Intervista mes Shpend Gashit dhe kolonel Dritan Demirajt është një nga bisedat më të ngarkuara politikisht, emocionalisht dhe strategjikisht brenda valës së protestave qytetare për Zvërnecin dhe krizën më të gjerë të besimit ndaj qeverisjes në Shqipëri. Nuk është një intervistë klasike televizive me pyetje të ftohta dhe përgjigje institucionale; është më tepër një bisedë mobilizuese, e ndërtuar si akt politik, si thirrje publike dhe si interpretim i krizës përmes tri lenteve kryesore: protesta qytetare, përplasja gjeopolitike dhe kalbëzimi i establishmentit shqiptar.
Që në hyrje, Shpend Gashi e vendos emisionin në gjuhën e “luftës”, duke thënë se protesta nuk është thjesht reagim kundër një projekti, por pjesë e një përballjeje më të gjerë me një regjim që ai e quan “vetëm me emër demokratik”. Ai e paraqet Tru Podcast-in si media pjesëmarrëse në protestë, jo si vëzhgues neutral, duke theksuar se është përditë në terren dhe se protesta ka qenë qytetare, pa prishje të pronës publike. Kjo e bën intervistën që në fillim jo vetëm koment mbi ngjarjen, por pjesë të vetë ngjarjes.
Në qendër të bisedës qëndron kolonel Dritan Demiraj, i cili nga Gashi prezantohet jo si analist i zakonshëm, por si figurë me autoritet moral, ushtarak dhe kombëtar. Ai përshkruhet si njeri që ka qenë në misione lufte, ka përjetuar rrezikun real dhe për këtë arsye gëzon një lloj kredibiliteti të veçantë te audienca protestuese. Kjo hyrje nuk është rastësore: ajo krijon kontrastin bazë të emisionit mes “burrit të frontit” dhe “pushtetit të frikësuar”, mes sakrificës dhe privilegjit, mes moralit kombëtar dhe interesit personal.
1. Boshti kryesor i intervistës: Rama si figurë në krizë
Pyetja e parë e Gashit është e drejtpërdrejtë: pse Edi Rama është në hall kaq të madh? Përgjigjja e Demirajt ndërton gjithë arkitekturën e intervistës. Sipas tij, Rama ndodhet në një krizë të shumëfishtë, jo vetëm të brendshme, por edhe ndërkombëtare. Ai e paraqet kryeministrin si njeri që ka konsumuar kapitalin e tij politik përmes mashtrimeve, korrupsionit, lidhjeve me krimin dhe lojërave të rrezikshme gjeopolitike.
Në këtë pikë, Demiraj formëson tezën e “trekëndëshit” ku, sipas tij, Rama është bllokuar: raporti me administratën Trump, përplasja me Bashkimin Europian dhe konflikti me rrjetet e vjetra të mbështetjes së lidhura me Sorosin. Kjo është një nga temat më të rëndësishme të intervistës, sepse e zhvendos çështjen e Zvërnecit nga një konflikt lokal pronash e mjedisi në një krizë të sistemit politik shqiptar brenda dinamikave të mëdha ndërkombëtare.
Në këtë lexim, projekti i Zvërnecit nuk shihet vetëm si investim turistik, por si pikë ku përplasen interesa të pronësisë, korrupsionit, diplomacisë, reputacionit ndërkombëtar dhe kontrollit të hapësirave strategjike. Demiraj pretendon se Rama ka krijuar problem me amerikanët duke paraqitur ishullin/projektin si të pastër nga kontestimet pronësore dhe institucionale. Këto janë pretendime politike të rënda dhe, në një analizë të ftohtë, duhen trajtuar si akuza që kërkojnë verifikim të pavarur dokumentar. Por brenda logjikës së intervistës, ato shërbejnë si themel për të shpjeguar pse protesta nuk është më vetëm protestë vendore.
2. Zvërneci si nyje simbolike, jo vetëm territoriale
Edhe pse emisioni nuk mbetet vetëm te Zvërneci, projekti i Zvërnecit është prapavija e gjithë bisedës. Zvërneci shfaqet si simbol i tri krizave:
E para, kriza e pronës. Në narrativën e intervistës, projekti shihet si shembull i mënyrës se si pasuritë publike, strategjike apo të kontestuara mund të trajtohen nga pushteti si mall politik për negociata ndërkombëtare.
E dyta, kriza e sovranitetit. Gashi dhe Demiraj e lexojnë çështjen si rast ku Shqipëria vendoset në kolateral për interesa të kryeministrit. Kjo është gjuhë shumë e fortë politike, por funksioni i saj është të bëjë lidhjen mes një projekti konkret dhe pyetjes së madhe: kush vendos për territorin, pasuritë dhe të ardhmen strategjike të vendit?
E treta, kriza e përfaqësimit. Protesta, sipas tyre, nuk ka lindur vetëm për të ndalur një investim, por sepse qytetarët nuk ndihen më të përfaqësuar nga institucionet, partitë, mediat dhe drejtësia tradicionale.
Pikërisht këtu qëndron elementi më i rëndësishëm: në intervistë, Zvërneci është “shkaku i dukshëm”, por jo “thellësia e krizës”. Thellësia është raporti i prishur mes qytetarit dhe shtetit.
3. Gjuha e trupit dhe portretizimi psikopolitik i Ramës
Një pjesë e fortë e bisedës i kushtohet analizës së sjelljes, gjuhës së trupit dhe retorikës së Edi Ramës. Gashi e quan arrogancën e tij “artificiale”, ndërsa Demiraj e interpreton si shenjë frike dhe humbjeje kontrolli. Ai thotë se Rama është “i tmerruar” dhe se lëvizjet e tij publike tregojnë gjendje paniku.
Kjo pjesë ka dy dimensione. Në dimensionin politik, Demiraj e paraqet arrogancën si maskë: një lider që shfaq siguri, por në fakt, sipas tij, po përballet me presion të madh. Në dimensionin komunikativ, Gashi sugjeron se Rama nuk po u flet vetëm qytetarëve, por po dërgon sinjale edhe te faktorët ndërkombëtarë, sikur të thotë se ende kontrollon territorin, institucionet dhe shumicën politike.
Kjo analizë është efektive për mobilizim, sepse u thotë protestuesve: kundërshtari nuk është i pathyeshëm; ai është i frikësuar. Por nga ana tjetër, ka edhe rrezik analitik: diagnostikimi psikologjik i një figure publike nga distanca është gjithmonë i pasigurt. Më e saktë është të thuhet se Demiraj dhe Gashi e lexojnë sjelljen publike të Ramës si shenjë presioni politik dhe nervozizmi institucional, jo si provë klinike.
4. Rama si produkt i sistemit, jo si devijim individual
Një nga pikat më të forta të intervistës është se ajo nuk e redukton krizën vetëm te Edi Rama. Edhe pse Rama është figura qendrore e kritikës, Demiraj dhe Gashi e zgjerojnë problemin te sistemi politik shqiptar i pas vitit 1990.
Demiraj e përshkruan Ramën si produkt të lidhjeve me krimin e organizuar, oligarkinë dhe një strukturë pushteti ku votat, pasuritë dhe institucionet kontrollohen nga interesa të ngushta. Ai pretendon se pushteti i vitit 2013 u ndërtua mbi aleanca të pandershme, grupe kriminale dhe persona të inkriminuar, duke e paraqitur qeverisjen e mëvonshme si vazhdimësi të kësaj arkitekture.
