Oyarzabal nga penalltia dhe Pedro Porro vulosën triumfin 2–0; “La Roja” neutralizoi Mbappén, i dha fund ëndrrës franceze për finalen e tretë radhazi dhe do të luftojë më 19 korrik për titullin e dytë në histori
Spanja është finalistja e parë e Kupës së Botës 2026.
Në një nga paraqitjet më bindëse të këtij turneu, kombëtarja e Luis de la Fuentes e mposhti Francën 2–0 në gjysmëfinalen e zhvilluar të martën, më 14 korrik, në Dallas Stadium – emri i përdorur nga FIFA për stadiumin AT&T në Arlington të Teksasit.
Mikel Oyarzabal e hapi rezultatin nga penalltia në minutën e 22-të, ndërsa Pedro Porro e dyfishoi epërsinë në minutën e 58-të, pas një kombinimi të shkëlqyer me Dani Olmon.
Përpara 70.176 shikuesve, Spanja fitoi jo vetëm me gola, por edhe me kontrollin e lojës, disiplinën taktike, qarkullimin e topit dhe mbrojtjen kolektive. Franca, që kishte mbërritur në gjysmëfinale me një nga sulmet më të frikshme të turneut, nuk arriti ta shfaqte shpejtësinë dhe fuqinë e saj.
“La Roja” do ta luajë të dielën, më 19 korrik, finalen e dytë botërore në historinë e saj, 16 vjet pas triumfit të Afrikës së Jugut 2010. Kundërshtari do të dalë nga gjysmëfinalja ndërmjet Anglisë dhe Argjentinës. (RFEF Official Site)
Franca, ndërkaq, humbi mundësinë për t’u bërë vetëm kombëtarja e tretë që arrin tri finale radhazi të Kupës së Botës. Të shtunën, më 18 korrik, në Miami, skuadra e Didier Deschampsit do të luajë për medaljen e bronztë kundër humbësit të ndeshjes Angli–Argjentinë. (AP News)
Një natë historike në Ditën Kombëtare të Francës
Gjysmëfinalja u zhvillua më 14 korrik, në Ditën Kombëtare të Francës, por në fund nuk pati festë franceze dhe as “fishekzjarrë” futbollistikë për “Blutë”.
Përpara fillimit të ndeshjes u mbajt një minutë heshtje në kujtim të 86 viktimave të sulmit terrorist të 14 korrikut 2016 në Nicë, nga i cili ishin mbushur saktësisht dhjetë vjet. (Le Monde.fr)
Në fushë përballeshin dy prej skuadrave më të forta të turneut dhe dy filozofi pothuajse të kundërta futbolli.
Franca mbështetej te shpejtësia individuale dhe shpërthyese e Kylian Mbappés, Ousmane Dembélés, Bradley Barcolas dhe Michael Olises. Spanja mbështetej te shpejtësia e topit, qarkullimi, lëvizjet pa top dhe mbingarkimi i zonave të mesfushës.
Francezët kërkonin të prisnin dhe të godisnin vertikalisht. Spanjollët donin ta kontrollonin ndeshjen duke e mbajtur topin dhe duke e detyruar kundërshtarin të vraponte pas tij.
Në fund, filozofia spanjolle triumfoi bindshëm.
KRONOLOGJIA E NDESHJES
Minutat e para: studim, tension dhe kujdes maksimal
Të dyja skuadrat e nisën ndeshjen me kujdesin që kërkon një gjysmëfinale e Kupës së Botës.
Spanja mori topin dhe nisi të ndërtonte me pasime të shkurtra përmes Rodrit, Fabián Ruizit dhe Dani Olmos. Franca qëndroi më e tërhequr, duke kërkuar momentin për ta sulmuar hapësirën pas mbrojtjes spanjolle.
Didier Deschamps e kishte ngarkuar Michael Olisen me detyrën që ta mbikëqyrte Rodrin, por ky presion individual nuk arriti t’i mbyllte kanalet e qarkullimit të topit.
Rodri lëvizte vazhdimisht për të krijuar linja të reja pasimi, ndërsa Fabián dhe Olmo shfaqeshin mes linjave franceze. Kur Spanja e humbiste topin, tre ose katër futbollistë e sulmonin menjëherë kundërshtarin që e kishte marrë atë.
