Ballina Aktualitet DOSJE E PLOTË: Dritan Goxhaj te Nikollë Lesi – protesta, akuzat për...

DOSJE E PLOTË: Dritan Goxhaj te Nikollë Lesi – protesta, akuzat për Iranin, qeveria teknike dhe dilema e një lëvizjeje qytetare pa parti

Materiali më poshtë është ndërtuar mbi transkriptin e intervistës së Dritan Goxhajt në emisionin “Koha për Debatin” me Nikollë Lesin, ku ai flet për protestën, shoqërimin në polici, pesë kërkesat, rolin e grupit koordinator, raportin me partitë, akuzat për Iranin, skenarin e zgjedhjeve të parakohshme dhe strategjinë paqësore të protestës.

1. ANALIZË E GJATË DHE E THELLUAR E INTERVISTËS

Një intervistë që e vendos Goxhajn në qendër të protestës, por edhe nën presionin e pyetjeve të vështira

Intervista e Dritan Goxhajt me Nikoll Lesin nuk është thjesht një rrëfim personal pas shoqërimit në polici. Ajo është një dokument politik i një momenti të tensionuar, ku protesta qytetare në Tiranë kërkon të ruajë identitetin e saj si lëvizje paqësore, jo partiake dhe sistemike, ndërsa pushteti e portretizon si të dyshimtë, të instrumentalizuar ose të lidhur me interesa të huaja. Në këtë kuptim, emisioni funksionon në dy nivele: nga njëra anë si intervistë mbrojtëse për Goxhajn, nga ana tjetër si debat mbi legjitimitetin, drejtimin dhe të ardhmen politike të protestës.

Nikoll Lesi e prezanton Goxhajn si “personazh emblematik” të protestës, njeri që lexoi pesë pikat kryesore të kërkesave dhe që më pas u shoqërua nga policia. Kjo hyrje e vendos menjëherë të ftuarin në pozicionin e figurës simbolike: jo domosdoshmërisht lider formal, por një fytyrë publike që mishëron tensionin mes protestës dhe shtetit.

Goxhaj, megjithatë, gjatë gjithë intervistës përpiqet të mbajë një vijë të kujdesshme: ai nuk pranon të quhet drejtues i protestës, nuk pranon të paraqitet si komandant i strukturave të saj, nuk thotë se është pjesë e shtabit drejtues, por njëkohësisht pranon se ka rol aktiv në terren, ka kontakte me grupin koordinator dhe ka marrë përsipër veprime të rëndësishme, përfshirë leximin e kërkesave dhe koordinimin e një kordoni mes protestuesve dhe policisë. Këtu qëndron paradoksi kryesor i intervistës: Goxhaj refuzon postin formal, por pranon peshën faktike.

Pesë kërkesat: nga dorëheqja e Ramës te ndryshimi i sistemit

Në fillim të materialit rikthehen pesë kërkesat që Goxhaj i lexoi publikisht: dorëheqja e kryeministrit dhe qeverisë; krijimi i një qeverie teknike tranzitore jo partiake me mandat 12-mujor; ndryshime kushtetuese me barazi të qytetarëve para ligjit dhe miratim me referendum; kufizimi i mandatit të kryeministrit në jo më shumë se dy mandate; si dhe ruajtja e kërkesave fillestare për anulimin e ndryshimeve në ligjin për zonat e mbrojtura, shfuqizimin e “paketës së maleve” dhe hartimin e një kontrate të re sociale mes qytetarëve dhe shtetit.

Këto kërkesa e zhvendosin protestën nga niveli i pakënaqësisë së zakonshme politike në një projekt më të gjerë institucional. Nuk kërkohet vetëm largimi i një kryeministri, por rishikimi i arkitekturës së pushtetit: mandatet, kushtetuta, barazia para ligjit, zonat e mbrojtura, pronat publike, marrëdhënia qytetar–shtet dhe mekanizmi i tranzicionit drejt zgjedhjeve.

Pika më e rëndësishme është qeveria teknike 12-mujore. Për Goxhajn, kjo nuk është një zgjidhje taktike, por nyja e gjithë strategjisë. Ai e përsërit se zgjedhjet e parakohshme pa ndryshime ligjore dhe kushtetuese nuk do të sillnin ndryshim real, sepse sistemi aktual do të prodhonte sërish dominimin e PS-së dhe PD-së. Pra, sipas tij, zgjedhjet e shpejta janë kurth, ndërsa qeveria teknike është periudhë pastrimi institucional.

Shoqërimi në polici: dy pamje të ndryshme të sjelljes së shtetit

Goxhaj bën një ndarje të qartë mes asaj që ndodhi para Parlamentit dhe asaj që ndodhi brenda komisariatit. Për komisariatin, ai thotë se sjellja e policisë ishte korrekte, brenda normave ligjore, njerëzore dhe etike; sipas tij, të shoqëruarit u mbajtën bashkë, u lejuan të njoftonin familjarët dhe nuk pati dhunë brenda ambienteve të policisë.

Ndryshe e përshkruan ndërhyrjen para Parlamentit. Aty, sipas tij, situata ishte fillimisht normale: protestues dhe policë qëndronin në hije, bisedonin, nuk kishte përplasje serioze. Pastaj, në një moment, sipas Goxhajt, policia ndryshoi sjellje, sikur të kishte marrë një urdhër për ndërhyrje. Ai e interpreton këtë si akt të komanduar nga lart, jo si reagim spontan ndaj dhunës së turmës.

Ky dallim është i rëndësishëm, sepse Goxhaj nuk e demonizon policinë si trupë. Përkundrazi, ai përpiqet ta ndajë policin e thjeshtë nga urdhri politik. Kjo është linjë strategjike e protestës: të shmanget përplasja me policinë, të mos prodhohen pamje dhune, të mos legjitimohet narrativa e pushtetit se protesta është e rrezikshme. Ai pohon se u thoshte protestuesve “jo me policinë”, duke i quajtur provokatorë ata që shtynin konfliktin.

Vezët, uji dhe kufiri i protestës simbolike

Një pjesë e debatit merret me përdorimin e vezëve ndaj makinave të deputetëve dhe ministrave. Goxhaj përpiqet ta normalizojë këtë si formë simbolike proteste, duke thënë se nuk u përdorën gurë, armë apo dhunë fizike ndaj personave, por vetëm vezë dhe ujë. Ai shton se uji u jepej edhe protestuesve, edhe policisë, për shkak të vapës.

Këtu ka një vijë delikate. Nga njëra anë, hedhja e vezëve në traditën e protestave europiane shihet shpesh si akt simbolik i përçmimit publik. Nga ana tjetër, në një klimë të tensionuar, çdo kontakt fizik me mjete, makina apo zyrtarë mund të përdoret politikisht për ta paraqitur protestën si agresive. Goxhaj e kupton këtë rrezik dhe ndaj e minimizon veprimin, duke e futur në kategorinë e “protestës pa dhunë”. Por pushteti, nëse kërkon ta delegjitimojë protestën, mund ta përdorë pikërisht këtë moment si provë për “radikalizim”.

Roli i Goxhajt: jo lider formal, por figurë operative dhe simbolike

Një nga temat më të rëndësishme është pyetja: kush e drejton protestën? Lesi e shtyn vazhdimisht Goxhajn drejt pranimit se është një figurë qendrore, ndoshta edhe drejtues “de facto”. Goxhaj e mohon këtë. Ai thotë se nuk është pjesë e shtabit drejtues, se i është ofruar të jetë pjesë, por nuk ka pranuar, dhe se grupi koordinator funksionon si trupë kolegjiale rreth 30 vetash, me vendimmarrje me votë dhe shumicë.

Megjithatë, ai pranon se grupi koordinator e thirri për të lexuar kërkesat, pasi persona të tjerë kishin refuzuar. Kjo e bën atë zëdhënës të një momenti kyç. Ai pranon edhe se ka marrë pjesë në organizimin e një kordoni mes policisë dhe protestuesve për të shmangur përplasjet. Kjo e bën figurë operative në terren. Në perceptimin publik, këto dy role e nxjerrin përtej një protestuesi të zakonshëm.

Dilema është e qartë: protesta ka nevojë për fytyra publike, por frikësohet nga personalizimi. Ka nevojë për koordinim, por nuk do të duket si parti. Ka nevojë për autoritet në terren, por nuk do të krijojë hierarki. Goxhaj përpiqet të jetë i pranishëm pa u shpallur lider. Kjo mund të jetë forcë, por edhe dobësi. Forcë, sepse ruan karakterin qytetar. Dobësi, sepse në momente krize, mungesa e strukturës së qartë mund të krijojë konfuzion.

Akuzat për Iranin: delegjitimim politik apo çështje sigurie?

Pjesa më e mprehtë e intervistës lidhet me akuzat për Iranin. Lesi e pyet drejtpërdrejt nëse Goxhaj ka kontakte me shërbimet iraniane apo financime. Goxhaj nuk jep përgjigje në formën e një mohimi të shkurtër klasik, por e kthen çështjen te institucionet: nëse shteti ka prova, duhet të veprojë; nëse akuzat bëhen publikisht pa prova, atëherë janë mjet për të hequr vëmendjen nga protesta.

Sipas tij, akuzat vijnë për shkak të analizave ushtarake dhe gjeopolitike që ai ka bërë për konfliktin SHBA–Iran. Goxhaj thotë se e ka quajtur veprimin amerikan agresion të paligjshëm dhe se ka analizuar koston ushtarake e gjeopolitike për SHBA-në, duke argumentuar se Irani ishte përgatitur për dekada për një përballje të tillë.

Këtu duhet bërë një dallim profesional: një gjë është qëndrimi analitik, sado i diskutueshëm, për një konflikt ndërkombëtar; tjetër gjë është akuza për lidhje me shërbime të huaja. Intervista tregon se Goxhaj e trajton akuzën si përpjekje për ta zhvendosur debatin nga kërkesat e protestës te biografia dhe qëndrimet e tij gjeopolitike. Kjo është taktikë e njohur politike: personalizimi i sulmit për të diskredituar kauzën kolektive.

Por nga ana tjetër, vetë Goxhaj hap një terren të ndërlikuar kur thotë se në përballjen ushtarake Amerika “humbi”, por në aspektin gjeopolitik mund të ketë lojë më të madhe drejt një bote multipolare. Kjo gjuhë, në një ambient politik pro-perëndimor si Shqipëria, është lehtësisht e përdorshme nga kundërshtarët për ta portretizuar si antiamerikan. Ai mundohet ta shmangë etiketën ideologjike, duke thënë se nuk bëhet fjalë për imperializëm në kuptimin klasik, por për analizë të fuqisë ushtarake. Megjithatë, politikisht, kjo është pika më e ekspozuar e tij.

