimate concern. That is the debt we owe to the heroes who came before us, and that is the promise we must keep to America for our 250th year.

Last year, I urged this Congress to begin the mission by passing the largest tax cuts in American history. And our Republican majorities delivered so beautifully. Thank you, Republicans.

All Democrats—every single one of them—voted against these really important and very necessary massive tax cuts. They wanted large-scale tax increases to hurt the people instead. But we held strong. And with the great, big, beautiful bill, we gave you no tax on tips, no tax on overtime, and no tax on Social Security for our great seniors. And we also made interest on auto loans tax deductible for the first time—but only if the car is made in America.

Recently, in Pennsylvania, I met Megan Hemhauser—a devoted mom who homeschools her children, beautiful two children, during the day while waiting tables at night, as her husband works overtime operating very heavy equipment. Megan is here this evening, and she’s happy to tell you that she is so much better off because—with no tax on tips, no tax on overtime, and our expanded Child Tax Credit, done again by Republicans—Megan and her husband will take home more than $5,000 extra just for the year, cutting her tax bill in more than half.

Megan, please stand up. We’re fighting for you, Megan. Thank you, thank you, Megan. We’re fighting for you.

Under our bill, parents like Megan can also activate their children’s brand new Trump Accounts—and I didn’t name it. I did not. I did not name that. Nobody believes me, but I did not name it. It was named by a very tall man sitting right there in the third row—a nice man, a good man.

Tax-free investment accounts for every American child. This is something that’s so special and has taken off and gone through the roof. Millions will be pre-funded, courtesy of the U.S. Treasury and private individuals like Michael and Susan Dell, who have donated $6.25 billion to fund the Trump Accounts for 25 million American children. Great people.

When I asked Michael, “How do you make all that money?” he said, “Well, I just sat in my dorm in school, and I made computers and I’d sell them to people, and I just kept selling and selling.” A pretty amazing story. That’s called the American Dream. He sold a lot of computers—a lot of those laptops. So I congratulate him on that. But I really thank him and Susan, as well as others like Brad Gerstner—a very tremendous guy. He was behind it right from the beginning. Brad Gerstner, thank you, Brad.

So with modest additional contributions, these young people’s accounts could grow to over $100,000 or more by the time they turn 18. Think of it—how much money is that for somebody that started with nothing? Over $100,000—could be much more than that. To make this investment in our children’s future, go to TrumpAccounts.gov. TrumpAccounts.gov. And a lot of people are doing it. It’s setting every record in the book. It’s popular. They knew what it was going to take. I’m so proud of them. I’m so proud of the people that got it started. And now it’s just taken off.

One of the primary reasons for our country’s stunning economic turnaround—the biggest in history—where the Dow Jones broke 50,000 four years ahead of schedule, and the S&P hit 7,000 where it wasn’t supposed to do it for many years—were tariffs. I used these tariffs. Took in hundreds of billions of dollars to make great deals for our country, both economically and on a national security basis. Everything was working well. Countries that were ripping us off for decades are now paying us hundreds of billions of dollars. They were ripping us so badly—you all know that, everybody knows it, even the Democrats know it, they just don’t want to say it. And yet these countries are now happy. And so are we. We made deals. The deals are all done. And they’re happy. They’re not making money like they used to, but we’re making a lot of money. There was no inflation, tremendous growth. And the big story was how Donald Trump called the economy correctly, and 22 Nobel Prize winners in economics didn’t. They got it totally wrong. They got it really wrong.

And then, just four days ago, an unfortunate ruling from the United States Supreme Court. It just came down. It came down. Very unfortunate ruling. But the good news is that almost all countries and corporations want to keep the deal that they already made—right?—knowing that the legal power that I as president have to make a new deal could be far worse for them. And therefore, they will continue to work along the same successful path that we had negotiated before the Supreme Court’s unfortunate involvement.

So despite the disappointing ruling, these powerful country-saving measures—the kind of money we’re taking in, peace-protecting—many of the wars we settled was because of the threat of tariffs. I wouldn’t have been able to settle them without that. We remain in place under fully approved and tested alternative legal statutes. And they have been tested for a long time. They are a little more complex, but they’re actually probably better, leading to a solution that will be even stronger than before. Congressional action will not be necessary. It’s already time-tested and approved. And as time goes by, I believe the tariffs—paid for by foreign countries—will, like in the past, substantially replace the modern-day system of income tax, taking a great financial burden off the people that I love.

Moving forward, factories, jobs, investment, and trillions and trillions of dollars will continue pouring into the United States of America because we finally have a president who puts America first. I put America first. I love America.

For decades before I came along, we had the exact opposite—from trade to healthcare, from education to immigration. Everything was stolen and rigged in order to drain the wealth out of the productive, hard-working people who make our country great, who make our country run. Under Biden and his corrupt partners in Congress and beyond, it reached a breaking point—with the Green New Scam, open borders for everyone. They poured in by the millions and millions—from prisons, from mental institutions. They were murderers. 11,800 murderers came into our country. You allowed that to happen. And record-setting inflation that cost the typical family $34,000 in just a short period of time.

