Hernán Alberto Gil Flores, roje sigurie në qendrën tregtare Galerías Playa Grande në Catia La Mar, u shpëtua i gjallë pas më shumë se një jave nën rrënoja. Operacioni i shpëtimit u kthye në simbol shprese për Venezuelën, vend i goditur rëndë nga dy tërmete shkatërruese më 24 qershor.
Një histori e jashtëzakonshme mbijetese ka ardhur nga Venezuela, ku ekipet vendase dhe ndërkombëtare të shpëtimit arritën të nxjerrin të gjallë nga rrënojat Hernán Alberto Gil Flores, roje sigurie në qendrën tregtare Galerías Playa Grande, në Catia La Mar, shteti La Guaira.
Gil kishte mbetur i bllokuar që nga 24 qershori, dita kur Venezuela u godit nga dy tërmete të fuqishme që shkaktuan shembje ndërtesash, mijëra viktima dhe një krizë të gjerë humanitare në veri të vendit. Pas tetë ditësh nën rrënoja, ai u nxor me barelë mëngjesin e së enjtes, më 2 korrik, mes duartrokitjeve, lotëve dhe thirrjeve gëzimi të shpëtimtarëve.
Rasti i tij është cilësuar nga mediat ndërkombëtare si një “mrekulli” në mes të tragjedisë, jo vetëm për shkak të kohës së gjatë që ai qëndroi i bllokuar, por edhe për shkak të vështirësive ekstreme teknike me të cilat u përballën ekipet e shpëtimit.
Dy tërmete brenda pak sekondash dhe shembja e objektit
Gjithçka nisi më 24 qershor, kur Venezuela u godit nga dy tërmete të fuqishme, të raportuara me magnitudë 7.2 dhe 7.5. Lëkundjet goditën bregdetin verior të vendit dhe shkaktuan dëme të mëdha në disa zona, përfshirë La Guairan, një prej rajoneve më të prekura.
Në momentin e tërmetit, Hernán Gil ndodhej në vendin e tij të punës, në garitën e sigurisë në parkingun/bodrumin e qendrës tregtare Galerías Playa Grande. Objekti u dëmtua rëndë dhe pjesë të mëdha të strukturës u shembën, duke e lënë rojen të izoluar nën beton, pluhur dhe rrënoja.
Ajo që i shpëtoi jetën ishte pikërisht hapësira ku ndodhej. Sipas ekipeve të shpëtimit dhe raportimeve nga vendngjarja, garita e sigurisë ku ai ishte strehuar krijoi një lloj xhepi ajri dhe mburoje mbrojtëse. Ndërsa pjesët përreth u shembën, struktura ku ndodhej Gil nuk u shkatërrua plotësisht dhe e mbrojti nga shtypja fatale e rrënojave.
Kjo hapësirë e vogël u bë kufiri mes jetës dhe vdekjes për të.
Ditët e para: i bllokuar, por i gjallë
Për ditë me radhë, Hernán Gil mbeti i bllokuar në errësirë, pa mundësi daljeje dhe pa e ditur plotësisht përmasën e katastrofës që kishte goditur vendin. Jashtë rrënojave, familja dhe ekipet e emergjencës përballeshin me pasiguri, ndërsa kërkimet në objektin e dëmtuar bëheshin tepër të rrezikshme për shkak të paqëndrueshmërisë së strukturës.
Shpresa u ringjall të dielën, kur pjesëtarë të ekipeve të shpëtimit arritën të dëgjonin shenja jete nga poshtë rrënojave. Kontakti i parë me Gil u vendos pas disa ditësh kërkimesh. Ai ishte i vetëdijshëm, komunikonte me shpëtimtarët dhe u tregoi se ishte gjallë, por i bllokuar.
Nga ai moment, operacioni mori tjetër drejtim: nuk bëhej më fjalë vetëm për kërkim nën rrënoja, por për një garë të drejtpërdrejtë me kohën për të nxjerrë të gjallë një njeri që kishte mbijetuar në kushte ekstreme.