Kjo strukturë ia mohoi Francës armën e saj kryesore: kundërsulmin me hapësirë.
Rasti i parë serioz francez erdhi pas një lidhjeje të shpejtë ndërmjet Dembélés dhe Mbappés. Kapiteni francez tentoi të dilte pas mbrojtjes, ndërsa Unai Simón u detyrua të dilte larg portës. Pedro Porro u kthye në kohë dhe ndihmoi në largimin e rrezikut.
Ishte një paralajmërim, por jo fillimi i një presioni francez.
Me kalimin e minutave, Spanja nisi të ndihej gjithnjë e më e sigurt.
Minuta e 20-të: gabimi i Dignes dhe penalltia për Spanjën
Aksioni që ndryshoi ndeshjen nisi me një krosim të Marc Cucurellas nga krahu i majtë.
Topi kaloi mbi Mikel Oyarzabalin dhe ra pranë Lucas Dignes. Mbrojtësi francez nuk e kontrolloi siç duhej dhe, kur u përgatit ta largonte, Lamine Yamal u fut përpara tij.
Digne goditi këmbët e Yamalit dhe jo topin.
Gjyqtari salvadorian Iván Barton tregoi menjëherë pikën e bardhë. VAR-i nuk gjeti arsye për ta ndryshuar vendimin.
Kontakti i topit me krahun e Yamalit u diskutua nga pala franceze, por krahu i sulmuesit ishte pranë trupit dhe ndërhyrja e Dignes mbeti e qartë.
Ishte një gabim i rëndë nga një prej lojtarëve më me përvojë të Francës.
Minuta e 22-të: Oyarzabal nuk fal – 0–1
Mikel Oyarzabal mori përgjegjësinë e penalltisë.
Pa hezitim dhe pa lëvizje të panevojshme gjatë vrapimit, ai goditi fort me këmbën e majtë. Mike Maignan e kuptoi drejtimin dhe u hodh në anën e duhur, por goditja ishte tepër e saktë.
Spanja kaloi në epërsi 1–0.
Ky ishte goli i pestë i Oyarzabalit në Botërorin 2026 dhe realizimi i tij i 30-të në 60 paraqitje me kombëtaren.
Ishte gjithashtu hera e parë gjatë këtij turneu që njëra prej këtyre dy skuadrave gjendej në disavantazh. (AP News)
Franca ishte përballë një situate të re: duhej ta ndiqte rezultatin kundër një skuadre që e kontrollonte topin më mirë se çdo kundërshtar i mëparshëm.
Dëmtimi i Salibas e rëndon edhe më shumë Francën
Problemet franceze nuk përfunduan me penalltinë.
William Saliba, shtylla e mbrojtjes dhe një nga lojtarët më të sigurt të Deschampsit gjatë turneut, u ul në fushë për shkak të dhimbjeve në shpinë.
Ai nuk mundi të vazhdonte dhe u zëvendësua nga Maxence Lacroix në minutën e 30-të.
Franca kishte pësuar golin e parë dhe kishte humbur një nga mbrojtësit kryesorë brenda një periudhe prej vetëm tetë minutash.
Megjithatë, problemi më i madh nuk ishte vetëm dëmtimi. Franca nuk po arrinte ta merrte topin në zona ku sulmuesit e saj mund të krijonin epërsi.
Rodri, Fabián dhe Olmo marrin kontrollin e mesfushës
Pas golit, Spanja nuk u tërhoq.
Rodri dhe Fabián Ruiz e kontrolluan ritmin, ndërsa Dani Olmo lëvizte vazhdimisht ndërmjet mesfushës dhe mbrojtjes franceze.
Olmo zhvilloi një ndeshje të jashtëzakonshme në mënyrën se si e kontrollonte topin me prekje të parë, kthehej drejt portës dhe e nxirrte Spanjën nga presioni.
Fabián, që ishte preferuar sërish përpara Pedrit në formacionin titullar, luajti me qetësi dhe pastërti teknike. Ai dhe Rodri e gjenin vazhdimisht njëri-tjetrin të lirë, duke e detyruar Francën të zhvendosej nga njëra anë në tjetrën.
Rreth minutës së 38-të, Spanja ishte pranë golit të dytë.
