Më poshtë është paketa e plotë e përgatitur mbi bazën e transkriptit të emisionit “Interaktiv” në KTV/Kohavision, me të ftuar Dritan Goxhajn dhe Arlind Qorin, për protestën 27-ditore kundër Edi Ramës në Tiranë.

1. ANALIZË E GJATË DHE E THELLUAR E EMISIONIT

Protesta që nisi nga Zvërneci dhe u kthye në betejë politike për sistemin

Intervista e Dritan Goxhajt dhe Arlind Qorit në “Interaktiv” nuk është thjesht një bisedë televizive për protestën 27-ditore kundër Edi Ramës. Ajo është një panoramë e plotë e krizës politike, morale dhe institucionale që po artikulohet në rrugët e Tiranës. Në qendër të saj nuk qëndron vetëm dorëheqja e një kryeministri, por pyetja më e madhe: a është shoqëria shqiptare duke dalë nga cikli 35-vjeçar i rotacioneve pa ndryshim real?

Të dy të ftuarit e lexojnë protestën si një moment të pazakonshëm politik. Dritan Goxhaj e sheh atë si një luftë nervash, ku protesta paqësore nuk synon të matet me forcën fizike të shtetit, por me aftësinë e qytetarëve për të qëndruar, për të mos u shpërndarë dhe për të mos rënë në kurthin e dhunës. Arlind Qori, nga ana tjetër, e sheh si shprehje të sovranitetit të drejtpërdrejtë të popullit, një moment kur partitë politike zbehen, sepse populli nuk ka më nevojë të përfaqësohet: ai del vetë në rrugë dhe flet vetë.

Në këtë kuptim, emisioni nxjerr në pah dy nivele të protestës: nivelin konkret, ku kërkohet dorëheqja e Ramës dhe krijimi i një qeverie teknike/tranzitore; dhe nivelin më të thellë, ku kërkohet rikonfigurimi i raportit mes qytetarit, shtetit, partive, oligarkisë dhe institucioneve.

Dritan Goxhaj: nga lexues i kërkesave në objekt sulmesh politike

Pjesa e parë e emisionit fokusohet te Dritan Goxhaj, i cili, sipas intervistës, u bë objekt sulmesh pasi lexoi kërkesat e grupit koordinues të protestës. Goxhaj këmbëngul se ai nuk kishte dalë aty si lider personal, as si përfaqësues i UÇK-së, as si figurë politike më vete, por si një protestues i autorizuar nga grupi koordinues për të lexuar një deklaratë.

Sipas tij, sulmet ndaj tij kishin një qëllim të qartë: të hiqnin vëmendjen nga kërkesat politike të protestës dhe ta zhvendosnin debatin nga lajmi te “lajmësi”. Kjo është një tezë e rëndësishme për të kuptuar gjithë mekanizmin politik që përshkruan Goxhaj. Në vend që pushteti të përgjigjej ndaj kërkesave për dorëheqje, qeveri teknike, ndryshime ligjore dhe çelje të një procesi të ri politik, sipas tij, pushteti zgjodhi të merrej me biografinë, qëndrimet dhe të kaluarën e personit që lexoi deklaratën.

Kjo taktikë, sipas Goxhajt, nuk është e re. Ai e krahason me praktikën e regjimeve që etiketojnë kundërshtarët si bashkëpunëtorë të armiqve të jashtëm. Në komunizëm, thotë ai, dikush shpallej armik i regjimit dhe bashkëpunëtor i imperializmit amerikan apo i armiqve të Bashkimit Sovjetik, ndërsa sot, në një kontekst tjetër gjeopolitik, etiketimi bëhet me terma si “pro-Iran”, “pro-Hamas” apo “anti-amerikan”.

Thelbi i këtij argumenti është se Goxhaj e interpreton fushatën kundër tij jo si debat faktik, por si mekanizëm delegjitimimi.

UÇK-ja, Xhavit Haliti dhe beteja mbi biografinë

Një nga momentet më të ndjeshme të intervistës është pjesa ku diskutohet e kaluara e Goxhajt në UÇK. Moderatori ia shtron pyetjen drejtpërdrejt, duke përmendur edhe reagime nga Kosova dhe emrin e Xhavit Halitit. Goxhaj përgjigjet se është veteran i UÇK-së, se statusi i tij nuk është vetëshpallur, por i njohur nga institucionet e Kosovës, dhe se dokumentacioni gjendet në zyrat përkatëse.

Ai thotë se gjatë luftës ka shërbyer në UÇK nga marsi deri në fund të qershorit 1999, sipas dokumentacionit, dhe se në operacionin “Shigjeta” në Pashtrik ka qenë nën urdhrat e Bislim Zyrapit. Goxhaj nuk e paraqet këtë si temë të protestës, por si çështje që është imponuar nga sulmet ndaj tij.

Për lexuesin, kjo pjesë është e rëndësishme sepse tregon se protesta në Tiranë nuk mbeti brenda kufijve të Shqipërisë. Ajo preku ndjeshmëri historike dhe politike në Kosovë, sidomos për shkak të UÇK-së, figurave të saj dhe akuzave publike për pjesëmarrjen ose jo të Goxhajt në luftë.

Por politikisht, efekti kryesor është tjetër: tema e UÇK-së u bë instrument për ta zhvendosur protestën nga terreni i kërkesave qytetare në terrenin e biografive, legjitimiteteve personale dhe përplasjeve identitare.

Akuzat për Iran/Hamas dhe përgjigjja e Goxhajt

Në intervistë, Goxhaj i quan akuzat për lidhje me Iranin apo Hamasin pjesë të së njëjtës lojë politike. Ai thotë se qëndrimet e tij janë analiza politike, gjeopolitike dhe ushtarake, ndërsa argumenton se një njeri që ka marrë pjesë në një luftë ku populli i tij është mbrojtur nga gjenocidi nuk mund të mbështesë një popull apo shtet që kryen gjenocid ndaj një tjetri.

Në këtë pikë, Goxhaj e zhvendos debatin nga etiketimi politik në parim moral. Ai thotë se nuk është çështje solidariteti selektiv, por çështje parimesh: kush ka qenë kundër gjenocidit ndaj shqiptarëve nuk mund të justifikojë gjenocidin ndaj të tjerëve.

Ai mohon çdo lidhje me Iranin, duke thënë se prindërit i ka shqiptarë, nënën nga Tepelena dhe babanë nga Gjirokastra, ndërsa shkollimin e ka kryer në Turqi dhe në Shqipëri, jo në Iran. Pastaj shton një argument institucional: nëse kryeministri shqiptar, që kontrollon shërbimet informative dhe policinë, ka prova për lidhje të tilla, atëherë duhet t’i paraqesë ato ose t’u drejtohet organeve të drejtësisë. Në mungesë të provave, sipas tij, etiketimet janë linçim publik dhe abuzim me pushtetin.

Kjo pjesë është e fortë politikisht, sepse Goxhaj e vendos barrën e provës mbi pushtetin. Ai nuk e sheh akuzën si opinion gazetari, por si deklaratë të një qeverie që ka mjete hetimi dhe përgjegjësi publike.

Qeveria teknike: kërkesë maksimale apo kompromis kushtetues?

Një nga temat kryesore të bisedës është kërkesa për dorëheqjen e qeverisë Rama dhe krijimin e një qeverie teknike/tranzitore, jopartiake, me njerëz profesionistë, për një periudhë që në kërkesat e protestës përmendet si 12 muaj.

Goxhaj e sheh qeverinë teknike si pasojë të pikës së parë: nëse kryeministri dhe qeveria dorëhiqen, atëherë duhet krijuar një qeveri tjetër në përputhje me Kushtetutën. Ai e pranon se kohëzgjatja e saj mund të jetë objekt negociatash: 12 muaj, 6 muaj apo 4 muaj. Pra, ai nuk e paraqet 12-mujorin si formulë të pandryshueshme, por si kërkesë fillestare politike.

Ai gjithashtu pranon një element realist: përfaqësuesit e grupit koordinues, pavarësisht sloganeve “Rama në burg, Berisha në burg”, do të duhet të ulen në tryezë edhe me Ramën dhe Berishën, sepse Kushtetuta dhe realiteti parlamentar e kërkojnë këtë. Kjo është një nga pikat më interesante të intervistës, sepse tregon tensionin mes radikalitetit moral të protestës dhe domosdoshmërisë institucionale të tranzicionit.