Rama, Berisha dhe “paterica” e sistemit

Goxhaj nuk e sheh protestën vetëm si anti-Rama. Ai e vendos problemin te sistemi i ndërtuar nga dy polet kryesore të politikës shqiptare. Për Berishën, ai përdor termin “patericë” e Ramës, duke e lidhur gjendjen aktuale me ndryshimet kushtetuese të vitit 2008, të cilat sipas tij i hapën rrugë përqendrimit të pushtetit te kryeministri.

Kjo është një pikë strategjike për protestën. Duke mos u bërë lëvizje vetëm anti-Rama, ajo tenton të mbajë larg kapjen nga opozita tradicionale. Mesazhi është: nuk duam rotacion Rama–Berisha, duam ndryshim sistemi. Në këtë kuptim, Goxhaj përpiqet ta ndajë protestën nga PD-ja, nga partitë e reja dhe nga çdo strukturë që mund ta përvetësojë.

Por ky pozicion ka sfidë të madhe: si mund të prodhohet ndryshim institucional pa hyrë në politikë, pa parti, pa përfaqësim elektoral dhe pa marrëveshje me aktorët parlamentarë? Lesi e shtyn pikërisht në këtë pikë. Goxhaj përgjigjet se protesta, nëse detyron dorëheqjen e kryeministrit, bëhet palë politike faktike. Kjo është ide e fortë, por ende e paqartë juridikisht dhe institucionalisht.

Partitë në protestë: lejohen si qytetarë, ndalohen si aktorë politikë

Goxhaj shpjegon se sheshi është publik dhe se çdo qytetar mund të marrë pjesë, përfshirë edhe kryetarë partish. Por podiumi dhe mikrofoni janë të ndaluar për kryetarët e partive dhe deputetët aktualë. Sipas tij, ata nuk duhet ta përdorin protestën për filmime, postime dhe përfitim partiak.

Ky është mekanizëm mbrojtës kundër instrumentalizimit. Protesta e di se në momentin që një lider partie del në podium, narrativa qytetare prishet. Rama mund ta paraqesë protestën si operacion opozitar. Berisha mund ta përvetësojë energjinë. Partitë e reja mund ta përdorin si platformë marketingu. Prandaj, rregulli “si qytetarë po, si parti jo” është logjik politikisht.

Por sërish mbetet një problem: një protestë pa parti mund të jetë e pastër moralisht, por e dobët në përkthimin institucional. Partitë kanë listat, komisionerët, deputetët, negociatorët, aksesin në institucione. Qytetarët kanë masën dhe legjitimitetin moral. Sfida është si të kthehet legjitimiteti moral në reformë konkrete.

Skenari i zgjedhjeve të parakohshme: kurthi që Goxhaj kërkon ta shmangë

Lesi e pyet për mundësinë që Rama ta fusë vendin në zgjedhje të parakohshme, ndoshta në një marrëveshje të fshehtë me Berishën. Goxhaj e sheh këtë si skenar të rrezikshëm. Sipas tij, zgjedhjet e parakohshme për 45 ditë do të favorizonin PS-në dhe PD-në, sepse aktorët e rinj nuk do të kishin kohë të regjistroheshin, të organizoheshin dhe të konkurronin.

Prandaj ai ngul këmbë te qeveria teknike 12-mujore. Jo thjesht për administrim zgjedhjesh, por për ndryshime ligjore e kushtetuese, referendum, reformë të kodit zgjedhor dhe krijim kushtesh reale për garë. Në këtë pikë, intervista nxjerr një tension themelor: pushteti mund të japë zgjedhje si “zgjidhje demokratike”, ndërsa protesta mund t’i refuzojë si farsë nëse mbahen me të njëjtat rregulla.

Ambasadat dhe ndërkombëtarizimi i kërkesave

Goxhaj thotë se nuk di nëse grupi koordinator ka kontakte direkte me ambasadat, por di se pesë pikat u janë dërguar ambasadave dhe se disa anëtarë të grupit kanë firmosur, ndërsa disa jo për arsye operative dhe teknike.

Kjo tregon se protesta nuk e sheh betejën vetëm si presion të brendshëm. Ajo kërkon të bindë edhe aleatët perëndimorë se Rama nuk përfaqëson më interesin publik. Në këtë logjikë, ndërkombëtarët nuk janë thjesht vëzhgues, por faktorë të rëndësishëm të legjitimitetit politik. Goxhaj e thotë hapur se protestuesit nuk dalin për t’i mbushur mendjen Ramës, por për t’i mbushur mendjen SHBA-së dhe Europës se vendi është në krizë.

Kjo strategji ka dy anë. Nga njëra anë, i jep protestës dimension ndërkombëtar dhe synon të thyejë mbështetjen diplomatike për Ramën. Nga ana tjetër, mund të krijojë varësi nga qëndrimi i ambasadave. Nëse ato nuk reagojnë, protesta mund të duket e izoluar. Nëse reagojnë, pushteti mund ta interpretojë si presion të jashtëm.

Paqja si strategji: ulja në tokë përballë policisë

Pjesa më e fortë civile e intervistës është qëndrimi i Goxhajt kundër dhunës. Ai thotë se forca bën vetëm rotacion, jo ndryshim sistemi. Nëse policia sulmon, ai propozon që protestuesit të ulen në tokë dhe të mos reagojnë. Sipas tij, vetëm një protestë krejtësisht paqësore mund ta ndryshojë Shqipërinë.

Kjo është strategji e mosbindjes civile paqësore. Ajo synon të krijojë kontrast moral: shteti me skafandra dhe shkopinj përballë qytetarëve të ulur. Një pamje e tillë do të ishte shumë e fuqishme publikisht dhe ndërkombëtarisht. Por kërkon disiplinë të jashtëzakonshme. Mjafton një incident, një provokator ose një grup i pakontrolluar që e gjithë strategjia të dëmtohet.

Deklarata për “plumbin” dhe “kanunin”: pika më problematike e intervistës

Në fund, intervista merr kthesë të rrezikshme. Kur Lesi e pyet nëse do të pranonte një post nga Rama, Goxhaj përgjigjet se “atdheu nuk është një karrige”. Kjo është frazë e fortë, morale dhe politike. Por më pas ai shton se ai që shet atdheun për një karrige “meriton plumbin”, dhe kur Lesi e sfidon, ai e lidh këtë me idenë se kur ligjet nuk funksionojnë, qytetarët detyrohen t’i drejtohen kanunit.

Kjo është pika më e dobët dhe më e rrezikshme e intervistës. Edhe nëse Goxhaj e ka përdorur si metaforë ekstreme për veten dhe parimet, gjuha e “plumbit” dhe “kanunit” është e papranueshme në një lëvizje që pretendon paqe, kushtetutshmëri dhe ndryshim sistemi. Ajo i jep kundërshtarëve politikë një armë propagandistike. Mund të përdoret për të thënë: “Ja, protesta flet për plumb dhe kanun.”

Nga pikëpamja strategjike, kjo deklaratë e dëmton mesazhin e mëparshëm paqësor. Nga pikëpamja gazetareske, duhet trajtuar si deklaratë problematike, jo si bosht i gjithë intervistës. Ajo duhet vendosur në kontekst: Goxhaj gjatë gjithë intervistës flet për paqe, mosprekjen e policisë dhe uljen në tokë; por në fund bën një rrëshqitje retorike që bie ndesh me frymën e deklaruar paqësore. Kjo duhet theksuar pa e ekzagjeruar dhe pa e fshehur.

Dritan Goxhaj te Nikoll Lesi: “Protesta nuk kërkon rotacion, por ndryshim sistemi” – nga pesë kërkesat te akuzat për Iranin, qeveria teknike dhe deklarata e debatueshme për “kanunin”

Dritan Goxhaj, një nga figurat më të komentuara të protestës së fundit në Tiranë, ka dhënë një intervistë të gjatë në emisionin “Koha për Debatin” me Nikoll Lesin, ku ka folur për shoqërimin në polici, pesë kërkesat e protestuesve, rolin e grupit koordinator, raportin me partitë politike, akuzat për lidhje me Iranin, skenarin e zgjedhjeve të parakohshme dhe strategjinë paqësore që sipas tij duhet të ndjekë protesta.

Goxhaj u prezantua në studio si një nga figurat emblematike të protestës, pasi ishte personi që lexoi publikisht pesë kërkesat kryesore: dorëheqjen e kryeministrit dhe qeverisë, krijimin e një qeverie teknike tranzitore jo partiake me mandat 12-mujor, ndryshime kushtetuese me referendum, kufizimin e mandatit të kryeministrit në jo më shumë se dy mandate, anulimin e ndryshimeve në ligjin për zonat e mbrojtura, shfuqizimin e “paketës së maleve” dhe hartimin e një kontrate të re sociale mes qytetarëve dhe shtetit.

“Nuk ndodhi asgjë, ishte protestë simbolike”

I pyetur për incidentet para Parlamentit, Goxhaj tha se protesta ishte organizuar për të treguar se Parlamenti, sipas tij, nuk e përfaqëson më popullin. Ai pranoi se disa protestues kishin përdorur vezë ndaj makinave të deputetëve dhe ministrave, por këmbënguli se nuk kishte dhunë ndaj personave, nuk ishin përdorur gurë dhe se protesta kishte mbetur në nivel simbolik.

Sipas tij, makinat e disa deputetëve dhe e ministrit Gonxhja u goditën me vezë, por askush nuk u godit personalisht. Ai shtoi se protestuesit kishin përdorur edhe ujë, madje ujë u ishte dhënë edhe policëve për shkak të temperaturave të larta.

Shoqërimi në komisariat dhe kritika për ndërhyrjen para Parlamentit

Goxhaj bëri dallim mes sjelljes së policisë në komisariat dhe ndërhyrjes në terren. Për komisariatin, ai tha se trajtimi ishte korrekt, brenda normave ligjore dhe njerëzore. Sipas tij, të shoqëruarit u mbajtën bashkë, u lejuan të njoftonin familjarët dhe nuk pati dhunë brenda ambienteve të policisë.

