Hetimi i Prokurorisë së Ankarasë, i nisur me operacionin e 13 gushtit në 17 provinca, është zgjeruar me kontrolle të reja, sekuestrime dhe shqyrtim të lidhjeve ndërkombëtare. Alihan Kuriş dhe 36 persona të tjerë janë ndaluar; nëntë të dyshuar raportohen jashtë Turqisë dhe tre të tjerë ende kërkohen. Mbrëmjen e 14 gushtit policia hyri edhe në një qendër të lidhur me sulejmanistët në Ümraniye, pas një përplasjeje me njerëz të mbledhur para ndërtesës. Deri pas mesnatës së 15 gushtit nuk ishte publikuar një vendim i konfirmuar për paraburgimin ose lirimin e Kuriş.
ANKARA/STAMBOLL, 15 gusht 2026 – Hetimi financiar dhe penal ndaj Alihan Kuriş, drejtuesit të komunitetit fetar që në opinionin publik turk njihet si “Süleymancılar”, ka hyrë në një fazë të re pas operacionit masiv të 13 gushtit 2026. Numri i personave të ndaluar është rritur nga 30 në 33 dhe më pas në 37, janë kryer kontrolle në dhjetëra kompani dhe adresa private, janë sekuestruar armë dhe para, ndërsa më 14 gusht dolën detaje të reja mbi mënyrën e kapjes së Kuriş, komunikimet e dyshuara të strukturës dhe hetimin e lidhjeve të saj jashtë Turqisë.
Zhvillimi më i fundit konkret, i raportuar mbrëmjen e 14 gushtit dhe i përditësuar pas mesnatës së 15 gushtit, ishte një kontroll i ri policor në Ümraniye të Stambollit. Policia financiare hyri në një objekt që konsiderohet i lidhur me komunitetin, ndërsa para ndërtesës u mblodh një numër i madh njerëzish dhe pati përplasje fizike gjatë përpjekjes për të penguar kontrollin.
Deri në kontrollin e fundit të burimeve, pas orës 00:24 të 15 gushtit, nuk ishte publikuar ndonjë njoftim i ri i verifikuar se Alihan Kuriş ishte dërguar para gjykatës me kërkesë për paraburgim, ishte paraburgosur ose ishte liruar. Për këtë arsye, statusi i tij duhet përshkruar ende si person i ndaluar në kuadër të hetimit, jo si i paraburgosur.
Dosja ishte përgatitur prej kohësh
Operacioni nuk duket të ketë qenë një veprim i improvizuar. Ministri turk i Drejtësisë, Akın Gürlek, tha më 13 gusht se dosja ishte “ndjekur dhe punuar prej një kohe të gjatë”.
Edhe ministri i Brendshëm Mustafa Çiftçi deklaroi se institucionet kishin punuar prej kohësh mbi strukturën dhe krahun e saj financiar.
Sipas Çiftçi, çështja ishte diskutuar me ministrin e Drejtësisë në mbrëmjen e 12 gushtit, ndërsa të nesërmen në mëngjes u ndërmor operacioni.
Më 13 gusht, Prokuroria e Ankarasë lëshoi urdhra ndalimi për gjithsej 49 persona.
Operacioni u zhvillua njëkohësisht në 17 provinca, me Ankaranë si qendër dhe me ndërhyrje edhe në Stamboll, Antalya dhe qytete të tjera.
U urdhëruan kontrolle dhe sekuestrime në gjithsej 123 lokacione: 43 adresa të lidhura me të dyshuarit dhe 80 adresa që u përkisnin 33 kompanive.
Pesë kategori kryesore të veprave penale
Prokuroria e Ankarasë ka përcaktuar pesë kategori kryesore të dyshimeve penale:
krijimin dhe drejtimin e një organizate kriminale;
anëtarësimin në organizatë kriminale;
pastrimin e pasurive që burojnë nga veprimtaria kriminale;
mashtrimin në dëm të institucioneve dhe organizatave publike;
dhe shkeljen e Ligjit për Procedurën Tatimore.
Në disa artikuj turq përdoret edhe termi i përgjithshëm “korrupsion”, por ai nuk duhet ngatërruar me formulimin juridik të pesë veprave të publikuara nga Prokuroria.
Të gjitha këto janë akuza dhe dyshime në një hetim në zhvillim. As Alihan Kuriş dhe as personat apo kompanitë e tjera të përfshira nuk mund të konsiderohen fajtorë pa një vendim gjyqësor të formës së prerë.