Kjo është një tezë shumë e rëndë, por në aspekt analitik ajo ka funksion të qartë: Rama nuk paraqitet si aksident, por si kulm i një modeli. Pra, sipas bisedës, problemi nuk zgjidhet vetëm me largimin e një individi nëse mbetet e paprekur struktura që e prodhoi atë: oligarkët, krimi, mediat e kontrolluara, partitë e komprometuara, drejtësia e kapur dhe administrata e frikësuar.
Kjo e çon intervistën drejt një mesazhi më radikal: protesta nuk duhet të mjaftohet me ndalimin e projektit të Zvërnecit, por duhet të kërkojë riformatim të plotë politik.
5. Gjeopolitika: Shqipëria mes Amerikës, BE-së, Izraelit, Turqisë dhe Emirateve
Pjesa gjeopolitike është ndër më ambiciozet e intervistës. Gashi e pyet Demirajn se si mundet një lider shqiptar të futet në lojë mes “elefantëve” të mëdhenj globalë: SHBA, BE, Rusi, Kinë, Izrael, Turqi. Demiraj përgjigjet se kjo vjen nga mosnjohja e gjeopolitikës, gjeostrategjisë dhe gjeoekonomisë.
Sipas tij, politika e Ramës është pa busull: herë afrim me Erdoganin, herë me Izraelin, herë me aktorë të tjerë, herë me amerikanët, herë me europianët, por gjithmonë sipas nevojës së mbijetesës personale politike. Në këtë narrativë, politika e jashtme nuk shihet si strategji kombëtare, por si mekanizëm shpëtimi i pushtetit.
Kjo është një akuzë themelore: se Shqipëria nuk po udhëhiqet nga interes kombëtar, por nga interes personal. Nëse pranohet kjo tezë, atëherë Zvërneci nuk është rast i izoluar, por simptomë e një mënyre qeverisjeje ku territori, diplomacia dhe ekonomia përdoren si monedhë negociuese.
6. Protesta si lojë shahu
Shpend Gashi e përshkruan protestën si “lojë shahu”. Kjo metaforë është shumë domethënëse. Ajo tregon se protesta nuk shihet vetëm si mbledhje njerëzish në shesh, por si përballje taktike me pushtetin.
Në këtë lexim, Rama krijon kurthe: flamuj, provokime, infiltrime, përplasje të mundshme me policinë, përçarje mes grupeve opozitare, delegjitimim përmes mediave. Gashi thotë se protestuesit kanë shmangur provokimet, sidomos ndaj flamujve të Izraelit dhe Ambasadës Amerikane, sepse një incident i tillë do ta kthente narrativën kundër protestës.
Kjo është një pjesë shumë e rëndësishme e intervistës: protesta paraqitet si e vetëdijshme për rrezikun e delegjitimimit. Ajo nuk kërkon vetëm masivitet, por disiplinë. Nuk kërkon vetëm zemërim, por kontroll. Nuk kërkon vetëm revoltë, por inteligjencë politike.
Kjo është arsyeja pse marrëdhënia me policinë merr rëndësi të veçantë. Gashi thotë se koret kanë ndryshuar nga “policia e krimit” në “policia është me ne”, duke sugjeruar se protesta ka kuptuar se përplasja me policët e thjeshtë do t’i shërbente pushtetit, jo qytetarëve.
7. Policia: mes shtetit dhe popullit
Në intervistë, policia trajtohet në dy nivele. Në nivelin e sipërm, Demiraj flet për lidhje të strukturave drejtuese me krimin dhe për përgjime e raporte ndërkombëtare që, sipas tij, kanë dokumentuar lidhje të tilla. Në nivelin e policit të thjeshtë, Gashi bën thirrje për respekt, duke thënë se shumë policë janë vëllezër, miq, njerëz të ndershëm dhe se nuk duhen futur të gjithë në të njëjtën kategori.
Kjo është një ndarje strategjike shumë e rëndësishme. Protesta, sipas kësaj logjike, nuk duhet ta shpallë armik policin në terren, sepse ai mund të jetë po aq viktimë e sistemit sa qytetari protestues. Armiku, sipas intervistës, është struktura politike dhe kriminale që komandon institucionet.
Në praktikë, kjo qasje mund të ulë rrezikun e dhunës dhe të rrisë legjitimitetin e protestës. Një protestë që nuk e sulmon policinë, por i kërkon asaj të mos përdoret politikisht, krijon terren moral më të fortë.
8. Mediat tradicionale dhe beteja për narrativën
Demiraj është shumë i ashpër ndaj mediave kryesore. Ai thotë se ato janë të kontrolluara nga Rama, të sponsorizuara nga krimi, oligarkët dhe interesa antikombëtare. Kjo është një nga pjesët më konfliktuale të intervistës. Ai bën thirrje për bojkot të emisioneve prime dhe për mbështetje te mediat alternative, podkastet, telefonat dhe rrjetet sociale.
Në thelb, intervista vetë është shembull i kësaj lufte mediatike. Tru Podcast nuk pozicionohet si media neutrale, por si instrument i kundër-narrativës. Gashi e thotë hapur se çdo telefon sot është media, çdo protestues mund të publikojë, denoncojë, shpërndajë dhe kundërshtojë propagandën zyrtare.
Kjo pjesë ka rëndësi sepse protestat moderne nuk fitohen vetëm në shesh. Ato fitohen ose humben edhe në narrativë. Nëse pushteti arrin ta paraqesë protestën si të dhunshme, antiamerikane, të infiltruar, të sponsorizuar apo të paqartë, ajo dëmtohet. Nëse protestuesit arrijnë ta paraqesin veten si qytetarë të disiplinuar, pro-perëndimorë, anti-korrupsion dhe të bashkuar për dinjitet, atëherë forcohen.
9. Partia Demokratike dhe kriza e opozitës tradicionale
Një nga momentet më interesante është kritika ndaj Partisë Demokratike. Intervista nuk është thjesht anti-Rama; ajo është edhe anti-establishment. Gashi përmend parrullën “Rama në burg, Berisha në burg” dhe thotë se ndërkombëtarët nuk duan vetëm thirrje ndëshkuese, por zgjidhje politike. Demiraj thotë se ka ardhur momenti që politika shqiptare të riformatohet.
Kjo është pikë kyçe. Protesta, në këtë interpretim, nuk dëshiron të jetë thjesht karburant për rotacion klasik pushteti. Ajo nuk do që një establishment i kalbur të zëvendësohet nga një tjetër establishment i kalbur. Gashi dhe Demiraj flasin për nevojën që PD të nxjerrë mësime, të largojë njerëzit që i kanë sjellë kosto dhe të riformatohet sipas kërkesave të kohës.
Në këtë pikë, intervista prek një problem të madh të opozitarizmit shqiptar: mungesën e besimit se partitë ekzistuese mund të përfaqësojnë realisht energjinë qytetare. Prandaj Gashi pyet nëse protesta mund të prodhojë një organizim të ri politik, një parti të re apo një lëvizje të re.
