“La Roja” fitoi 1–0 pas vazhdimeve, siguroi titullin e dytë botëror dhe i dha fund mbretërimit të Argjentinës. Emiliano Martínez e mbajti kampionen në fuqi në lojë, Enzo Fernández u përjashtua në fund të kohës së rregullt, ndërsa Ferran Torres hyri nga stoli dhe u bë heroi i një brezi të ri spanjoll.
Spanja është kampione e botës për herë të dytë në histori. Kombëtarja e drejtuar nga Luis de la Fuente e mposhti Argjentinën 1–0 pas vazhdimeve, në finalen e Kupës së Botës 2026, të zhvilluar më 19 korrik në stadiumin New York/New Jersey në East Rutherford të Nju Xhersit.
Ndeshja u vendos në minutën e 106-të nga Ferran Torres, i cili kishte hyrë nga stoli gjatë pjesës së dytë. Pedro Porro harkoi drejt shtyllës së dytë, Nico Williams e ktheu topin prapa me kokë, ndërsa Ferran mbërriti në kohën e duhur dhe e dërgoi topin në rrjetë, përtej mundësive të Emiliano “Dibu” Martínezit.
Spanja u kurorëzua 16 vjet pas triumfit të saj të parë. Ashtu si më 2010 kundër Holandës, edhe këtë herë titulli u sigurua me rezultat 1–0 dhe me një gol në vazhdime. Atëherë heroi ishte Andrés Iniesta në Johanesburg; këtë herë ishte Ferran Torres në Nju Xhersi.
Finalja ishte ndeshja e 104-t dhe e fundit e edicionit të parë të Botërorit me 48 kombëtare. Argjentina hyri si kampione në fuqi, duke kërkuar titullin e katërt dhe mundësinë për t’u bërë kombëtarja e parë që e mbron kurorën botërore që nga Brazili i vitit 1962. Spanja, ndërkaq, kërkonte yllin e dytë dhe përfundimin e një turneu pothuajse të përsosur në aspektin mbrojtës.
Nga “Finalissima” e anuluar te finalja e Kupës së Botës
Spanja dhe Argjentina duhej të përballeshin më herët gjatë vitit në “Finalissima”, ndërmjet kampiones së Evropës dhe kampiones së Amerikës së Jugut. Takimi i planifikuar në Katar u anulua për shkak të situatës së sigurisë në Lindjen e Mesme dhe pamundësisë për të gjetur një datë dhe stadium tjetër.
Katër muaj më vonë, përballja që nuk u zhvillua për trofeun ndërkontinental u zhvendos në skenën më të madhe: finalen e Kupës së Botës.
Në qendër të vëmendjes ishte edhe përballja simbolike ndërmjet Lionel Messit dhe Lamine Yamalit. Messi, 39 vjeç, dhe Yamal, 19 vjeç, përfaqësonin dy breza të ndryshëm, por kishin një pikë të përbashkët: të dy ishin formuar në akademinë “La Masia” të Barcelonës.
Për Messin ishte finalja e tretë botërore dhe, me shumë gjasë, paraqitja e fundit në një Kupë Bote. Për Yamalin ishte mundësia për ta fituar titullin më të madh në moshën 19-vjeçare.
Dy rrugë të ndryshme drejt finales
Spanja e nisi turneun me barazimin 0–0 kundër Kepit të Gjelbër, më pas mposhti Arabinë Saudite 4–0 dhe Uruguain 1–0.
Në fazën eliminuese kaloi Austrinë 3–0, Portugalinë 1–0, Belgjikën 2–1 dhe Francën 2–0. Para finales kishte shënuar 13 gola dhe kishte pësuar vetëm një.
Skuadra e De la Fuentes e ndërtoi suksesin mbi kontrollin e topit, presionin e lartë, qarkullimin e shpejtë dhe një mbrojtje që u lejoi kundërshtarëve shumë pak raste.
Argjentina e fitoi grupin me tri fitore: 3–0 kundër Algjerisë, 2–0 ndaj Austrisë dhe 3–1 ndaj Jordanisë.
Rrugëtimi në fazën eliminuese ishte më dramatik. “Albiceleste” mposhti Kepin e Gjelbër 3–2, Egjiptin 3–2 pas një përmbysjeje, Zvicrën 3–1 dhe Anglinë 2–1 në gjysmëfinale.