Nga 30 në 37 të ndaluar – si ndryshoi bilanci
Shifrat që u publikuan gjatë 13 gushtit krijuan fillimisht konfuzion.
Në fazën e parë u njoftua se ishin ndaluar 30 persona, se nëntë ndodheshin jashtë Turqisë dhe se dhjetë të tjerë kërkoheshin.
Më pas numri i të ndaluarve u rrit në 33.
Gjatë vazhdimit të operacionit u kapën edhe katër persona të tjerë dhe deri në orën 19:53 të 13 gushtit bilanci kishte arritur në 37 të ndaluar.
Raportimet e përditësuara më pas japin këtë ndarje: 37 të ndaluar, nëntë persona jashtë Turqisë dhe tre të tjerë ende në kërkim. Këto tri kategori japin gjithsej 49 personat për të cilët është ndërmarrë procedura.
Disa artikuj vazhdojnë të shfaqin kombinimet e vjetra “33 + 9 + 7” ose “30 + 9 + 10”. Këto pasqyrojnë faza të ndryshme të së njëjtës ditë dhe nuk duhet të përdoren si bilanci aktual.
Kush është ndaluar?
Në listën e parë prej 30 personash të publikuar në media figuronin Alihan Kuriş, Fahri Candemir, Süleyman Kahraman, Recep Okumuşlar, Şeref Toprak, Mehmet Hilmi Molla, Nezih Murat Büyükgöze, Metin Güder, Hilmi Şenol, Süleyman Hilmi Dinç, Yunus Aslan, Yusuf Büyükgöze, Ahmet Gökçen, Muharrem Hilmi Akbulut, Mehmet Aksu, Muhammed Dağ, Mehmet Bozpınar, Mehmet Akbacakoğlu, Ahmet Şimşek, Ömer Yılmaz, Abdulkerim Emrah, İsa Çardak, Cevat Bağcı, Zeki Altınel, Ahmet Efe, Hüseyin Türker, Mehmet Kurban, Mehmet Tekin, Mustafa Gökduman dhe İsmail Hakkı Akgün.
Mes emrave që tërhoqën më shumë vëmendje ishte Prof. Dr. Ahmet Gökçen, ish-anëtar i Këshillit të Gjyqtarëve dhe Prokurorëve dhe profesor në Fakultetin Juridik të Universitetit Marmara.
Gjithashtu u ndalua Mehmet Akbacakoğlu, i lidhur me drejtimin e Ayakkabı Dünyası.
Identitetet e të gjithë personave të kapur në valën që e rriti bilancin nga 33 në 37 nuk janë publikuar në mënyrë njësoj të plotë nga të gjitha burimet.
Si u kap Alihan Kuriş – detajet e reja të 14 gushtit
Më 14 gusht dolën informacione të reja për kapjen e vetë Kuriş.
Sipas informacioneve të raportuara fillimisht nga CNN Türk dhe të përcjella më pas nga disa media, policia kishte shkuar në adresën zyrtare të banimit të Kuriş për të zbatuar urdhrin e ndalimit.
Ai nuk u gjet aty.
Telefoni i tij celular, sipas këtyre raportimeve, ishte lënë në banesë.
Policia më pas identifikoi një adresë tjetër ku dyshohej se kishte shkuar Kuriş. Edhe gjatë kontrollit të parë të objektit të dytë ai nuk u gjet në hapësirat e dukshme.
Në një kontroll më të hollësishëm, ekipet konstatuan ekzistencën e një hapësire të fshehtë dhe, sipas raportimeve, Kuriş u gjet brenda saj.
Ky detaj është raportuar gjerësisht nga mediat më 14 gusht, por deri tani nuk është publikuar një procesverbal i plotë zyrtar i Prokurorisë që të përshkruajë minutë pas minute mënyrën e kapjes.
Edhe pretendimi se Kuriş kishte marrë paraprakisht informacion për operacionin mbetet pikërisht kaq: pretendim që kërkon hetim. Fakti që ai kishte lënë telefonin në një adresë dhe ndodhej në një tjetër nuk provon vetvetiu se dikush ia kishte dekonspiruar operacionin.
Kontroll i ri në Ümraniye pas një përplasjeje me policinë
Ngjarja më e fundit ndodhi mbrëmjen e 14 gushtit.