Goxhaj nuk e sheh këtë si kërkim mbështetjeje nga Rama apo Berisha, por si detyrim kushtetues. Në logjikën e tij, protesta mund ta detyrojë pushtetin të pranojë një rrugëdalje politike, por ajo rrugëdalje duhet të kalojë brenda kornizës kushtetuese.

Protesta paqësore si “luftë nervash”

Formula më e fortë e Goxhajt në intervistë është ndarja mes protestës së dhunshme dhe protestës paqësore. Sipas tij, protesta e dhunshme është çështje force: kush ka më shumë fuqi, protestuesit apo shteti. Protesta paqësore, përkundrazi, është çështje nervash: kush reziston më gjatë.

Në këtë analizë, qëndrueshmëria e protestës është vetë arma e saj. Sa më gjatë të zgjasë protesta, aq më shumë rritet kostoja politike për qeverinë, aq më shumë tërhiqet vëmendja e opinionit publik, e mediave dhe e zyrave europiane, dhe aq më shumë pushteti detyrohet të reagojë.

Goxhaj thotë se Rama nuk është komod, sepse po të ishte komod nuk do të merrej çdo ditë me protestuesit, nuk do t’i fyente, nuk do t’i sulmonte dhe nuk do t’i vinte strukturat e pushtetit në funksion të delegjitimimit të tyre. Për të, fakti që kryeministri merret nga mëngjesi në darkë me protestën është shenjë se protesta ka arritur ta nxjerrë nga qetësia.

BE-ja, eurodeputetët dhe interesat ndërkombëtare

Në intervistë, Goxhaj e sheh vazhdimësinë e protestës si mjet për të futur çështjen në axhendën e Bashkimit Europian. Ai thotë se vëmendja nuk duhet të jetë vetëm mediatike, por duhet të mbërrijë në zyrat e BE-së. Sipas tij, nëse protesta zgjat, Brukseli do të detyrohet t’i kërkojë llogari Ramës.

Ai përmend edhe eurodeputetë, ligje të kontestuara dhe aeroportin e Vlorës, duke pretenduar se vendime të caktuara janë marrë në kundërshtim me standardet që kërkon BE-ja. Këtu intervista merr ton më investigativ, sepse Goxhaj flet për interesa ekonomike, “racketim” nga qeveria dhe lidhje mes pushtetit politik dhe interesave private.

Në pjesën për Francën dhe Emmanuel Macronin, Goxhaj e interpreton raportin mes Ramës dhe vendeve europiane jo si marrëdhënie dashurie apo simpatie politike, por si marrëdhënie interesash. Ai përmend kompaninë Total dhe interesat franceze në naftë e gaz në det, duke argumentuar se kur kontestimi i brendshëm rritet, edhe partnerët ekonomikë mund të rishohin qëndrimet e tyre.

Këto janë pretendime politike të Goxhajt dhe kërkojnë verifikim të pavarur për publikim investigativ, por në nivel analize tregojnë se protesta po përpiqet ta shohë betejën kundër Ramës jo vetëm si konflikt të brendshëm, por edhe si përplasje me rrjetet ekonomike që e mbajnë pushtetin.

Tre arritjet e protestës sipas Goxhajt

Në fund të intervistës, Goxhaj përmend disa arritje kryesore të protestës. E para është se ajo i “zhgënjeu për mirë” shqiptarët, sepse tregoi se qytetarët nuk janë të vdekur politikisht dhe se nervi qytetar nuk është shuar. E dyta është angazhimi i rinisë, një shtresë që sipas tij në Shqipëri ka qenë e paangazhuar politikisht. E treta është dalja në rrugë e shtresës së mesme, e asaj që shpesh quhet “shtresa gri”, e cila nuk votonte, nuk ndihej e përfaqësuar dhe nuk e gjente veten në partitë tradicionale.

Arritja tjetër, sipas tij, është karakteri paqësor i protestës. Ai thekson se për 27 ditë nuk është hedhur asnjë shishe uji, nuk është thyer asnjë xham dhe protesta ka ruajtur një disiplinë që ai e krahason me vendet skandinave, edhe pse zhvillohet në Ballkanin e tensionuar dhe historikisht të prirur për konflikt.

Kjo është një nga pikat më të rëndësishme: protesta po ndërton legjitimitet pikërisht sepse nuk prodhon dhunë. Nëse do të prodhonte dhunë, sipas Goxhajt, do të rrezikonte të kthehej në rotacion të zakonshëm pushteti, jo në ndryshim sistemi.

Arlind Qori: protesta si pjekje politike e shoqërisë shqiptare

Pjesa e dytë e emisionit zhvendoset te Arlind Qori, kryetar i Lëvizjes Bashkë. Qori e sheh protestën si një moment historik të pjekjes politike të shoqërisë shqiptare. Ai thotë se protesta nuk do të ndalet pa arritur objektivin kryesor: dorëheqjen e Edi Ramës dhe çeljen e një procesi të ri politik.

Ndryshe nga leximi më taktik i Goxhajt, Qori e vendos protestën në një kornizë më të gjerë sociologjike dhe politike. Ai kundërshton idenë se shqiptarëve u ka vdekur nervi i reagimit. Sipas tij, potenciali qytetar ka qenë aty, por është mbajtur i frikësuar, i shkurajuar dhe i izoluar. Kur qytetarët bëhen bashkë, frika zhduket.

Qori sjell një shembull domethënës: protestuesit që qëndruan në shi të rrëmbyer për një ose dy orë, pa u larguar. Për të, ky është tregues se protesta nuk është episod kalimtar, por shprehje e një vendosmërie të re shoqërore.

“Fitorja e Pirros” e Ramës

Një nga idetë më të forta të Qorit është se fitorja e Ramës në zgjedhjet e vitit 2025 ishte, sipas tij, “fitore e Pirros”: fitore taktike që i paraprin humbjes strategjike. Qori argumenton se ajo fitore nuk ishte organike, sepse shumë qytetarë votuan nga frika: frika e humbjes së punës, mbylljes së biznesit apo mungesës së alternativës.

Sipas Qorit, sot kjo frikë është thyer. Kur qytetarët janë vetëm, ata kanë frikë. Kur bëhen shumë, frika zhduket. Kjo është arsyeja pse, sipas tij, Rama nuk do të donte zgjedhje të parakohshme: sepse në kushte të reja psikologjike dhe politike, ai nuk do të fitonte më.

Ky është një argument i rëndësishëm, sepse e kthen protestën në faktor që ndryshon sjelljen elektorale. Pra, protesta nuk është vetëm presion ndaj qeverisë; është edhe proces çlirimi psikologjik i votuesit nga frika.

Roli i partive dhe Lëvizja Bashkë

Qori e përkufizon protestën si moment ku roli i partive politike zbehet. Sipas tij, partitë ekzistojnë për të përfaqësuar popullin kur populli nuk është në rrugë. Por kur populli del vetë në rrugë, ai nuk ka nevojë për përfaqësues që flasin në emër të tij.

Kjo është një tezë e rëndësishme për të kuptuar pozicionin e Lëvizjes Bashkë. Qori thotë se kjo lëvizje ka ngritur kauza publike, ka qenë në Zvërnec, në Rjoll dhe në raste të tjera ku janë denoncuar shkatërrimi i natyrës, grabitja e tokave dhe ligjet kundër interesit publik. Por në protestë, sipas tij, aktivistët e Lëvizjes Bashkë janë para së gjithash qytetarë.

Megjithatë, Lëvizja Bashkë ka edhe një rol institucional, përmes deputetit Redi Muçi në Kuvend. Qori thotë se ata kanë ndërmarrë iniciativa ligjore për abrogimin e ligjeve që i konsiderojnë shkatërrimtare për të mirën publike, natyrën dhe trashëgiminë historike.

Por ai pranon kufizimin kryesor: Kuvendi kontrollohet nga shumica socialiste dhe hapësira për debat demokratik është e kufizuar. Sipas Qorit, Rama e shpërfill Kuvendin, paraqitet shumë rrallë aty dhe e pamundëson llogaridhënien e vërtetë parlamentare.