Kampionia në fuqi kishte shënuar 19 gola dhe kishte treguar aftësi të jashtëzakonshme për të reaguar në çastet kur dukej pranë eliminimit.
Stuhia dhe radhët e gjata para finales
Përgatitjet e fundit të skuadrave u ndikuan nga moti i keq në Nju Xhersi.
Spanja nuk mundi ta zhvillonte stërvitjen e fundit në fushë për shkak të një stuhie elektrike dhe u detyrua të punonte në ambientet e brendshme. Argjentina arriti të stërvitej, por seanca e saj nisi me rreth 45 minuta vonesë.
Në ditën e finales, hyrjet e stadiumit u karakterizuan nga kontrolle të rrepta sigurie dhe radhë shumë të gjata. Në disa pika, pritja i kaloi dy orë.
Masat u shtuan edhe për shkak të pranisë së presidentit amerikan Donald Trump dhe të personaliteteve të shumta politike, mbretërore, sportive dhe artistike.
Në tribunën e autoriteteve ishin presidenti i FIFA-s Gianni Infantino, mbreti Felipe VI, mbretëresha Letizia, princesha Leonor, infanta Sofía, kryeministri spanjoll Pedro Sánchez, presidentja e Meksikës Claudia Sheinbaum dhe kryeministri i Kanadasë Mark Carney.
Presidenti argjentinas Javier Milei nuk udhëtoi në Nju Xhersi. Sipas raportimeve, ai e ndoqi ndeshjen nga rezidenca presidenciale Los Olivos, duke e lidhur mungesën me supersticionin dhe ritualin e ndjekur gjatë ndeshjeve të mëparshme të Argjentinës.
Formacionet zyrtare
Luis de la Fuente e ruajti të njëjtën njëmbëdhjetëshe që kishte mposhtur Belgjikën dhe Francën.
Spanja luajti me:
Unai Simón; Pedro Porro, Pau Cubarsí, Aymeric Laporte, Marc Cucurella; Rodri, Fabián Ruiz, Dani Olmo; Lamine Yamal, Álex Baena dhe Mikel Oyarzabal.
Lionel Scaloni bëri tri ndryshime. Gonzalo Montiel zuri vendin e Nahuel Molinës, Rodrigo De Paul u rikthye në mesfushë, ndërsa Nico González u aktivizua në vend të Leandro Paredesit.
Argjentina luajti me:
Emiliano Martínez; Gonzalo Montiel, Cristian Romero, Lisandro Martínez, Nicolás Tagliafico; Rodrigo De Paul, Enzo Fernández, Alexis Mac Allister, Nico González; Lionel Messi dhe Julián Álvarez.
Finalen e drejtoi slloveni Slavko Vinçiç.
Spanja e merr kontrollin që në fillim
Ndeshja nisi disa minuta pas orarit të paralajmëruar për shkak të ceremonisë së gjatë para fillimit.
Spanja e mori menjëherë kontrollin e topit, ndërsa Argjentina u tërhoq në gjysmëfushën e saj, duke kërkuar kundërsulme përmes Messit, Julián Álvarezit dhe Nico Gonzálezit.
Rasti i parë i madh erdhi në minutën e pestë. Dani Olmo kombinoi me Lamine Yamalin, i cili goditi nga brenda zonës, por tentativa e tij u devijua dhe u ndal nga Dibu Martínez.
Në 15 minutat e para, Spanja kishte rreth 62 për qind të zotërimit të topit. Rodri, Fabián Ruiz dhe Dani Olmo kontrollonin mesfushën, ndërsa Messi detyrohej të tërhiqej shumë prapa për ta marrë topin.
Argjentina e përmirësoi gradualisht organizimin, por nuk arriti të krijonte raste të pastra.
Në minutën e 39-të, Mikel Oyarzabal goditi pas një kombinimi të shpejtë, por Martínez ndërhyri me siguri. Katër minuta më vonë, Cucurella provoi nga distanca dhe topi kaloi pranë shtyllës.
Argjentina e humbi Lisandro Martínezin në minutën e 44-t. Mbrojtësi, i ndëshkuar më herët me karton të verdhë, nuk mundi të vazhdonte për shkak të një problemi fizik dhe u zëvendësua nga Nicolás Otamendi.
Pjesa e parë përfundoi 0–0. Spanja kishte më shumë topin, më shumë territor dhe të gjitha goditjet në portë, por Dibu Martínez e mbajti Argjentinën në lojë.