Në kuadër të hetimit u lëshuan urdhra të tjerë kontrolli për adresa në Ümraniye të Stambollit që vlerësohen të lidhura me komunitetin.
Një prej objekteve ndodhet në zonën Esenevler, në Cengiz Topel Caddesi.
Sipas raportimeve nga vendi, para ndërtesës u mblodhën shumë njerëz ndërsa policia po përpiqej të zbatonte urdhrin.
U raportua se një pjesë e turmës tentoi të pengonte hyrjen e policisë dhe mes palëve pati përplasje.
Në fund, ekipet e Drejtorisë së Policisë së Stambollit për Luftimin e Krimeve Financiare hynë në objekt dhe nisën kontrollin.
Raportimi më i fundit mbi këtë ngjarje u përditësua më 15 gusht në orën 00:24.
Nuk kishte, deri në atë moment, një bilanc zyrtar për persona të lënduar ose të ndaluar si rezultat i përplasjes së Ümraniye-s.
Armë dhe valuta të sekuestruara
Që në ditën e parë të operacionit u raportua se në adresën e një të dyshuari ishin gjetur 20 armë pa leje, ndërsa në adresa të tjera ishin sekuestruar shuma të mëdha parash në valuta të huaja.
Më 14 gusht doli një informacion më specifik.
Në banesën e Hilmi Tuna Kuriş, i cili gjithashtu është raportuar si i ndaluar në kuadër të hetimit, sipas të dhënave të publikuara u gjetën 13 pistoleta të markave të ndryshme, së bashku me karikatorë dhe municion.
Mes markave të listuara janë Glock, CZ, Sig Sauer, Canik, Wilson Combat dhe Magnum Research.
Nuk është qartësuar zyrtarisht nëse këto 13 pistoleta janë pjesë e 20 armëve të raportuara më herët apo përbëjnë një sekuestrim të veçantë. Për këtë arsye shifrat nuk duhet të mblidhen për të krijuar artificialisht një total prej 33 armësh.
As lidhja e armëve të sekuestruara me veprat financiare që përbëjnë boshtin e hetimit nuk është përcaktuar publikisht.
MASAK-u dhe ajo që ndodhi pas vitit 2020
Baza kryesore financiare e dosjes është raporti i MASAK-ut, Këshillit turk për Hetimin e Krimeve Financiare.
Sipas të dhënave të bëra publike nga Prokuroria, në shumë kompani të marra në shqyrtim janë konstatuar ndryshime të ndjeshme pas vitit 2020.
Vëllimi i transaksioneve financiare dhe i blerje-shitjeve u rrit dukshëm.
Disa kompani u ndanë ose u transferuan.
Nga ndarjet u krijuan kompani të reja me kapital të lartë, shpesh në provinca të tjera dhe në sektorë të ndryshëm nga veprimtaria e kompanisë së mëparshme.
Në disa raste, sipas raportit, kompanitë kishin kapital të konsiderueshëm por nuk rezultonin të kishin aktivitet tregtar ose burime të tjera në përpjesëtim me të.
Prokuroria po shqyrton nëse krijimi i këtyre strukturave ka pasur si qëllim vështirësimin e gjurmimit të parave.
Para të gatshme, rritje kapitali dhe dyshime për fatura fiktive
Një tjetër element janë hyrjet e mëdha në para të gatshme.
MASAK-u ka identifikuar raste kur ortakë kanë futur shuma të konsiderueshme në kompani dhe këto mjete janë përdorur më pas për rritjen e kapitalit.
Janë analizuar edhe transferta me vlera të mëdha mes kompanive dhe transaksione të konsiderueshme për blerje e shitje mallrash.
Hetuesit po shqyrtojnë nëse një pjesë e këtyre transaksioneve mund të lidhet me faturime fiktive ose dokumentacion tregtar që nuk pasqyron aktivitet real.
Në llogaritë e disa kompanive janë konstatuar gjithashtu hyrje valutore nga kompani jashtë Turqisë që, sipas raportit, nuk përputheshin qartë me regjistrat e zakonshëm tregtarë.
Në dosje përmenden edhe rimbursime tatimore me vlera të larta.
Asnjë prej këtyre anomalive financiare, e marrë veçmas, nuk provon krim. Hetimi duhet të tregojë origjinën e parave, arsyen e transaksioneve dhe nëse ekzistonte një skemë e koordinuar.