10. Nga protestë kundër Zvërnecit në lëvizje politike
Demiraj është i qartë: sipas tij, protesta nuk duhet të mbetet vetëm te ndalimi i investimit në Zvërnec. Ai thotë se Rama mund ta ndalojë përkohësisht projektin dhe ta përdorë këtë si manovër për të shuar protestën. Prandaj kërkesa, sipas tij, duhet të zhvendoset te largimi i klasës politike që ka sjellë dëme për 34 vite.
Kjo është ndoshta pika më radikale e intervistës. Ajo e kthen protestën nga çështje sektoriale në projekt politik. Sipas kësaj logjike, Zvërneci është vetëm dera nga hyri zemërimi qytetar; por sapo qytetarët u mblodhën, panë se problemi është më i madh se një projekt.
Kjo qasje ka potencial, por edhe rrezik. Potenciali është se e zgjeron kauzën dhe e bën më gjithëpërfshirëse. Rreziku është se nëse kërkesat bëhen shumë të gjera, protesta mund të humbasë fokusin. Një protestë e suksesshme ka nevojë për objektiva të qarta, të matshme dhe të renditura: çfarë kërkohet menjëherë, çfarë kërkohet politikisht, çfarë kërkohet institucionalisht dhe kush e përfaqëson këtë kërkesë.
11. Kohezioni social: pika më e fortë morale e intervistës
Pjesa më e fuqishme emocionale është ajo ku Gashi flet për bashkimin e njerëzve shumë të ndryshëm në protestë: konservatorë, liberalë, besimtarë, ateistë, familjarë, njerëz me identitete e bindje të ndryshme. Ai thotë se fitorja më e madhe e protestës është krijimi i bazave të një kohezioni social të munguar për më shumë se 80 vjet. Demiraj pajtohet me këtë.
Kjo është një pikë shumë e rëndësishme sepse e çon protestën përtej politikës së ditës. Nëse njerëzit që nuk bien dakord për ideologjinë, fenë, moralin, kulturën apo ekonominë arrijnë të qëndrojnë bashkë për një parim më të lartë – dinjitetin qytetar dhe çlirimin e institucioneve nga kapja – atëherë protesta ka prodhuar diçka më të madhe se një kërkesë politike.
Në këtë kontekst, nënat me fëmijë dalin si figura qendrore morale. Gashi thotë se ato janë “fuqia” e protestës, sepse prania e tyre e disiplinon turmën: nuk digjet, nuk shahet, nuk provokohet, nuk krijohet traumë.
Kjo është shumë e rëndësishme në nivel simbolik. Në shumë protesta, imazhi i dhunës e dobëson kauzën. Këtu, sipas Gashit, prania e fëmijëve dhe familjeve e shndërron protestën në hapësirë qytetare, jo në fushë përplasjeje.
12. Refuzimi i “supermenëve” politikë
Një nga momentet më të pjekura të Gashit është kur thotë se Shqipërisë nuk i duhet një Edi Rama i dytë, madje as Shpend Gashi kryeministër. Ai pranon se pushteti absolut e prish individin dhe se vendi ka nevojë për skuadër, jo për kult individi.
Kjo është një autokritikë e rëndësishme politike. Shqipëria ka vuajtur shpesh nga modeli i liderit të fortë, “babait të kombit”, figurës që kontrollon gjithçka dhe kthehet në qendër të sistemit. Gashi e kupton këtë dhe thotë se zgjidhja nuk është një “supermen” i ri. Kjo është ndoshta një nga idetë më të shëndetshme të gjithë intervistës.
Nëse protesta do të prodhojë politikë, sipas kësaj logjike, ajo duhet të prodhojë institucione, ekip, kontroll të ndërsjellë, program dhe përgjegjësi, jo vetëm karizma të reja.
13. Pastrimi i politikës nga krimi
Demiraj e vendos pastrimin e politikës nga krimi si kërkesë themelore. Ai flet për lidhje të krimit shqiptar në Europë, Amerikë Latine, Amerikë Veriore, Lindje të Mesme dhe Azi, duke pretenduar se këto rrjete kanë depërtuar në ekonomi, banka, investime dhe politikë.
Në thelb, ai thotë se pa shkëputjen e krimit nga politika, asnjë reformë nuk është reale. Kjo është një tezë e rëndësishme: nuk mjafton ndërrimi i qeverisë, nuk mjafton ndërrimi i ministrave, nuk mjafton as ndalimi i një projekti. Duhet të prishet zinxhiri mes financimit të paligjshëm, votës së blerë, administratës së kapur, oligarkisë së privilegjuar dhe drejtësisë selektive.
Kjo është pjesa ku intervista bëhet më sistemike. Ajo nuk flet vetëm për fajin moral të pushtetarëve, por për infrastrukturën e kapjes së shtetit.
14. Ambasadori amerikan dhe simbolika e heshtjes
Një pjesë e gjatë i kushtohet ambasadorit amerikan dhe qëndrimit të Ambasadës Amerikane ndaj protestës. Gashi thotë se protestuesit marshuan pranë ambasadës dhe nuk pati incident; më pas vëren se ambasada nuk bëri deklaratë paralajmëruese siç bën zakonisht për qytetarët amerikanë në raste protestash. Demiraj e interpreton këtë si mbështetje të hapur për protestën.
Kjo është pjesë shumë delikate. Në diplomaci, heshtja mund të ketë shumë kuptime: mbështetje, pritje, neutralitet, shmangie, mungesë shqetësimi ose thjesht zgjedhje komunikimi. Demiraj e lexon si sinjal pozitiv për protestën. Analitikisht, duhet të bëhet kujdes: një mosdeklaratë nuk është domosdoshmërisht deklaratë politike. Por brenda logjikës së intervistës, ajo përdoret për të forcuar moralin e protestuesve dhe për të thënë: ju nuk jeni të izoluar ndërkombëtarisht.
Pjesa për ambasadorin amerikan shërben edhe për të theksuar aleancën strategjike me SHBA-në. Demiraj e paraqet Amerikën si aleatin historik të shqiptarëve në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni të Veriut dhe Mal të Zi. Në këtë kuptim, protesta përpiqet të mos duket antiamerikane, por pro-amerikane dhe euroatlantike.
15. Retorika e fortë: forcë mobilizuese dhe rrezik politik
Intervista përdor gjuhë jashtëzakonisht të ashpër: “regjim”, “sekt”, “krim”, “sharlatan”, “antikombëtar”, “establishment i kalbur”, “luftë”, “skllavëri”, “vargonj”. Kjo gjuhë ka efekt mobilizues, sepse krijon ndjenjë urgjence. Ajo i jep protestës energji morale dhe e bën publikun të ndiejë se nuk po diskutohet për një çështje administrative, por për fatin e vendit.
Por kjo gjuhë ka edhe rrezik. Sa më e fortë të jetë retorika, aq më e rëndësishme bëhet disiplina. Nëse retorika e luftës nuk shoqërohet me kontroll qytetar, mund të përdoret nga pushteti për ta paraqitur protestën si kërcënim. Prandaj pjesët ku Gashi flet për shmangien e provokimeve, respektin ndaj policisë, mosprekjen e ambasadës dhe disiplinën e protestës janë po aq të rëndësishme sa akuzat politike.
Në fakt, intervista ka një tension të brendshëm: nga njëra anë përdor gjuhë lufte; nga ana tjetër kërkon protestë qytetare, pa dhunë, pa kurthe dhe pa provokime. Suksesi i këtij modeli varet nga aftësia për ta ruajtur zemërimin brenda kufijve të disiplinës demokratike.
