Ballina Bota Gruaja që u kap pas një shtylle për 3 orë për t’u...

Gruaja që u kap pas një shtylle për 3 orë për t’u shpëtuar përmbytjeve nuk e dinte forcën e saj: “Ishte Zoti”

Edna foli për gazetën O TEMPO mbrëmjen e së enjtes (26), ndërsa shiu vazhdon ende pa ndërprerje në qytet.

Me të njëjtët krahë me të cilët kishte mbajtur në prehër dy fëmijët e saj dhe kishte përqafuar për herë të fundit partnerin, Edna Silva u kap pas një shtylle elektrike për rreth tre orë pa ndërprerje, gjatë një prej përmbytjeve më të mëdha të regjistruara ndonjëherë në qytetin Ubá, në rajonin Zona da Mata të Brazilit.

Forca që ajo nuk e kishte njohur kurrë më parë e shpëtoi nga fakti që të mos bëhej një nga gjashtë viktimat e stuhisë së fuqishme që goditi qytetin mes të hënës dhe të martës (23–24 shkurt).

Megjithatë, trupit të saj njerëzor nuk iu deshën forca të mjaftueshme për të shpëtuar partnerin, Luciano Fernandes, 50 vjeç, i cili humbi jetën në katastrofë. Shtëpia ku jetonte dhe restoranti që drejtonte gjithashtu u shkatërruan nga furia e ujit.

Edna i mbijetoi përmbytjes pasi u kap pas një shtylle ndriçimi për tre orë.

Përmbytja e zgjoi nga gjumi

Edna tregoi se natën e së hënës ishte duke fjetur kur filloi stuhia. Një telefonatë nga një fqinj e zgjoi, duke e paralajmëruar se përmbytja kishte hyrë tashmë rreth 30 centimetra brenda shtëpisë.

Ajo, partneri dhe djali i saj Bruno (31 vjeç) kërkuan ndihmë nga zjarrfikësit dhe mbrojtja civile, por uji u rrit shumë shpejt.

“Dëgjoja mobiliet duke u përplasur — frigoriferi kundër murit, soba, divani që notonte. Kur uji më arriti në gjoks, dëgjova një zhurmë të fortë dhe u rrëzova. Gjëja e parë që mendova ishte: ‘O Zot, unë nuk di të notoj. Mos më lër të vdes e mbytur’”, kujton ajo.

U tërhoq nga rrjedha për dhjetëra metra

Në atë moment, rrjedha e fuqishme e ujit e tërhoqi jashtë shtëpisë për rreth 60 metra, derisa përfundoi pranë disa shtyllave elektrike.

Njëra prej tyre u bë shpëtimi i saj për tre orët në vijim.

“Ndjeva diçka të rrumbullakët pranë meje. E preka dhe kuptova se ishte një shtyllë. Atëherë e kuptova që nuk isha më brenda shtëpisë. Isha nën ujë dhe mbaja frymën që të mos gëlltisja atë ujë. Ndjeva diçka poshtë këmbës dhe fillova të mbështetesha mbi të për të mbajtur kokën mbi ujë”, tregoi ajo.

Pas pak arriti të nxirrte fytyrën mbi ujë dhe të kërkonte ndihmë. Fqinjët, të frikësuar nga dritaret, u përpoqën ta ndihmonin.

Në atë moment ajo pa edhe djalin e saj të kapur pas një gardhi.

“Isha unë duke e ruajtur atë dhe ai duke më ruajtur mua”, tha ajo.

Frika nga vdekja: mbytje ose rrymë elektrike

Frika ishte e madhe.

“Fillova të mendoja: ose do të mbytesha, ose do të vdisja nga rryma elektrike. Isha shumë pranë kabllove dhe uji përplasej me forcë.”

Një fqinj, që ajo nuk e njihte më parë, i hodhi një litar. Edna arriti ta lidhte rreth trupit pa e lëshuar shtyllën.

Kur pyeti për partnerin e saj, fqinjët nuk folën. Njëri prej tyre bëri një gjest me duar si valë, duke i treguar se ai ishte marrë nga rrjedha e ujit.

Humbje të mëdha, por mbijetoi

Edhe dy qentë e saj nuk arritën të mbijetonin.

Megjithëse e kuptoi tragjedinë, Edna vazhdoi të qëndronte e kapur fort pas shtyllës.

“Nuk doja të vdisja. Lutesha: ‘Zot, dua të jetoj për fëmijët e mi’. Dhe uji filloi të ulej. Pas shumë kohe arrita ta vendos këmbën në tokë”, tha ajo mes lotësh.

“Gjithçka u mor nga përmbytja”

Kur uji u tërhoq, mbetën lodhja ekstreme dhe dhimbja e humbjes.

Një fqinjë i ofroi një banjë, ndërsa djali i saj u bë mbështetja më e madhe.

Ajo kujton se para stuhisë i kërkonte djalit të hapte shishet në shtëpi sepse ndihej e dobët — ndërsa tani kupton se forca për të qëndruar për orë të tëra e kapur pas shtyllës erdhi nga brenda saj.

“Gjithçka që ndërtova në Ubá atë ditë u mor nga përmbytja. Mbetëm vetëm unë dhe fëmijët e mi. Gjithçka tjetër u zhduk. Por Zoti ishte me mua gjatë gjithë kohës. Ai ishte forca ime. Jam kuzhiniere dhe nuk kisha forcë as të përzieja një tavë, por qëndrova aty për orë të tëra”, përfundoi ajo./O Tempo / Tetova News

ARTIKUJ TË NGJASHËMMË SHUMË NGA AUTORI