Drejtuesit më të fuqishëm të IA-së frenojnë ritmin

Nga Ben Berkowitz / Axios 

Brenda nëntë orësh befasues të shtunën, katër laboratorët më të mëdhenj të inteligjencës artificiale – të cilët rrallë pajtohen për ndonjë gjë – lanë mënjanë vite përplasjesh dhe konkurrence për të mbështetur një ritëm më të ngadaltë të zhvillimit të modeleve të tyre.

Qëndrimi i tyre i ri: T’i jepet përparësi sigurisë ndaj rritjes, edhe nëse kjo ka një kosto.

Pamja e madhe: Rritja e pandalshme e inteligjencës artificiale ka mbërritur në një pikë kthese për publikun, Uashingtonin dhe madje edhe për vetë kompanitë që po e ndërtojnë këtë teknologji.

Qendrat e të dhënave janë jopopullore. Njerëzit janë të alarmuar nga skenarët katastrofikë. Dhe, 51 ditë përpara zgjedhjeve të mesmandatit, ligjvënësit papritur po kuptojnë se mund të fitojnë pikë politike duke vendosur kufizime.

Në këtë sfond, drejtuesit më të fuqishëm të industrisë shtypën frenat të shtunën.

1. Në orën 10:00 sipas kohës së Bregut Lindor të SHBA-së, drejtori ekzekutiv i Anthropic, Dario Amodei, publikoi një ese prej 3.800 fjalësh, në të cilën tha se zhvillimi i modeleve duhet të ecë me një ritëm të kontrolluar, përndryshe janë të mundshëm skenarë katastrofikë – si marrja nën kontroll e gjithë internetit nga një agjent autonom jashtë kontrollit, diçka që, sipas tij, mund të ndodhë brenda vetëm gjashtë muajsh.
2. Një orë më vonë, drejtori ekzekutiv i SpaceX, Elon Musk, tronditi qarqet që merren me inteligjencën artificiale duke cituar në X esenë e Amodeit dhe duke shkruar: “Dario ka të drejtë”. Musk – i cili drejton SpaceXAI, më parë xAI – në mënyrë të dukshme nuk u ishte bashkuar thirrjeve të mëparshme të industrisë për ndonjë lloj ngadalësimi.
3. Në orën 12:30, drejtori ekzekutiv i OpenAI, Sam Altman, shkroi: “Jam dakord me Dario-n se duhet ta kontrollojmë ritmin në kufirin më të avancuar të zhvillimit”. Në një intervistë të dhënë të premten dhe të publikuar të shtunën, Altman i tha Fortune se kompania e tij nuk do të dalë në bursë këtë vit, duke zbehur shpresat për një ofertë publike fillestare spektakolare. Ai tha se OpenAI ka ende shumë punë për të bërë në fushën e sigurisë dhe se do të ishte më mirë që këtë ta kryente duke mbetur kompani private.
4. Në orën 19:00, Demis Hassabis – laureat i çmimit Nobel, bashkëthemelues dhe drejtues i Google DeepMind, si dhe shkencëtari kryesor i Alphabet – shkroi: “Eseja e Dario-s tregon drejt rrugës së duhur përpara. Detajet duhet ende të përpunohen, por drejtimi është i saktë për t’iu përgjigjur këtij momenti kritik.”

Mes rreshtave: Vendosja publike e sigurisë përpara rritjes teknologjike ose financiare mund të jetë rruga e vetme e industrisë për të shmangur një goditje rregullatore të imponuar sipas kushteve të të tjerëve.

Publicitet

Ligjvënësit po i kërkojnë me ngulm kryetarit të Dhomës së Përfaqësuesve, Mike Johnson, që Dhoma të vazhdojë punën dhe të bëjë diçka për “kërcënimin” e inteligjencës artificiale.

Alternativa më ekstreme është një masë si ajo që kërkon senatori Bernie Sanders: Të imponohet një pauzë dhe të shpallet e paligjshme inteligjenca artificiale më e avancuar.

Kontrolli i realitetit: Shumica e njerëzve e kuptojnë se në lojë ka tepër shumë para që zhvillimi thjesht të ndalet. Por kompromisi mund të jetë mes pasurive historike dhe pasurive vetëm pak më pak historike.

Tani mbetet të shihet nëse kompanitë do të bien vërtet dakord se çfarë nënkupton mbikëqyrja – për shembull, “vlerësues të palëve të treta të integruar në proces” – dhe çfarë do të thotë konkretisht “ngadalësim”, si dhe nëse më pas do t’i zbatojnë realisht këto zotime.

Pika e fërkimit: Në Kinë, askush nuk po përjeton të njëjtin moment të tipit “duhet të ndalemi”.

Zëra me ndikim nga sektori teknologjik i Silicon Valley-t, përfshirë ish-zyrtarin e administratës Trump, David Sacks, kaluan të shtunën duke theksuar kundërargumentin se ngadalësimi thjesht u jep mundësi kundërshtarëve – të cilët nuk kanë të njëjtat shqetësime për sigurinë – që të arrijnë SHBA-në.

Në një postim të publikuar vonë të shtunën në mbrëmje, Sacks në thelb sfidoi OpenAI dhe Anthropic që ta ngadalësojnë vullnetarisht zhvillimin në kufirin më të avancuar të IA-së, pa pritur ndërhyrjen e qeverisë.

“Nëse nuk e bëni këtë, atëherë do ta dimë se kjo ishte vetëm një përpjekje tjetër për kapje rregullatore – ose një operacion psikologjik i sezonit zgjedhor.”

Edhe vetë Amodei pranoi se një regjim sigurie funksionon realisht vetëm nëse në tryezë ulen edhe qeveritë autoritare.

“Ngadalësimi brenda demokracive do të kufizohet nga epërsia që kompanitë amerikane kanë ndaj regjimeve autoritare, kryesisht Partisë Komuniste të Kinës”, shkroi ai.

“Nëse ngadalësohemi më shumë sesa na lejon kjo epërsi, atëherë projektet e lidhura me PKK-në, të cilat nuk do ta kufizojnë ritmin e tyre, do të dalin përpara, duke krijuar një rrezik të konsiderueshëm për sigurinë kombëtare.”

Përfundimi: E shtuna mund të mbahet mend si dita kur inteligjenca artificiale ndryshoi – dita kur manjatët e industrisë u zotuan t’i vendosin kufizime vetvetes.

Lexoni esenë e Dario Amodeit: “We Must Pace the Frontier” – “Duhet ta kontrollojmë ritmin në kufirin më të avancuar të zhvillimit”.