16. Çfarë prodhon kjo intervistë në opinion publik?
Kjo intervistë prodhon disa efekte të qarta.
Së pari, rrit moralin e protestës. Mesazhi kryesor është: Rama është në vështirësi, protesta po funksionon, pushteti po frikësohet.
Së dyti, e zgjeron kauzën. Nga Zvërneci, kalon te korrupsioni, krimi, mediat, drejtësia, diplomacia, opozita dhe riformatimi i shtetit.
Së treti, i jep protestës identitet pro-amerikan. Kjo është e rëndësishme sepse shmang akuzën se protesta është anti-perëndimore ose e manipuluar nga aktorë joperëndimorë.
Së katërti, godet edhe opozitën tradicionale. Kjo e bën protestën më qytetare, por edhe më të vështirë për t’u kanalizuar politikisht.
Së pesti, krijon narrativën e “skuadrës” dhe jo të “liderit të vetëm”. Ky është mesazh i shëndetshëm, por kërkon strukturim real që të mos mbetet vetëm retorikë.
17. Pikat më të forta të intervistës
Pika më e fortë është lidhja mes kauzës konkrete dhe krizës së përgjithshme të sistemit. Intervista nuk e trajton Zvërnecin si episod, por si dritare për të parë kapjen e shtetit.
Pika e dytë e fortë është theksimi i disiplinës së protestës. Shmangia e dhunës, mosrënia në provokime dhe ruajtja e marrëdhënies me policinë janë elemente që i japin protestës pjekuri.
Pika e tretë është kritika ndaj kultit të individit. Kur Gashi thotë se Shqipërisë nuk i duhet një Rama i dytë, ai prek një nga plagët më të vjetra të politikës shqiptare.
Pika e katërt është ideja e kohezionit social. Nëse protesta bashkon njerëz të ndryshëm mbi një emërues të përbashkët, ajo ka prodhuar vlerë politike edhe para se të prodhojë rezultat institucional.
18. Pikat më të dobëta ose më të rrezikshme
Pika më e dobët është se disa pretendime të rënda politike jepen si të sigurta, por në tekstin e intervistës nuk shoqërohen me dokumente, prova konkrete ose burime të verifikueshme. Për një publik të bindur, kjo nuk është problem; për një publik skeptik ose ndërkombëtar, është dobësi.
Pika e dytë është gjuha shumë e ashpër personale. Ajo mobilizon bazën, por mund të largojë një pjesë të qytetarëve më të moderuar.
Pika e tretë është rreziku i zgjerimit të pafund të kërkesave. Nëse protesta kërkon njëkohësisht ndalimin e projektit, largimin e Ramës, riformatimin e PD-së, pastrimin e politikës, reformimin e drejtësisë dhe krijimin e një lëvizjeje të re, duhet patjetër hierarki kërkesash. Pa hierarki, energjia mund të shpërndahet.
Pika e katërt është interpretimi i sinjaleve diplomatike. Leximi i heshtjes së ambasadës si mbështetje e hapur mund të jetë mobilizues, por diplomatikisht është interpretim, jo fakt i konfirmuar.
19. Përfundimi i madh: intervista si manifest politik
Në përfundim, kjo intervistë nuk është vetëm koment për protestën. Ajo është një manifest politik i protestës. Ajo kërkon të bëjë tri gjëra: të shpjegojë pse Rama është në krizë, të bindë qytetarët se protesta ka potencial historik dhe të paralajmërojë se zgjidhja nuk mund të jetë kozmetike.
Mesazhi i Demirajt është se kriza nuk zgjidhet me manovra të përkohshme, me pezullim projekti apo me zgjedhje të kontrolluara. Mesazhi i Gashit është se protesta duhet të mbetet qytetare, e zgjuar, e disiplinuar, e bashkuar dhe pa kult individi.
Në thelb, intervista thotë këtë: Zvërneci e zgjoi qytetarin, por qytetari tashmë ka parë se problemi është shumë më i madh se Zvërneci. Problemi është modeli i qeverisjes, kapja e shtetit, lidhja e politikës me krimin, varësia nga oligarkët, mediat e kontrolluara, opozita e konsumuar dhe mungesa e një kontrate të re morale mes qytetarit dhe shtetit.
Prandaj kjo bisedë është e rëndësishme jo vetëm për atë që thotë për Ramën, por për atë që thotë për protestën: protesta nuk do të jetë e suksesshme vetëm nëse ndal një projekt; ajo do të jetë historike nëse arrin të prodhojë një kulturë të re politike, ku qytetari nuk është më spektator, por subjekt.
INTERVISTA E PLOTË
Kolonel Dritan Demiraj – Shpend Gashi
“PROVAT PËR RAMËN! Kolonel Demiraj zbulon ‘zarfin e zi’”
Podkasti: Tru Podcast Media Official
Pjesëmarrës: Kolonel Dritan Demiraj (i ftuar) · Shpend Gashi (moderator)
Burimi: https://youtu.be/vqzwe63VeE0
Kohëzgjatja: rreth 1 orë
Hyrja – Shpend Gashi
Përshëndetje. Përshëndetje miq të Tru Podcast. Juve e dini që Tru Podcasti me gjithë stafin e vet Buçi, Bulti, Bleta e të gjithë me radhë jemi përditë në protestë. Jemi e vetmja media online bashkë me Piskun dhe bashkë me dy tre shokë të tjerë që më kanë podkaste dhe ata duke sakrifikuar jetën e tyre, biznesin e tyre, sepse siç e dini jemi në luftë. Lufta nuk bëhet vetëm me armë, bëhet edhe me forma të tjera apolitike dhe politike.
Jemi duke kryer dhe në mesin e protestës më të madhe të ndodhur ndonjëherë në Shqipëri dhe më qytetarja, pra një protestë e cila nuk ka as edhe një lloj bilanci të prishjes së pronës publike. Këtë ja thotë Shpend Gashi që është 10 ditë brenda dhe do jetë deri në fund fare derisa kjo të konkludojë me rrëzimin e këtij establishmenti, jo vetëm të Ramës.
Juve e dini shumë mirë dashurinë time dhe respektin që unë kam për kolonelin Dritan Demiraj, një mendimtar, një burrë shteti, një djalë trim, burrë trim. Domethënë njohim shumë trima nga Facebooku, nga Instagrami që të presin, të vrasin, të fusin në dhe e të gjitha me radhë. Por ky zotëria, ky miku ynë i trupkait dhe imi personal ka qenë me ekspedita në Irak dhe ka fjetur me vdekjen çdo milisekondë të ditës së vetë. Pra i fishkëllenin plumbat dhe nuk e dinte a do kthehej nga fronti, a do zgjohej gjys ore më pas mund të vdiste, mund të vritej e të gjitha me radhë.
Këta janë patriotët e vërtetë. Këta janë ata njerëz që nuk kanë nevojë për protagonizëm. Siç e keni parë Dritan Demiraj nuk ka bërë fare rolin e protagonistit në këtë protestë, thjesht ka qenë një mbështetje shumë e madhe si psikologjike për neve, si mediatike për ne, por edhe për mua personalisht duke më marrë dhe duke më dhënë zemër që të vazhdoja sa më parë dhe ta mbyja frikën që mund të ketë me të drejtë gjithsecili nga ne në luftë me një regjim i cili vetëm demokratik ka emrin.