Spektakli muzikor dhe pushimi prej rreth 27 minutash
Pushimi ndërmjet pjesëve zgjati rreth 27 minuta për shkak të programit artistik të organizuar në stadium.
Në skenë u paraqitën Madonna, Shakira, Burna Boy, Justin Bieber, BTS dhe Gustavo Dudamel. Shakira dhe Burna Boy interpretuan këngën zyrtare të turneut, ndërsa Madonna u shfaq së bashku me legjendat braziliane Ronaldo Nazário dhe Ronaldinho.
Para ndeshjes ishin përmendur kohëzgjatje të ndryshme të pushimit, nga 17 minuta deri në rreth gjysmë ore. Kronologjia reale tregon se pjesa e dytë nisi pas një ndërprerjeje prej afërsisht 27 minutash.
Ndryshimet e De la Fuentes e transformojnë ndeshjen
Scaloni e nisi pjesën e dytë me Leandro Paredesin në vend të Nico Gonzálezit, duke e përforcuar mesfushën.
Spanja vazhdoi të ishte skuadra më sulmuese. Álex Baena provoi menjëherë pas rifillimit, ndërsa Montiel ndërhyri në kohë përpara Cucurellas.
Në minutën e 62-të, Luis de la Fuente bëri ndryshimin vendimtar. Fabián Ruiz dhe Oyarzabal u larguan, ndërsa hynë Pedri dhe Ferran Torres.
Vetëm pesë minuta më vonë, Yamal harkoi nga krahu dhe Ferran goditi me kokë, por Dibu Martínez e ndaloi.
Në minutën e 75-të, Nico Williams dhe Mikel Merino hynë në vend të Álex Baenas dhe Dani Olmos. Me këto lëvizje, Spanja fitoi më shumë shpejtësi, forcë fizike dhe freski në krahë.
Argjentina zëvendësoi Montielin me Molinën, ndërsa Facundo Medina dhe Giuliano Simeone hynë në vend të Cristian Romeros dhe Rodrigo De Paulit.
Spanja e shtyu gjithnjë e më shumë Argjentinën drejt zonës së saj. Pedri, Cubarsí, Laporte, Ferran Torres dhe Nico Williams provuan të shënonin, por Dibu Martínez vazhdoi me pritjet vendimtare.
Enzo Fernández e lë Argjentinën me dhjetë lojtarë
Në minutën e 82-të, Enzo Fernández mori karton të verdhë për protesta.
Në minutën 90+3, mesfushori argjentinas ndërhyri shumë vonë dhe me forcë ndaj Pau Cubarsít. Mbrojtësi spanjoll u ngrit nga toka pas kontaktit, ndërsa arbitri i tregoi Enzos kartonin e dytë të verdhë dhe më pas të kuqin.
Argjentina mbeti me dhjetë futbollistë pak para përfundimit të kohës së rregullt.
Spanja pati edhe dy mundësi para vazhdimeve. Nico Williams provoi pas një kundërsulmi, ndërsa Lamine Yamal goditi nga një goditje dënimi në minutën 90+8. Në të dyja rastet ndërhyri Martínez.
Pas 90 minutave, rezultati mbeti 0–0.
Goli i anuluar i Nico Williamsit
Në minutën e 93-të, Pedri harkoi drejt zonës dhe Nico Williams goditi me kokë, por Martínez reagoi me një pritje të shkëlqyer pranë tokës.
Tre minuta më vonë, Nico e dërgoi topin në rrjetë pas një daljeje të pasigurt të portierit argjentinas. Arbitri e anuloi golin për një ndërhyrje paraprake të Mikel Merinos ndaj Otamendit.
Vendimi shkaktoi protesta në kampin spanjoll. Disa kronika e cilësuan kontaktin shumë të lehtë, por arbitri nuk e ndryshoi vendimin.
Në minutën e 99-të, Rodri dhe Laporte u larguan për shkak të lodhjes dhe shqetësimeve fizike. Në vend të tyre hynë Martín Zubimendi dhe Eric García.
Scaloni e largoi Julián Álvarezin dhe e aktivizoi Marcos Senesin, duke e orientuar Argjentinën drejt ruajtjes së rezultatit dhe mundësisë së penalltive.
Mikel Merino ishte pranë golit në minutën e 103-të, por goditja e tij me kokë kaloi jashtë.