Operacioni: më shumë se 72 orë punë dhe mbi 100 orë përpjekje intensive
Sipas raportimeve nga vendi i ngjarjes, puna e drejtpërdrejtë për shpëtimin e tij nisi të hënën rreth orës 10:00, me angazhimin e ekipeve të specializuara të kërkim-shpëtimit urban. Në operacion morën pjesë shpëtimtarë nga Venezuela, Kili, Shtetet e Bashkuara, Portugalia, Meksika, Kosta Rika dhe El Salvadori.
Operacioni u koordinua nga ekipe me përvojë në ndërhyrje urbane pas katastrofave, përfshirë zjarrfikës dhe ekspertë të shpëtimit nga Kili, si dhe pjesëtarë të Kryqit të Kuq nga Kosta Rika. Në terren u përfshinë rreth 100 shpëtimtarë, ndërsa raportime të tjera flasin për pjesëmarrje edhe më të gjerë ndërkombëtare.
Vështirësia kryesore ishte struktura e ndërtesës. Rrënojat ishin tepër të paqëndrueshme. Çdo hapje tuneli, çdo heqje betoni dhe çdo lëvizje e gabuar mund të shkaktonte shembje të reja. Përveç kësaj, zona ishte goditur nga pasgoditje, ndërsa reshjet dhe pluhuri e vështirësuan edhe më shumë punën.
Shpëtimtarët u detyruan të hapnin më shumë se një rrugë hyrjeje. Plani fillestar nuk u konsiderua mjaftueshëm i sigurt për nxjerrjen e Gil, sepse tuneli i parë mund të shërbente si mbështetje strukturore, por jo si kanal i sigurt evakuimi. Për këtë arsye u hap një rrugë tjetër aksesi, duke zgjatur operacionin dhe duke rritur presionin mbi ekipet.
Gjatë gjithë kësaj kohe, komunikimi me Hernán Gil nuk u ndërpre. Përmes një hapjeje të ngushtë, ekipet i dërguan ujë, ushqim të lëngshëm, hidratim dhe ndihmë bazë mjekësore. Në disa faza u përdorën kamera teleskopike për të monitoruar gjendjen e tij dhe për të mbajtur kontakt vizual. Shpëtimtarët i dhanë edhe maskë dhe mbrojtje për sytë, për shkak të grimcave të pluhurit dhe materialeve që binin vazhdimisht nga lart.
Qëndresa e Hernánit dhe momentet e fundit para shpëtimit
Gjatë orëve të gjata të operacionit, Gil tregoi një qëndrueshmëri të jashtëzakonshme. Ai komunikonte me ekipet, ruante qetësinë dhe përpiqej të bashkëpunonte me udhëzimet që i jepeshin nga shpëtimtarët.
Sipas raportimeve nga vendngjarja, një zjarrfikëse kiliane dhe pjesëtarë të tjerë të ekipeve e udhëzuan vazhdimisht, duke i kërkuar të qëndronte i qetë dhe të përdorte mjetet mbrojtëse për fytyrën dhe sytë. Pamjet e publikuara para shpëtimit treguan se ai kishte arritur të mbante veten të vetëdijshëm dhe të përqendruar, pavarësisht lodhjes ekstreme.
Në orët e vona të së mërkurës, më 1 korrik, ekipet ishin shumë pranë tij. Pjesa më e vështirë ishte nxjerrja e sigurt pa shkaktuar shembje të reja. Çatia dhe shtresat e betonit mbi vendin ku ndodhej Gil ishin ende kërcënim për jetën e tij dhe për jetën e shpëtimtarëve.
Megjithatë, ekipet nuk u tërhoqën.
Mëngjesi i 2 korrikut: Hernán Gil del i gjallë
Mëngjesin e së enjtes, më 2 korrik, pas më shumë se një jave nën rrënoja dhe pas një operacioni të gjatë e teknikisht shumë të vështirë, Hernán Alberto Gil Flores u nxor i gjallë.