Kolonel, mirë se më erdhe. Falenderoj për kohën. Kjo është një bisedë ekskluzive e jona dhe unë dua ta nis me një pyetje të drejtpërdrejtë.
Kapitulli 1: Pse Edi Rama është në hall të madh
Shpend Gashi: Pse është në kaq hall të madh Edi Rama? Si e lexoni ju sjelljen e tij dhe retorikën e tij?
Kolonel Dritan Demiraj: Të falenderoj shumë për ftesën. Është kënaqësi gjithmonë në këtë podkast kaq cilësor me një vlerë kaq të madhe kombëtare në mënyrë të veçantë në këtë moment të jashtëzakonshëm jetik që ndodhet kombi shqiptar. Falenderoj shumë. Sigurisht.
Unë mendoj që është në një hall të madh, Shpend, për shumë arsye. Le t’i analizojmë në mënyrë modeste një për një.
Së pari, si një mashtrues anakronik që është, që ka gënjyer jo vetëm administratën amerikane por edhe ata të gjithë ata të cilët e sollën në pushtet, që nga Ministria e Kulturës, Bashkia e Tiranës, marrja e kontrollit të Partisë Socialiste, shkatërrimi total i saj, rikthimi i kësaj në një sekt antikombëtar të Rilindjes dhe pastaj deri në këtë keqqeverisje që gjendemi sot.
Së pari, një nga mashtrimet më të mëdha që po i dalin çdo ditë është sepse gjatë takimeve, gjatë investimeve që ka bërë edhe me lobin izraelit në mënyrë të veçantë në Washington DC për të arritur për të komunikuar me dhëndrin e presidentit Trump dhe me vajzën e tij, ka mashtruar duke deklaruar që ishulli është privat dhe nuk ka asnjë lloj problemi, gjë e cila i ka shkaktuar një problem të jashtëzakonshëm me presidentin Trump. Dhe këtë po ta thotë një person i cili jo më larg se dje është kthyer nga Majami për të kryer ato punët tona që edhe ti e ke të qartë se cilat janë. Pra disa shërbime modeste për të informuar mbi mashtrimet e kryeministrit Rama.
Së dyti, është në një përplasje të jashtëzakonshme me Bashkimin Europian, ndërkohë që gjendemi në një situatë gjeopolitike ku edhe administrata Trump dhe Bashkimi Europian janë në një konflikt të hapur me njëri-tjetrin, ndërkohë që ky ka marrë krahun e presidentit Trump në kohën dhe momentin kur për 13 vite në mënyrë të paligjshme të gjithë liderët e Bashkimit Europian kanë mbyllur veshët, sytë dhe kanë fshehur korrupsionin, lidhjet e qeverisë me krimin. Mund të vazhdojmë nga mëngjesi deri në darkë, nuk kemi kohë për gjithë këto gjëra të cilat edhe ju edhe unë, por të gjithë patriotët e ndershëm të Shqipërisë i kanë thënë çdo ditë.
Së treti, është në një konflikt të hapur me Sorosin. Pra tashmë në një konflikt të hapur me Sorosin, se ndërkohë që Sorosi e ka sjellë e ka mbajtur në pushtet në mënyrë të veçantë me administratën e presidentit Biden, lidhjet e tij me sekretarin Blinken, të cilët kanë mbyllur edhe këta veshët dhe sytë për problematikën shqiptare. Tashmë që ky është lidhur dhe po vepron, po ofron investime për familjen e presidentit Trump, ndërkohë që shoqëria civile dhe dy partitë politike janë në një konflikt të hapur si kurrë më parë në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Shpend Gashi: Juve po thoni, unë kapa tre pika kolonel. Pra Rama është në një trekëndësh dhe juve e dini po aq mirë sa unë që trekëndëshi është forma gjeometrike më e fortë e gjeometrisë. Ka një problem me presidentin amerikan, ka krijuar një problem përplasje me BE-në që është e dukshme (edhe Këshilli i Europës e pezulloi atë Vjosën, Nartën, projektin e saj) dhe ka hapur konflikt me Sorosin.
Tani unë dua nga juve një analizë si mundet me dy skenare. Skenarin e parë e dimë: Rama mbytet, vret veten, abdikon. Është Gruevski, do ta marrë, nuk e di kush do ta marrë, Bibi do ta strehojë në Izrael. Këtë e dimë. Skenari i dytë: si mund t’i shpëtojë Rama këtij trekëndëshi? A i shpëton dot Rama në thelb?
Kapitulli 2: Skenarët e Ramës dhe trekëndëshi gjeopolitik
Kolonel Dritan Demiraj: Unë mendoj që Rama në mënyrë shumë të nxare. Prandaj ka një vlerë të jashtëzakonshme jo ky podcast pa diskutim, por edhe podkaste të tjerë që t’i bëjmë me dije të gjithë atyre organizatorëve, por edhe pjesëtarëve të cilët janë personave, popullit, gjithë popullit mbarëkombëtar që po merr pjesë në këto protesta, t’i bëjmë me dije se çfarë dhe ku duhet të jenë të kujdesshëm.
Skenari i Ramës aktual është të dorëhiqet dhe të përgatitet për zgjedhje të reja. Ju e dini shumë mirë që në Shqipëri nuk ka më zgjedhje. Këto kanë akumuluar miliarda dollarë. Këto janë të lidhura drejtpërdrejt me të gjithë grupet e të fortëve, grupet kriminale, të cilët në fakt prej 13 vitesh jo vetëm që i sollën pushtet, por po e ndihmojnë ta mbajë pushtetin për shkak se një pjesë e madhe e ministrave, e deputetëve, të cilët janë përfaqësues të Partisë Socialiste në parlament, janë produkt i bashkëpunimit të krimit të organizuar, të politikës, të investimeve.
Dhe ajo që është më e rëndësishme nga të gjitha është se Shqipëria sot komandohet nga një grup oligarkësh, të cilët fatkeqësisht një pjesë e madhe e politikës nuk guxon t’ia përmend emrin sepse paguhet dhe ushqehet prej tyre. Është e pajustifikueshme, e paimagjinueshme një vend ku gjashtë deri në dhjetë oligarkë marrin gjithë pasuritë e shqiptarëve, ku shqiptarët nuk kanë asnjë përfitim dhe për rrjedhojë shoqëria civile më në fund u zgjua nga gjumi.
Shoqëria civile të cilën në çdo vend, edhe me ndërkombëtarët, por edhe me halabakët që ka brenda partisë së sektit të Rilindjes, thoshte që janë dele. “Unë i shtyp, unë i trajtoj, bëj çfarë të dua me to, se unë drejtoj një vend ku shumica janë budallenj”.
Shpend Gashi: Shiko, po ta keni vënë edhe unë jam i bindur që ju e keni ndjekur Ramën siç e ndjek unë. Nuk e ndjekim nga dashuria, po e ndjekim se armiku duhet studiuar mirë. Ka disa shenja paranoje, me aq sa marrë nga psikoanaliza, është i mbërthyer nga paranoja dhe tani është duke vjellë vetëm vrer. Domethënë është gati, vetëm se është frikacak. Po të ishte një lider tjetër më i hekurt se ky, do kishte vajtur në vëllavrasje puna.