Pas një daljeje të pasaktë të Maignanit me topin, Baena, Olmo, Yamal dhe Fabián kombinuan shpejt. Goditja e Fabiánit nga afërsia u ndal nga një ndërhyrje vendimtare e Dayot Upamecanos. (AP News)
Spanja po krijonte epërsi jo me numrin e yjeve individualë, por me sinkronizimin e të gjithë skuadrës.
Unai Simón ndal mundësinë më të mirë franceze të pjesës së parë
Franca pati një mundësi të mirë përpara pushimit, kur Mbappé u nis pas shpinës së mbrojtjes pas një pasimi të gjatë.
Unai Simón e lexoi rrezikun dhe doli me shpejtësi larg zonës, duke e larguar topin përpara se kapiteni francez të mund ta kontrollonte.
Portieri spanjoll luajti në shumë momente si mbrojtësi i fundit, duke mbuluar hapësirën pas Laportes dhe Cubarsít.
Pjesa e parë u mbyll me rezultatin 1–0.
Franca kishte ende vetëm një gol për të rikuperuar, por në aspektin e lojës dukej shumë më larg.
PJESA E DYTË
Deschamps largon Rabiotin, por ndryshimi nuk sjell revoltën e pritur
Adrien Rabiot, i cili kishte marrë karton të verdhë që në minutën e tetë pas një ndërhyrjeje ndaj Dani Olmos, nuk u kthye në fushë pas pushimit.
Në vend të tij hyri Manu Koné.
Rabiot kishte qenë një nga të paktët francezë që kishte fituar duele dhe kishte marrë topa nga këmbët e spanjollëve. Megjithatë, kartoni i verdhë e kufizonte agresivitetin e tij dhe Deschamps nuk dëshironte të rrezikonte një përjashtim.
Koné solli energji, por jo të njëjtën aftësi për ta ndërprerë qarkullimin spanjoll.
Spanja vazhdoi me të njëjtin plan: të mos e mbronte rezultatin duke u tërhequr, por duke e mbajtur topin.
Minuta e 58-të: kombinimi Olmo–Porro e çan Francën – 0–2
Désiré Doué kishte hyrë në vend të Bradley Barcolas vetëm pak çaste më parë, kur Spanja organizoi aksionin e golit të dytë.
Pedro Porro avancoi nga e djathta dhe kombinoi me Dani Olmon.
Olmo e ktheu topin me një prekje të shkëlqyer, edhe pse po rrëzohej nga kontakti me mbrojtjen franceze. Porro doli i vetëm përballë Maignanit.
Mbrojtësi i Tottenhamit përfundoi aksionin me qetësinë e një qendërsulmuesi: goditje e kontrolluar dhe topi në rrjetë.
Francë 0–2 Spanjë.
Ishte goli i dytë i Porros në këtë Botëror dhe një tjetër konfirmim i zgjedhjeve të Luis de la Fuentes, i cili e kishte preferuar në formacion përpara Marcos Llorentes.
Porro e përshkroi më pas kualifikimin si realizimin e një ëndrre dhe theksoi se fitorja u përkiste të 26 lojtarëve të skuadrës, jo vetëm atyre që ishin në fushë. (Reuters)
Lamine Yamal shënon, por goli anulohet
Vetëm pak minuta pas golit të Porros, Lamine Yamal depërtoi pas mbrojtjes franceze, hyri në zonë dhe e dërgoi topin në këndin e sipërm të portës.
Për disa çaste u duk se Spanja kishte shënuar edhe golin e tretë.
Por anësori u sinjalizua në pozicion jashtë loje. Vendimi ishte shumë i ngushtë, por i saktë sipas teknologjisë së përdorur nga FIFA.
Rezultati mbeti 2–0.
Edhe pa gol, Yamal kishte qenë vendimtar. Një ditë pas ditëlindjes së 19-të, ai kishte fituar penalltinë e golit të parë, kishte tërhequr vazhdimisht mbrojtësit francezë dhe kishte krijuar hapësira për shokët e skuadrës. (AP News)
Mbappé përpiqet të marrë gjithçka mbi vete
Me Francën dy gola prapa, Mbappé nisi të tërhiqej më thellë për ta marrë topin.