Por për ndërhyrjen para Parlamentit, Goxhaj tha se deri në një moment situata ishte normale, madje protestues dhe policë qëndronin në hije dhe bisedonin. Më pas, sipas tij, policia ndryshoi sjellje, sikur të kishte marrë një urdhër të posaçëm. Ai e interpretoi këtë si ndërhyrje të komanduar, jo si reagim të natyrshëm ndaj protestës.

“Nuk jam drejtues i protestës, por grupi koordinator më kërkoi të lexoja kërkesat”

Një nga pikat kryesore të intervistës ishte roli i Goxhajt në protestë. Nikoll Lesi e pyeti disa herë nëse ai ishte drejtues formal apo “komandant” faktik i protestës. Goxhaj e mohoi këtë, duke thënë se nuk është pjesë e shtabit drejtues dhe se, megjithëse i është ofruar të bëhet pjesë, nuk ka pranuar.

Ai tha se grupi koordinator është një strukturë kolegjiale me rreth 30 persona, që merr vendime me votë dhe shumicë. Megjithatë, Goxhaj pranoi se grupi koordinator e kishte thirrur për të lexuar pesë kërkesat, pasi disa persona të tjerë kishin refuzuar.

Akuzat për Iranin: “Shteti ka institucione, le të veprojë nëse ka prova”

Pjesa më e fortë politike e intervistës lidhej me akuzat për lidhje me Iranin. Goxhaj tha se këto akuza kanë ardhur për shkak të analizave të tij ushtarake dhe gjeopolitike mbi konfliktin SHBA–Iran. Ai tha se kishte kritikuar veprimin amerikan si agresion të paligjshëm dhe kishte analizuar koston ushtarake e gjeopolitike të kësaj përballjeje për Shtetet e Bashkuara.

I pyetur nëse kishte kontakte me shërbimet iraniane apo financime, Goxhaj e cilësoi akuzën të rëndë dhe tha se shteti ka institucione për këtë punë. Sipas tij, nëse ka prova, institucionet duhet të veprojnë; nëse nuk ka prova, akuzat janë retorikë për të hequr vëmendjen nga thelbi i protestës.

Ai nuk pranoi ta çonte shtetin shqiptar në gjyq për këto akuza, duke argumentuar se faturën e gabimeve të pushtetarëve e paguajnë qytetarët. Për këtë arsye, sipas tij, duhet ndryshuar ligji që dëmin e shkaktuar nga një zyrtar ta paguajë individi përgjegjës, jo shteti.

Rama, Berisha dhe kritika ndaj sistemit

Goxhaj e vendosi protestën në një kornizë më të gjerë se largimi i Edi Ramës. Ai tha se problemi është sistemi dhe se Sali Berisha, sipas tij, ka qenë dhe mbetet “patericë” e Ramës. Ai e lidhi këtë me ndryshimet kushtetuese të vitit 2008, për të cilat tha se i hapën rrugë përqendrimit të pushtetit te kryeministri.

Sipas Goxhajt, protesta nuk duhet të përfundojë në rotacion politik. Ai tha se me forcë mund të bëhet rotacion, por jo ndryshim sistemi. Për këtë arsye, ai këmbënguli që protesta duhet të mbetet paqësore dhe të synojë qeveri teknike, ndryshime ligjore, ndryshime kushtetuese dhe referendum.

Partitë lejohen në shesh, por jo në podium

Goxhaj tha se protesta është në shesh publik dhe se çdo qytetar mund të marrë pjesë, përfshirë edhe kryetarë partish. Por sipas tij, rregullorja e protestës nuk lejon që kryetarët e partive dhe deputetët aktualë të flasin në podium.

Ai kritikoi përpjekjet e aktorëve partiakë për ta përdorur protestën për video, postime dhe përfitim politik. Sipas tij, qytetarët nuk kanë dalë në shesh për partitë, as për grupin koordinator, por për hallet e tyre të pazgjidhura në 35 vjet.

Zgjedhjet e parakohshme: “Do të fitonin sërish PS dhe PD”

Goxhaj e kundërshtoi idenë e zgjedhjeve të parakohshme si zgjidhje të krizës. Sipas tij, nëse vendi shkon në zgjedhje për 45 ditë, pa ndryshime ligjore dhe kushtetuese, fituese do të dilnin sërish PS-ja dhe PD-ja, sepse partitë e reja ose lëvizjet qytetare nuk do të kishin kohë të organizoheshin.

Prandaj, ai tha se protesta duhet t’i qëndrojë kërkesës për qeveri teknike tranzitore 12-mujore, e cila do të krijonte kushtet për ndryshime reale dhe për zgjedhje të ndershme.

Ambasadat dhe pesë kërkesat

I pyetur për kontakte me ambasadat perëndimore në Tiranë, Goxhaj tha se nuk ka dijeni nëse grupi koordinator ka mbështetje apo kontakte të drejtpërdrejta. Por ai tha se pesë kërkesat u janë dërguar ambasadave dhe se kishte parë një letër me firma, ku disa anëtarë të grupit kishin firmosur dhe disa të tjerë jo për arsye operative dhe teknike.

Kjo tregon se protesta po përpiqet ta ndërkombëtarizojë kauzën, duke kërkuar që aleatët perëndimorë të kuptojnë se, sipas saj, kriza nuk është vetëm partiake, por institucionale.

Strategjia paqësore: “Nëse policia sulmon, protestuesit të ulen në tokë”

Në pjesën më të rëndësishme për fatin e protestës, Goxhaj bëri thirrje për shmangie totale të dhunës. Ai tha se nëse policia merr urdhër të sulmojë, protestuesit duhet të ulen në tokë dhe të mos reagojnë. Sipas tij, kjo është mënyra për ta mbajtur protestën paqësore dhe për të treguar se synimi nuk është përplasja, por ndryshimi i sistemit.

Ai tha se forca prodhon vetëm rotacion, ndërsa ndryshimi i sistemit duhet të vijë me bindje, zemër dhe paqe.

Deklarata e debatueshme për “plumbin” dhe “kanunin”

Në fund të intervistës, Lesi e pyeti Goxhajn nëse do të pranonte një post nga Rama, për shembull drejtimin e Autoritetit të Aviacionit Civil. Goxhaj u përgjigj se “atdheu nuk është një karrige” dhe se nuk do të pranonte. Por më pas përdori një deklaratë të fortë dhe problematike, duke thënë se ai që shet atdheun për një karrige “meriton plumbin”, ndërsa më vonë e lidhi këtë me idenë se kur ligjet nuk funksionojnë, qytetarët i drejtohen kanunit.

Kjo deklaratë bie në kontrast me linjën kryesore të intervistës, ku Goxhaj këmbënguli te paqja, mosprekja e policisë dhe ulja në tokë përballë forcave speciale. Pikërisht për këtë arsye, ajo mbetet pjesa më e debatueshme e intervistës dhe mund të përdoret politikisht nga kundërshtarët e protestës për ta paraqitur lëvizjen si radikale, edhe pse pjesa dërrmuese e mesazhit të Goxhajt ishte kundër dhunës.

Në përfundim, intervista e Dritan Goxhajt te Nikoll Lesi nxori në pah portretin e një figure që mohon të jetë lider formal, por është kthyer në zë të rëndësishëm të protestës; një protestë që kërkon të mbetet qytetare, paqësore dhe jashtë kontrollit të partive, por që përballet me sfidën më të madhe: si ta kthejë energjinë e sheshit në ndryshim institucional pa u përvetësuar nga sistemi që kërkon të ndryshojë.