Si e shpjegoni këtë lloj arrogance? Domethënë kjo është një arrogancë artificiale.
Kapitulli 3: Gjuha e trupit dhe arroganca artificiale e Ramës
Kolonel Dritan Demiraj: Pa diskutim që keni të drejtë, por më lejo që të të bëj një analizë modeste të gjuhës së trupit të tij.
Për të gjithë ata të cilët e njohin Ramën prej vitesh, një prej të cilëve jam edhe unë, Rama ka qenë gjithmonë historikisht një djalë kull, që quhet në gjuhën perëndimore, pra midis viteve ’85, ’95, i cili ishte krejt ndryshe nga bashkëmoshatarët e tij dhe bënte gjëra që nuk imagjinoheshin, të cilat nuk i pranonte shoqëria shqiptare asaj kohe konservatore.
Dhe ndërkohë, në rast se analizojmë dhe kthehemi përsëri tek shfaqjet e gjuhës së tij të trupit, në mënyrë të veçantë gjatë këtyre shtatë, tetë ditëve të fundit, është, Shpend, të garantoj 100% (kjo është edhe pjesë e ekspertizës sime modeste të profesionit 35-vjeçar), i tmerruar, tmerruar. Të gjitha ato lëvizje anormale, të cilat në mënyrë të veçantë psikoanalistët dhe profesorët që merren me të sëmurët mendorë i shpjegojnë qartësisht, tregojnë që është i tmerruar, ka dalë jashtë kontrollit. Dhe kjo për shkak të atyre tre problemeve kryesore të cilat i thashë pak më përpara në fillim të emisionit.
Tashmë informacioni ka ardhur edhe në Shqipëri, pra nga Amerika, që është në një “pik trouble”, siç i thonë amerikanët, në një problem të madh me presidentin Trump sepse ka gënjyer për një investim. Dhe për rrjedhojë, e gjithë kjo luftë mediatike globale është kthyer në një kosto të drejtpërdrejtë për presidentin Trump, i cili në fakt nuk ka asnjë faj në këtë mes, thjesht është viktimë e mashtrimeve dhe gënjeshtrave dhe e papërgjegjshmërisë politike të Edi Ramës.
Shpend Gashi: Shikoje ku mund ta gjejë një person guximin. Në videot e mia unë përdor gjuhë të egër ndaj tij sepse unë ja di pikën e dobët. Ka pasur Akili pikën e dobët; ai do të poshtërohet se ai nuk i duron dot meshkujt alfa, prandaj sillet keq me varësit e vet, sepse do të jetë ajo që nuk ishte kurrë. Me neve, me prerjen tonë, nuk merret fare, se ne ja kthejmë. Për shembull, më duket mbreti krimb dhe i them: “Ti je mbreti, ti je krimbi që u bën mbret”. Dhe nuk e njeh gjeopolitikën. Ka një postulatë në gjeopolitikë: kur elefantët përleshen, edhe luani qëndron për t’i parë, nuk futet.
Tani, ku e gjen guximin një krimb i tillë, metaforikisht po dhe literalisht po deshët (juve e mbaj unë përgjegjësinë e etiketimit), të futet në luftën gjeopolitike të krokodilave dhe të elefantëve të botës? Si mund të futet ky zotëria midis Amerikës, Rusisë, Kinës, Izraelit, Turqisë dhe të luajë bllofe? Ku e gjen guximin, kolonel?
Sepse është, domethënë unë e mirëkuptoj faktin që një politikan mund të mashtrojë bukur qytetarët e vet për vota. Po të prishësh marrëdhënie diplomatike me Bashkimin Europian dhe me Amerikën, në mos nuk është dashakeqësi. Kjo është psikopati.
Kapitulli 4: Injoranca gjeopolitike dhe dështimi 13-vjeçar
Kolonel Dritan Demiraj: Ëh, kolonel, në rast se analizoj, unë nuk kam çfarë të them, është një pyetje brilante që ndoshta askujt nuk i ka shkuar në mendje. Të paktën unë s’e kam dëgjuar askund tjetër. Falenderoj.
Së pari, kjo vjen nga injoranca e tij totale, pra mosnjohja e gjeopolitikës, gjeostrategjisë dhe gjeoekonomisë. Po t’i analizojmë të treja me radhë, të treja janë të ndërlidhura me njëra-tjetrën dhe po t’i shohësh të treja janë një dështim spektakolar i drejtimit të tij 13-vjeçar në krye të Shqipërisë, e cila ka prodhuar asgjë më shumë sesa largim të shqiptarëve, pasurim të këtyre njerëzve, bythëpërkitje tek Erdogani, pastaj aleancë me armikun e tij kryesor, bythëpërkitje tek Izraeli, futja tani në një linjë, në një trekëndësh.
Sepse mund të thuash ti: pse përdor fjalë të tilla? Nuk ka ngelur më asnjë lloj etike për të respektuar njerëzit që po shkatërrojnë një komb, një komb për të cilin secili nga ne ka dhënë kontribute, dhe kushdo që guxon të përballet me këto poshtërsira, me këto antishqiptarizma të tyre, është goditur, është masakruar në mënyrën më të madhe të mundshme, ku bëjmë pjesë edhe ne të dy.
Duke u futur, duke bërë aleanca me Izraelin, me Qipron, me Makronin kundër Turqisë, ndërkohë që ka bashkëpunuar me Bashkimin Europian. Tashmë është hedhur tek Shtetet e Bashkuara të Amerikës që janë në luftë me Bashkimin Europian. Pra, një njeri i cili nuk ka asnjë busull dhe që unë e kam thënë prej 13 vitesh rresht, Shpend, nuk kam ndalur asnjë ditë, është një turp për ne shqiptarët që kemi zgjedhur dhe vazhdojmë të mbajmë në pushtet një kryeministër të tillë që nuk përfaqëson asgjë tjetër, vetëm ka nxjerrë interesat kombëtare të kombit shqiptar dhe i nxjerrë jashtë në pazar, vetëm me një objektiv: të paguajë çdo çmim për interes të kombit shqiptar, në kurriz të shqiptarëve, vetëm për të mbajtur karrigen e tij.
Shpend Gashi: Shiko, është një luftë për të mbajtur karrigen, kolonel, apo është një tentativë e dështuar e një njeriu krimb, i cili po përpiqet të bëjë pazar me Perandorinë për të shpëtuar, më fal për shprehjen, bythën e vet? Se ka një ndryshim shumë të madh. Për të mbajtur karrigen, ky e ka të mbajtur. Mua më duket sikur ky ka futur në kolateral Shqipërinë për të mbrojtur idiotliqet e veta. Nuk ja ka fajin Shpendi, Dritani dhe 2 milion shqiptarë që të jetë debil dhe nuk di gjeopolitikë, nuk di gjeostrategji, se ky do me qenë të gjitha vetë. Ky nuk ka ministër të jashtëm, ky nuk ka ministër të brendshëm, ky nuk ka ministër kulture, ky nuk ka ministër shëndetësie, ky i ka të gjitha vetë.