Now, the same people in this chamber who voted for those disasters suddenly use the word “affordability”—a word they just used, somebody gave it to them—knowing full well that they caused and created the increased prices that all of our citizens had to endure. You caused that problem. You caused that problem. They knew their statements were lies. They knew it. They knew their statements were dirty, rotten lies. Their policies have created the high prices. Our policies are rapidly ending them. We are doing really well. Those prices are plummeting downward.

The price of eggs is down 60%. Madam Secretary, thank you. The cost of chicken, butter, fruit, hotels, automobiles, rent—is lower today than when I took office by a lot. And even beef, which was very high, is starting to come down significantly. Just hold a little while. We’re getting it down. And soon you will see numbers that few people would think were possible to achieve just a short time ago. Nobody can believe when they see the kind of numbers—and especially energy—when they see energy going down to numbers like that, they cannot believe it. It’s like another big tax cut.

I’m also confronting one of the biggest rip-offs of our times: the crushing cost of healthcare—caused by you—since the passage of the unaffordable care act, sometimes referred to as Obamacare. Big insurance companies have gotten rich. It was meant for the insurance companies, not for the people. With our government giving them hundreds and hundreds of billions of dollars a year, their stock prices soared 1,200%, 1,400%, and even 1,700%—like nothing else.

That’s why I introduced the great healthcare plan. I want to stop all payments to big insurance companies and instead give that money directly to the people so they can buy their own healthcare, which will be better healthcare at a much lower cost. In addition, my plan requires maximum price transparency. That’s a big deal. Sounds so simple, so big. And I did that in my first term, and the Democrats immediately terminated it, with full knowledge that they were doing a very bad thing for the people. Of course, prices went way up. And that’s what happened. And now I’m bringing them way down—on healthcare and everything else.

I’m also ending the wildly inflated cost of prescription drugs like has never happened before. Other presidents tried to do it, but they never could. They tried—most didn’t try, actually—but they tried, they said they tried. They couldn’t do it. They didn’t even come close. They were all talk and no action. But I got it done under my just-enacted Most Favored Nation agreements. Americans, who for decades paid by far the highest prices of any nation anywhere in the world for prescription drugs, will now pay the lowest price anywhere in the world for drugs. Anywhere. The lowest price.

So in my first year of the second term—should be my third term, but strange things happen—I took prescription drugs, a very big part of healthcare, from the highest price in the entire world to the lowest. That’s a big achievement. The result is price differences of 300%, 400%, 500%, 600% and more, all available right now on a new website called TrumpRx.gov. And I didn’t name that one either, by the way.

And here tonight is the very first customer ever to get that big discount—and it is big. Katherine Renner. For five years, she and her husband have struggled with infertility, and they turned to IVF. One drug has been costing Katherine $4,000 to purchase. But a few weeks ago, she logged onto the TrumpRx website and got that same drug that cost $4,000—got it for under $500. A reduction of much more, actually, than $3,500.

Katherine, we are all praying for you, and you’re going to be a great mom.

So now I’m calling on Congress to codify my Most Favored Nation program into law. Now, the one thing I’m not sure it matters because it’s going to be very hard for somebody that comes along after me to say, “Let’s raise drug prices by 700 or 800%.” But John and Mike, if you don’t mind, codify it anyway. They may do it. Codify it anyway. Thank you.

Americans are also concerned that energy demand from AI data centers could unfairly drive up their electric utility bills. Tonight, I’m pleased to announce that I have negotiated the new Ratepayer Protection Pledge. You know what that is? We’re telling the major tech companies that they have the obligation to provide for their own power needs. They can build their own power plants as part of their factory so that no one’s prices will go up. And in many cases, prices of electricity will go down for the community—and very substantially down.

This is a unique strategy, never used in this country before. We have an old grid. It could never handle the kind of amount of electricity that’s needed. So I’m telling them they can build their own plant. They’re going to produce their own electricity. It will ensure the company’s ability to get electricity while, at the same time, lowering prices of electricity for you. And it could be very substantial for all of you—cities and towns. You’re going to see some good things happen over the next number of years.

Another pillar of the American dream that has been under attack is home ownership. With us tonight is Rashel Wiggins, a mom of two from Houston. She placed bids on twenty homes and lost all of those bids to gigantic investment firms that bypassed inspection, paid all cash, and turned those houses into rentals—stealing away her American dream. She was devastated.

Stories like this are why last month I signed an executive order to ban large Wall Street investment firms from buying up in the thousands single-family homes. And now I’m asking Congress to make that ban permanent. Because homes are for people. Really, that’s what we want. We want homes for people, not for corporations. Corporations are doing just fine.