3. PËRMBLEDHJE KRONOLOGJIKE ME PIKAT KRYESORE

Emisioni hapet me rikthimin e pesë kërkesave të protestës: dorëheqje e kryeministrit dhe qeverisë, qeveri teknike 12-mujore, ndryshime kushtetuese me referendum, kufizim mandatesh, anulim i ndryshimeve për zonat e mbrojtura dhe “paketës së maleve”, si dhe kontratë e re sociale.
Në material shfaqet momenti kur Goxhaj pyetet pse po shoqërohet nga policia dhe ai përgjigjet se u kërkonte protestuesve të mos përplaseshin me policinë.
Nikoll Lesi e prezanton Goxhajn si personazh emblematik të protestës dhe njeriun që lexoi pesë kërkesat publike.
Goxhaj thotë se para Parlamentit nuk kishte ndodhur asgjë e rëndë dhe se protesta synonte të tregonte se Parlamenti nuk përfaqëson më popullin.
Ai pranon se disa protestues kishin përdorur vezë ndaj makinave të deputetëve dhe ministrave.
Goxhaj këmbëngul se nuk pati dhunë ndaj personave dhe se nuk u përdorën gurë apo mjete të rrezikshme.
Ai thotë se u përdorën vetëm vezë dhe ujë, ndërsa uji u jepej edhe policëve për shkak të vapës.
Për shoqërimin në komisariat, Goxhaj thotë se trajtimi ishte korrekt dhe pa dhunë.
Ai tregon se gjashtë persona ishin mbajtur bashkë dhe se u lejuan të njoftonin familjarët.
Goxhaj kritikon ndërhyrjen para Parlamentit, duke thënë se fillimisht policët dhe protestuesit qëndronin normalisht, por më pas policia ndryshoi sjellje si pasojë e një urdhri.
Lesi e pyet për origjinën familjare dhe e lidh me figurën e Dilaver Goxhajt.
Goxhaj sqaron se nuk ka qenë shef sigurie në aeroport, por shef fluturimesh në Autoritetin e Aviacionit Civil.
Lesi e pyet pse u akuzua sapo lexoi kërkesat.
Goxhaj përgjigjet se shteti ka institucione dhe nëse ka akuza, duhet të veprojë përmes institucioneve.
Ai thotë se akuzat mund të jenë retorikë për të hequr vëmendjen nga thelbi i protestës.
Për leximin e pesë kërkesave, Goxhaj thotë se e thirri grupi koordinator.
Ai pohon se persona të tjerë ishin ftuar para tij, por kishin refuzuar.
Goxhaj thotë se nuk di kush ishin personat që refuzuan.
Lesi e pyet pse akuzohet për Iranin.
Goxhaj thotë se shkaku janë analizat e tij ushtarake dhe gjeopolitike mbi konfliktin SHBA–Iran.
Ai thotë se e ka cilësuar veprimin amerikan agresion të paligjshëm.
Goxhaj argumenton se Irani ishte përgatitur për dekada për përballje ushtarake.
Lesi e pyet nëse ky është qëndrim i majtë apo antiimperialist.
Goxhaj thotë se nuk bëhet fjalë për imperializëm, por për analizë të fuqisë ushtarake.
Ai thotë se SHBA-ja nuk është më e vetmja fuqi ushtarake si në vitin 1999.
Lesi e pyet nëse Amerika fitoi apo humbi në këtë përballje.
Goxhaj përgjigjet se ushtarakisht Amerika humbi, por gjeopolitikisht mund të ketë një lojë më të madhe.
Ai flet për mundësinë e një bote multipolare.
Lesi e pyet drejtpërdrejt nëse ka kontakte me shërbimet iraniane apo financime.
Goxhaj i quan akuzat të rënda dhe thotë se shteti duhet të veprojë nëse ka prova.
Ai refuzon idenë e hedhjes së shtetit në gjyq, sepse faturën e paguajnë qytetarët.
Goxhaj kërkon ndryshim ligji që dëmin ta paguajë zyrtari përgjegjës, jo shteti.
Lesi e pyet nëse protesta mund të jetë e infiltruar nga shërbime të huaja.
Goxhaj nuk e përjashton praninë e individëve të tillë në protesta të mëdha.
Ai thotë se masiviteti i protestës e mbyt ndikimin e agjenturave.
Lesi e pyet çfarë ndodh nëse Rama nuk jep dorëheqjen.
Goxhaj thotë se Rama llogarit kohën dhe verën si aleate.
Ai shpreson që protesta të mos shuhet, edhe nëse mbetet me 100 veta në ditë.
Goxhaj e cilëson protestën të veçantë sepse është masive, e gjatë dhe pa parti politike.
Lesi e pyet për pjesëmarrjen e partive të reja dhe figurave politike.
Goxhaj thotë se sheshi është publik dhe çdo qytetar mund të marrë pjesë.
Ai sqaron se kryetarët e partive dhe deputetët nuk lejohen të flasin në podium.
Goxhaj thotë se partitë nuk duhet ta përdorin protestën për video dhe postime.
Ai thekson se populli ka dalë për hallet e veta, jo për partitë.
Goxhaj thotë se protestuesit nuk dalin për t’i mbushur mendjen Ramës, por aleatëve perëndimorë.
Ai thotë se Rama nuk përfaqëson më interesin e popullit, sipas protestës.
Lesi e pyet pse Goxhaj ka punuar në kohën e qeverisë Rama.
Goxhaj përgjigjet se ka punuar si profesionist për shtetin, jo për individin.
Ai thotë se në 2017 është larguar pasi ka kallëzuar penalisht drejtuesit e autoritetit për korrupsion dhe shkelje ligjore.
Lesi e pyet për Berishën.
Goxhaj thotë se Berisha ka qenë “patericë” e Ramës.
Ai lidh gjendjen aktuale me ndryshimet kushtetuese të vitit 2008.
Lesi ngre skenarin e zgjedhjeve të parakohshme.
Goxhaj thotë se protesta nuk është për zgjedhje të parakohshme.
Ai paralajmëron se zgjedhjet e shpejta do të favorizonin PS-në dhe PD-në.
Goxhaj thotë se për 45 ditë nuk mund të regjistrohet dhe organizohet një parti e re.
Ai këmbëngul te qeveria teknike tranzitore 12-mujore.
Lesi e pyet si do të bëhen ndryshimet pa votat në Parlament.
Goxhaj thotë se nëse protesta detyron dorëheqjen e kryeministrit, protestuesit bëhen palë.
Ai thotë se presioni mund të zhvendoset nga Kryeministria te Parlamenti.
Goxhaj deklaron se protesta nuk kërkon të shkelë Kushtetutën.
Lesi e këshillon të jetë pjesë e grupit drejtues.
Goxhaj thotë se nuk ka nevojë të jetë anëtar, por ka kontakte me grupin.
Ai thotë se grupi dëgjon këshillat e mira.
Goxhaj sqaron se grupi drejtues nuk doli të lexonte kërkesat për të shmangur protagonizmin.
Ai thotë se nuk di të ketë parti të re dhe shpreson që protesta të mos përfundojë në parti.
Lesi pyet për mundësinë e acarimit të turmës.
Goxhaj thotë se që në fillim ka punuar për shmangien e përplasjes me policinë.
Ai tregon se me disa djem të protestës është organizuar kordon mes policisë dhe protestuesve.
Lesi e pyet nëse është komandant faktik i këtij kordoni.
Goxhaj e mohon dhe thotë se nuk është komandant i asgjëje.
Ai pranon se njerëzit ndoshta e dëgjojnë pak më shumë për shkak të eksperiencës.
Goxhaj thotë se gjatë 30 ditëve është punuar që marshimet të mos përballen me policinë.
Ai është i bindur se as grupi koordinator dhe as protestuesit nuk duan përplasje me policinë.
Goxhaj thotë se përgjigjja e tij për rrëzimin e Ramës është: “jo me forcë”.
Ai thotë se forca sjell vetëm rotacion.
Ai thotë se ndryshimi i sistemit duhet të vijë me bindje dhe paqe.
Nëse policia sulmon, ai propozon që protestuesit të ulen në tokë dhe të mos reagojnë.
Goxhaj thotë se do të qëndrojë në protestë deri në dorëheqjen e kryeministrit dhe qeverisë.
Lesi ngre mundësinë që protesta të zbehet gjatë verës.
Goxhaj thotë se në shtator Tirana rikthehet në normalitet dhe protestat mund të rriten.
Ai pohon se studentët kanë përfaqësi në grupin koordinues.
Lesi e pyet për ambasadat perëndimore.
Goxhaj thotë se nuk di për kontakte direkte.
Ai thotë se pesë pikat u janë dërguar ambasadave.
Ai thotë se disa anëtarë firmosën letrën dhe disa jo për arsye operative.
Lesi e pyet nëse do të pranonte një post nga Rama.
Goxhaj përgjigjet se në asnjë mënyrë nuk do të pranonte.
Ai thotë se atdheu nuk është një karrige.
Ai shton deklaratën problematike se kush shet atdheun për karrige “meriton plumbin”.
Lesi e sfidon për këtë formulim.
Goxhaj e përsërit duke e lidhur me veten dhe parimet.
Ai thotë se kur ligjet nuk bëjnë drejtësi, qytetarët mund t’i drejtohen kanunit.
Kjo deklaratë bie në kontrast me pjesën paqësore të intervistës.
Intervista mbyllet me falënderimin e Lesit.
Boshti kryesor mbetet qeveria teknike 12-mujore.
Boshti i dytë është shmangia e kapjes së protestës nga partitë.
Boshti i tretë është mbrojtja e Goxhajt nga akuzat për Iranin.
Boshti i katërt është protesta si presion ndaj ndërkombëtarëve.
Boshti i pestë është kontradikta mes diskursit paqësor dhe retorikës së fundme për “plumbin” dhe “kanunin”.