Rama dhe Berisha si dy pole të së njëjtës krizë

Qori e vendos protestën në një pozicion të qartë anti-Rama dhe anti-Berisha. Sipas tij, thirrja “Rama në burg, Berisha në burg” është një nga thirrjet më legjitime të protestës. Ai argumenton se pikërisht distancimi nga Berisha e ka bërë protestën më masive dhe më të pakapshme nga propaganda e Ramës.

Nëse protesta do të identifikohej me Partinë Demokratike të Berishës, Rama do ta kishte më të lehtë ta delegjitimonte si rikthim të së vjetrës. Por fakti që protestuesit thërrasin edhe kundër Berishës, sipas Qorit, e ka vendosur Ramën në vështirësi dhe e ka shtyrë drejt teorive konspirative.

Ky është një element kyç: protesta synon të dalë nga binomi Rama-Berisha. Ajo nuk kërkon thjesht rotacion, por zhbërje të modelit që i ka mbajtur të dy si bosht të sistemit politik shqiptar.

Qeveria tranzitore: ide e mirë, por me probleme praktike

Qori e mbështet në parim idenë e një qeverie tranzitore jopolitike, me mandat për organizimin e zgjedhjeve të reja. Por ai është më skeptik se Goxhaj për zbatueshmërinë e saj në praktikë, sepse Rama, sipas tij, kontrollon 82 deputetë në Kuvend. Çdo qeveri që kërkon mandat kushtetues duhet të kalojë përmes këtyre votave, çka ngre pyetjen: sa e pavarur do të ishte një qeveri e votuar nga deputetët e Ramës?

Prandaj Qori sugjeron se zgjedhjet e parakohshme, edhe me qeveri tranzitore, duhet të jenë më afër se 12 muaj. Ai përmend mundësinë e disa muajve, ndoshta në vjeshtë, por nuk e paraqet si formulë përfundimtare.

Ky është dallim i rëndësishëm mes tij dhe Goxhajt. Goxhaj është më i hapur ndaj formulës së negociuar të qeverisë teknike, ndërsa Qori e mbështet idenë, por paralajmëron se pa dobësimin real të kontrollit parlamentar të Ramës, çdo qeveri tranzitore mund të mbajë gjurmën e tij.

Protesta paqësore si forca që e tremb Ramën

Qori, ashtu si Goxhaj, e sheh paqësoren jo si dobësi, por si burim force. Ai thotë se Ramën e tremb masiviteti dhe masiviteti ekziston vetëm nëse protesta mbetet paqësore. Nëse protesta do të bëhej e dhunshme, shumë prindër me fëmijë, gra, vajza dhe qytetarë të zakonshëm do të largoheshin dhe protesta do të reduktohej.

Sipas Qorit, Rama është i përgatitur për skenarin e dhunës. Ai e njeh skenarin e protestave me pak njerëz, me molotov, gaz lotsjellës dhe shpërndarje të shpejtë. Ajo që nuk e kontrollon dot është një protestë e madhe, paqësore, e vazhdueshme dhe e vendosur.

Ky është një nga përfundimet më të rëndësishme të emisionit: paqja nuk është dekor, por strategji politike.

Gjuha e Ramës si shenjë frike dhe arrogance

Qori e interpreton gjuhën përçmuese të Ramës ndaj protestuesve si shenjë frike. Ai e quan Ramën pushtetar bullizues dhe thotë se bullizuesit zakonisht janë njerëz që kanë frikë nga ai që kanë përballë.

Sipas Qorit, Rama ka qenë gjithmonë arrogant në komunikimin publik, por gjatë protestës kjo sjellje është intensifikuar. Ai përmend mënyrën si Rama merret individualisht me protestues, i nxjerr në rrjete sociale dhe përpiqet t’i turpërojë. Për Qorin, kjo nuk është forcë, por shenjë ankthi, sepse protestës po i “kriset dyshemeja” nën këmbët e pushtetit.

Ky interpretim lidhet me tezën e Goxhajt: edhe për Qorin, nëse Rama do të ishte i qetë, nuk do të merrej kaq shumë me protestën.

Kosova, Tetova, diaspora dhe dimensioni mbarëshqiptar

Qori flet edhe për pjesëmarrjen dhe solidaritetin nga Kosova, Maqedonia e Veriut, diaspora dhe trevat shqiptare. Ai thotë se ka takuar qytetarë nga Kosova, Maqedonia e Veriut dhe diaspora, dhe se prania e tyre është zbukuruese, inkurajuese dhe i jep protestës legjitimitet më të gjerë.

Ai bën thirrje që shqiptarët kudo që janë t’i bashkohen protestës, sidomos në fundjavë. Sipas tij, një Shqipëri demokratike, moderne dhe me institucione të shëndetshme është në interes të të gjithë shqiptarëve, kudo që jetojnë.

Qori kujdeset ta ndajë këtë tezë nga nacionalizmi ekstrem. Ai e quan patriotizëm të shëndetshëm: ndihmë mes shqiptarëve për demokratizimin e vendeve tona.

Mandati i Qorit dhe kultura e re politike

Në fund, intervista zhvendoset te Lëvizja Bashkë dhe vendimi i Qorit për të mos qenë kryetar pas vitit 2029. Kjo pjesë, në pamje të parë, duket e shkëputur nga protesta, por në fakt lidhet drejtpërdrejt me temën e kulturës politike.

Qori thotë se politika nuk është pushtet, por pasion për drejtësi. Ai e sheh largimin nga posti i kryetarit si shembull për partitë shqiptare që kanë kryetarë të përjetshëm. Për të, një udhëheqës i mirë nuk duhet ta bëjë veten të pazëvendësueshëm; përkundrazi, nëse është pedagog i mirë, duhet ta bëjë veten të panevojshëm, sepse të tjerët duhet të rriten dhe ta tejkalojnë.

Kjo është pjesë e të njëjtit mesazh që del nga protesta: ndryshimi i sistemit nuk fillon vetëm me largimin e Ramës, por edhe me ndryshimin e mënyrës si konceptohet pushteti, lidershipi, përfaqësimi dhe përgjegjësia.

27 ditë protestë kundër Ramës: Goxhaj dhe Qori shpjegojnë betejën politike që po trondit Tiranën

Nga akuzat ndaj Dritan Goxhajt për Iran, Hamas dhe UÇK, te vizioni i Arlind Qorit për një proces të ri politik: protesta paqësore synon dorëheqjen e Ramës, qeveri tranzitore dhe dalje nga binomi Rama-Berisha.

Protesta 27-ditore kundër Edi Ramës në Tiranë ka hyrë në një fazë të re politike. Ajo nuk po paraqitet më vetëm si reagim ndaj një çështjeje konkrete, siç ishte Zvërneci, por si një përplasje më e gjerë me modelin e qeverisjes, me sistemin politik të 35 viteve dhe me binomin Rama-Berisha që ka dominuar tranzicionin shqiptar.

Në emisionin “Interaktiv” të KTV/Kohavision, dy zëra të rëndësishëm të kësaj situate, Dritan Goxhaj dhe Arlind Qori, dhanë dy lexime të ndryshme, por të ndërlidhura të protestës. Goxhaj foli si pjesë e grupit protestues dhe si njeriu që lexoi publikisht kërkesat e grupit koordinues. Qori foli si kryetar i Lëvizjes Bashkë dhe si një nga aktorët politikë që e sheh protestën si shprehje të pjekjes së re qytetare në Shqipëri.

Goxhaj: Sulmet ndaj meje synuan të zhvendosnin vëmendjen nga kërkesat

Dritan Goxhaj tha se sulmet ndaj tij nisën pasi lexoi kërkesat e protestës, por sipas tij objektivi i vërtetë nuk ishte personi i tij. Ai u shpreh se pushteti u përpoq të merrej me “lajmësin” dhe jo me “lajmin”, pra me njeriun që lexoi kërkesat dhe jo me kërkesat politike të protestës.

Sipas Goxhajt, protesta nisi nga një çështje teknike, Zvërneci, por kjo ishte pika që derdhi gotën e pakënaqësisë 35-vjeçare. Ai tha se Rama është vetëm i fundit në një seri pushtetesh që, sipas tij, kanë keqpërdorur besimin e qytetarëve.