Rashel, thank you very much. Good luck with your home. You’ll get one soon.

We’re also working to make it easier for Americans to save for retirement. And under this administration, we will always protect Social Security and Medicare. They are not protecting it. For our seniors, we will always protect Social Security, Medicare, Medicaid.

Since I took office, 401k balances are up by at least $30,000. That’s a lot of money. We have millions and millions of people—because the stock market has done so well, setting all those records—your 401ks are way up. Yet half of all working Americans still do not have access to a retirement plan with matching contributions from an employer. To remedy this gross disparity, I’m announcing that next year, my administration will give these often-forgotten American workers—great people, the people that built our country—access to the same type of retirement plan offered to every federal worker. We will match your contribution with up to $1,000 each year as we ensure that all Americans can profit from a rising stock market.

Let’s also ensure that members of Congress cannot corruptly profit from using insider information. They stood up against that. I can’t believe it. I can’t believe it. Did Nancy Pelosi stand up? If she’s here, I doubt it. Pass the Stop Insider Trading Act without delay. I wasn’t sure if anybody—even on this side—was going to applaud for that. I was very impressed. Thank you. I’m very impressed.

But when it comes to the corruption that is plundering America, there’s been no more stunning example than Minnesota, where members of the Somali community have pillaged an estimated $19 billion dollars from the American taxpayer. Oh, we have all the information. And in actuality, the number is much higher than that. And California, Massachusetts, Maine, and many other states are even worse. This is the kind of corruption that shreds the fabric of a nation. And we are working on it like you wouldn’t believe.

So tonight—although started four months ago—I am officially announcing the War on Fraud, to be led by our great Vice President, J.D. Vance. He’ll get it done. Find enough of that fraud, we will actually have a balanced budget overnight. It’ll go very quickly. That’s the kind of money you’re talking about. We’ll balance our budget.

The Somali pirates who ransacked Minnesota remind us that there are large parts of the world where lawlessness is the norm, not the exception. Importing these cultures through unrestricted immigration and open borders brings those problems right here to the USA. And it is the American people who pay the price—in higher medical bills, car insurance rates, rent, taxes, and perhaps most importantly, crime. We will take care of this problem. We’re going to take care of this problem. We are not playing games.

Delilah Goldman was only five years old in June 2024 when an 18-wheel tractor-trailer plowed into her stopped car, traveling at 60 miles an hour or more. The driver was an illegal alien let in by Joe Biden and given a commercial driver’s license by open-borders politicians in California. Doctors said Delilah would never be able to walk or talk, have a good life. She wouldn’t even be able to eat again. But against all odds, she is now in the first grade, learning to walk. And she’s here this evening with her dad, Marcus. Fantastic man.

Delilah, please—you are a great inspiration. Please stand up. Thank you, Delilah.

Many—if not most—of illegal aliens do not speak English and cannot read even the most basic road signs as to direction, speed, danger, or location. That’s why tonight I’m calling on Congress to pass what we will call the Delilah Law, barring any state from granting commercial drivers licenses to illegal aliens.

And yesterday, as you probably saw at the White House, I hosted a ceremony with Americans who lost their treasured loved ones to the scourge of illegal immigration. People came into our country. How we allowed this to happen with our open borders. These are the Angel Moms and families that for decades our government betrayed and our media totally ignored. Totally. And it was terrible. Hard to believe, actually.

In 2023, a 16-year-old high school cheerleader named Lizbeth Medina was supposed to perform in her town’s Christmas parade, but never arrived. Her mother, Jacquelin, went home to look for her, and she found her lying dead in a bathtub, bleeding profusely after being stabbed 25 times. Lizbeth’s killer was a previously arrested illegal alien who had broken in and brutally, just brutally, extinguished the brightest light in her family’s life—violently and viciously.

Her heartbroken mother is in the gallery to remind everyone in this chamber exactly why we are deporting illegal alien criminals from our country at record numbers. And we’re getting them the hell out of here fast. We don’t want them.

Thank you very much, Jacquelin. Thank you.

We can never forget that many in this room not only allowed the border invasion to happen before I got involved, but indeed they would do it all over again if they ever had the chance. If they ever got elected, they would open up those borders to some of the worst criminals anywhere in the world. The only thing standing between Americans and a wide-open border right now is President Donald J. Trump and our great Republican Patriots in Congress. Thank you. Thank you.

As we speak, Democrats in this chamber have cut off all funding for the Department of Homeland Security. It’s all cut off. It’s all cut off. They have instituted another Democrat shutdown—the first one costing us two points on GDP. Two points we lost on GDP, which probably made them quite happy, actually. Now they have closed the agency responsible for protecting Americans from terrorists and murderers.