Minuta 106: goli që vendosi Botërorin
Pjesa e dytë e vazhdimeve sapo kishte filluar kur Spanja e gjeti golin.
Pedro Porro harkoi drejt shtyllës së dytë. Nico Williams e ktheu topin prapa me kokë, ndërsa Ferran Torres goditi menjëherë dhe e dërgoi topin në rrjetë.
Dibu Martínez, i cili deri në atë çast kishte ndalur gjithçka, nuk mundi të reagonte.
Ferran Torres, i aktivizuar në minutën e 62-të, shënoi golin e tij të parë në turne në momentin më të rëndësishëm.
Ashtu si Iniesta më 2010, Ferran e vendosi Spanjën në epërsi në vazhdimet e finales dhe u bë heroi i një brezi të ri.
Argjentina reagon shumë vonë
Pas golit, Argjentina u detyrua të dilte përpara, megjithëse luante me një futbollist më pak.
Në minutën e 114-të, Ferran Torres doli përsëri i vetëm përballë Martínezit dhe shënoi, por goli u anulua për pozicion jashtë loje.
Messi kërkoi rrezikun me disa harkime në zonë. Një goditje e tij e fuqishme e goditi Mikel Merinon në fytyrë, ndërsa në minutat e fundit Giuliano Simeone pati një mundësi nga brenda zonës, por e dërgoi topin shumë lart.
Argjentina nuk regjistroi asnjë goditje në kuadratin e portës gjatë gjithë finales.
Pas 120 minutave dhe kohës së shtuar, Slavko Vinçiç dha vërshëllimën përfundimtare.
Spanja ishte kampione e botës për herë të dytë. Argjentina dorëzoi kurorën e fituar më 2022 dhe nuk arriti ta përsëriste suksesin.
Statistikat tregojnë epërsinë spanjolle
Megjithëse rezultati përfundimtar ishte vetëm 1–0, statistikat tregojnë një epërsi të qartë të Spanjës.
“La Roja” e mbajti topin rreth 65 për qind të kohës, kundrejt 35 për qind të Argjentinës.
Spanja regjistroi 20 goditje, ndërsa Argjentina vetëm dy. Sipas njërit prej ofruesve statistikorë, Spanja pati 12 goditje në portë, ndërsa Argjentina asnjë.
Spanjollët fituan nëntë goditje këndi, ndërsa Argjentina katër.
Spanja realizoi 762 pasime të sakta nga 852 tentativa. Argjentina i përfundoi me sukses 358 nga 463 pasime.
Burimet statistikore dhanë shifra të ndryshme për numrin e pritjeve të Dibu Martínezit, nga dhjetë deri në dymbëdhjetë. Raportimet përfundimtare të Associated Press regjistruan 12 pritje dhe e cilësuan këtë rekord për një portier në një finale të Kupës së Botës.
Mbrojtja që e çoi Spanjën në histori
Spanja e përfundoi turneun me vetëm një gol të pësuar në tetë ndeshje.
Skuadra e De la Fuentes regjistroi shtatë ndeshje pa pësuar gol dhe nuk lejoi asnjë goditje në portë në finale.
Me triumfin ndaj Argjentinës, Spanja e çoi serinë e pathyeshmërisë në 38 ndeshje, duke e kaluar rekordin prej 37 takimesh të Italisë.
Spanja u bë gjithashtu vendi i parë që mban njëkohësisht titujt botërorë për meshkuj dhe femra.
Luis de la Fuente e fitoi titullin në ndeshjen e tij të 50-të në krye të kombëtares spanjolle.
Ferran Torres: “Goli ishte i 47 milionë njerëzve”
Pas finales, Ferran Torres ia kushtoi golin gjithë Spanjës.
“Goli ishte i 47 milionë njerëzve, nuk ishte vetëm imi. Fati ishte i shkruar, ishte shkruar që ne të fitonim”, deklaroi sulmuesi.
Ai pranoi se ishte kritikuar shumë gjatë turneut dhe se goli përfaqësonte një çlirim të madh personal.
“Të gjitha finalet janë të vështira. Kur përballë ke Messin, ekziston gjithmonë nervozizmi. Por ne gjithmonë kemi qenë të varur nga vetja dhe nga loja jonë”, tha Ferran.
De la Fuente: “Së bashku jemi më të fortë”
Luis de la Fuente u shfaq i emocionuar dhe krenar për futbollistët e tij.