Kërkesat e lexuara nga Goxhaj, sipas tij, ishin kërkesa maksimale politike të një populli të lodhur, të zhvatur dhe të fyer. Pikërisht për këtë arsye, thotë ai, pushteti u përpoq ta zhvendoste vëmendjen nga thelbi i protestës.

Debati për UÇK-në dhe përgjigjja ndaj Xhavit Halitit

Një nga temat më të ndjeshme të intervistës ishte e kaluara e Goxhajt në UÇK. Pas akuzave dhe aludimeve publike, përfshirë edhe nga Kosova, ai tha se është veteran i UÇK-së dhe se këtë status nuk e ka shpallur vetë, por ia kanë njohur institucionet përkatëse të Kosovës.

Goxhaj deklaroi se ka shërbyer në UÇK nga marsi deri në fund të qershorit 1999, ndërsa gjatë operacionit “Shigjeta” në Pashtrik ka qenë nën urdhrat e Bislim Zyrapit. Ai tha se dokumentacioni gjendet në zyrat përkatëse dhe mund të verifikohet nga gazetarët.

Megjithatë, Goxhaj këmbënguli se UÇK-ja nuk ishte temë e protestës. Sipas tij, ajo u fut në debat për ta zhvendosur vëmendjen nga kërkesat politike të protestuesve.

Akuzat për Iran dhe Hamas: “Janë pjesë e së njëjtës lojë”

Goxhaj i mohoi akuzat se ka lidhje me Iranin apo Hamasin. Ai tha se qëndrimet e tij janë analiza politike, gjeopolitike dhe ushtarake, ndërsa shtoi se nuk mund të jetë në krah të askujt që kryen gjenocid ndaj një populli tjetër.

Ai deklaroi se prindërit i ka shqiptarë, nënën nga Tepelena dhe babanë nga Gjirokastra, dhe se nuk ka kryer shkollim në Iran, por në Turqi dhe në Shqipëri.

Në një nga momentet më të forta të intervistës, Goxhaj tha se nëse akuza të tilla bëhen nga kryeministri i një vendi, i cili kontrollon shërbimet informative dhe policinë, atëherë duhet të paraqiten prova ose çështja të dërgohet në organet e drejtësisë. Në mungesë të provave, sipas tij, kemi të bëjmë me linçim dhe denigrim publik.

Qeveria teknike dhe kushtetuta

Pjesa më politike e intervistës me Goxhajn lidhej me kërkesën për dorëheqjen e Ramës dhe krijimin e një qeverie teknike/tranzitore. Goxhaj tha se qeveria teknike është pasojë e dorëheqjes së kryeministrit dhe kabinetit aktual.

Sipas tij, kërkesa e protestës është për një qeveri profesionistësh, jopartiake, me mandat 12-mujor, por kohëzgjatja mund të jetë objekt negociatash. Ai pranoi se përfaqësuesit e protestës, pavarësisht sloganeve “Rama në burg, Berisha në burg”, do të duhet të ulen në tryezë edhe me Ramën dhe Berishën, sepse këtë e kërkon Kushtetuta.

Goxhaj e përmblodhi këtë qasje me idenë se gjithçka duhet bërë brenda Kushtetutës, edhe kur synimi është që Kushtetuta të bëhet më demokratike.

Protesta si luftë nervash

Goxhaj e cilësoi protestën paqësore si “luftë nervash”. Sipas tij, protesta e dhunshme është çështje force, ndërsa protesta paqësore është çështje qëndrueshmërie. Ai që reziston më gjatë, fiton.

Në këtë kuptim, protesta nuk synon të përplaset fizikisht me shtetin, por të tregojë se qytetarët nuk lodhen, nuk frikësohen dhe nuk shpërndahen. Goxhaj tha se fakti që Rama merret çdo ditë me protestuesit, i fyen dhe i sulmon, tregon se nuk është komod dhe se protesta ia ka prishur qetësinë.

BE-ja, eurodeputetët dhe interesat ndërkombëtare

Goxhaj tha se sa më gjatë të zgjasë protesta, aq më shumë do të rritet vëmendja ndërkombëtare dhe aq më shumë do të detyrohen zyrat e Bashkimit Europian të kërkojnë llogari. Ai përmendi edhe eurodeputetët, aeroportin e Vlorës dhe interesa ekonomike që, sipas tij, lidhen me qeverinë.

Në një pjesë të intervistës, ai foli edhe për Francën dhe interesat e saj ekonomike në Shqipëri, duke përmendur kompaninë Total dhe nxjerrjen e naftës e gazit në det. Sipas Goxhajt, marrëdhëniet ndërkombëtare nuk udhëhiqen nga dashuria, por nga interesat; prandaj, nëse kontestimi qytetar rritet, edhe partnerët ekonomikë do ta rishikojnë qasjen e tyre.

Këto deklarata mbeten pretendime politike të Goxhajt dhe kërkojnë verifikim të mëtejshëm, por tregojnë se protesta po e sheh betejën jo vetëm si konflikt të brendshëm, por edhe si sfidë ndaj rrjeteve të interesit që mbështesin pushtetin.

Tre arritjet e protestës sipas Goxhajt

Goxhaj tha se protesta ka arritur disa gjëra të rëndësishme. Së pari, ka treguar se shqiptarët nuk janë të vdekur politikisht dhe se nervi qytetar ekziston. Së dyti, ka aktivizuar rininë, e cila sipas tij në Shqipëri ka qenë pak e përfshirë politikisht. Së treti, ka nxjerrë në rrugë shtresën e mesme, qytetarët që nuk votonin dhe nuk e gjenin veten në sistemin politik.

Ai e cilësoi arritje të madhe edhe faktin që protesta ka mbetur paqësore. Për 27 ditë, tha ai, nuk është hedhur asnjë shishe uji, nuk është thyer asnjë xham dhe protesta ka treguar disiplinë të pazakonshme për realitetin ballkanik.

Arlind Qori: Protesta nuk ndalet pa dorëheqjen e Ramës

Në pjesën e dytë të emisionit, Arlind Qori tha se protesta nuk do të ndalet pa arritur objektivin kryesor: dorëheqjen e Edi Ramës dhe hapjen e një procesi të ri politik.

Sipas Qorit, protesta tregon se shoqëria shqiptare nuk e ka humbur aftësinë për të reaguar. Ai tha se qytetarët që punojnë tetë, nëntë apo dhjetë orë në ditë, gjejnë forcë të protestojnë edhe katër apo pesë orë të tjera, çka tregon vendosmëri të jashtëzakonshme.

Qori përmendi edhe rastin kur protestuesit qëndruan në shi të rrëmbyer pa u larguar, si dëshmi se kjo protestë nuk është shfaqje kalimtare, por një forcë shoqërore dhe politike që nuk kthehet më mbrapa.

Frika që po thyhet

Qori tha se fitorja e Ramës në vitin 2025 ishte “fitore e Pirros”, pra fitore taktike që i paraprin humbjes strategjike. Sipas tij, shumë qytetarë votuan nga frika: frika se mund të humbnin punën, biznesin apo sepse përballë Ramës shihnin vetëm Sali Berishën.

Por sot, sipas Qorit, frika është thyer. Kur qytetari është vetëm, ka frikë. Kur bëhet bashkë me të tjerët, e gjen kurajën për të vepruar. Prandaj, sipas tij, Rama nuk do zgjedhje të parakohshme, sepse e di se shoqëria ka ndryshuar.

Populli në rrugë dhe roli i partive

Qori tha se protesta është mishërim i sovranitetit të popullit. Kur populli del në rrugë në numër të madh, partitë politike nuk kanë më rolin kryesor. Ato janë të nevojshme kur populli nuk është në rrugë; kur populli flet vetë, përfaqësuesit zbehen.

Ai tha se Lëvizja Bashkë ka qenë pranë kauzave publike, si në Zvërnec dhe Rjoll, dhe ka denoncuar grabitjen e tokave, dëmtimin e natyrës dhe ligjet që sipas saj dëmtojnë interesin publik. Por në protestë, aktivistët e saj janë para së gjithash qytetarë.