Ai doli i mbuluar nga pluhuri, i vendosur në barelë, me maskë oksigjeni dhe i mbështjellë për mbrojtje nga ekipet e emergjencës. Rreth tij shpëtimtarët shpërthyen në duartrokitje. Disa u përqafuan, të tjerë nuk i fshehën lotët. Në vendngjarje kishte një ndjenjë të rrallë lehtësimi, pas ditësh ankthi dhe lodhjeje.
Menjëherë pas nxjerrjes, mjekët kontrolluan shenjat e tij jetësore dhe ai u transferua drejt ambulancës për vlerësim të mëtejshëm shëndetësor. Sipas raportimeve të para, ai ishte i gjallë, i vetëdijshëm dhe në duart e ekipeve mjekësore, ndërsa nuk u raportuan menjëherë lëndime fatale.
Familjarët e tij e kishin pritur lajmin me ankth. Bashkëshortja e tij, e cila kishte qëndruar pranë vendit të shembjes gjatë ditëve të operacionit, e përshkroi mbijetesën e tij si një dritë shprese në mes të errësirës së katastrofës.
Reagimi i Nayib Bukeles: “Faleminderit Zotit për këtë mrekulli”
Presidenti i El Salvadorit, Nayib Bukele, i cili kishte publikuar vazhdimisht përditësime për operacionin, njoftoi shpëtimin e Gil me tone emocionale.
Ai shkroi se pas më shumë se 72 orësh pune, përballë një strukture jashtëzakonisht të paqëndrueshme, pasgoditjeve, shembjeve dhe nevojës për hapjen e një rruge të re hyrëse, ekipet arritën ta shpëtonin të gjallë Hernán Alberto Gil Floresin.
Bukele e identifikoi atë si 44-vjeçar dhe theksoi se kishte qëndruar i bllokuar për më shumë se shtatë ditë nën rrënojat e qendrës tregtare Galerías Playa Grande.
“Faleminderit Zotit që e lejoi këtë mrekulli. Forca, Venezuelë”, shkroi presidenti salvadorian, duke shprehur mirënjohje për ekipet nga Kili, Shtetet e Bashkuara, Portugalia, Meksika, Kosta Rika, Venezuela dhe El Salvadori.
Në disa raportime të tjera, përfshirë El Nacional dhe AP, mosha e Gil jepet si 43 vjeç, ndërsa Bukele dhe Reuters e japin si 44. Për këtë arsye, të dhënat mbi moshën mbeten me një mospërputhje të vogël mes burimeve, por identiteti, vendndodhja, rrethanat dhe shpëtimi i tij janë të konfirmuara nga disa media ndërkombëtare.
Simbol shprese në një tragjedi kombëtare
Shpëtimi i Hernán Gil erdhi në një moment kur Venezuela po përballet me bilanc tragjik nga tërmetet e 24 qershorit. Sipas të dhënave të raportuara nga autoritetet dhe mediat ndërkombëtare, numri i viktimave ka kaluar mbi 2,200, ndërsa më shumë se 11 mijë persona janë plagosur. Dhjetëra mijëra të tjerë janë raportuar ende të zhdukur ose të paidentifikuar në listat e kërkimit.
Në vend vazhdojnë operacionet e kërkim-shpëtimit, ndërsa mijëra familje janë zhvendosur nga banesat e tyre. Ekipet civile, vullnetarët, zjarrfikësit, mjekët dhe grupet ndërkombëtare të ndihmës po përpiqen të përballojnë një prej katastrofave më të rënda natyrore që ka goditur Venezuelën në dekadat e fundit.
Autoritetet venezuelane kanë shpallur ditë zie për viktimat, ndërsa ndihmat ndërkombëtare janë shtuar. Sipas raportimeve, në misionin humanitar janë përfshirë delegacione dhe ekipe nga disa vende, me ndihma mjekësore, pajisje emergjente, ekipe kërkim-shpëtimi dhe furnizime bazë për të prekurit.