4. 100 FAKTE / IDE KRYESORE NGA INTERVISTA

Intervista u zhvillua në emisionin “Koha për Debatin” me Nikoll Lesin.
I ftuar ishte Dritan Goxhaj.
Goxhaj u prezantua si figurë qendrore e protestës.
Ai ishte personi që lexoi publikisht pesë kërkesat kryesore.
Kërkesa e parë ishte dorëheqja e kryeministrit dhe qeverisë.
Kërkesa e dytë ishte qeveri teknike tranzitore jo partiake me mandat 12-mujor.
Kërkesa e tretë ishte ndryshimi kushtetues me referendum popullor.
Kërkesa e katërt ishte kufizimi i mandatit të kryeministrit në jo më shumë se dy mandate.
Protesta nuk hoqi dorë nga kërkesat për zonat e mbrojtura.
Protesta kërkoi shfuqizimin e “paketës së maleve”.
Protesta kërkoi kontratë të re sociale mes qytetarëve dhe shtetit.
Goxhaj u shoqërua në polici pas protestës.
Ai tha se u shoqërua sepse kërkonte të shmangej përplasja me policinë.
Ai i quajti provokatorë ata që shtynin protestuesit drejt konfliktit me policinë.
Sipas tij, protesta para Parlamentit ishte simbolike.
Ai tha se Parlamenti nuk përfaqëson më popullin.
Disa protestues përdorën vezë ndaj makinave të deputetëve.
Sipas tij, nuk u goditën persona.
U goditën disa makina zyrtarësh.
Goxhaj tha se nuk u përdorën gurë.
Ai tha se nuk pati dhunë fizike nga protestuesit.
Ai tha se u përdorën vezë dhe ujë.
Uji u përdor edhe për të ndihmuar protestuesit dhe policët në vapë.
Goxhaj e cilësoi sjelljen e policisë në komisariat korrekte.
Ai tha se nuk pati dhunë në komisariat.
Të shoqëruarit u mbajtën bashkë.
Ata u lejuan të njoftonin familjarët.
Ai kritikoi ndërhyrjen e policisë para Parlamentit.
Sipas tij, policia ndryshoi sjellje pas një urdhri.
Ai tha se para ndërhyrjes policët dhe protestuesit qëndronin normalisht.
Lesi përmendi prejardhjen familjare të Goxhajt.
Goxhaj sqaroi se nuk ka qenë shef sigurie në Rinas.
Ai tha se ka qenë shef fluturimesh në Autoritetin e Aviacionit Civil.
Goxhaj tha se shteti duhet të veprojë me institucione nëse ka akuza.
Ai tha se akuzat pa prova mund të jenë retorikë për të larguar vëmendjen nga protesta.
Ai nuk pranoi të jetë drejtues formal i protestës.
Ai tha se grupi koordinator e ftoi të lexonte kërkesat.
Persona të tjerë kishin refuzuar para tij.
Ai nuk tregoi se kush kishin qenë ata persona.
Ai pranoi ta lexonte deklaratën “pa problem”.
Lesi e pyeti për akuzat lidhur me Iranin.
Goxhaj tha se akuzat lidhen me analizat e tij ushtarake.
Ai ka komentuar konfliktin SHBA–Iran.
Ai e ka quajtur veprimin amerikan agresion të paligjshëm.
Ai tha se Irani është përgatitur 47 vjet për përballje.
Ai tha se SHBA-ja nuk është më e vetmja fuqi ushtarake.
Ai mohoi që qëndrimi i tij të jetë thjesht antiimperialist.
Ai tha se bëhet fjalë për analizë ushtarake.
Ai tha se në përballjen ushtarake Amerika humbi.
Ai foli për një rend botëror multipolar.
Lesi e pyeti për kontakte me shërbimet iraniane.
Goxhaj i quajti akuzat shumë të rënda.
Ai tha se shteti duhet t’i provojë akuzat nëse ka fakte.
Ai nuk pranoi të çonte shtetin shqiptar në gjyq.
Ai tha se faturat e zyrtarëve i paguajnë qytetarët.
Ai kërkoi që dëmin ta paguajë zyrtari që e shkakton.
Lesi pyeti për infiltrime të mundshme në protestë.
Goxhaj nuk e përjashtoi praninë e individëve të shërbimeve të huaja.
Ai tha se masiviteti i protestës e mbyt ndikimin e tyre.
Goxhaj tha se Rama po llogarit verën si aleate.
Ai tha se Rama shpreson që njerëzit të shkojnë në plazh dhe protesta të shuhet.
Ai kërkoi që protesta të vazhdojë edhe me 100 veta në ditë.
Ai e quajti protestën të veçantë sepse është e gjatë, masive dhe pa parti.
Ai tha se sheshi është publik.
Çdo qytetar mund të marrë pjesë në protestë.
Kryetarët e partive mund të jenë në shesh si qytetarë.
Por kryetarët e partive nuk lejohen të flasin në podium.
Deputetët aktualë nuk lejohen të flasin në podium.
Ai kritikoi filmimet partiake nga protesta.
Ai tha se protesta nuk ka dalë për partitë.
Ai tha se protesta ka dalë për hallet e qytetarëve.
Goxhaj tha se protestuesit nuk duan t’i mbushin mendjen Ramës.
Ata duan t’i mbushin mendjen aleatëve perëndimorë.
Ai tha se Rama nuk përfaqëson më popullin.
Ai tha se ka punuar për shtetin, jo për Ramën.
Ai tha se profesionistët në administratë i shërbejnë shtetit.
Ai tha se në 2017 kallëzoi drejtues për korrupsion.
Ai e quajti Berishën “patericë” të Ramës.
Ai e lidhi këtë me ndryshimet kushtetuese të vitit 2008.
Ai tha se Rama është bërë “mbret i pashpallur”.
Goxhaj e kundërshtoi skenarin e zgjedhjeve të parakohshme.
Ai tha se zgjedhjet e shpejta do të favorizonin PS-në dhe PD-në.
Ai tha se për 45 ditë nuk regjistrohet dot një parti e re.
Ai kërkoi qeveri teknike 12-mujore.
Ai tha se duhen ndryshime ligjore dhe kushtetuese.
Ai tha se ndryshimet duhet të miratohen me referendum.
Ai tha se protesta mund të bëhet palë nëse detyron dorëheqjen e Ramës.
Ai tha se presioni mund të zhvendoset te Parlamenti.
Ai tha se protesta nuk kërkon të shkelë Kushtetutën.
Ai tha se grupi koordinator ka rreth 30 veta.
Vendimmarrja në grup bëhet me votë dhe shumicë.
Ai nuk është pjesë e grupit drejtues.
Ai ka kontakte me grupin drejtues.
Ai ka ndihmuar në organizimin e një kordoni mes protestuesve dhe policisë.
Ai mohoi të jetë komandant i protestës.
Ai bëri thirrje që protestuesit të mos përplasen me policinë.
Ai tha se nëse policia sulmon, protestuesit duhet të ulen në tokë.
Ai tha se forca sjell vetëm rotacion.
Në fund përdori deklaratë problematike për “plumbin” dhe “kanunin”.
Intervista mbyllet me një kontrast të madh: thirrje për protestë paqësore, por retorikë e ashpër në fund.

5. VERSION INVESTIGATIV

Dritan Goxhaj dhe anatomia e protestës: kush e drejton, kush e sulmon dhe çfarë rrezikon ta dëmtojë lëvizjen?

Intervista e Dritan Goxhajt me Nikoll Lesin është një material me vlerë hetimore për të kuptuar jo vetëm pozicionin e Goxhajt, por edhe arkitekturën e protestës, strategjinë e saj, pikat e forta, dobësitë, rreziqet e instrumentalizimit dhe mënyrën si pushteti përpiqet ta delegjitimojë.

1. Kush është realisht Dritan Goxhaj në protestë?

Formalisht, Goxhaj thotë se nuk është pjesë e shtabit drejtues. Ai nuk pranon të quhet komandant, nuk pranon të jetë lider, nuk pranon se merr vendime në emër të protestës. Por faktet që dalin nga vetë intervista tregojnë një rol më të madh se ai i protestuesit të zakonshëm.

Ai lexoi pesë kërkesat kryesore. Ai ka kontakte me grupin koordinator. Ai u thirr nga grupi pasi persona të tjerë refuzuan të lexonin deklaratën. Ai ka ndihmuar në organizimin e kordoneve për të shmangur përplasjen me policinë. Ai është një nga zërat më të dukshëm në media. Kjo e bën atë figurë operative dhe simbolike, edhe nëse jo drejtues formal.

2. A është protesta vërtet pa parti?

Nga intervista del se protesta ka rregullore të qartë: partitë mund të jenë në shesh si qytetarë, por jo në podium si aktorë politikë. Kryetarët e partive dhe deputetët nuk lejohen të flasin. Kjo është një masë për të mbrojtur protestën nga përvetësimi.

Por duhet hetuar më tej: kush e harton rregulloren? Kush vendos se kush flet? Kush menaxhon podiumin? Kush financon logjistikën? Kush i organizon marshimet? Kush komunikon me ambasadat? Nëse përgjigjja është “grupi koordinator”, atëherë publiku ka të drejtë të dijë më shumë për mënyrën e funksionimit të tij, pa cenuar sigurinë personale të askujt.

3. Grupi koordinator: strukturë qytetare apo embrion politik?

Goxhaj thotë se grupi ka rreth 30 veta dhe vendos me votë. Kjo është një strukturë politike në kuptimin funksional, edhe nëse nuk është parti. Ajo merr vendime, cakton rregulla, përzgjedh folës, harton kërkesa, komunikon me ambasadat dhe koordinon terrenin.

Pyetja hetimore është: a do të mbetet ky grup një strukturë presioni qytetar apo do të kthehet në aktor politik? Goxhaj thotë se shpreson të mos përfundojë në parti. Por nëse protesta kërkon qeveri teknike, ndryshime kushtetuese dhe referendum, atëherë ajo hyn domosdoshmërisht në territor politik.

4. Akuzat për Iranin: çfarë duhet ndarë?

Në këtë çështje duhet ndarë qartë analiza politike nga akuza penale apo e sigurisë. Goxhaj ka mbajtur qëndrime kritike ndaj SHBA-së në raport me Iranin. Kjo mund të jetë e debatueshme, e pakëndshme për një pjesë të opinionit, madje politikisht e dëmshme për të. Por kjo nuk është e barabartë me lidhje me shërbime iraniane.

Nëse kryeministri, Taulant Balla apo zyrtarë të tjerë kanë fakte për kontakte, financime apo ndikim të huaj, institucionet duhet të veprojnë. Nëse nuk ka fakte, akuza mbetet mjet politik për diskreditim. Kjo është pika ku gazetaria duhet të kërkojë prova, jo të përsërisë etiketa.

5. SHBA/Irani si kurth komunikimi për protestën

Edhe nëse akuzat janë të pabazuara, Goxhaj i jep pushtetit një terren të lehtë sulmi me analizat e tij për Iranin dhe SHBA-në. Në një vend si Shqipëria, ku raporti me SHBA-në është çështje e ndjeshme politike, çdo deklaratë që tingëllon si antiamerikanizëm mund të përdoret për delegjitimim.

Prandaj, protesta duhet ta ndajë qartë kauzën e saj nga qëndrimet individuale gjeopolitike të çdo figure publike. Kërkesat për qeveri teknike, referendum, barazi para ligjit dhe zonat e mbrojtura nuk duhet të varen nga interpretimet e Goxhajt për Lindjen e Mesme.

6. Qeveria teknike 12-mujore: kërkesë politike me pasoja të mëdha

Kërkesa për qeveri teknike 12-mujore është më shumë se kërkesë tranzitore. Ajo nënkupton se protesta nuk ka besim te zgjedhjet e shpejta, te kodi aktual zgjedhor, te administrata aktuale dhe te marrëveshjet Rama–Berisha. Kjo kërkesë synon të krijojë një periudhë të re rregullash para zgjedhjeve.

Por pyetja hetimore është: kush do ta caktojë këtë qeveri teknike? Cilat palë do të ulen në tavolinë? A do të ketë përfaqësues të protestës? Si do të përzgjidhen? Si do të garantohet që qeveria teknike të mos bëhet pazar i ri politik?

7. Skenari i zgjedhjeve të parakohshme: zgjidhje apo kurth?

Goxhaj e sheh skenarin e zgjedhjeve të parakohshme si kurth, sepse sipas tij, me afat 45-ditor dhe rregulla aktuale do të fitonin sërish PS-ja dhe PD-ja.

Ky është argument i rëndësishëm. Nëse zgjedhjet përdoren për të ricikluar sistemin, ato nuk e zgjidhin krizën. Por nëse protesta refuzon çdo zgjedhje pa qeveri teknike, duhet të shpjegojë qartë rrugën kushtetuese për arritjen e saj. Përndryshe, pushteti mund ta akuzojë se refuzon mekanizmin demokratik të votës.

8. Berisha si “patericë” e Ramës: strategjia anti-rotacion

Goxhaj e akuzon Berishën se me ndryshimet kushtetuese të 2008 i hapi rrugë pushtetit të Ramës. Kjo e bën protestën anti-sistem, jo thjesht anti-qeveri.

Ky është avantazh për të tërhequr qytetarë të zhgënjyer nga të dyja palët. Por është edhe rrezik: pa aleancë me një forcë parlamentare, si do të realizohen ndryshimet kushtetuese? Protesta duhet të gjejë mënyrën të ushtrojë presion pa u bërë shtojcë e asnjërës palë.

9. Ambasadat: legjitimitet apo varësi?

Dërgimi i pesë kërkesave te ambasadat tregon përpjekje për ndërkombëtarizim.