Rama dhe Berisha: protesta kundër dy poleve të vjetra

Qori tha se protesta nuk është vetëm kundër Ramës, por edhe kundër Berishës. Sipas tij, thirrja “Rama në burg, Berisha në burg” është një nga thirrjet më legjitime të protestës.

Ai argumentoi se pikërisht distancimi nga Berisha e bën protestën më të fuqishme. Nëse protesta do të shihej si e Partisë Demokratike, Rama do ta kishte më të lehtë ta delegjitimonte. Por fakti që protestuesit thërrasin edhe kundër Berishës, sipas Qorit, e ka vënë Ramën në pozitë të vështirë dhe e ka shtyrë drejt teorive konspirative.

Qeveria tranzitore: ide e mirë, por me problem kushtetues

Qori e mbështeti në parim idenë e një qeverie tranzitore jopolitike, me mandat për organizimin e zgjedhjeve. Por ai ngriti një problem praktik: çdo qeveri që ka mandat kushtetues duhet të votohet në Kuvend, ku Rama kontrollon 82 deputetë.

Për këtë arsye, Qori tha se pyetja kryesore është sa e paanshme mund të jetë një qeveri e tillë nëse kalon përmes votave të deputetëve të Ramës. Ai sugjeroi se zgjedhjet e parakohshme duhet të mbahen më shpejt se pas 12 muajsh, ndoshta pas disa muajsh, por pa e paraqitur këtë si formulë përfundimtare.

Pse protesta duhet të mbetet paqësore

Qori tha se Ramën e tremb masiviteti dhe masiviteti ekziston vetëm nëse protesta mbetet paqësore. Nëse protesta do të bëhej e dhunshme, do të largoheshin shumë qytetarë, prindër, gra, vajza dhe familje.

Ai tha se Rama është i përgatitur për skenarin e dhunës: molotov, gaz lotsjellës dhe shpërndarje e shpejtë. Por një protestë e madhe, paqësore, e qëndrueshme dhe e përditshme është ajo që e vendos pushtetin me shpatulla pas muri.

Kosova, Tetova dhe diaspora

Qori tha se në protestë ka takuar qytetarë nga Kosova, Maqedonia e Veriut dhe diaspora. Ai e cilësoi praninë e tyre inkurajuese dhe legjitimuese.

Sipas tij, një Shqipëri demokratike dhe moderne është në interes të shqiptarëve kudo që jetojnë. Ai u bëri thirrje shqiptarëve nga Kosova, Maqedonia e Veriut, Presheva, Mali i Zi dhe diaspora që t’i bashkohen protestës, sidomos në fundjavë.

Qori theksoi se kjo nuk është tezë nacionaliste ekstreme, por patriotizëm i shëndetshëm: ndihmë mes shqiptarëve për demokratizim dhe forcim të institucioneve.

Mesazhi final: jo rotacion, por ndryshim kulture politike

Intervista me Goxhajn dhe Qorin nxjerr një përfundim të qartë: protesta në Tiranë nuk po kërkon vetëm ikjen e Ramës. Ajo kërkon një model tjetër politik.

Goxhaj e sheh këtë model si betejë paqësore nervash, brenda Kushtetutës, por me synim ndryshimin e sistemit. Qori e sheh si pjekje të shoqërisë shqiptare dhe si çlirim nga frika, nga Rama dhe nga Berisha njëkohësisht.

Pyetja që mbetet është nëse kjo protestë do ta ruajë masivitetin, paqen dhe qartësinë politike. Sepse pikërisht këto tri elemente janë forca e saj më e madhe.

Nëse protestuesit rezistojnë, nëse nuk bien në dhunë dhe nëse arrijnë ta kthejnë zemërimin në program politik, atëherë 27 ditët e para mund të jenë vetëm hyrja e një kapitulli të ri në politikën shqiptare.