Çfarë do të thotë shifra prej 100 miliardë lirash?
Një nga pretendimet më të bujshme është ai për më shumë se 100 miliardë lira turke.
Sipas informacioneve që kanë dalë nga dosja dhe analizave financiare, po hetohen lëvizje parash që kalojnë këtë shumë dhe dyshimi se një pjesë e tyre është nxjerrë jashtë Turqisë përmes personave dhe kompanive të lidhura mes tyre.
Por kjo nuk do të thotë se gjykata ka konstatuar tashmë “100 miliardë lira para të pastruara”.
Hetimi duhet ende të përcaktojë se çfarë pjese e kësaj shume përfaqëson aktivitet tregtar të ligjshëm, çfarë pjese kërkon shpjegim dhe nëse ndonjë pjesë përbën të ardhura kriminale.
Kjo dallim është thelbësor.
33 kompani zyrtarisht në kontrolle, 32 emra të publikuar në media
Edhe këtu ekziston një dallim që ka krijuar konfuzion.
Vendimi për kontroll dhe sekuestrim përfshinte 80 adresa të 33 kompanive.
Ndërkohë, në listat e publikuara në media figurojnë emrat e 32 kompanive të cilave u atribuohen lidhje financiare ose tregtare me personat nën hetim.
Këto dy shifra nuk janë domosdoshmërisht kundërthënëse: 33 është numri i kompanive të përfshira në masat zyrtare të kontrollit, ndërsa 32 është numri i emrave që janë bërë publikë në disa lista mediatike.
Ndër kompanitë dhe markat e përmendura në këto lista janë Hisar Hospital, Ayakkabı Dünyası, Armine, Arden Gıda İnşaat, ŞMS Kopuz Gıda Pazarlama, Akdeniz Toros Et ve Et Mamülleri, Seli Kaynak ve Meyve Suları, Asya Süs Bitkileri Fidancılık ve Tarım İşletmeleri dhe Göknur Gıda.
Fakti që emri i një kompanie ndodhet në një listë hetimore nuk do të thotë se kompania apo drejtuesit e saj janë fajtorë.
Göknur Gıda: rënie në bursë dhe deklaratë publike
Rasti me ndikimin më të menjëhershëm financiar ishte Göknur Gıda.
Pas publikimit të lajmeve se emri i kompanisë ishte përfshirë në shqyrtimet financiare, aksionet GOKNR në Borsa İstanbul ranë me 9,96 për qind, duke aktivizuar mekanizmin automatik të ndërprerjes së tregtimit.
Göknur Gıda reagoi përmes Platformës së Informimit Publik, duke deklaruar se informacionet dhe dokumentet e kërkuara në kuadër të hetimit po u dorëzoheshin autoriteteve.
Një sqarim i rëndësishëm: të dhënat publike të pronësisë nuk e mbështesin pretendimin se Göknur Gıda është “kompani e Alihan Kuriş”.
Kuriş nuk figuron ndër zotëruesit e drejtpërdrejtë të të paktën 5 për qind të aksioneve të kompanisë. Prandaj lidhja që po shqyrtohet nga organet hetimore nuk mund të barazohet automatikisht me pronësi.
BND, Izraeli dhe FETÖ – çfarë është fakt dhe çfarë ende pretendim
Më 14 gusht një pjesë e mediave proqeveritare turke publikuan informacione se hetimi po zgjerohet edhe drejt lidhjeve ndërkombëtare.
U raportua se po shqyrtohen kontakte të mundshme të personave të lidhur me strukturën me shërbimin gjerman të inteligjencës BND.
Po ashtu është raportuar se janë analizuar transaksione financiare me elemente të lidhura me Izraelin.
Një linjë tjetër mediatike pretendon se po shqyrtohen kontakte të mundshme me persona të lidhur me lëvizjen e Fethullah Gülenit, veçanërisht aktivitetet jashtë Turqisë pas vitit 2016.
Këto pohime nuk janë pjesë e pesë kategorive bazë të veprave penale të shpallura fillimisht nga Prokuroria dhe, deri tani, nuk është publikuar dokument gjyqësor që të provojë një lidhje institucionale me BND-në, Izraelin apo FETÖ-n.
Ato duhet të paraqiten vetëm si linja që, sipas disa mediave, janë duke u shqyrtuar.