Në minutën e 65-të hyri në zonë nga një kënd i ngushtë, por Unai Simón e ndali.
Dy minuta më vonë, kapiteni francez u kthye pranë hyrjes së zonës dhe goditi fuqishëm. Topi u devijua lehtë dhe kaloi shumë pranë shtyllës.
Ishte momenti më i rrezikshëm i Francës në pjesën e dytë, por nuk mjaftoi për ta ndryshuar rrjedhën.
Mbappé e përfundoi ndeshjen me tri goditje, por pa e gjetur portën. Pas ndeshjes pranoi se Franca kishte dështuar taktikisht, teknikisht dhe në komunikimin gjatë presionit. (Reuters)
Në vend që t’i jepte topa kapitenit në pozicione të favorshme, Franca e detyroi atë të kthehej prapa dhe ta ndërtonte vetë aksionin.
Cherki dhe Théo Hernandez nuk e ndryshojnë fatin
Në minutën e 73-të, Deschamps kreu dy ndryshime të tjera.
Rayan Cherki hyri në vend të Michael Olises, ndërsa Théo Hernandez zëvendësoi Lucas Dignen.
Olise, një nga futbollistët më të mirë të Francës gjatë turneut, ishte neutralizuar plotësisht. Sipas analizës së Reuters, ai e humbi topin 20 herë dhe nuk realizoi asnjë driblim të suksesshëm.
Spanja ia kishte ndërprerë lidhjen me sulmuesit dhe e kishte nxjerrë jashtë ritmit të ndeshjes. (Reuters)
Théo Hernandez solli më shumë shpejtësi në krahun e majtë dhe dërgoi disa krosime, ndërsa Cherki kërkoi ta gjente Mbappén me pasime të ngritura, por mbrojtja spanjolle vazhdoi të kontrollonte zonën.
De la Fuente mbyll ndeshjen me topin
Luis de la Fuente reagoi duke e freskuar skuadrën pa ia ndryshuar natyrën.
Ferran Torres zëvendësoi Oyarzabalin në minutën e 74-t. Pedri dhe Mikel Merino hynë në vend të Fabián Ruizit dhe Dani Olmos në minutën e 78-të.
Në minutën e 84-t, Nico Williams dhe Marcos Llorente zëvendësuan Álex Baenan dhe Pedro Porrón.
Qëllimi ishte i qartë: Spanja duhej ta mbante topin dhe të mos i lejonte Francës një periudhë presioni të vazhdueshëm.
Pedri dhe Merino e bënë pikërisht këtë.
Franca fitonte topin vetëm për periudha të shkurtra, ndërsa Spanja e rimerrte me presionin e saj të organizuar ose e detyronte kundërshtarin të luante një pasim të pasaktë.
Në tribunat e Dallasit nisën thirrjet “olé” sa herë që spanjollët e lëviznin topin nga njëra anë në tjetrën.
Favoritja e madhe e turneut po ndiqte topin pa arritur ta merrte.
Përpjekjet e fundit franceze
Désiré Doué pati një mundësi në minutën e 81-të, pasi një dalje jo e mirë e Unai Simónit e la portën përkohësisht të pambrojtur. Por francezi u vonua, goditi nga larg dhe portieri spanjoll u kthye në kohë.
Në minutën e 89-të, Mbappé ekzekutoi një goditje dënimi nga një pozicion i favorshëm, por topi kaloi mbi portë.
Në shtatë minutat shtesë, Ousmane Dembélé goditi dy herë, por Unai Simón i ndali tentativat.
Spanja e ruajti portën të paprekur dhe siguroi finalen.
SI E FITOI SPANJA NDESHJEN?
1. Shpejtësia e topit mposhti shpejtësinë individuale
Franca kishte futbollistë më shpërthyes në vijën e parë, por Spanja e lëvizte topin më shpejt sesa mund të vraponin kundërshtarët.
Rodri, Fabián, Olmo, Baena dhe Yamal krijonin trekëndësha të vazhdueshëm. Çdo pasim e detyronte Francën të zhvendosej dhe hapte një korridor tjetër.
Shpejtësia franceze nuk mund të përdorej pa topa të saktë dhe pa hapësirë.
Spanja ua hoqi të dyja.