3. PËRMBLEDHJE KRONOLOGJIKE ME PIKAT KRYESORE

1. Emisioni hapet me konstatimin se protesta në Tiranë ka hyrë në ditën e 27-të.
2. Protesta kërkon dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama dhe qeverisë së tij.
3. I ftuari i parë është Dritan Goxhaj, i prezantuar si aktivist protestues dhe një nga protagonistët e protestës.
4. Moderatori kujton se Goxhaj u bë protagonist pasi lexoi kërkesat e grupit koordinues.
5. Pas leximit të kërkesave, ndaj tij pati sulme nga Edi Rama, Taulant Balla dhe zëra nga Kosova.
6. Goxhaj thotë se sulmet kishin qëllim të hiqnin vëmendjen nga kërkesat politike.
7. Ai shpjegon se protesta nisi nga Zvërneci, por u zgjerua në kërkesa politike maksimale.
8. Goxhaj thotë se pas 23 ditësh protestë, qytetarët kishin nevojë të dinin qartë çfarë kërkohej.
9. Grupi koordinues hartoi deklaratë publike, të cilën e lexoi Goxhaj.
10. Sipas tij, pushteti zgjodhi të merrej me personin që lexoi kërkesat dhe jo me përmbajtjen e tyre.
11. Në intervistë hapet çështja e akuzave ndaj Goxhajt për Iran, Hamas dhe UÇK.
12. Goxhaj thotë se kur lexoi deklaratën nuk u prezantua as si emër, as si veteran i UÇK-së.
13. Ai thotë se UÇK-ja nuk ishte temë e protestës.
14. Sipas tij, futja e UÇK-së në debat ishte mënyrë për të zhvendosur vëmendjen.
15. Moderatori përmend akuzat dhe aludimet nga Kosova, përfshirë Xhavit Halitin.
16. Goxhaj thotë se është veteran i UÇK-së dhe se statusi i tij është njohur nga institucionet e Kosovës.
17. Ai thotë se dokumentacioni gjendet në zyrat përkatëse në Kosovë.
18. Goxhaj deklaron se gjatë operacionit “Shigjeta” në Pashtrik ishte nën urdhrat e Bislim Zyrapit.
19. Ai thotë se ka shërbyer në UÇK nga marsi deri në fund të qershorit 1999.
20. Goxhaj u kërkon gazetarëve të verifikojnë dokumentacionin në institucione, jo ta marrin të mirëqenë asnjë pretendim.
21. Më pas diskutohet akuza se ai është pro-Iran apo pro-Hamas.
22. Goxhaj i quan këto akuza pjesë të së njëjtës lojë delegjitimimi.
23. Ai thotë se qëndrimet e tij janë analiza politike, gjeopolitike dhe ushtarake.
24. Goxhaj thotë se nuk mund të mbështesë askënd që kryen gjenocid ndaj një populli tjetër.
25. Ai mohon lidhjet me Iranin.
26. Thotë se prindërit i ka shqiptarë, nga Tepelena dhe Gjirokastra.
27. Thotë se shkollimin e ka bërë në Turqi dhe Shqipëri, jo në Iran.
28. Goxhaj argumenton se nëse kryeministri ka prova, duhet t’i paraqesë ose t’i drejtohet drejtësisë.
29. Sipas tij, etiketime të tilla pa prova janë linçim dhe abuzim me pushtetin.
30. Goxhaj thotë se është në protestë nga dita e parë si protestues i thjeshtë.
31. Ai thekson se nuk ka mbajtur fjalim personal, por vetëm ka lexuar kërkesat e grupit koordinues.
32. Ai thotë se për momentin nuk e sheh të nevojshme të mbajë fjalim personal.
33. Biseda kalon te kërkesat e protestës.
34. Përmendet kërkesa për rrëzimin e qeverisë dhe zëvendësimin e saj me qeveri teknike jopartiake.
35. Goxhaj thotë se protesta paqësore është “luftë nervash”.
36. Ai thotë se protesta e dhunshme është çështje force, ndërsa protesta paqësore është çështje qëndrueshmërie.
37. Sipas tij, qytetarët po tregojnë rezistencë.
38. Goxhaj thotë se qeveria tranzitore vjen si pasojë e dorëheqjes së kryeministrit dhe qeverisë.
39. Ai pranon se për kohëzgjatjen e qeverisë teknike mund të ketë negociata.
40. Goxhaj thotë se edhe pse protestuesit thërrasin “Rama në burg, Berisha në burg”, përfaqësuesit e protestës do të duhet të ulen në tryezë me palët ekzistuese.
41. Ai e arsyeton këtë me Kushtetutën.
42. Moderatori pyet çfarë mund ta detyrojë Ramën të japë dorëheqje.
43. Goxhaj thotë se Rama nuk është komod, sepse nuk ndalon së sulmuari protestuesit.
44. Sipas tij, një kryeministër komod nuk do të merrej gjithë ditën me protestën.
45. Goxhaj thotë se sa më gjatë të zgjasë protesta, aq më shumë rritet vëmendja brenda dhe jashtë vendit.
46. Ai thotë se vëmendja duhet të shkojë edhe në zyrat e BE-së.
47. Përmenden eurodeputetët dhe kritikat ndaj disa ligjeve dhe vendimeve.
48. Goxhaj flet për aeroportin e Vlorës dhe pretendon se aty ka interesa personale e banditeske.
49. Ai flet edhe për interesat ekonomike të Francës dhe kompaninë Total në det.
50. Sipas Goxhajt, marrëdhëniet ndërkombëtare udhëhiqen nga interesat.
51. Goxhaj thotë se protesta duhet të zgjerohet përmes takimeve me intelektualë dhe grupe interesi.
52. Ai kërkon ekspertë të fushave të ndryshme: juristë, avokatë, inxhinierë, arkitektë.
53. Sipas tij, në deklaratë janë përmendur vetëm disa ligje, por duhen ndryshuar edhe shumë të tjera.
54. Në fund, Goxhaj përmend arritjet e protestës.
55. E para: shqiptarët u “zhgënjyen për mirë”, sepse doli se qytetarët reagojnë.
56. E dyta: rinia është aktivizuar politikisht.
57. E treta: shtresa e mesme dhe qytetarët gri kanë dalë në rrugë.
58. Goxhaj thotë se protesta ka treguar kulturë paqësore.
59. Sipas tij, për 27 ditë nuk është hedhur asnjë shishe uji dhe nuk është thyer asnjë xham.
60. Ai thotë se ndryshimi i sistemit duhet të vijë në zemër dhe mendje, jo përmes dhunës.
61. Intervista e parë mbyllet dhe nis intervista me Arlind Qorin.
62. Qori prezantohet si kryetar i rizgjedhur i Lëvizjes Bashkë.
63. Ai thotë se protesta nuk do të ndalet pa dorëheqjen e Ramës.
64. Qori thotë se protesta kërkon hapjen e një procesi të ri politik.
65. Ai vlerëson vendosmërinë e qytetarëve që punojnë gjatë ditës dhe protestojnë në mbrëmje.
66. Qori kundërshton idenë se shoqërisë shqiptare i ka vdekur nervi i reagimit.
67. Ai thotë se potenciali i reagimit ka ekzistuar gjithmonë.
68. Qori përmend zgjedhjet e vitit 2025 dhe e quan fitoren e Ramës “fitore të Pirros”.
69. Sipas tij, shumë qytetarë votuan nga frika.
70. Ai thotë se kur shumësia mblidhet, askush nuk ka më frikë.
71. Qori përmend protestuesit që qëndruan në shi të rrëmbyer si shenjë besimi të fortë.
72. Ai e quan protestën ushtrim të kapacitetit politik të shoqërisë.
73. Qori thotë se protesta është mishërim i sovranitetit të popullit.
74. Sipas tij, kur populli del në rrugë, roli i partive zbehet.
75. Ai thotë se Lëvizja Bashkë është në protestë si qytetare, jo si forcë që e komandon protestën.
76. Qori përmend angazhimin e Lëvizjes Bashkë në Zvërnec dhe Rjoll.
77. Ai thotë se Lëvizja Bashkë ka denoncuar dhunën dhe grabitjen e tokave.
78. Më pas diskutohet roli i deputetit Redi Muçi në Kuvend.
79. Qori thotë se Lëvizja Bashkë ka ndërmarrë iniciativa ligjore për abrogimin e ligjeve që i konsideron të dëmshme.
80. Ai thotë se Kuvendi kontrollohet nga shumica socialiste dhe ka pak hapësirë për debat demokratik.
81. Sipas tij, Rama është shumë rrallë i pranishëm në Kuvend.
82. Qori thotë se protesta është kundër Ramës dhe Berishës.
83. Ai thotë se pushteti avullon kur ka përballë popullin.
84. Qori thotë se Rama dhe Berisha mund të kenë shumë deputetë, por përfaqësojnë një pakicë gjithnjë e më të vogël.
85. Ai e sheh vitin 2026 si moment të pjekjes politike të shoqërisë shqiptare.
86. Qori thotë se parrulla “Rama në burg, Berisha në burg” është një nga më legjitimet e protestës.
87. Ai thotë se Rama nuk do të fitonte zgjedhje të reja nëse do të mbaheshin pas disa muajsh.
88. Sipas Qorit, Rama ka frikë nga zgjedhjet e parakohshme.
89. Qori thotë se kodi zgjedhor nuk do t’i ndihmojë më partitë e vjetra nëse qytetarët zgjedhin alternativa të reja.
90. Ai argumenton se distancimi nga Berisha e forcon protestën.
91. Qori thotë se kjo e pengon Ramën ta paraqesë protestën si protestë të PD-së.
92. Ai e mbështet në parim idenë e qeverisë tranzitore.
93. Por paralajmëron se çdo qeveri duhet të kalojë nga Kuvendi ku Rama ka 82 deputetë.
94. Qori mendon se zgjedhjet duhet të jenë më afër se 12 muaj.
95. Ai thotë se protesta duhet të mbetet paqësore për të ruajtur masivitetin.
96. Sipas tij, Rama është i përgatitur për skenarin e dhunës.
97. Qori thotë se Ramën e tremb masiviteti, jo dhuna.
98. Ai e sheh gjuhën përçmuese të Ramës si shenjë frike dhe ankthi.
99. Qori flet për pjesëmarrjen dhe solidaritetin nga Kosova, Maqedonia e Veriut dhe diaspora.
100. Në fund, Qori shpjegon pse nuk do të jetë kryetar i Lëvizjes Bashkë pas vitit 2029, duke e paraqitur si shembull të kulturës së re politike.