“Ulakët”, komunikimet e koduara dhe modeli i fshehtësisë
Një pjesë e shtypit turk raportoi më 14 gusht se hetuesit po shqyrtojnë edhe mënyrën e komunikimit të drejtuesve.
Sipas këtyre raportimeve, urdhra të ndjeshëm dyshohet se janë përcjellë përmes personave të posaçëm të quajtur “ulakë” – korrierë njerëzorë – ndërsa një pjesë e informacioneve dyshohet se mbahej në sisteme kompjuterike të mbrojtura ose përçohej përmes komunikimeve të koduara.
Media të tjera raportuan për përdorim të postës elektronike të koduar.
Por edhe këto janë informacione hetimore të publikuara nga media, jo konstatime gjyqësore përfundimtare.
Këlni dhe qendra prej 70 milionë dollarësh
Ministri i Brendshëm Mustafa Çiftçi solli në vëmendje edhe dimensionin gjerman të strukturës.
Ai tha se në Këln po ndërtohet një qendër e madhe, investimi i së cilës sipas tij arrin rreth 70 milionë dollarë.
Sipas vlerësimit të autoriteteve turke, pas përfundimit të qendrës aktivitetet e strukturës mund të zhvendoseshin atje.
Disa media e kanë dhënë shumën si 70 milionë euro, por deklarata e ministrit ishte në dollarë.
Vlerësimi se “të gjitha aktivitetet” do të zhvendoseshin në Këln është deklaratë e autoriteteve turke dhe jo fakt i provuar gjyqësisht.
Në Gjermani struktura e lidhur historikisht me sulejmanistët funksionon përmes Verband der Islamischen Kulturzentren – VIKZ, e themeluar në Këln në vitin 1973.
Ministri i Drejtësisë: “Nuk është operacion kundër një komuniteti fetar”
Akın Gürlek u përpoq të ndante qartë hetimin penal nga identiteti fetar i komunitetit.
Ai deklaroi:
“Burada kesinlikle dini bir görüşe, dini bir cemaate ya da sivil toplum kuruluşlarına karşı bir operasyon yok. Bu tamamen mali yapılanmaya yönelik bir operasyon.”
Në shqip:
“Këtu absolutisht nuk kemi të bëjmë me një operacion kundër një pikëpamjeje fetare, një komuniteti fetar apo organizatave të shoqërisë civile. Ky është tërësisht një operacion ndaj strukturës financiare.”
Gürlek shtoi se bëhej fjalë për një dosje të ndjekur “prej një kohe të gjatë”.
Ky është një element thelbësor: në dokumentet penale nuk po hetohet ekzistenca e “Süleymancılar” si komunitet fetar, por ajo që Prokuroria e quan “struktura kriminale me qëllim përfitimi e drejtuar nga Alihan Kuriş”.
Kush është Alihan Kuriş?
Alihan Kuriş është arkitekt dhe biznesmen nga Stambolli.
Data e lindjes e përsëritur më gjerësisht nga mediat është 21 nëntor 1979, por ekzistojnë edhe raportime të mëhershme që nuk përputhen me këtë moshë; për këtë arsye biografia duhet trajtuar me një rezervë të vogël derisa të ketë dokument zyrtar.
Ai është nip në vijën familjare të themeluesit të lëvizjes, Süleyman Hilmi Tunahan.
Pas vdekjes së Arif Ahmet Denizolgun më 8 shtator 2016, Kuriş u bë figura udhëheqëse e strukturës; më 24 shtator 2016 raportohet se drejtuesit e komunitetit e caktuan atë formalisht në krye.
Ai ka mbajtur profil jashtëzakonisht të ulët publik, me shumë pak paraqitje mediatike.
Nga Süleyman Hilmi Tunahan te Kuriş
Rrënjët e lëvizjes lidhen me Süleyman Hilmi Tunahan, i lindur në vitin 1888 në Ferhatlar të Silistrës osmane, sot në Bullgari.
Pas mbylljes së medreseve në Turqinë republikane, Tunahan organizoi mësimin fetar në rrethe të vogla dhe më pas në kurse të Kuranit.
Kursi me konvikt i hapur në Çamlıca në vitin 1951 konsiderohet një nga pikat kryesore të institucionalizimit të strukturës.
Pas vdekjes së Tunahanit në vitin 1959, drejtimin e mori dhëndri i tij Kemal Kacar, i cili e drejtoi lëvizjen deri në vitin 2000.