2. Presioni pas humbjes së topit
Sa herë që e humbiste topin, Spanja nuk tërhiqej menjëherë.
Lojtari francez që e merrte topin rrethohej nga disa kundërshtarë. Kjo e pengonte Francën ta realizonte pasimin e parë të kundërsulmit.
Mbappé, Dembélé, Olise dhe Barcola e kaluan një pjesë të madhe të ndeshjes duke ndjekur topin, në vend që të sulmonin portën.
3. Epërsi në mesfushë
Vendimi i Deschampsit për të luajtur me katër futbollistë shumë ofensivë e la Francën me më pak kontroll në mesfushë.
Rabiot mori karton të verdhë herët, ndërsa Tchouaméni qëndronte shpesh tepër pranë mbrojtjes. Olise duhej ta mbulonte Rodrin, por kjo e largonte nga zonat ku mund të krijonte rrezik.
Spanja, ndërkohë, kishte Rodrin si pikë qendrore, Fabiánin si qarkullues të pastër dhe Olmon ndërmjet linjave.
Në disa momente u duk se Francës i mungonte një mesfushor shtesë.
4. Mbrojtje kolektive, jo vetëm mbrojtës të mirë
Laporte dhe Cubarsí ishin të sigurt, ndërsa Cucurella dhe Porro i mbyllën krahët.
Por sekreti i Spanjës ishte se mbrojtja fillonte nga Oyarzabali, Yamali dhe Baena.
Sulmuesit ndiqnin mbrojtësit francezë, mesfushorët mbyllnin korridoret dhe prapavija mbante një vijë të lartë.
Spanja e regjistroi ndeshjen e gjashtë pa pësuar gol në shtatë paraqitje në këtë Botëror. Deri tani ka pësuar vetëm një gol gjatë gjithë turneut. (AP News)
5. Qetësi në momentet vendimtare
Oyarzabal nuk gaboi nga penalltia.
Porro nuk u ngut përballë Maignanit.
Unai Simón doli në kohën e duhur përpara Mbappés.
Spanja fitoi thuajse çdo moment vendimtar të ndeshjes.
PSE DËSHTOI FRANCA?
Sulmi mbeti pa furnizim
Franca kishte shënuar 16 gola përpara gjysmëfinales dhe zotëronte një repart ofensiv që konsiderohej ndër më të rrezikshmit në botë.
Megjithatë, ndaj Spanjës nuk arriti ta krijonte lidhjen ndërmjet mesfushës dhe sulmit.
Olise u neutralizua, Dembélé nuk prodhoi depërtime, Barcola nuk pati hapësirë, ndërsa Mbappé u detyrua të zbriste thellë.
Franca nuk regjistroi goditje në portë deri pas minutës së 80-të sipas raportimit të Reuters. (Reuters)
Gabimi individual i Dignes
Penalltia nuk erdhi nga një dominim i madh spanjoll brenda zonës, por nga një kontroll i gabuar dhe një reagim i vonuar i Dignes.
Në ndeshje të tilla, gabimet e vogla ndryshojnë gjithçka.
Pasi Spanja kaloi në epërsi, mundi ta zhvillonte ndeshjen sipas ritmit të saj.
Dëmtimi i Salibas
Humbja e Salibas e detyroi Francën ta ndryshonte mbrojtjen pas vetëm gjysmë ore.
Lacroix luajti në mënyrë korrekte, por Franca humbi një drejtues të prapavijës dhe një futbollist shumë të rëndësishëm në nxjerrjen e topit.
Ndryshimet nuk krijuan kthesë
Koné, Doué, Cherki dhe Théo Hernandez sollën energji, por jo një ndryshim strukturor.
Franca vazhdoi të kishte probleme në ndërtimin e aksioneve, ndërsa Spanja e menaxhoi lojën duke futur Pedrin dhe Merinon për ta kontrolluar edhe më shumë topin.
Mungesa e reagimit psikologjik
Analistët francezë e cilësuan paraqitjen si një “mos-ndeshje”.
Franca nuk shfaqi revoltën që pritej pas golit të parë dhe as pas pushimit. Në vend që ta rriste presionin në mënyrë të organizuar, skuadra u nda në reparte dhe u mbështet gjithnjë e më shumë te veprimet individuale.