4. 100 FAKTE/IDE KRYESORE NGA INTERVISTAT

1. Protesta në Tiranë kishte hyrë në ditën e 27-të.
2. Kërkesa kryesore e protestës është dorëheqja e Edi Ramës dhe e qeverisë së tij.
3. Dritan Goxhaj u bë protagonist pasi lexoi kërkesat e grupit koordinues.
4. Pas leximit të kërkesave, ndaj tij pati sulme nga Rama, Taulant Balla dhe zëra nga Kosova.
5. Goxhaj thotë se sulmet synuan të hiqnin vëmendjen nga kërkesat.
6. Sipas tij, pushteti u mor me “lajmësin”, jo me “lajmin”.
7. Protesta nisi nga Zvërneci.
8. Zvërneci përshkruhet si pika që derdhi gotën e pakënaqësisë 35-vjeçare.
9. Goxhaj e sheh Ramën si vazhdimësi të keqpërdorimit të pushtetit në tranzicion.
10. Protesta kaloi nga çështje teknike në kërkesa politike maksimale.
11. Pas 23 ditësh protestë, qytetarët donin qartësi se çfarë kërkohej.
12. Grupi koordinues hartoi një deklaratë publike.
13. Goxhaj e lexoi deklaratën me autorizim të grupit.
14. Ai thotë se nuk mbajti fjalim personal.
15. Goxhaj thotë se është protestues i thjeshtë.
16. Ai nuk u prezantua në protestë si veteran i UÇK-së.
17. Sipas tij, UÇK-ja nuk ishte temë e protestës.
18. Çështja e UÇK-së u fut në debat pas sulmeve ndaj tij.
19. Goxhaj thotë se është veteran i UÇK-së.
20. Ai thotë se statusi i veteranit i është njohur nga institucionet e Kosovës.
21. Ai përmend dokumentacionin zyrtar që mund të verifikohet.
22. Goxhaj thotë se ka shërbyer në UÇK nga marsi deri në fund të qershorit 1999.
23. Ai përmend operacionin “Shigjeta” në Pashtrik.
24. Sipas tij, ka qenë nën urdhrat e Bislim Zyrapit.
25. Moderatori përmend pyetjet e Xhavit Halitit për komandantin e tij.
26. Goxhaj nuk e pranon që UÇK-ja të përdoret për delegjitimimin e protestës.
27. Ai u kërkon gazetarëve të verifikojnë në institucione.
28. Goxhaj i mohon akuzat për lidhje me Iranin.
29. Ai i mohon edhe akuzat për lidhje me Hamasin.
30. Ai thotë se qëndrimet e tij janë analiza politike dhe gjeopolitike.
31. Sipas tij, ai që ka luftuar kundër gjenocidit nuk mund të mbështesë një gjenocid tjetër.
32. Ai e quan qëndrimin e tij çështje parimi.
33. Goxhaj thotë se nënën e ka nga Tepelena.
34. Ai thotë se babanë e ka nga Gjirokastra.
35. Ai thotë se nuk ka studiuar në Iran.
36. Sipas tij, ka studiuar në Turqi dhe në Shqipëri.
37. Goxhaj thotë se nëse kryeministri ka prova, duhet t’i bëjë publike.
38. Ai thotë se pushteti ka shërbime informative dhe polici për të verifikuar.
39. Pa prova, sipas tij, akuzat janë denigrim.
40. Ai e quan linçim publik etiketimin nga pushteti.
41. Goxhaj thotë se protesta paqësore është “luftë nervash”.
42. Ai dallon protestën paqësore nga protesta e dhunshme.
43. Protesta e dhunshme, sipas tij, është çështje force.
44. Protesta paqësore, sipas tij, është çështje qëndrueshmërie.
45. Ai thotë se qytetarët po tregojnë rezistencë.
46. Kërkesa për qeveri teknike lidhet me dorëheqjen e qeverisë aktuale.
47. Qeveria teknike përmendet si qeveri jopartiake.
48. Në intervistë përmendet mandati 12-mujor i saj.
49. Goxhaj thotë se kohëzgjatja mund të negociohet.
50. Ai pranon se përfaqësuesit e protestës mund të duhet të ulen me Ramën dhe Berishën.
51. Arsyeja, sipas tij, është Kushtetuta.
52. Goxhaj thotë se nuk kërkohet mbështetje nga Rama apo Berisha, por zbatim i procedurës kushtetuese.
53. Ai kërkon gjithçka brenda Kushtetutës.
54. Ai thotë se Rama nuk është komod përballë protestës.
55. Sipas tij, sulmet e Ramës tregojnë humbje qetësie.
56. Ai thotë se një kryeministër komod nuk merret gjithë ditën me protestuesit.
57. Goxhaj e quan reagimin e Ramës fitore të protestës.
58. Ai thotë se zgjatja e protestës rrit vëmendjen ndërkombëtare.
59. Sipas tij, vëmendja duhet të shkojë në zyrat e BE-së.
60. Ai përmend eurodeputetët dhe presionin europian.
61. Ai përmend ligje që sipas tij janë në kundërshtim me standardet e BE-së.
62. Ai përmend aeroportin e Vlorës.
63. Goxhaj pretendon se aty ka interesa personale të pushtetarëve.
64. Ai përdor termin “racketim” për mënyrën e funksionimit të qeverisë.
65. Ai thotë se në Shqipëri racketimin e bën qeveria.
66. Goxhaj flet për interesa ekonomike franceze.
67. Ai përmend kompaninë Total.
68. Ai përmend naftën dhe gazin në det.
69. Sipas tij, vendet europiane veprojnë mbi interesa.
70. Ai thotë se kontestimi qytetar mund të ndikojë edhe te partnerët ekonomikë.
71. Goxhaj kërkon shtrirjen e protestës te intelektualët.
72. Ai kërkon përfshirjen e grupeve të interesit.
73. Ai kërkon ekspertë kushtetues dhe ligjorë.
74. Ai përmend nevojën për juristë, avokatë, inxhinierë dhe arkitektë.
75. Sipas tij, nuk mjafton vetëm deklarata politike.
76. Ai thotë se duhen ndryshuar shumë ligje.
77. Goxhaj thotë se protesta ka ringjallur besimin te reagimi qytetar.
78. Ai e quan arritje angazhimin e rinisë.
79. Ai e quan arritje daljen e shtresës së mesme.
80. Ai thekson se protesta ka mbetur paqësore.
81. Sipas tij, nuk është hedhur asnjë shishe ujë drejt Kryeministrisë.
82. Ai thotë se nuk është thyer asnjë xham.
83. Ai e krahason sjelljen e protestuesve me kulturën skandinave të protestës.
84. Ai thotë se ndryshimi i sistemit duhet të vijë në mendje dhe zemër.
85. Arlind Qori thotë se protesta nuk ndalet pa dorëheqjen e Ramës.
86. Ai kërkon çeljen e një procesi të ri politik.
87. Qori thotë se protestuesit janë njerëz që punojnë shumë orë dhe prapë dalin në protestë.
88. Ai kundërshton idenë se shqiptarët nuk reagojnë.
89. Qori e quan fitoren e Ramës në 2025 “fitore të Pirros”.
90. Sipas tij, shumë qytetarë votuan nga frika.
91. Ai thotë se frika thyhet kur qytetarët bëhen bashkë.
92. Qori e sheh protestën si ushtrim të sovranitetit popullor.
93. Ai thotë se kur populli del në rrugë, partitë zbehen.
94. Lëvizja Bashkë është në protestë si pjesë qytetare, jo si komandë e protestës.
95. Qori thotë se Rama dhe Berisha përfaqësojnë të vjetrën politike.
96. Ai e quan të rëndësishme thirrjen “Rama në burg, Berisha në burg”.
97. Qori mendon se Rama nuk do të fitonte zgjedhje të reja nëse do të mbaheshin shpejt.
98. Ai e mbështet idenë e qeverisë tranzitore, por ngre dyshime për zbatimin e saj.
99. Qori thotë se protesta duhet të mbetet paqësore sepse vetëm kështu ruan masivitetin.
100. Ai u bën thirrje shqiptarëve nga Kosova, Maqedonia e Veriut, Presheva, Mali i Zi dhe diaspora të solidarizohen me protestën.

5. VERSION INVESTIGATIV

Protesta 27-ditore në Tiranë: beteja për Ramën, sulmet ndaj Goxhajt dhe dilema e madhe e qeverisë teknike

Hyrje

Protesta kundër Edi Ramës ka hyrë në ditën e 27-të dhe tashmë nuk është më vetëm një tubim përpara Kryeministrisë. Ajo është kthyer në një fushëbetejë politike, mediatike, institucionale dhe gjeopolitike. Në njërën anë janë qytetarët që kërkojnë dorëheqjen e Ramës, qeveri teknike dhe zgjedhje të reja. Në anën tjetër është pushteti që, sipas përfaqësuesve të protestës, po tenton ta zhvendosë debatin nga kërkesat te biografitë e njerëzve që i artikulojnë ato.

Intervista e Dritan Goxhajt dhe Arlind Qorit në KTV e zbërthen këtë përplasje në disa nivele: akuzat për Iran dhe Hamas, debati për UÇK-në, roli i Kosovës, ideja e qeverisë teknike, pozita e Ramës dhe Berishës, interesat ndërkombëtare, BE-ja, aeroporti i Vlorës dhe frika e pushtetit nga protesta paqësore.

1. Strategjia e pushtetit: nga kërkesat te personi

Sipas Dritan Goxhajt, sulmet ndaj tij nuk nisën sepse ai ishte lider i protestës, por sepse ai lexoi kërkesat e grupit koordinues. Kjo e bën rastin e tij domethënës. Pushteti, sipas tij, nuk u mor me kërkesat, por me njeriun që i lexoi ato.

Kjo është një strategji e njohur politike: kur kërkesat janë të vështira për t’u kundërshtuar drejtpërdrejt, goditet figura që i artikulon. Në vend të debatit mbi dorëheqjen e qeverisë, qeverinë teknike, ligjet e kontestuara apo zgjedhjet e parakohshme, debati zhvendoset te biografia e Goxhajt, UÇK-ja, Irani, Hamasi dhe qëndrimet e tij gjeopolitike.