Domethënë kemi kaluar në një Leviatan. Po Leviatani, kopja më e shëmtuar e Leviatanit të Hobsit, ka të gjithë pushtetet, por ky nuk është Leviatan, ky është Maliq. Ky është Maliq M. Domethënë na ka bërë një dëm aq të madh. Na ka futur në një luftë me perandorinë, aleatin e vetëm tonë që na ka mbrojtur interesat tona. Mirë apo keq, mund të kesh rezerva ndaj Amerikës, çfarë të duash. Po Amerika është garantorja e pavarësisë sonë dhe e pavarësisë së Kosovës, Dardanisë.
Kapitulli 5: Produkt i krimit të organizuar dhe korrupsioni
Shpend Gashi: Si guxon ky bastard politik të tregtojë dhe ku e gjen guximin? Se nuk është as trim. Nuk është trim si puna juaj, o kolonel, që ke vajtur në front të luftës. Është frikacak, është vemje. Ku e gjen ky guximin ta bëjë atë?
Kolonel Dritan Demiraj: Nuk është vetëm ajo që thatë ju. Ato janë shumë të rëndësishme dhe kryesore, por ky është produkt i drejtpërdrejtë i krimit të organizuar. Në rast se të kujtohet, në 2013-n kur ky erdhi në pushtet, ky erdhi në pushtet nëpërmjet dy gjërave të pandershme. Së pari, mashtroi ose bleu ose ofroi në aleancë ish-presidentin Meta, i cili ishte shumë komod në bashkëpunimin me Partinë Demokratike. Dhe së dyti, ky erdhi në pushtet me njerëz të inkriminuar, produkt i krimit të organizuar, të cilët grumbulluan më shumë se 150.000 vota. Dhe ky trend vazhdoi që nga ajo ditë deri në ditët e sotme. Sot ju e dini: zëvendëskryeministra, ministra dhe më shumë se 60 kryetarë bashkish të dënuar, persona me precedent kriminal. Të gjithë personat që zgjidhen nga Rama, mjafton t’i shërbejnë qëllimit të tij.
Nuk është e rastësishme që një pjesë e madhe e tyre nuk i bëhet background check, siç i themi ne këtu, kontrolli i të kaluarës së tyre. Dhe sa herë që është zhvilluar ky background check, një pjesë e frikshme e pjesëtarëve të tij rezultojnë me probleme kriminale.
Së pari, së dyti, nuk është e rastësishme që e gjithë struktura e tij dhe e të gjitha qeverive është e superkorruptuar. Ata janë një sektë hajdutësh, antishqiptarësh, antifamilje, antikomb, antife. Qëllimin e vetëm kanë vetëm vjedhjen e shqiptarëve dhe shkatërrimin e jetës dhe largimin. Axhenda e shpopullimit nuk është e rastësishme, është e planifikuar në mënyrë që ky t’i shërbejë interesave ndërkombëtare të disa fuqive të cilat asgjë nuk i kanë sjellë kombit shqiptar.
Shpend Gashi: A ka të bëjë këto fuqitë ndërkombëtare? A kanë të bëjnë edhe me Salenton, me atë kampin Salento që është përballë gjeometrikisht është përballë Otrantos që është zvërneci ynë? A kupton? Pra portin donin ta bënin te ne, kurse kampin andej, blejnë edhe Adriatikun me përf.
Kolonel Dritan Demiraj: Jo blerja e Adriatikut, kontrolli i hapësirës gjeopolitike të detit Adriatik me detin Jon dhe për rrjedhojë kontrolli i gjithë linjave ekonomike, transportit energjetik nga jugu në veri me dalje në veri të Europës.
Kapitulli 6: Psikoza e establishmentit dhe loja e shahut
Shpend Gashi: Ka diçka, ka diçka kolonel. Neve shumë herë jemi etiketuar si të Sorosit, pastaj kemi dalë agjentë të Tiranit. Juve e keni parë, ka dhe disa gazetarë (unë s’po përpiqem t’i quaj gazetar sepse nuk kam pikë respekti për ata, nuk i përmend as emrin se u bën dërrmë) që na kanë quajtur agjentë të infiltruar të X-it, Y-it, të Berishës, të Irfanit, të Zës, të Bedës.
Këta duhet, domethënë duhet të më japësh dy përgjigje: nga rrafshi psikologjik dhe nga rrafshi pastaj politik. Si mund të jetë psikoza e një njeriu i cili del përballë qytetarëve të vet dhe është figurë publike për të mbrojtur një establishment të kalbur? Dhe pyetja e dytë për juve që është politike: si e shikoni protestën dhe si, si kolonel që jeni (për mua jeni gjeneral, thjesht i pamëruar, po etikisht si kolonel që jeni), si e shikoni këtë lojën e shahut që neve të gjithë bashkë po bëjmë me Ramën?
Pra për ta thënë më saktë: unë marr telefonin dhe dal aty, flas për flamujt e shtetit të Izraelit, u bëj thirrje qytetarëve tanë “mos i prekni me dorë se nuk e kemi me Izraelin, mos e prekni me dorë sepse na ktheni përmbys”. E di çfarë kishte bërë Rama? E kishte çuar aq të gjatë derisa ta kapte dhe fëmija që ne ta preknim. Domethënë na krijon përditë kurthe. Problemi është që për fatin e tij të keq, ai ka piranja. Për fatin e tij të keq, ai nuk e di që ne jemi peshkaqenë, nuk jemi aq idiotë. Domethënë ai merret, bën për të qeshur budallenjtë, patronazhistat që ka aty dhe duartrokasin.
Mua, ty dhe shumë të tjerëve që janë aty në protestë, nuk biem në kurthet e tij me policinë. Ne kemi një marrëdhënie fantastike. Policët neve na duan të gjithë. I kemi lënë papunë, kemi vuajtur ditët e para për të larguar huliganët që donin përplasjen, dhe sot policia është me ne. Ndryshuan koret: nga “policia e krimit”, dje filluan koret “policia është me ne”. Si e shikon këtë? Çfarë metodash të tjera përçarje mund të na sjellë Rama?
Kapitulli 7: Thirrje policisë dhe bojkot medias
Kolonel Dritan Demiraj: Së pari, të gjitha mediat e Shqipërisë janë media të kontrolluara nga Rama dhe për rrjedhojë kanë qenë në funksion të të gjitha politikave të tij antishqiptare. I bëj thirrje të gjithë shqiptarëve, ashtu siç po u bëjnë të gjithë patriotët e tjerë, të bojkotojnë komplet emisionet prime, emisionet e sponsorizuara nga krimi i organizuar, nga Serbia (një pjesë e madhe nga Serbia) dhe nga vende të tjera antishqiptare, pra të cilat kanë axhenda antikombëtare.
Dhe së dyti, të gjithë këta hallexhinj (ti e përdore një emër tjetër, unë po të përdor: jo gazetarë, po hallexhinj, jo analistë), të cilët paguhen me paratë e vjedhura nga këta oligarkë, oligarkë që t’i bëjnë muzikës, pra të ndjekin të njëjtën muzikë, melodi me mashtrimet dhe gënjeshtrat e Edi Ramës.
Tashmë secili nga ne ka një media në dorë, ka një telefon në dorë dhe ai nuk ka më asnjë shans, edhe me miliardat e vjedhura dhe milionat e euro të këtyre pseudomashtruesve që rrotullohen nga një studio në tjetrën duke gënjyer shqiptarët. Prandaj unë i bëj thirrje: bojkotojeni. Kjo është për pyetjen e parë.