Kjo është e kuptueshme, sepse në politikën shqiptare faktori ndërkombëtar ka peshë të madhe. Por protesta duhet të ruajë balancën: të informojë ambasadat, por të mos duket sikur pret leje prej tyre. Legjitimiteti i saj duhet të vijë nga qytetarët; mbështetja ndërkombëtare mund të ndihmojë, por nuk mund ta zëvendësojë bazën qytetare.

10. Pika më e rrezikshme: “plumbi” dhe “kanuni”

Deklarata e Goxhajt për “plumbin” dhe “kanunin” është problem serioz komunikimi dhe përgjegjësie publike. Ajo bie ndesh me idenë e protestës paqësore dhe kushtetuese. Edhe nëse është thënë në kuptim moral, hiperbolik apo personal, ajo mund të përdoret për kriminalizimin e protestës.

Nëse protesta dëshiron të ruajë superioritetin moral, duhet të distancohet nga çdo gjuhë që nënkupton vetëgjyqësi, dhunë, kanun apo ndëshkim jashtë institucioneve. Një lëvizje që kërkon shtet ligjor nuk mund të lërë hapësirë për retorikë antishtetërore.

Përfundimi investigativ

Intervista e Dritan Goxhajt nxjerr një protestë me energji të madhe qytetare, me kërkesa të artikuluara dhe me përpjekje për disiplinë paqësore. Por ajo nxjerr edhe dilema të mëdha: kush e drejton realisht protestën, si do të përkthehet presioni në ndryshim institucional, si do të shmanget kapja nga partitë, si do të neutralizohen akuzat për influenca të huaja, dhe si do të parandalohet që retorika e ashpër individuale të dëmtojë kauzën kolektive.

Dritan Goxhaj del nga intervista si figurë e rëndësishme, por edhe e diskutueshme: i qartë në refuzimin e dhunës ndaj policisë, i vendosur kundër zgjedhjeve të parakohshme pa reformë, kritik ndaj Ramës dhe Berishës, i kujdesshëm për të mos marrë titullin e liderit, por njëkohësisht i ekspozuar nga qëndrimet për Iranin dhe nga deklarata e fundit për “plumbin” dhe “kanunin”.

Për protestën, sfida kryesore tani është të ruajë mesazhin: jo dhunë, jo kapje partiake, jo zgjedhje fasadë, por reformë reale institucionale./Tetova News

INTERVISTA E PLOTË

Dritan Goxhaj te Nikollë Lesi – “Koha për Debatin”

Nikollë Lesi:
Përshëndetje. Kemi emisionin “Koha për Debatin” dhe ky është një emision pak i veçantë, sepse kam ftuar një personazh emblematik të protestës.

Një njeri që ka bërë jehonë, një njeri që është në qendër të medias, në qendër të politikës së ditës; njeriu që mbajti dhe lexoi ato pesë pikat e kërkesës për dorëheqjen e kryeministrit, qeverinë teknike e të tjera, dhe që dje policia e shoqëroi në komisariat.

Kam ftuar pra personazhin mjaft interesant të këtyre ditëve, Dritan Goxhajn.

Dritan Goxhaj:
Faleminderit.

Nikollë Lesi:
Dritan, çfarë ndodhi dje?

Çfarë ndodhi para Parlamentit?

Dritan Goxhaj:
Dje, atë që nuk di publiku, nuk ndodhi asgjë. Ishte një organizim për të treguar se Parlamenti që ishte mbledhur dje nuk na përfaqëson. Pra, nuk e përfaqëson më këtë popull ai Parlament dhe gjithçka vazhdoi normalisht.

Pavarësisht disa tensioneve të herëpashershme, protestuesit normalisht kishin ardhur edhe me vezë, disa për të gjuajtur deputetët dhe makinat e deputetëve. Gjuajtja me vezë nuk është ndonjë gjë e madhe, është diçka normale.

Nikollë Lesi:
Po, kemi parë në Francë, në Greqi. Veza nuk është as armë e ndaluar, as armë e ftohtë, as armë e nxehtë. Pra nuk e ndalon ligji mbajtjen e vezëve dhe përdorimin e tyre.

Dritan Goxhaj:
Ndonjë vezë ra ndonjë ministri në kokë? Ranë disa në makinat e deputetëve, edhe në makinën e ministrit Gonxhja. Askush nuk u godit personalisht, por makinat e tyre u goditën, sepse lëvizën me makina.

Ishte thjesht një lloj proteste për të treguar që nuk është përdorur asnjë lloj dhune, asnjë gur, asgjë tjetër. Vetëm vezë edhe ujë. Uji që përdornin protestuesit me shishe ishte ujë që e blinim dhe ua jepnim edhe protestuesve, edhe policisë së shtetit, sepse dje ishte shumë nxehtë.

Nikollë Lesi:
Mirë, vezët ndoshta ndonjë deputeti mund t’i kenë prishur flokët, por kaq ishte. Çfarë ndodhi në komisariat, në polici, aty ku shkuat?

Shoqërimi në komisariat

Dritan Goxhaj:
Asgjë. U shoqëruam në komisariat. Sjellja e policisë, për të qenë korrekt, realisht ishte korrekte, brenda normave ligjore, brenda normave njerëzore dhe çdo lloj etike normale.

Qoftë komunikimi, qoftë sjellja e policisë së shtetit në ambientet e komisariatit, ishte korrekte. Nuk pati dhunë.

Nikollë Lesi:
Nuk patë dhunë?

Dritan Goxhaj:
Jo, nuk pati asgjë. As ndaj meje, as ndaj të tjerëve. Të gjithë ishim në një qeli, nuk ishim të ndarë. Ishim gjashtë veta bashkë.

Në një moment kërkuam telefonat për të njoftuar familjarët, siç e parashikon ligji, dhe na i sollën telefonat. Secili bëri telefonatë me familjen dhe njoftoi.

Pjesa e dhunës së policisë ishte vetëm para Parlamentit. Ajo ishte komplet diçka tjetër.

Nikollë Lesi:
Ajo përleshja, ajo ndërhyrje, si ishte? Ishte shumë e ashpër?

Dritan Goxhaj:
Nuk di si ta them. Ndërhyrja e policisë ishte sikur në një moment të caktuar ose ka pasur ndonjë telefon, ose ndonjë udhëzim të posaçëm. Deri në atë moment nuk kishte asgjë.

Madje policët rrinin si protestuesit, tufa-tufa në hije, sepse ishte diell i madh. Në një moment të caktuar policia vendosi të funksionojë dhunshëm. Domethënë, ose ka ardhur ndonjë urdhër, ndonjë celular, ndonjë radio, dhe vepruan.

Deri në atë moment ishte normale. Protestuesit dhe policët që rrinin në hije bënin biseda normalisht, sikur njiheshin prej kohësh. Nuk kishte asnjë lloj gjëje. Në një moment të caktuar policia vendosi t’i trajtonte protestuesit në atë mënyrë.

Biografia dhe akuzat pas leximit të kërkesave

Nikollë Lesi:
Goxhaj, më lejo të të pyes. Ky emision nuk është vetëm intervistë, është debat. Unë kam të drejtë të debatoj me ju.

Ju jeni djali i Dilaver Goxhajt?

Dritan Goxhaj:
Po.

Nikollë Lesi:
Një personalitet i madh dhe i lartë i ushtrisë shqiptare dhe asaj çlirimtare të Kosovës. Një njeri i ditur, një nga personazhet më të kulturuara dhe më të rëndësishme të ushtrisë shqiptare.

Djali i tij, një njeri që ka punuar në shtet. Mos gaboj, keni qenë shef i sigurisë në aeroportin e Rinasit?

Dritan Goxhaj:
Jo, nuk kam qenë shef i sigurisë në aeroport. Kam qenë shef i fluturimeve në Autoritetin e Aviacionit Civil.

Nikollë Lesi:
Pra një njeri me karrierë në shtet, një njeri që njeh shtetin. Pse të akuzojnë sapo lexove kërkesat? A është vetëm një mllef i momentit apo kanë informacione të tjera?

Dritan Goxhaj:
Unë nuk e di se çfarë është shteti në këtë rast, pasi nuk jam pjesë e shtetit. Shteti ka institucione dhe besoj që një shtet normal duhet të vepronte në bazë të institucioneve.

Nëse dikush akuzohet për çfarëdo lloj vepre, institucionet duhet të veprojnë ndaj atij personi, kushdo qoftë ai: Dritani, Nikolla apo kushdo tjetër.

Shteti ka për detyrë të mbrojë qytetarët e vet dhe të mbrojë shtetin e vet nga çdo lloj cenimi i brendshëm ose i jashtëm. Nëse ky cenim i brendshëm apo i jashtëm është thjesht retorikë për të hequr vëmendjen nga thelbi i çështjes, atëherë këtu kemi diçka tjetër.

Kush i shkroi dhe kush i lexoi pesë pikat?

Nikollë Lesi:
Dritan, lexove pesë pikat e famshme, që tani janë bërë të njohura. I pari ishit ju. Dolët se ta kërkoi shtabi drejtues? Apo je drejtuesi në hije i kësaj proteste? Apo ta dha pasioni i momentit?

Të dalësh të lexosh një proklamatë me pesë pika, që ishte e shkruar bukur, do të thotë diçka. Dolët nga vetja apo ishte pjesë e vendimmarrjes së drejtuesve të protestës?

Dritan Goxhaj:
Jo. Grupi koordinator i protestës më thirri dhe më kërkoi ta lexoja. Ata kishin thirrur edhe disa të tjerë para meje, të cilët nuk kishin pranuar ta lexonin.

Nuk isha unë i pari në listën e personave që u thirrën. Nuk isha i pari dhe i vetmi i seleksionuar nga grupi drejtues. Grupi kishte thirrur edhe persona të tjerë që kishin refuzuar.

Nikollë Lesi:
Refuzuan nga frika?

Dritan Goxhaj:
Nuk i di arsyet. Nuk i pyeta. Nuk pyeta as se kush ishin personat. Nuk kam dijeni se kush janë personat që kanë refuzuar. Nuk ishte interesi im.

Kur grupi më pyeti nëse do t’i lexoja, thashë: po, i lexoj pa problem.

Pse akuzohet për Iranin?

Nikollë Lesi:
Pse të akuzojnë për Iranin?

Dritan Goxhaj:
Ngaqë në analizat e mia ushtarake, që kam bërë që nga fillimi i luftës midis Iranit dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës, analizat kanë qenë ushtarake të mirëfillta dhe gjeopolitike.