STATISTIKAT: BARAZI NË NUMRIN E GODITJEVE, JO NË CILËSINË E TYRE
Në pamje të parë, disa të dhëna nuk tregojnë një dominim absolut.
Sipas statistikave të ESPN, të dyja skuadrat realizuan nga dhjetë goditje.
Por Franca krijoi vetëm 0,30 gola të pritshëm – xG, ndërsa Spanja arriti në 1,63 xG.
Spanja shënoi me të dyja goditjet e saj në portë. Franca regjistroi tri goditje në kuadrat sipas ESPN, por pjesa më e madhe erdhi në minutat e fundit dhe nga pozicione jo shumë të favorshme. (ESPN)
Kjo shpjegon ndryshimin mes statistikës së thatë dhe përshtypjes së ndeshjes.
Franca goditi, por rrallëherë rrezikoi seriozisht.
Spanja nuk kishte nevojë për shumë përpjekje, sepse rastet e saj ishin më të pastra dhe u përfunduan me efikasitet.
NJË SPANJË QË PO SHKRUAN HISTORI
Me këtë fitore, Spanja e çoi në 37 numrin e ndeshjeve radhazi pa humbje, duke barazuar rekordin e vendosur nga Italia ndërmjet viteve 2018 dhe 2021. (RFEF Official Site)
“La Roja” kishte nisur Botërorin me një barazim pa gola kundër Kepit të Gjelbër, por më pas i ka mposhtur kundërshtarët me rezultat të përgjithshëm 12–1. (AP News)
Kjo është finalja e dytë botërore për Spanjën.
Në paraqitjen e vetme të mëparshme, në vitin 2010, Spanja e mposhti Holandën 1–0 pas vazhdimeve dhe u shpall kampione e botës.
Tani një brez i ri kërkon ta përsërisë atë histori.
Kjo skuadër ka fituar tashmë Ligën e Kombeve më 2023 dhe Kampionatin Evropian më 2024. Një triumf në Botërorin 2026 do ta vendoste përfundimisht në mesin e brezave më të mëdhenj të futbollit ndërkombëtar.
FRANCA HUMB FINALEN E TRETË RADHAZI
Franca kishte luajtur në finalen e vitit 2018, kur u shpall kampione, dhe në atë të vitit 2022, kur humbi me penallti kundër Argjentinës.
Një tjetër kualifikim do ta kishte bërë kombëtaren franceze vetëm skuadrën e tretë që arrin tri finale botërore radhazi.
Por Spanja ia ndërpreu këtë rrugëtim.
Për Francën ishte gjithashtu eliminimi i tretë radhazi nga Spanja në gjysmëfinalen e një turneu të madh:
- Kampionati Evropian 2024: Spanja fitoi 2–1;
- Liga e Kombeve 2025: Spanja fitoi 5–4;
- Kupa e Botës 2026: Spanja fitoi 2–0. (FFF)
Franca e humbi gjysmëfinalen e katërt botërore në tetë pjesëmarrje në këtë fazë, pas eliminimeve të viteve 1958, 1982 dhe 1986. (FFF)
FRANCA NUK IU BASHKUA ARGJENTINËS DHE KROACISË
Historia tregonte se detyra franceze ishte jashtëzakonisht e vështirë sapo pjesa e parë u mbyll me epërsinë e Spanjës.
Përpara kësaj ndeshjeje, vetëm dy kombëtare kishin arritur të kualifikoheshin në finalen e Kupës së Botës pasi kishin qenë në disavantazh në pushimin e një gjysmëfinaleje:
- Argjentina kundër Italisë në vitin 1990, duke u kualifikuar pas penalltive;
- Kroacia kundër Anglisë në vitin 2018, duke fituar 2–1 pas vazhdimeve.
- Franca nuk arriti t’i bashkohej këtij grupi të rrallë. (The Washington Post)
REAGIMET PAS NDESHJES
Luis de la Fuente: “Ata u përballën me skuadrën më të mirë në botë”
Përzgjedhësi spanjoll nuk e fshehu krenarinë për ekipin e tij.
Ai tha se Spanja kishte hyrë në ndeshje duke e ditur se po përballej me një nga skuadrat më të mira në botë dhe me disa nga lojtarët më të mirë.