Në këtë mënyrë, protesta rrezikon të mos diskutohet më si krizë politike, por si skandal personal. Pikërisht këtë denoncon Goxhaj.

2. UÇK-ja si instrument delegjitimimi

Çështja e UÇK-së hyri në debat përmes pyetjeve dhe akuzave mbi statusin e Goxhajt si veteran. Kjo është e ndjeshme për dy arsye. Së pari, sepse UÇK-ja mbetet një nga themelet më të rëndësishme të legjitimitetit historik në Kosovë. Së dyti, sepse prek raportin mes protestës në Tiranë dhe opinionit shqiptar jashtë Shqipërisë.

Goxhaj thotë se statusi i tij si veteran është i njohur nga institucionet e Kosovës dhe se dokumentacioni mund të verifikohet. Ai përmend shërbimin në mars-qershor 1999 dhe operacionin “Shigjeta” në Pashtrik, nën urdhrat e Bislim Zyrapit.

Nga pikëpamja investigative, ky është një drejtim i qartë verifikimi: dokumentacioni në institucionet e Kosovës. Derisa të verifikohet zyrtarisht, deklaratat duhen paraqitur si qëndrime të Goxhajt dhe jo si përfundim i mbyllur.

Por politikisht, futja e UÇK-së në debat ka pasur një efekt të qartë: e ka zhvendosur protestën nga kërkesat e saj reale në një konflikt për biografinë e një protestuesi.

3. Iran/Hamas: akuza të rënda pa prova publike

Goxhaj mohon kategorikisht lidhjet me Iranin dhe Hamasin. Ai thotë se akuzat janë pjesë e së njëjtës përpjekje për delegjitimim. Argumenti i tij kryesor është institucional: nëse kryeministri ka prova, duhet t’i bëjë publike ose t’u drejtohet organeve të drejtësisë.

Ky është një standard i rëndësishëm për gazetarinë. Akuzat për lidhje me regjime të huaja apo organizata të diskutueshme ndërkombëtarisht janë të rënda dhe nuk mund të trajtohen si etiketime politike të zakonshme. Ato kërkojnë prova, dokumente dhe burime zyrtare.

Përndryshe, kthehen në instrument linçimi.

4. Qeveria teknike: pika ku revolta takon Kushtetutën

Protesta kërkon dorëheqjen e qeverisë dhe krijimin e një qeverie teknike/tranzitore. Këtu shfaqet dilema kryesore: si mund të ndërtohet një qeveri e tillë në një sistem ku shumica parlamentare kontrollohet ende nga Edi Rama?

Goxhaj e sheh qeverinë teknike si pasojë kushtetuese të dorëheqjes së qeverisë. Ai pranon se për kohëzgjatjen dhe përbërjen e saj do të ketë negociata. Qori, nga ana tjetër, e mbështet idenë, por ngre dyshimin se çdo qeveri e votuar nga 82 deputetët e Ramës mund të mbajë gjurmën e tij.

Kjo është nyja kryesore e krizës: protesta kërkon ndryshim sistemor, por rruga institucionale kalon përmes institucioneve që ajo i konsideron të kapura.

5. Rama dhe Berisha: pse protesta kërkon t’i kapërcejë të dy

Një nga elementet që e dallon këtë protestë nga protestat e zakonshme opozitare është thirrja kundër Ramës dhe Berishës njëkohësisht. Sipas Qorit, kjo është arsyeja pse protesta ka marrë masivitet. Ajo nuk shihet si instrument i PD-së, por si lëvizje qytetare që kërkon të dalë nga cikli i vjetër.

Kjo e vështirëson strategjinë e Ramës. Nëse protesta do të identifikohej me Berishën, do të ishte më e lehtë të delegjitimohej si rikthim i së kaluarës. Por kur protestuesit thërrasin edhe kundër Berishës, Rama humb një pjesë të armës propagandistike.

Në këtë kuptim, protesta nuk synon vetëm rotacion pushteti. Ajo synon të delegjitimojë dy qendrat tradicionale të tranzicionit shqiptar.

6. BE-ja, eurodeputetët dhe aeroporti i Vlorës

Goxhaj e lidh protestën me vëmendjen ndërkombëtare. Sipas tij, nëse protesta zgjat, ajo do të hyjë në zyrat e BE-së dhe do të detyrojë institucionet europiane të kërkojnë llogari.

Ai përmend aeroportin e Vlorës, ligje të kontestuara dhe interesa ekonomike. Këtu hyjmë në terren që kërkon verifikim të detajuar: kontrata, vendime qeverie, qëndrime të eurodeputetëve, dokumente të BE-së dhe lidhje të mundshme mes interesave politike dhe ekonomike.

Për një hetim të plotë, duhen ndjekur këto pista:

1. cilat ligje përmenden nga protesta si të dëmshme;
2. çfarë kanë thënë konkretisht eurodeputetët;
3. çfarë vendimesh janë marrë për aeroportin e Vlorës;
4. cilët janë përfituesit ekonomikë;
5. a ka lidhje me zyrtarë politikë;
6. çfarë dokumentesh ekzistojnë për interesat franceze dhe kompaninë Total;
7. çfarë raportesh ka mes vendimeve të qeverisë shqiptare dhe interesave të kompanive të huaja.

Pa këto dokumente, deklaratat mbeten pretendime politike. Por si pista investigative, ato janë të rëndësishme.

7. Protesta paqësore si strategji, jo si dobësi

Të dy të ftuarit bien dakord në një pikë: protesta duhet të mbetet paqësore.

Goxhaj e quan “luftë nervash”. Qori thotë se masiviteti ekziston vetëm kur protesta është paqësore. Dhuna do ta zvogëlonte pjesëmarrjen, do të largonte familjet dhe do t’i jepte pushtetit skenarin që di ta menaxhojë: molotov, gaz lotsjellës dhe shpërndarje.

Kjo është arsyeja pse paqja është arma kryesore e protestës. Ajo i jep legjitimitet, e bën të vështirë shtypjen dhe e nxjerr pushtetin në pozitë mbrojtëse.

8. Kosova, Tetova dhe diaspora: protesta bëhet çështje mbarëshqiptare

Qori e sheh pjesëmarrjen dhe solidaritetin nga Kosova, Maqedonia e Veriut dhe diaspora si element që i jep protestës legjitimitet më të gjerë. Ai thotë se një Shqipëri demokratike është në interes të të gjithë shqiptarëve.

Ky është dimension i rëndësishëm, sepse protesta në Tiranë nuk po shihet më vetëm si çështje e qytetarëve të Shqipërisë, por si çështje që prek imazhin, stabilitetin dhe perspektivën e gjithë shqiptarëve në rajon.

Por ky dimension duhet menaxhuar me kujdes, që solidariteti mbarëshqiptar të mos instrumentalizohet nga propaganda si ndërhyrje e jashtme apo si projekt nacionalist. Qori përpiqet ta shmangë këtë duke folur për patriotizëm të shëndetshëm, jo për nacionalizëm ekstrem.

Përfundim investigativ

Intervista e Goxhajt dhe Qorit tregon se protesta 27-ditore kundër Ramës ka kaluar nga faza e zemërimit spontan në fazën e artikulimit politik. Ajo ka kërkesa, ka dilema, ka kundërshtarë, ka rreziqe dhe ka nevojë për strukturim më të madh ekspertësh.

Tre çështjet kryesore që vendosin fatin e saj janë:

1. A do të ruajë protesta paqen dhe masivitetin?
2. A do të arrijë të prodhojë një formulë kushtetuese të besueshme për qeverinë teknike dhe zgjedhjet?
3. A do të shmangë kurthin e delegjitimimit përmes sulmeve personale, akuzave gjeopolitike dhe përçarjeve identitare?

Nëse protesta i kapërcen këto tri sprova, ajo mund të kthehet në momentin më serioz politik kundër pushtetit të Edi Ramës. Nëse jo, rrezikon të mbetet një shpërthim i fortë qytetar që nuk arriti të prodhojë dalje institucionale.

Por një gjë del qartë nga të dy intervistat: protesta ka thyer një mit. Shqiptarët nuk janë të dorëzuar. Shoqëria nuk është e vdekur. Frika mund të thyhet. Dhe një protestë paqësore, nëse zgjat, mund të bëhet më e fortë se çdo molotov.