Unë kam thënë hapur që veprimi ushtarak, agresioni i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, është agresion i paligjshëm. Kam bërë analiza se sa i ka kushtuar kjo Shteteve të Bashkuara, edhe nga ana ushtarake, edhe nga ana gjeopolitike, duke cenuar hegjemoninë amerikane dhe fuqinë e Shteteve të Bashkuara në këtë aspekt.

Kam treguar edhe fuqinë e Iranit, që është një shtet që kishte një fuqi që deri dje mendohej se e kishte, por sot u pa se realisht e kishte nga ana ushtarake.

Irani është një shtet që për 47 vjet është përgatitur për këtë përballje. Nuk i ka pasur shaka ato deklarata që për 47 vjet kanë thënë: jemi gati të luftojmë me Amerikën, me Izraelin dhe me Perëndimin. Ata i paskan pasur të vërteta.

Në momentin që filloi ajo luftë, bazuar në njohuritë ushtarake dhe në zhvillimet e ditës, u pa se Irani ishte një fuqi me të cilën realisht nuk duhej hyrë në luftë, sepse dëmi është shumë i madh, qoftë për Shtetet e Bashkuara, qoftë për të gjithë ne.

Nikollë Lesi:
Pra ju mendoni se bëtë një analizë para ose gjatë fillimit të luftës?

Dritan Goxhaj:
Absolutisht. Kam bërë analiza edhe para, edhe gjatë luftës. Kjo është arsyeja pse më akuzojnë si njeri i Iranit. Më thonë se kam mbajtur qëndrime pro Iranit.

Po, kam mbajtur qëndrime pro Iranit në këtë aspekt, sepse e kam quajtur agresion të paligjshëm. E kam quajtur agresion dhe pastaj kam bërë analizën e këtij agresioni dhe të luftës.

Nikollë Lesi:
Pak e majtë kjo, Dritan. Mos je pak majtist në këtë filozofi? Agresioni, imperializmi amerikan kundër…

Dritan Goxhaj:
Nuk ka të bëjë me imperializmin amerikan. Nuk është çështje imperializmi, është çështje e një fuqie ushtarake.

Shtetet e Bashkuara të Amerikës janë një fuqi ushtarake, por jo më e vetmja fuqi ushtarake. Nuk është Amerika e vitit 1999 ajo që shohim sot.

Nuk ka të bëjë me imperializëm, sepse Amerika ndodhej në atë zonë, në Lindjen e Mesme. Nuk është se po hynte për herë të parë për të marrë territore të reja. Pra nuk kemi të bëjmë me imperializëm klasik, por me agresion.

Kur sulmon dikë padrejtësisht, është thjesht agresion.

A fitoi apo humbi Amerika?

Nikollë Lesi:
A fitoi Amerika apo humbi Amerika në këtë betejë? Meqenëse të quajnë si agjent i sponsorizuar nga Irani, njeri i Iranit. Kryeministri Rama dhe Taulant Balla kanë dalë me statuse kundër teje.

Dritan Goxhaj:
Nëse e shohim thjesht në aspektin ushtarak, Amerika humbi në këtë përballje. Por në aspektin gjeopolitik mendoj se ka një lojë më të madhe.

Duke parë vazhdimësinë e asaj që ka ndodhur pas nënshkrimit të një marrëveshjeje midis palëve dhe mënyrën si po shkojnë gjërat, mendoj se mund të ekzistojë një lloj marrëveshjeje gjeopolitike midis palëve që po e çojnë botën drejt një bote multipolare.

Kjo botë multipolare nuk mund të vinte thjesht me një vendim tavoline, ku të mblidheshin disa të mëdhenj dhe të thoshin: tani po vendosim kështu apo ashtu.

Në këtë botë multipolare duhet të ketë edhe një kosto, që njerëzit ta pranojnë më lehtë një ndryshim të madh, sesa një ndryshim që do të ishte i papranueshëm dhe mund të sillte tronditje politike në vende të caktuara.

Kontaktet me shërbimet iraniane?

Nikollë Lesi:
Ke kontakte me shërbimet iraniane? Ke financime? Si janë këto akuza?

Dritan Goxhaj:
Janë akuza të rënda. Prandaj thashë që shteti ka institucione për këtë punë.

Nëse më akuzon kryeministri, kryetari i grupit parlamentar, me status publik, më dëmton imazhin. Ti thua: hidhe në gjyq, çoje shtetin shqiptar në Strasburg, merr dëmshpërblim, më vërtetoni që jam spiun i Iranit.

Por unë kam marrë pjesë në këtë protestë dhe marr pjesë në këtë protestë për të ndaluar pikërisht këto abuzime. Sepse me këto abuzime të pushtetarëve, njerëzit shkojnë nëpër gjyqe dhe paratë që paguhen për këto aventura të pushtetarëve paguhen nga xhepi i qytetarëve.

Në asnjë mënyrë nuk do ta bëja këtë: të hedh shtetin shqiptar në gjyq dhe pastaj paratë t’i paguajë qytetari i thjeshtë shqiptar, i cili ka dalë në protestë.

Shteti nuk është pronë as e Taulant Ballës, as e Edi Ramës, as e Sali Berishës, as e Dritan Goxhajt. Shteti është i qytetarëve.

Ne jemi për ndryshimin e ligjeve në mënyrë që dëmin ta paguajë ai që e bën. Sot, në Republikën e Shqipërisë, nëse një zyrtar shkakton dëm, e paguan shteti. Ne jemi për një sistem të ri ku dëmin ta paguajë individi që e bën, jo shteti.

Nikollë Lesi:
Në teori ke të drejtë, por nuk është bërë dhe vështirë të bëhet.

Dritan Goxhaj:
Ne po luftojmë për ta ndryshuar. Nuk është utopi. Është një klauzolë e vogël, një paragraf në ligj.

A ka infiltrime në protestë?

Nikollë Lesi:
A mendon se ka infiltrime të shërbimeve të ndryshme, edhe të vendeve të rajonit, që kanë interes që Shqipëria të mbetet pas? Sepse protesta është legjitime, brenda rregullave kushtetuese, paqësore.

Dritan Goxhaj:
Nuk e përjashtoj që mund të ketë individë të caktuar. Në çdo protestë, sidomos në protesta të tilla të mëdha, njerëz që punojnë për agjentura mund të jenë prezentë.

Nuk e di nëse ndikojnë apo jo dhe sa kapacitet kanë. Por nuk besoj se ndikojnë, sepse masiviteti i njerëzve që po dalin e mbyt çdo lloj agjenture, çfarëdo interesi që kanë.

Çfarë ndodh nëse protesta vazhdon?

Nikollë Lesi:
Çfarë ndodh me këtë protestë nëse vazhdon në korrik, gusht, shtator dhe kryeministri nuk jep dorëheqjen? Ka një plan shtabi drejtues?

Dritan Goxhaj:
Nuk e di.

Nikollë Lesi:
A je pjesë e shtabit drejtues?

Dritan Goxhaj:
Jo, nuk jam pjesë e shtabit drejtues.

Nikollë Lesi:
Por në publik perceptohesh si një nga figurat qendrore. Të kanë ofruar të jesh pjesë?

Dritan Goxhaj:
Po, më kanë ofruar, por nuk kam pranuar të jem pjesë e shtabit. Ata janë një shtab kolegjial.

Nikollë Lesi:
Sa veta janë?

Dritan Goxhaj:
Rreth 30 veta që vendosin bashkërisht.

Nikollë Lesi:
Si është vendimmarrja?

Dritan Goxhaj:
Me votë, me shumicë.

Nikollë Lesi:
Ku mblidhen?

Dritan Goxhaj:
Nuk e di ku mblidhen. Ka pasur raste që i kam takuar në lokale, në sheshe.

Rama po llogarit kohën?

Nikollë Lesi:
Nuk u përgjigje pyetjes kryesore: nëse Rama nuk jep dorëheqjen, çfarë bëhet?

Dritan Goxhaj:
Kryeministri aktualisht po ecën me llogarinë e kohës. Ai mendon se e ka kohën aleat. Mendon se gjatë verës njerëzit do të shkojnë në plazh dhe protesta do të shuhet.

Unë uroj që shtabi koordinator i protestës të mos e shuajë protestën. Kjo protestë duhet të vazhdojë, qoftë edhe me 100 veta në ditë.

Duhet të kemi parasysh se është hera e parë që kemi një protestë kaq masive, kaq të gjatë dhe pa pjesëmarrje të partive politike.

Roli i partive në protestë

Nikollë Lesi:
Mbrëmë doli dikush nga protestuesit dhe u tha indirekt partive të reja, Agron Shehajt, Adriatik Lapajt, Arlind Qorit e të tjerëve, që të mos vijnë për ta marrë protestën. Çfarë po ndodh? Ju nuk doni as parti?

Dritan Goxhaj:
Aty është shesh publik, shëtitore publike. Çdokush mund të marrë pjesë, edhe kryetarët e partive, si qytetarë të thjeshtë.

Nikollë Lesi:
Po nëse vjen Sali Berisha si qytetar i thjeshtë? Turma mund ta marrë dhe ta çojë në podium.

Dritan Goxhaj:
Nuk del dot në podium. Shtabi ka bërë një rregullore. Në podium nuk lejohen kryetarë partish dhe deputetë aktualë.

Çdo qytetar i thjeshtë e ka mikrofonin të lirë, mund të flasë. Por kryetarët e partive dhe deputetët nuk lejohen.

Deklaratat e bëra nga protestuesit kanë qenë në këtë linjë: si qytetarë të thjeshtë mund të vini, por mos e tjetërsoni protestën. Mos bëni video dhe t’i nxirrni në faqet e partive sikur ju e keni organizuar.

Populli nuk ka dalë për ju. Nuk ka dalë as për grupin koordinator. Ka dalë për hallet e veta, të cilat në këto 35 vjet askush nuk ia ka qarë.

Rama dhe aleatët ndërkombëtarë

Nikollë Lesi:
Pra Rama po bazohet te koha.

Dritan Goxhaj:
Po. Por njerëzit nuk protestojnë për t’i mbushur mendjen Ramës. Protestuesit dalin për t’i mbushur mendjen aleatëve tanë, Shteteve të Bashkuara dhe Evropës, që ky zotëri nuk përfaqëson popullin shqiptar, nuk përfaqëson interesat e këtij populli dhe e ka çuar vendin në buzë të greminës.