“Por ata u përballën me skuadrën më të mirë në botë”, deklaroi De la Fuente.
Ai lavdëroi përkushtimin, solidaritetin dhe mungesën e egove brenda grupit, duke thënë se Spanja kishte rikthyer frymën e brezit kampion të vitit 2010.
Sipas tij, edhe lojtarët që nuk u aktivizuan qëndruan në fushë për të stërvitur pas ndeshjes, një shembull i mentalitetit kolektiv të skuadrës. (Reuters)
Rodri: “Duam më shumë”
Kapiteni dhe udhëheqësi i mesfushës spanjolle e pranoi se arritja në finale ishte shumë e vështirë, por theksoi se objektivi nuk ishte përmbushur ende.
“Duam ta fitojmë këtë Kupë Bote”, deklaroi Rodri. (AP News)
Didier Deschamps: “Ishim një nivel më poshtë”
Deschamps pranoi se Spanja kishte qenë më e mirë teknikisht, taktikisht dhe fizikisht.
Ai tha se Franca kishte bërë më shumë gabime teknike se në ndeshjet e mëparshme dhe se lojtarët nuk kishin pasur energjinë e nevojshme.
“Për të pasur mundësi, duhej të ishim në nivelin tonë absolut. Nuk ishim”, pranoi ai.
Deschamps e vlerësoi aftësinë e Spanjës për t’i lexuar pasimet, për t’i ndërprerë aksionet dhe për të mos i lejuar Francës ritëm sulmues.
Ai ngriti gjithashtu pikëpyetje për nivelin e gjyqtarit Iván Barton, por nuk e përdori arbitrazhin si shpjegimin kryesor të humbjes. (Reuters)
Mbappé merr përgjegjësinë
Kapiteni francez tha se një skuadër që nuk i realizon detyrat taktike dhe teknike në një gjysmëfinale të Kupës së Botës nuk mund të fitojë.
Mbappé pranoi se Spanja i qëndroi besnike planit të saj, ndërsa Francës i munguan komunikimi gjatë presionit, kontrolli i parë dhe cilësia e pasimit të parë.
“Si kapiten, e marr të gjithë përgjegjësinë”, deklaroi ai. (Reuters)
Rayan Cherki: “E vetmja skuadër që na mundi ishim ne vetë”
Cherki e përshkroi humbjen si dështim teknik, taktik, fizik dhe psikologjik.
Ai pranoi se Spanja ishte më inteligjente në menaxhimin e ndeshjes dhe shtoi se arbitri nuk mund të përdorej si arsyetim, pasi goli i vetëm i anuluar i takoi pikërisht Spanjës.
Sipas tij, Franca nuk luajti në mënyrën që dëshironte dhe pagoi pasojat.
Emmanuel Macron: “Kjo skuadër është e re dhe ka të ardhme”
Presidenti francez e uroi Spanjën për kualifikimin dhe i falënderoi lojtarët francezë për përkushtimin.
Ai pranoi se humbja ishte e vështirë, por tha se kjo kombëtare është e re dhe ka të ardhme.
ÇFARË NDODH TANI?
Finalja
Spanja do të përballet me fituesin e gjysmëfinales Angli–Argjentinë.
Finalja do të zhvillohet të dielën, më 19 korrik 2026, në New York New Jersey Stadium, në East Rutherford të Nju-Xhersit, përballë qytetit të Nju-Jorkut.
Ndeshja nis në orën:
- 15:00 sipas kohës lokale;
- 21:00 sipas kohës së Evropës Qendrore, përfshirë Maqedoninë e Veriut, Shqipërinë dhe Kosovën.
Ndeshja për vendin e tretë
Franca do të luajë të shtunën, më 18 korrik, në Miami Stadium kundër humbësit të gjysmëfinales Angli–Argjentinë.
Ndeshja nis në orën 17:00 sipas kohës lokale, përkatësisht 23:00 sipas kohës së Evropës Qendrore. (FFF)
CEREMONIA SPEKTAKOLARE E MBYLLJES
FIFA ka konfirmuar se ceremonia e mbylljes do të nisë të dielën në orën 13:30 sipas kohës lokale, 90 minuta përpara finales.