Ai tha se ky brez kishte ndërtuar një grup, skuadër dhe familje me talent të jashtëzakonshëm dhe se përfaqësonte shembull për sportin dhe rininë spanjolle.
“Ndeshja duhej të ishte vendosur më herët, por ndërhyrjet e Dibus e penguan. Edhe kundër dhjetë futbollistëve duhet të vuash në një finale të Kupës së Botës”, deklaroi trajneri.
Mesazhi i tij përfundimtar ishte: “Së bashku jemi më të fortë.”
Messi dhe Scaloni pranojnë epërsinë e Spanjës
Lionel Messi e mori medaljen e nënkampionit në lot dhe qëndroi për disa çaste në fushë pas përfundimit të finales.
Kapiteni argjentinas pranoi se Spanja kishte qenë skuadra më e mirë.
Edhe Lionel Scaloni tha se skuadra e tij kishte dhënë gjithçka, por pranoi epërsinë e kundërshtarit.
Deri në përditësimin e fundit nuk kishte deklaratë përfundimtare nga Messi për largimin nga kombëtarja. Finalja mund të ketë qenë ndeshja e tij e fundit në një Botëror, por tërheqja nga përfaqësuesja nuk është konfirmuar.
Messi e përfundoi turneun me tetë gola dhe katër asistime.
Çmimet individuale
Rodri u shpall futbollisti më i mirë i Botërorit dhe fitoi “Topin e Artë” të turneut.
Unai Simón mori “Dorezën e Artë”, ndërsa Pau Cubarsí u shpall futbollisti më i mirë i ri.
Kylian Mbappé fitoi “Këpucën e Artë” me dhjetë gola, dy më shumë se Messi.
Ferran Torres u vlerësua si heroi dhe lojtari vendimtar i finales, ndërsa Dibu Martínez ishte figura kryesore e Argjentinës.
Ceremonia e titullit
Pas përfundimit të ndeshjes, Spanja formoi korridor nderi për futbollistët e Argjentinës.
Messi udhëhoqi bashkëlojtarët drejt podiumit për medaljet e argjendta.
Sergio Ramos e solli Kupën e Botës në fushë, ndërsa Donald Trump dhe Gianni Infantino morën pjesë në ceremoninë e dorëzimit të medaljeve dhe trofeut.
Rodri doli i fundit në podium dhe e ngriti Kupën në qiellin e Nju Xhersit, mes festës së futbollistëve spanjollë dhe familjes mbretërore.
Shpërblimi dhe unazat e kampionëve
Përveç trofeut dhe medaljeve, kampionët do të marrin edhe unaza përkujtimore, një risi e frymëzuar nga tradita e sporteve amerikane.
Federata fituese do të marrë 50 milionë dollarë nga FIFA, ndërsa Argjentina, si nënkampione, 33 milionë dollarë.
Në total, FIFA ndau 655 milionë dollarë në shpërblime për 48 kombëtaret pjesëmarrëse.
Një sukses që kujton vitin 2010, por i përket një brezi të ri
Paralelet me triumfin e vitit 2010 janë të pashmangshme.
Atëherë, Spanja e Vicente del Bosques e mposhti Holandën 1–0 me golin e Andrés Iniestas në minutën e 116-të. Në Nju Xhersi, 16 vjet më vonë, Ferran Torres shënoi në minutën e 106-të.
Të dyja finalet përfunduan pa gola pas 90 minutave. Të dy titujt u vendosën në vazhdime. Në të dyja rastet, Spanja e ndërtoi suksesin mbi posedimin, durimin dhe mbrojtjen.
Megjithatë, skuadra e vitit 2026 ka identitetin e saj: autoritetin e Rodrit, sigurinë e Unai Simónit, pjekurinë e Laportes, rritjen e Pau Cubarsít, shpejtësinë e Nico Williamsit dhe talentin e brezit të udhëhequr nga Lamine Yamal.
Ferran Torres ishte ai që e shkroi kapitullin përfundimtar.
Fleta përfundimtare
Spanjë 1–0 Argjentinë, pas vazhdimeve
Goli: Ferran Torres, 106′
Data: 19 korrik 2026
Stadiumi: New York/New Jersey Stadium, East Rutherford
Arbitër: Slavko Vinçiç
Përjashtimi: Enzo Fernández, 90+3′, pas kartonit të dytë të verdhë/Tetova News