Nëse ky popull bie në atë greminë, kjo nuk u shërben as aleatëve dhe as aleancës ku jemi pjesë.

Pse punoi në administratë gjatë qeverisë Rama?

Nikollë Lesi:
Ke qenë në Autoritetin e Aviacionit Civil. Në cilat vite?

Dritan Goxhaj:
Kam qenë në vitet 2010–2012 në Autoritetin e Aviacionit Civil. Pastaj në vitin 2017 kam qenë sërish për disa muaj në qeverisjen e Edi Ramës.

Nikollë Lesi:
Atëherë pse punove në një qeveri të Ramës, kur sot e kritikon?

Dritan Goxhaj:
Punuam si profesionistë për t’i shërbyer shtetit. Ata që janë në detyra politike i shërbejnë udhëheqësit politik. Por detyra ime dhe e çdo profesionisti tjetër është t’i shërbejë shtetit dhe atdheut, jo partisë dhe individit.

Në vitin 2017 jam larguar nga puna sepse kam kallëzuar penalisht drejtuesit e autoritetit ku punoja për korrupsion dhe shkelje ligjore. Kam bërë kallëzime në Prokurorinë e Tiranës.

Prandaj them se kam hyrë për t’i shërbyer shtetit, jo individit.

Rama dhe Berisha

Nikollë Lesi:
Çfarë ndodh me Berishën? A janë Rama dhe Berisha bashkë?

Dritan Goxhaj:
Berisha është patericë e Ramës. Sot jemi në këtë pikë për shkak se Berisha, për arsye personale, në vitin 2008 bëri ndryshimet kushtetuese brenda natës për të mbrojtur veten dhe i dha Ramës dorë të lirë për atë që po bën sot.

Ka qenë patericë e Ramës, vazhdon të jetë patericë e Ramës dhe e ka dëmtuar vendin, duke i hapur Ramës një rrugë pa fund, ku ai është bërë mbret i pashpallur, sepse i ka marrë të gjitha pushtetet.

Zgjedhjet e parakohshme

Nikollë Lesi:
A mund të ndodhë që Rama, në shtator, ta fusë vendin në zgjedhje të parakohshme, ndoshta me një marrëveshje të fshehtë me Berishën?

Dritan Goxhaj:
Ne do të vazhdojmë protestën, sepse nuk jemi për zgjedhje të parakohshme.

Në zgjedhje të parakohshme fitojnë PS-ja dhe PD-ja. Sot, për 45 ditë, asnjë person që do të hapë parti politike nuk ka mundësi ta regjistrojë dhe ta organizojë. Kodi zgjedhor nuk ta lejon realisht.

Unë uroj që grupi koordinator t’i qëndrojë kërkesës numër dy: qeveri teknike tranzitore 12-mujore. Populli duhet të vazhdojë të kundërshtojë zgjedhjet e parakohshme.

Nikollë Lesi:
Po nëse Rama thotë: ja ku e keni qeverinë teknike, futuni në zgjedhje pas 45 ditësh?

Dritan Goxhaj:
Sërish jo, sepse duhen ndryshime ligjore dhe kushtetuese që nuk mund të bëhen për 45 ditë.

Çdo zgjedhje me këtë ligj, pa qeveri teknike 12-mujore dhe pa ndryshime ligjore, nuk mund të pranohet. Protesta nuk duhet të pushojë.

Nikollë Lesi:
Po si do t’i merrni votat në Parlament? Votat i kanë Rama dhe Berisha.

Dritan Goxhaj:
Në momentin që Rama dorëzon qeverinë, qeveria teknike mund të bëhet midis palëve. Sot janë tre palë: Rama, Berisha dhe populli në shesh.

Partitë e tjera mund të jenë në Parlament, por nuk e kanë nxjerrë ato popullin në shesh. Populli është ai që e ka çuar protestën deri këtu.

Në momentin që kryeministri jep dorëheqjen për shkak të presionit të protestës, protesta bëhet palë. Në një qeverisje teknike të ndërtuar nga palët kryesore, duhet kërkuar sërish qeverisje teknike 12-mujore.

Pastaj protesta zhvendoset nga Kryeministria te Parlamenti.

Nikollë Lesi:
Do hyni në Parlament?

Dritan Goxhaj:
Jo, nuk hyjmë në Parlament. Nuk kemi nevojë. Do protestojmë që, me të njëjtin presion që kërkojmë të detyrojmë kryeministrin të japë dorëheqjen, të detyrojmë edhe parlamentarët të bëjnë qeveri teknike 12-mujore.

Ne jemi për të zbatuar Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, jo për ta shkelur atë.

Pse nuk është pjesë e grupit drejtues?

Nikollë Lesi:
Mendoje të jesh anëtar i grupit drejtues, sepse ke emër dhe peshë.

Dritan Goxhaj:
Nuk jam anëtar i grupit drejtues. Nuk ka nevojë të jem. Kam kontakte me grupin drejtues. Ata dëgjojnë këshillat e mira dhe veprojnë.

Nikollë Lesi:
Pse nuk doli një nga grupi drejtues të lexonte kërkesat?

Dritan Goxhaj:
Mos më vër fjalë që nuk i thashë. Unë thashë se grupi kishte propozuar persona të tjerë për t’i lexuar kërkesat. Nuk thashë se ishin nga grupi drejtues.

Grupi drejtues kishte vendosur që nga grupi drejtues të mos dilte askush, për të shmangur protagonizmin, që nesër dikush të mos shfaqej si kryetar i ndonjë partie të re.

Unë nuk di të ketë parti të re. Uroj që protesta të mos përfundojë në parti.

Çfarë nëse turma acarohet?

Nikollë Lesi:
Nëse turma acarohet, zemërimi rritet dhe fillon përplasja me policinë, çfarë ndodh?

Dritan Goxhaj:
Këtë skenar e kam menduar që në fillim. Edhe dje te Parlamenti kam qenë për këtë.

Me një grup djemsh të protestës, në koordinim me grupin koordinator, kemi organizuar një kordon midis policisë dhe protestuesve. Gjatë gjithë kohës kemi bërë thirrje që të mos preket policia.

Nikollë Lesi:
Pra ky kordon drejtohet nga ju?

Dritan Goxhaj:
Jo, nuk drejtohet nga unë. Nuk jam komandant i asgjëje. Por ka shumë njerëz që janë të këtij mendimi. Ndoshta njerëzit më dëgjojnë pak më shumë për shkak të eksperiencës, por nuk jam komandant.

Kjo është bërë gjatë gjithë 30 ditëve të protestës: të mbahet marshimi dhe të mos përballet askush me policinë e shtetit.

Unë jam i bindur se as grupi koordinator, as protestuesit, nuk duan përballje me policinë e shtetit.

Ka njerëz që më pyesin: si mendoni ta rrëzoni këtë? Përgjigjja ime është: jo me forcë. Vetëm me paqe, jo me forcë.

Me forcë bën vetëm rotacion. Ajo që kërkohet është ndryshim sistemi. Ndryshimi i sistemit duhet të vijë me bindje dhe me zemër. Forca bën vetëm rotacion dhe nuk sjell ndryshim.

Nëse nesër policia merr urdhër dhe sulmon, unë u propozoj të gjithë protestuesve të ulen në tokë, të rrinë ulur dhe të mos lëvizin. Asnjë reagim. Vetëm të ulen në tokë.

Le ta shohin pastaj forcat speciale, me skafandra dhe shkopinj, përballë protestuesve të ulur. Kjo është protestë krejtësisht paqësore. Kjo është mënyra për një Shqipëri të lirë, për një Shqipëri të re.

Unë do të jem në protestë deri ditën që kryeministri dhe qeveria të japin dorëheqjen, që të tregojmë se në këtë formë mund të ndryshohet Shqipëria.

A do të shuhet protesta gjatë verës?

Nikollë Lesi:
Nëse qeveria nuk jep dorëheqjen dhe protesta zbehet gjatë korrikut e gushtit, çfarë ndodh?

Dritan Goxhaj:
Në shtator Tirana kthehet sërish në Tiranë. Në fund të shtatorit vijnë studentët dhe studentët janë pjesë e grupit organizator të protestës. Kanë përfaqësi në grupin koordinues.

Ne nuk presim studentët. Ne i themi Ramës që në shtator protestat bëhen më të mëdha. Sa më shumë ta zgjasë, aq më shumë do t’i kushtojë Ramës dhe atyre që e mbajnë Ramën.

Kontaktet me ambasadat

Nikollë Lesi:
A keni mbështetje dhe kontakte me ambasadat e huaja, perëndimore në Tiranë?

Dritan Goxhaj:
Nuk e di. Di që grupi koordinator u ka çuar një letër ambasadave me pesë pikat. Këtë e mora vesh nga media.

Kam parë letrën me firma. Një pjesë e grupit kishte firmosur, një pjesë jo, për arsye operacionale dhe teknike. Më tej nuk di nëse kanë kontakte, nëse janë kontaktuar nga ambasadat apo jo. Nuk kam dijeni për këtë.

Pyetja e fundit: nëse Rama i ofron post?

Nikollë Lesi:
Pyetja e fundit është pak provokuese. Nëse kryeministri Edi Rama të thërret dhe të thotë: Dritan, hajde të flasim. Je drejtor i përgjithshëm i Autoritetit të Aviacionit Civil, vendos rregull, drejtësi, lufto këdo që shkel ligjin. E pranon këtë detyrë?

Dritan Goxhaj:
Në asnjë mënyrë. Për hir të Shqipërisë, atdheu nuk është një karrige.

Atdheu është nocion. Dhe nocioni nuk jepet për një karrige. Ai që jep atdheun për një karrige, qoftë këtu brenda, qoftë jashtë, për mua meriton plumbin.

Nikollë Lesi:
Kjo e plumbit është pak…

Dritan Goxhaj:
Absolutisht. Në rast se Dritani nesër shet parimet për një karrige, atëherë Dritani meriton plumbin.

Nikollë Lesi:
Po pse shkojmë deri te plumbi? Ka forma të tjera.

Dritan Goxhaj:
Shkojmë te plumbi për arsye se ligjet nuk bëjnë fajde. Ligjet janë ndryshuar në atë mënyrë që të mos preket askush. Kështu që, në një moment të caktuar, qytetarët detyrohen t’i drejtohen kanunit.

Nikollë Lesi:
Të nderuar, edhe njëherë faleminderit dhe mirupafshim në emisionin tjetër./TetovaNews