Në program do të marrin pjesë:
- Laura Pausini;
- Robbie Williams;
- Nicole Scherzinger;
- IShowSpeed;
- Tom Cruise, me një paraqitje të posaçme.
Jennifer Hudson, fituese e çmimeve Emmy, Grammy, Oscar dhe Tony, do ta interpretojë himnin kombëtar të Shteteve të Bashkuara përpara fillimit të finales.
Ceremonia do t’i kushtohet udhëtimit të 48 kombëtareve nëpër tri vendet organizatore — Shtetet e Bashkuara, Kanadaja dhe Meksika — dhe 16 qytetet pritëse.
Dyert e stadiumit do të hapen në orën 11:00 sipas kohës lokale, katër orë përpara finales. FIFA ka njoftuar se do të ketë aktivitete, shpërblime dhe program argëtues për tifozët që mbërrijnë herët. (Inside FIFA)
FLETA TEKNIKE E NDESHJES
Francë 0–2 Spanjë
Golat:
- 0–1, Mikel Oyarzabal, penallti, minuta e 22-të;
- 0–2, Pedro Porro, minuta e 58-të.
Stadiumi: Dallas Stadium, Arlington, Teksas
Shikues: 70.176
Gjyqtari: Iván Barton, El Salvador
Kartonët e verdhë:
- Adrien Rabiot, Francë, minuta e 8-të;
- Marc Cucurella, Spanjë, minuta e 31-të;
- Kylian Mbappé, Francë, minuta e 86-të.
Franca
Maignan; Koundé, Upamecano, Saliba, Digne; Tchouaméni, Rabiot, Olise; Dembélé, Barcola, Mbappé.
Zëvendësimet: Lacroix për Saliban, 30’; Koné për Rabiotin, 46’; Doué për Barcolan, 57’; Théo Hernandez për Dignen, 73’; Cherki për Olisen, 73’.
Spanja
Unai Simón; Pedro Porro, Cubarsí, Laporte, Cucurella; Rodri, Fabián Ruiz, Dani Olmo; Álex Baena, Lamine Yamal, Oyarzabal.
Zëvendësimet: Ferran Torres për Oyarzabalin, 74’; Merino për Fabiánin, 78’; Pedri për Olmon, 78’; Marcos Llorente për Porrón, 84’; Nico Williams për Baenan, 84’. (RFEF Official Site)
PËRFUNDIM: JO VETËM FITORE, POR NJË DEKLARATË FUQIE
Spanja nuk e fitoi këtë gjysmëfinale vetëm sepse Oyarzabal shënoi penalltinë dhe Porro e përfundoi bukur kombinimin me Olmon.
Ajo fitoi sepse kontrolloi çdo element themelor të ndeshjes.
Kontrolloi topin, hapësirën, ritmin, emocionet dhe momentet vendimtare.
E bëri Francën të luante një ndeshje që nuk dëshironte: pa hapësirë, pa kundërsulme të pastra, pa lidhje ndërmjet mesfushës dhe sulmit dhe pa ndikimin e zakonshëm të Mbappés, Dembélés dhe Olises.
Franca nuk ishte thjesht në një ditë të keqe. Spanja e detyroi të dukej keq.
Luis de la Fuente ka ndërtuar një skuadër pa varësi absolute nga një individ. Në një natë kur Lamine Yamal nuk shënoi, kur Nico Williams nuk e nisi ndeshjen dhe kur Pedri hyri vetëm në fund, Spanja prodhoi ndoshta paraqitjen më të mirë të saj në këtë Botëror.
Rodri dhe Fabián e drejtuan mesfushën. Olmo krijoi epërsi mes linjave. Porro mbrojti dhe shënoi. Cucurella mbylli Olisen. Laporte dhe Cubarsí nuk i dhanë Mbappés hapësirë. Oyarzabal e përballoi presionin e penalltisë. Unai Simón kontrolloi zonën pas mbrojtjes.
Kjo ishte një fitore e të gjithë ekipit.
Spanja është 90 minuta larg yllit të dytë botëror.
Dhe pas asaj që tregoi në Dallas, kushdo që do ta presë në finale do ta dijë se nuk po përballet vetëm me një grup futbollistësh të talentuar, por me një nga kolektivët më të kompletuar, më të sigurt dhe më të vështirë për t’u mposhtur në futbollin botëror.