Tonight, I’m demanding the full and immediate restoration of all funding for the border security and homeland security of the United States—and also for helping people clean up their snow. We have no money because of the Democrats. And it would be nice—I’d love to give you a hand that cleaned it up—but we have no money. Nobody’s getting paid. It’s a shame. So you have to think about it. We had—in case you didn’t notice—a pretty large snowstorm out there.

One of the great things about the State of the Union is how it gives Americans the chance to see clearly what their representatives really believe. So tonight, I’m inviting every legislator to join with my administration in reaffirming a fundamental principle. If you agree with this statement, then stand up and show your support: “The first duty of the American government is to protect American citizens, not illegal aliens.”

Shame. You should be ashamed of yourself for not standing up. You should be ashamed of yourself.

That is why I’m also asking you to end deadly sanctuary cities that protect the criminals and enact serious penalties for public officials who block the removal of criminal aliens—in many cases, drug lords, murderers all over our country. They’re blocking the removal of these people from our country. And you should be ashamed of yourself.

And perhaps most important, I’m asking you to approve the Save America Act to stop illegal aliens and others who are unpermitted persons from voting in our sacred American elections. That cheating is rampant in our elections. It’s rampant.

It’s very simple: Voters must show voter ID. All voters must show proof of citizenship in order to vote. And no more crooked mail-in ballots except for illness, disability, military, or travel. None.

And this should be an easy one. And by the way, it’s polling at 89%—including Democrats, 89%. And even the new communist mayor of New York City—I think he’s a nice guy, actually, I speak to him a lot—bad policy, but nice guy—just said they want people to shovel snow. They got hit hard. Want some shovels? No. But if you apply for that job, you need to show two original forms of ID and a Social Security card. Yet they don’t want identification for the greatest privilege of them all: voting in America. Now, that’s no good. No good.

Both Republicans and Democrats overwhelmingly agree on the policy that we just enunciated. And Congress should unite and enact this common-sense, country-saving legislation right now. And it should be before anything else happens. And the reason they don’t want to do it—why would anybody not want voter ID? One reason: because they want to cheat. There’s only one reason. They make up all excuses. They say it’s racist. They come up with things. You almost say, “What imagination they have.” They want to cheat. They have cheated. And their policy is so bad that the only way they can get elected is to cheat. And we’re going to stop it. We have to stop it. John.

And here is one more opportunity to show common sense in government. In the gallery tonight are Sage Blair and her mother, Michelle. In 2021, Sage was fourteen when school officials in Virginia sought to socially transition her to a new gender, treating her as a boy and hiding it from her parents. Hard to believe, isn’t it? Before long, a confused Sage ran away from home. After she was found in a horrific situation in Maryland, a left-wing judge refused to return Sage to her parents because they did not immediately state that their daughter was their son. Sage was thrown into an all-boys state home and suffered terribly for a long time.

But today, all of that is behind them because Sage is a proud and wonderful young woman with a full-ride scholarship to Liberty University. Sage and Michelle, please stand up. And thank you for your great bravery.

And who can believe that we’re even speaking about things like this? Fifteen years ago, if somebody was up here and said that, they’d say, “What’s wrong with him?” But now we have to say it because it’s going on all over—numerous states—without even telling the parents. But surely we can all agree: no state can be allowed to rip children from their parents’ arms and transition them to a new gender against the parents’ will. Believe that we’re even talking about this? We must ban it. And we must ban it immediately.

Look—nobody stands up. These people are crazy. I’m telling you, they’re crazy. Amazing. Incredible. Boy, oh boy. We’re lucky we have a country with people like this. Democrats are destroying our country, but we’ve stopped it just in the nick of time, didn’t we?

No one cares more about protecting America’s youth than our wonderful First Lady—now a movie star. It’s a movie star. Can you believe it? Who would have believed that? Over the past year, she has had incredible impact championing AI legislation, advancing a landmark executive order on foster care, and helping secure $30 million dollars to launch the Melania Trump Foster Youth to Independence Initiative. It’s a tremendous—really a tremendous thing that happened. And it had a lot of bipartisan support. She gets much better bipartisan support than do I. I get none. She gets a lot. You’re going to have to tell me how you did that.

And students and educators in every state have joined the First Lady’s efforts in the Presidential AI Challenge, keeping America’s next generation positioned to succeed—and strongly succeed—in the future. Tonight, we welcome two young people whose lives reflect the First Lady’s impact: Sierra Burns and Everest Nevermont. Thank you both. And Melania, thank you for how hard you worked on it. Thank you very much.

I’m very proud to say that during my time in office—both the first four years and in particular this last year—there has been a tremendous renewal in religion, faith, Christianity, and belief in God. Tremendous. This is especially true among young people. And a big part of that had to do with my great friend Charlie Kirk. Great guy, great.

So last year, Charlie was violently murdered by an assassin and martyred—really martyred—for his beliefs. His wonderful wife, Erica, is with us tonight. Erica, please stand. Thank you, Erica. You’ve been through a lot. In Charlie’s memory, we must all come together to reaffirm that America is one nation under God. And we must totally reject political violence of any kind. We love religion, and we love bringing it back. And it’s coming back at levels that nobody actually thought possible. It’s a really beautiful thing to see.