Pas tij erdhi Arif Ahmet Denizolgun, ndërsa në vitin 2016 udhëheqja kaloi te Kuriş.
Vetë pjesëtarët e komunitetit nuk e preferojnë domosdoshmërisht termin “Süleymancılar”. Ata përdorin edhe emërtimet “Süleymanlılar” ose “nxënësit e Süleyman Efendiut”.
Në shqip, për një tekst neutral gazetaresk, forma sulejmanistë është më e përshtatshme se “sulejmanxhinj”.
Ballkani dhe hapësira shqiptare
Lëvizja nuk është vetëm fenomen turk.
Prani të sulejmanistëve janë dokumentuar prej dekadash në Evropën Perëndimore dhe në pjesë të Ballkanit.
Në Shqipëri ekziston një Shoqatë “Sulejmanije”. Në prill 2026, kryetari i Komunitetit Mysliman të Shqipërisë, Bujar Spahiu, priti drejtuesin e saj Festim Demiri dhe KMSH-ja e përshkroi shoqatën si aktive prej vitesh në projekte fetare, sociale dhe humanitare.
Literatura për rrjetet fetare turke përmend gjithashtu veprimtari të sulejmanistëve në Kosovë, Maqedoninë e Veriut dhe Bosnjë e Hercegovinë.
Edhe në Tetovë ka raportime të mëhershme për institucione me emrin “Sulejmanije”.
Megjithatë, një gjë duhet ndarë qartë nga tjetra: prania e institucioneve ose shoqatave që identifikohen me traditën sulejmaniste nuk provon automatikisht se ato janë sot juridikisht, financiarisht ose administrativisht nën komandën e drejtpërdrejtë të Alihan Kuriş.
Për këtë lidhje nevojiten dokumente konkrete organizative ose financiare.
As operacioni i Prokurorisë së Ankarasë nuk është raportuar deri tani si operacion i shtrirë në Maqedoninë e Veriut, Kosovë apo Shqipëri.
Çfarë mbetet e hapur?
Hetimi është ende në fazë të hershme dhe disa prej pyetjeve kryesore nuk kanë përgjigje përfundimtare.
Nuk është bërë publike se çfarë pjese e lëvizjeve financiare mbi 100 miliardë lira konsiderohet nga Prokuroria si para me origjinë kriminale.
Nuk është bërë publike përgjegjësia konkrete që i atribuohet secilit prej 49 të dyshuarve.
Nuk ka ende një listë gjyqësore përfundimtare dhe të plotë që të sqarojë statusin e secilës kompani.
Nuk është provuar publikisht një marrëdhënie institucionale me BND-në, FETÖ-n apo ndonjë strukturë izraelite.
Nuk është sqaruar nëse informacionet për “ulakë” dhe komunikime të koduara do të shndërrohen në prova të aktakuzës.
Nuk është sqaruar publikisht nëse dikush e paralajmëroi Kuriş për operacionin.
Dhe, deri pas mesnatës së 15 gushtit, nuk ishte publikuar një vendim i konfirmuar gjyqësor për paraburgimin ose lirimin e tij.
Gjendja më e fundit – 15 gusht 2026
Në përfundim të kontrollit më të fundit, tabloja është kjo:
49 persona janë përfshirë në urdhrat e ndalimit; 37 janë ndaluar; raportimet e përditësuara japin nëntë jashtë Turqisë dhe tre ende në kërkim; operacioni është zhvilluar në 17 provinca; janë përfshirë 123 adresa, prej tyre 43 të të dyshuarve dhe 80 lokacione të 33 kompanive.
Hetimi vazhdon të mbështetet kryesisht në raportin financiar të MASAK-ut dhe në materialet e sekuestruara.
Zhvillimi më i fundit në terren është kontrolli i mbrëmjes së 14 gushtit në Ümraniye, i shoqëruar me përplasje mes policisë dhe njerëzve të mbledhur para një objekti të lidhur me komunitetin.
Në fazën ku ndodhet çështja, faktet penale të provuara dhe pretendimet e hetimit duhet të mbahen rigorozisht të ndara. Përmasat e operacionit janë të mëdha, por përgjigjja për pyetjen thelbësore – nëse ekzistonte një organizatë kriminale e centralizuar financiare nën drejtimin e Alihan Kuriş dhe cilat transaksione konkrete përbëjnë vepra penale – do të varet nga provat që Prokuroria do të paraqesë dhe nga vendimet e gjykatave.
