Mojtaba Khamenei, ndryshe nga babai i tij, i cili “kishte pushtet absolut mbi të gjitha vendimet për luftë, paqe dhe negociata me SHBA-në, nuk e luan të njëjtin rol”, por kolektivi luftarak i komandantëve në Korpusin e Gardës Revolucionare Islamike dhe ata që janë të lidhur me ta janë “vendimmarrësit kryesorë për çështjet e sigurisë, luftës dhe diplomacisë”, vazhdon teksti.
Abdolreza Davari, ish-këshilltar i lartë i Mahmoud Ahmadinejadit, tha se Mojtaba “e drejton vendin sikur të ishte drejtor i bordit”.
“Ai në masë të madhe mbështetet në këshillat dhe udhëzimet e anëtarëve të bordit dhe ata i marrin të gjitha vendimet kolektivisht. Gjeneralët janë anëtarë të bordit”, tha Davari në një bisedë telefonike për “The New York Times”.
Drejtoresha për Lindjen e Mesme dhe Afrikën e Veriut në “Chatham House”, e cila ka kontakte në Iran, Sanam Vakil, tha se ajatollahu i ri zakonisht vihet përballë “vendimeve tashmë të marra”.
“Mojtaba ende nuk është plotësisht në komandë ose në kontroll”, tha Vakil.
Sipas raportit të “Times”, Khamenei po fshihet që kur, në sulmet amerikano-izraelite të 28 shkurtit, u vranë prindërit e tij, ndërsa ai u plagos rëndë me djegie të rënda dhe lëndime që ia kufizuan aftësinë për të folur.
Komunikimi me të zhvillohet përmes mesazheve të shkruara që përcillen me korrierë, shkruan gazeta amerikane. Sipas raportit, kombinimi i plagëve të tij, problemeve të sigurisë dhe qasjes së kufizuar thuhet se e ka shtyrë t’ua delegojë kompetencat gjeneralëve të IRGC-së, të cilët tani dominojnë në vendimet për strategjinë ushtarake dhe diplomacinë.
Thuhet se gjeneralët kanë marrë edhe vendime kyçe ushtarake, përfshirë sulmet ndaj Izraelit, mbylljen e Ngushticës së Hormuzit dhe përfshirjen në armëpushim dhe bisedime diplomatike me SHBA-në. Përmenden edhe mosmarrëveshjet që ende ekzistojnë brenda udhëheqjes iraniane, përfshirë bisedimet me Uashingtonin, si dhe fakti që gjeneralët po mbizotërojnë ndaj figurave politike, përfshirë edhe vendimin e fundit për ndërprerjen e negociatave me SHBA-në për shkak të tensioneve rreth bllokadës detare në Ngushticën e Hormuzit.
Raporti i “New York Times” për strukturën e re në Iran bazohet në intervista me gjashtë zyrtarë të lartë iranianë, dy ish-zyrtarë, dy anëtarë të Gardës Revolucionare, një klerik të lartë të njohur me funksionimin e brendshëm të sistemit dhe tre persona që e njohin mirë Khamenein.
Nëntë persona të tjerë me lidhje me Gardën dhe qeverinë po ashtu e përshkruan strukturën komanduese, dhe shtohet se të gjithë folën në kushte anonimiteti, pasi po flisnin për çështje të ndjeshme shtetërore.
Si kontekst, Reuters dhe AP kanë raportuar se Mojtaba Khamenei u emërua udhëheqës suprem në mars 2026 dhe se ai është plagosur rëndë, me mungesë të gjatë nga paraqitjet publike; pretendimet për dominimin e Gardës mbi vendimmarrjen paraqiten si raportime të bazuara në burime anonime dhe intervista, jo si deklarime zyrtare publike.