Above all, unleashing America’s promise requires keeping our communities safe. We have made incredible strides. Yet dangerous repeat offenders continue to be released by pro-crime Democrat politicians—again and again. We are honored to be joined tonight by a woman who’s been through hell: Iryna Zoretska. In 2022, she and her beautiful daughter—so beautiful, what a beautiful young woman—Iryna fled war-torn Ukraine to live with relatives near Charlotte, North Carolina. And by the way, what’s going on with Charlotte?

Last summer, 23-year-old Iryna was riding home on the train when a deranged monster—who had been arrested over a dozen times and was released through no-cash bail—stood up and viciously slashed a knife through her neck and body. No one will ever forget—there were people on the train. No one will ever forget the expression of terror on Iryna’s face as she looked up at her attacker in the last seconds of her life. She died instantly. She had escaped a brutal war only to be slain by a hardened criminal set free to kill in America—came in through open borders.

Mrs. Zoretska, tonight I promise you: we will ensure justice for your magnificent daughter, Iryna.

How do you not stand? How do you not stand? I’m asking this Congress to pass tough legislation to ensure that violent and dangerous repeat offenders are put behind bars and, importantly, that they stay there.

Starting last summer, I deployed our National Guard and federal law enforcement to restore law and order to our most dangerous cities—including Memphis, Tennessee—big success; New Orleans, Louisiana—big success; and our nation’s capital itself, Washington, D.C., where we have almost no crime anymore. See? How did that happen? In fact, crime in Washington is now at the lowest level ever recorded. And murders in D.C. this January were down close to 100% from a year ago. They don’t like to hear that.

One of the brave service members who helped achieve this stunning turnaround was 20-year-old West Virginia Army National Guard Specialist Sarah Beckstrom. After a four-month deployment, she voluntarily extended her service, and her rank was going to be lifted. She was doing so well. They were so proud of her. But the very next day, she was on patrol near the White House when she was ambushed and shot in the head by a terrorist monster from Afghanistan—shouldn’t have been in our country—and all because she wore the uniform of our nation. She was shot. He traveled here because he didn’t like people wearing our uniform. He was sick and deranged. Shouldn’t have been in our country.

Sarah Beckstrom died in order to defend our capital. And we are honored to be joined by her wonderful parents, Gary and Evelyn. Your daughter was a true American patriot, and she will be greatly missed. She was a great person. I saw reports on her. They’ve never seen anything like it. So sorry. Thank you very much. A great young lady. I saw reports that were like, “Perfect. She’s perfect.”

Serving alongside Sarah that day was Staff Sergeant Andrew Wolf. The terrorist shot Andrew in the head, and no one thought he could possibly make it. The two of them—Sarah and Andrew—both shot violently in the head. Neither was expected to make it. They weren’t even given a chance—except his wonderful mother named Melody, who I spoke to the same night. And she was so positive. The doctors thought that Andrew was gone, but his mother said, “No, no, Mr. President. Andrew will be fine. He’s going to make it.” I’ve never seen anything like it. I mean, he was given almost no chance. She said, “I have no doubt, sir, he’s going to be okay.”

This was a conversation that I had with her that night, with her son laying helplessly in bed, blood all over. Everybody is praying. She said, “Sir, he will be okay.” The doctors didn’t understand what she was saying. And after looking at the results of the damage done, neither did I. She was so strong and so convinced that even Andrew’s great father felt she didn’t really understand the gravity of the situation. But she turned out to be right. Right, Melody? She turned out to be right. Amazing, actually. I said, “Where does this woman come from?” The most positive person I’ve ever met.

With God’s help, Andrew has battled back from the edge of death—and we’re talking about the edge of death—on his way to a miraculous recovery. He’s got a little work to do, but he’s doing great. Nice to see you. He’s a good-looking guy. Nice to see you. Thanks, Andrew. Thank you very much.

So, Andrew, while you’re up—now I’m going to ask a highly respected general, James Seward, to present Staff Sergeant Andrew Wolf and the great family of Sarah Beckstrom with the award created by our late, great President George Washington himself. It’s called the Purple Heart. We love you all. Love you.

We’re proudly restoring safety for Americans at home, and we are also restoring security for Americans abroad. Our country has never been stronger. In my first ten months, I ended eight wars. Including Cambodia—isn’t it funny? Sick people. Cambodia and Thailand. Pakistan and India—would have been a nuclear war. 35 million people—said the Prime Minister of Pakistan would have died if it were not for my involvement. Kosovo and Serbia. Israel and Iran. Egypt and Ethiopia. Armenia and Azerbaijan. The Congo and Rwanda. And of course, the war in Gaza, which proceeds at a very low level. It’s just about there. And I want to thank Steve Witkoff and Jared Kushner for your help. Thank you, Steve. Thank you, Jared. And I also want to thank the man they report to: Secretary of State Marco Rubio. Thank you.