Në këtë sfond tragjedie, shpëtimi i Hernán Gil nuk është thjesht një lajm për një njeri që mbijetoi. Ai është bërë simbol i forcës njerëzore, i solidaritetit ndërkombëtar dhe i këmbënguljes së shpëtimtarëve që nuk u dorëzuan edhe kur kushtet ishin pothuajse të pamundura.
Analizë: pse ky rast u kthye në emblemë të shpresës
Rasti i Hernán Gil është i rrallë për tri arsye kryesore.
Së pari, koha e mbijetesës ishte jashtëzakonisht e gjatë. Në katastrofa të tilla, 48 deri në 72 orët e para konsiderohen periudha më kritike për gjetjen e të mbijetuarve. Hernán Gil u gjet dhe u nxor pas më shumë se një jave, gjë që e bën rastin e tij tepër të veçantë.
Së dyti, operacioni u zhvillua në kushte shumë të rrezikshme. Struktura e shembur nuk ishte thjesht një grumbull rrënojash, por një objekt i paqëndrueshëm që rrezikonte të shembej sërish. Shpëtimtarët duhej të avanconin ngadalë, të stabilizonin pjesë të objektit, të hapnin rrugë të reja dhe të mbanin gjallë një njeri që ndodhej në një hapësirë shumë të kufizuar.
Së treti, shpëtimi u bë i mundur falë bashkëpunimit ndërkombëtar. Në operacion u përfshinë ekipe nga disa shtete, secili me përvojë, pajisje dhe specializime të ndryshme. Ky bashkëpunim e ktheu rastin në një shembull të asaj që mund të arrihet kur përballë një katastrofe natyrore veprohet me koordinim, durim dhe profesionalizëm.
Hernán Gil mbijetoi sepse pati një hapësirë ajri, sepse u gjet në kohë, sepse ekipet arritën ta furnizonin me ujë dhe ushqim të lëngshëm, por edhe sepse shpëtimtarët nuk e braktisën misionin pavarësisht rrezikut.
Në një Venezuelë të tronditur nga humbjet e mëdha njerëzore, rrënojat dhe pasiguria, dalja e tij e gjallë nga nëntoka e Galerías Playa Grande u kthye në një prej pak lajmeve që sollën lot gëzimi. Për familjen e tij ishte rikthimi i një njeriu të dashur; për ekipet e shpëtimit, shpërblimi i një pune në kufijtë e sakrificës; për Venezuelën, një shenjë se edhe në mes të shkatërrimit, jeta mund të dalë nga rrënojat.
Burime verifikimi: AP konfirmon se Gil u nxor i gjallë më 2 korrik nga bodrumi i Galerías Playa Grande në Catia La Mar, pas tetë ditësh nën rrënoja dhe mbi 100 orësh pune të shpëtimtarëve. (AP News) Reuters e jep si 44-vjeçar dhe raporton për dy tunelet, ekipet ndërkombëtare, hidratimin përmes tubit dhe bilancin prej 2,295 viktimash. (Reuters) Cadena SER raporton nisjen e punimeve të hënën rreth orës 10:00, komunikimin e vazhdueshëm dhe furnizimin me ushqim/hidratim përmes sondës. (Cadena SER) El País jep detaje nga vendngjarja për garitën, kontaktin e parë të dielën dhe rrezikun ekstrem të ndërtesës. (El País)/Tetova News
¡FINALMENTE LOGRAMOS RESCATAR A HERNÁN!
Después de más de 72 horas de trabajo y tras enfrentar una estructura sumamente inestable, réplicas, derrumbes y la necesidad de abrir una nueva vía de acceso para poder llegar hasta él, rescatamos con vida a Hernán Alberto Gil Flores, de… pic.twitter.com/wSuGDgGUXU
— Nayib Bukele (@nayibbukele) July 2, 2026