People like you—Marco got 100% of the votes when he was in confirmation. I think our next one was about 54%. And some of the Democrats are now saying, “I can’t believe we approved that guy.” And he said, “It’s an honor that they feel that way.” Right, Marco? You have done a great job. Great Secretary of State. I think he’ll go down as the best ever.

Under the ceasefire I negotiated, every single hostage—both living and dead—has been returned home. Can you believe that? Nobody thought it was possible. Nobody thought that was possible—both living and dead. And those parents who had a dead son—their boy—they always tell me “their boy.” They wanted him as much as though he were living. That was an amazing period of time. And they came back. And when we got all of the living hostages back—and many, many before them—but I always said those last twenty are going to be very tough. But we got many, many more—hundreds. But I said those last twenty are going to be tough. We got them back. But we only got back fourteen or fifteen of the dead—of the twenty-eight. And believe it or not, Hamas worked along with Israel, and they dug and they dug and they dug. It’s a tough—it’s a tough thing to do. Going through bodies all over, passing up 100 bodies sometimes for each one that they found. Tough job. And they finally got it back to twenty-seven. And then Steve and Jared, they got it back to twenty-eight. They found all twenty-eight. Nobody thought that was possible. But we did it. And I remember the family of the twenty-eighth. They were so grieved, but they were so happy—as happy as it’s possible to be. They had their boy back. The mother said, “Sir, we have our boy back.” What a period of time that was. But we got them all back. So thank you both very much. Great chance.

And we’re working very hard to end the ninth war: the killing and slaughter between Russia and Ukraine, where 25,000 soldiers are dying each and every month. Think of that—25,000 soldiers are dying a month. A war which would have never happened if I were president. Would have never happened.

As president, I will make peace wherever I can. But I will never hesitate to confront threats to America wherever we must. That’s why, in a breakthrough operation last June, the United States military obliterated Iran’s nuclear weapons program with an attack on Iranian soil known as Operation Midnight Hammer.

For decades, it had been the policy of the United States never to allow Iran to obtain a nuclear weapon—many decades since they seized control of that nation 47 years ago. The regime and its murderous proxies have spread nothing but terrorism and death and hate. They’ve killed and maimed thousands of American service members and hundreds of thousands—and even millions—of people with what’s called roadside bombs. They were the kings of the roadside bomb. And we took out the father of the roadside bomb during my first term. Had huge impact.

And just over the last couple of months, with the protests, they’ve killed at least—it looks like 3,200 protesters—32,000 protesters in their own country. They shot them and hung them. We stopped them from hanging a lot of them with the threat of serious violence. But this is some terrible people. They’ve already developed missiles that can threaten Europe and our bases overseas. And they’re working to build missiles that will soon reach the United States of America.

After Midnight Hammer, they were warned to make no future attempts to rebuild their weapons program—in particular, nuclear weapons. Yet they continue. They’re starting it all over. We wiped it out, and they want to start all over again. And at this moment, they are again pursuing their sinister ambitions. We are in negotiations with them. They want to make a deal. But we haven’t heard those secret words: “We will never have a nuclear weapon.” My preference—my preference is to solve this problem through diplomacy. But one thing is certain: I will never allow the world’s number one sponsor of terror—which they are, by far—to have a nuclear weapon. Can’t let that happen. And no nation should ever doubt America’s resolve.

We have the most powerful military on earth. I rebuilt the military in my first term. We’re going to continue to do so. Also, we just approved a trillion-dollar budget. We have no choice. We have to be strong because, hopefully, we will never have to use this great power that we built together. It’s really called peace through strength. And it’s been very, very effective.

So thanks to Republicans in Congress, we’re investing that record number of dollars in the United States armed forces. Also creating a lot of jobs. But we’re not even doing it for that reason because, as I said, we have more jobs—more people working today than ever before in the history of our country.

And NATO countries—friends and allies, they are, they’re our friends and they’re allies—have agreed at my very strong request to pay 5% of GDP for military defense rather than the 2%, which they weren’t paying. We were paying for almost all of them. Now they’re paying 5% as opposed to not paying. And getting that 5% was something which everyone said would never be done—would not happen. We got it really easily, with one meeting. And a big difference between 2% that’s not paid—we were paying the freight for many of them, very few were paid up. Now 5%, and they pay. And everything we send over to Ukraine is sent through NATO, and they pay us in full. They pay us totally in full.

Every branch of our armed forces is setting records for recruitment. This is so exciting. And every service member recently received a Warrior Dividend of $1776. You know, they put it on my desk. We got the money from tariffs and other things—a lot of money we have. We have much more money than people understand. Have to rebuild that program a little bit, but it won’t take long. But we got the money, and it was $1,775. And they wanted my approval. And I said, “What’s the number? $1,775?” I said, “Wait a minute. For one more dollar, we can have 1776.” I said, “We’re going to figure that out.” I never asked anybody if we could do it—for one more dollar. I said 1776, and I said, “That’s good.” And I’ll tell you what: our military—that was four months ago. I never see a person in the military that doesn’t thank me for it. So we’re honored to do it. They deserve it. And we call it 1776. It was great. And we love our military. We love our law enforcement. We love our firemen—you know, the firemen don’t get mentioned enough. We love our firemen.

We’re also restoring American security and dominance in the Western Hemisphere—acting to secure our national interests and defend our country from violence, drugs, terrorism, and foreign interference. For years, large swaths of territory in our region, including large parts of Mexico—really large parts of Mexico—have been controlled by murderous drug cartels. That’s why I designated these cartels as foreign terrorist organizations. And I declare illicit fentanyl as a weapon of mass destruction.

Through a new military campaign, we have stopped record amounts of drugs coming into our country and virtually stopped it completely coming in by water or sea. You probably noticed that. We very seriously damaged their fishing industry, also. Nobody wants—nobody wants to go fishing anymore.

We’ve also taken down one of the most sinister cartel kingpins of all. You saw that yesterday. In January, elite American warriors carried out one of the most complex, spectacular feats of military competence and power in world history. No one’s seen anything like it. Foreign leaders—I won’t tell you who—called me and they said, “Very impressive. Very.” They couldn’t believe. They all watched. They saw what happened. This is a different fighting force than we had years ago when we fought in Iraq. It’s a great fighting force. I’m so proud of it.

Look at Space Force. Space Force is my baby because we did that. My baby. It’s becoming so important.

And America’s armed forces overwhelmed defenses and utterly defeated an enemy—good fighters—to end the reign of outlawed dictator Nicolás Maduro and bring him to face American justice. And this was an absolutely colossal victory for the security of the United States. And it also opens up a bright new beginning for the people of Venezuela. We’re working closely with the new president of Venezuela to unleash extraordinary economic gains for both of our countries and to bring new hope to those who have suffered so terribly. They really did suffer.

With us tonight is Alejandra González. She grew up in a tight-knit Venezuelan family and was especially close to her beloved uncle Enrique. But after Enrique ran for office and opposed the regime, he was kidnapped by Maduro security forces and thrown into the regime’s really infamous prison in Caracas. Alejandra feared she would never see her uncle again. She feared for her own life also.

But since the raid, we have worked with the new leadership, and they have ordered the closure of that vile prison and released hundreds of political prisoners already—with more to come. Alejandra, I’m pleased to inform you that not only has your uncle been released, but he’s here tonight. We brought him over to celebrate his freedom with you in person. Enrique, please come down.

Thank you, Enrique. Have a good time. Nice to have you back.

There were many heroes on that January raid to capture Maduro—really great heroes. It was very dangerous. They knew we were coming. They were all set. But the deeds of one warrior that night will live forever in the eternal chronicles of military valor. Chief Warrant Officer 5 Eric Slover planned the mission and was the flight lead in the cockpit of the first helicopter—a big, beautiful, powerful helicopter. It was a massive Chinook carrying, as you can imagine, many, many American warfighters. Wearing the dog tags his wife Amy had blessed with holy water before he left, she knew it was going to be a rough one.

Eric steered the Chinook under the cover of night and descended swiftly upon Maduro’s heavily protected military fortress. This was a major military installation—protected by thousands of soldiers and guarded by Russian and Chinese military technology. How did that work out? Not too good.

While preparing to land, enemy machine guns fired from every angle, and Eric was hit very badly in the leg and hip. One bullet after another. He absorbed four agonizing shots, shredding his leg into numerous pieces. And yet, despite the fact that the use of his legs was vital to successful helicopter flight—legs are the most important part of flying a helicopter—to deliver the many commandos who would capture and detain Maduro was the only thing Eric was thinking about.

Then, even as he was gushing blood—which was flowing back down the aisle—the helicopter landed at a steep angle. The machine gunners stood right in front of them. There were right in front of them two machine gunners who escaped the wrath of the previous planes. Eric maneuvered his helicopter—with all of those lives and souls—to face the enemy and let his gunners eliminate the threat. Turned the helicopter around so the gunners could take care of business, saving the lives of his fellow warriors from what could have been a catastrophic crash deep in enemy territory.

Only after safely landing the helicopter with all the warriors aboard in the exact right spot—which was vital to the mission; we probably would have had to cancel the mission if that didn’t happen—told his co-pilot, also wounded but not as gravely, to take over. “I’m about ready to pass out.” The success of the entire mission and the lives of his fellow warriors hinged on Eric’s ability to take the searing pain—it was unbelievable what happened to his legs from the bullets—and keep on flying and landing. And people knew what was happening. Everybody in the back of the helicopter knew because they saw the blood pouring down the aisle.

Chief Warrant Officer Slover is still recovering from his serious wounds. But I’m thrilled to say that he is here tonight with his wife, Amy. Eric and Amy, come on in.

So we have a surprise for Eric and Amy. In recognition of Eric’s actions above and beyond the call of duty, I would now like to ask General Jonathan Braga to present Chief Warrant Officer Slover with our nation’s highest military award: the Congressional Medal of Honor.

Well, thank you very much, Eric and Amy. Great to get to know you. I met with them and with a lot of their fellow warriors at Fort Bragg recently. You noticed the name: Fort Bragg. We have it back. We brought it back. We won the First World War with it, the Second World War with it. And then they decided to change the name. So we changed it back. Everybody wanted to change back, too.

And ten of Eric’s fellow warriors from that incredible night of victory will also be receiving medals in a private ceremony that will soon be held at the White House. And Eric will be there. Thank you, Eric. That’s a big one.

Tonight we’ve celebrated many truly extraordinary American patriots. But there is one last living legend to honor before we go. He is one more heroic American aviator: Navy fighter pilot Royce Williams. Served in World War II, Korea, Vietnam, flying more than 220 missions.

In the skies over Korea in 1952, Royce was in the dogfight of a lifetime—a legendary dogfight. Flying through blizzard conditions, his squadron was ambushed by seven Soviet fighter planes. It was his first aerial combat of the war. And despite being massively outnumbered, Royce led the takedown of four enemy jets and almost destroyed the others—pushing his adversaries while taking 263 bullets to his own plane and being seriously hurt. His story was secret for over 50 years. He didn’t even want to tell his wife. But the legend grew and grew.

Tonight, at 100 years old, this brave Navy captain is finally getting the recognition he deserves. He was a legend long before this evening. Royce, please stand up. And I will ask the First Lady of the United States to present Captain Royce Williams with his Congressional Medal of Honor.

Thank you, Royce. And thank you, Eric.

I’ve always wanted the Congressional Medal of Honor, but I was informed I’m not allowed to give it to myself. And I wouldn’t know why I’d be taking it. But if they ever open that up—look, I will be there with you someday. But you know that’s our highest honor—Congressional Medal of Honor. And that’s a big thing. And it’s an honor to be in the same room with you. Thank you both very much. Eric, thank you.

Thank you.

250 years is a long time in the life of a nation. But in another sense, it’s really a mere moment in the eye of history. Two of the gentlemen we met in the gallery this evening took their first breaths one century ago. 100 years before that—on July 4th, 1826—the author of the Declaration of Independence, brilliant Thomas Jefferson, drew his last breath. Just a single long human lifespan separates the giants who declared and won our independence from the heroes who stand among us tonight.

Everything our nation has done, everything we have achieved, has been the work of those few great lifetimes. In those brief chapters, Americans built this nation from thirteen humble colonies into the pinnacle of human civilization and human freedom—the strongest, wealthiest, most powerful, most successful nation in all of history.

Americans ventured out across the daunting and dangerous continent. We carved paths through an unforgiving wilderness, settled boundless frontier, and tamed the beautiful but very, very dangerous Wild West. From empty marshes and wide-open plains, we raised up the world’s greatest cities. Together, we mastered the world’s mightiest industries and shattered history’s monstrous tyrannies. And we liberated millions from the chains of fascism, communism, and terror.

Americans lifted humanity into the skies on the wings of aluminum and steel. And then we launched mankind into the stars on rockets powered by sheer American will and unyielding American pride. We wired the globe with our ingenuity. We captivated the planet with American culture. And now we are pioneering the next great American breakthroughs that will change the entire world.

All of this, and so much more, is the enduring legacy and unmatched glory of the hard-working patriots who built and defended this country and still carry the hopes and freedoms of all humanity on their backs. For years, they were forgotten, betrayed, and cast aside. But that great betrayal is over. And they will never be forgotten again.

Because when the world needs courage, daring vision, and inspiration, it is still turning to America. And when God needs a nation to work His miracles, He knows exactly who to ask.

There is no challenge Americans cannot overcome. No frontier too vast for us to conquer. No dream too bold for us to chase. No horizon too distant for us to claim. For our destiny is written by the hand of Providence. And these first 250 years were just the beginning.

From the rugged border towns of Texas to the Heartland villages of Michigan. From the sun-kissed shores of Florida to the endless fields of the Dakotas. And from the historic streets of Philadelphia to right here in our nation’s capital, Washington, D.C. — the golden age of America is upon us.

The revolution that began in 1776 has not ended. It still continues because the flame of liberty and independence still burns in the heart of every American patriot. And our future will be bigger, better, brighter, bolder, and more glorious than ever before.

Thank you. God bless you. And God bless America.