Sa i përket akuzave që jemi iranianë, turq, arabë, rusë, kinezë: në qoftë se ka një njeri që u shërben agjendave të tyre, je vetëm ti, zoti Rama, dhe askush tjetër. Sepse axhenda jonë është axhendë euroatlantike në mbështetje të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Madje kemi guximin, dinjitetin dhe integritetin ta ngremë zërin edhe për gjëra të cilat nuk janë ashtu siç do të duhej të ishin nga disa ish-diplomatë të kaluar të cilët nuk u kanë sjellë asnjë të mirë popullit shqiptar. Por aleanca me Shtetet e Bashkuara të Amerikës është e padiskutueshme, dhe kjo aleancë nuk ka asnjë lidhje me ty, që je në mënyrë të veçantë i orientuar drejt boshteve të tjera.
Ne ta kemi kuptuar lojën dhe ia kemi thënë përpara shqiptarëve se cila është loja, dhe fatmirësisht koha ka vërtetuar pothuajse 100% ato që kemi thënë. Dhe së fundi, e gjithë loja, provokimet, mashtrimet dhe veprimtaria më e ndyrë antishqiptare e patronazhistëve tashmë ka dalë jashtë kontrolli dhe populli shqiptar e refuzon atë, dhe atë po e shohim çdo ditë tek protesta.
Sa i përket protestës, kam një thirrje për të gjithë protestuesit: patjetër të bashkëpunojnë. I falenderoj nga zemra për këtë veprimtari kombëtare kaq të rëndësishme në këtë moment kritik ku ndodhet kombi shqiptar. Dhe ky vendim, ky veprim, këto protesta duhet të prodhojnë largimin (jo largimin dhe krijimin e kushteve për rikthimin e kryeministrit Rama për të justifikuar “oke, unë u largova si pasojë e presionit”) dhe me këto zgjedhjet që bën ai që hedh miliona euro, që përdor krimin e organizuar, që përdor të fortët, që i blen, që i vjedh, sepse nuk ka populli opozitar. Dhe kur them opozitar, jo vetëm Partia Demokratike, por populli që refuzon është atje, dhe kjo është shumica. Kjo është shumica cilësore e atyre djemve, vajzave, nënave, fëmijëve, profesorëve, akademikëve, doktorëve, shkencëtarëve, inxhinierëve, ushtarakëve që s’u lejohet, por që me shpirt janë atje.
Forcave të rendit, të cilave u bëj thirrje si një ish-koleg i tyre: të mos vazhdojnë të mbështesin këtë qeveri kriminale. Ju e dini shumë mirë që shumica e shefave tuaj, shumica e njerëzve të cilët ju drejtojnë padrejtësisht (siç më thatë, një pjesë e rëndësishme e juaj kur ju takova tre javë përpara: “ne nuk kemi bukë në familje, ndërkohë që shefat tanë i shërbejnë krimit të organizuar”) – dhe këto gjëra i kemi thënë me qindra herë. Por ajo që është e vërtetuar janë përgjimet e agjencive të inteligjencës jashtë shtetit, të Interpolit, të Antimafias, të Bashkimit Europian, të Departamentit të Shtetit, FBI, DEA, CIA – por jo vetëm – të cilët kanë dëshmuar me emra, me funksionet më të larta, lidhjet e policisë me krimin.
Shpend Gashi: Shikoje, unë dua t’ju bëj një thirrje policisë: në radhë të parë, ju dua shumë njëherë, ju dua shumë. Ju kemi paragjykuar nga fakti se kanë tre-katër persona të cilët janë me botën e krimit, por jo të gjithë janë lidhur me botën e krimit, se kemi vëllezër, miq, na respektojnë. Keni fituar dashurinë time 100% me këtë lloj proteste. Kemi treguar që jo çdo protestë e dhunshme – pra me sjelljen tuaj ndaj nesh, juve keni treguar që nuk e keni pasur vetëm juve fajin ato përplasjet me huliganët që pretendojnë se janë të Partisë Demokratike. Po paska qenë faji i dyanshëm.
Dhe meqenëse ra fjala dhe Partia Demokratike, kolonel…
Kapitulli 8: Partia Demokratike dhe nevoja për riformatim
Shpend Gashi: Dua t’ju bëj një pyetje. Aty në protestë është krijuar një sleng, është krijuar një parrullë, një thirrje për të cilën unë personalisht si Shpend do ta moderoja. Pse do ta moderoja? Sepse unë dua t’u flas ndërkombëtarëve. Ndërkombëtarët nuk duan “burg, burg, burg, burg”. Ndërkombëtarët duan zgjidhje. Por ajo ngjit dhe njerëzit e pëlqejnë. “Rama në burg, Berisha në burg”. Për mua do ishte burg i establishmentit, ta bëhej metaforë, por ai është vullneti i qytetarëve, ai është vullneti i popullit.
A mendoni se njerëzit e kanë kuptuar perceptimin që ky lloj establishmenti i ka lidhjet aq të thella si kërpudhat poshtë? Pra, në sipërfaqe janë oponentë, po nën sipërfaqe janë aleatë.
Kolonel Dritan Demiraj: Absolutisht që ka ardhur momenti që politika shqiptare të riformatohet. Në datën 21 janar të vitit 2026 kam bërë disa thirrje publike përgjatë 10 ditëve rresht, në të cilat parashikoja nga informacionet që kisha se kryeministri Rama do të ishte përballë disa problemeve ligjore me Shtetet e Bashkuara të Amerikës për shkak edhe të linjës së politikës që po ndiqte sekretari Blinken me liderët të cilët kishin lidhje me shtyllë. Pastaj ndodhi operacioni kundër Venezuelës, arrestimi i Maduros, ajo që i prishi të gjitha parashikimet dhe planet ishin dy: lufta e Iranit, pa diskutim.
Por ata të cilët e orientuan Ramën që të shkonte sa më shpejt te Muhamed bin Zajedi, i cili ka një influencë të jashtëzakonshme (presidenti i Emirateve të Bashkuara Arabe) për shkak të pasurisë së jashtëzakonshme dhe të interesave që ka drejtpërdrejt tek lobimi amerikan, por edhe tek administratat e dy-tre administratave të fundit amerikane përfshi dhe aktualen, të cilën e shfrytëzoi me shumë zgjuarsi. Pastaj e blindoi me shkuarjen e tij në Izrael me Benjamin Netanjahun, tashmë një kriminel lufte i dënuar nga gjykatat ndërkombëtare (jo nga unë dhe nga ju), i cili ndodhet në një mungesë të jashtëzakonshme të mbështetjes ndërkombëtare, për të mos thënë ndonjë fjalë tjetër.
Dhe të gjithë këtë influencë, madje, Shpend, e kam ndjerë veten aq të turpëruar që një kryeministër i vendit tim… Më thoshin edhe kolegët e mi këtu në Shtetet e Bashkuara të Amerikës: “Pse bën si legen?” Kur futesh në politikë si legjendë, qëndron si legjendë, dhe ai do dalje nga politika si legjendë, pavarësisht se bënte deri dje si i fortë ndaj një populli që pretendonte se e shtypte me këmbë, por që tani ndodhet në një hall.
Dhe për t’u rikthyer, sepse na rrëshqiti: ishte një provokim i ndyrë vendosja e flamujve të Izraelit pa asnjë kuptim. Nuk ka krenari më të madhe për çdo shqiptar për atë që kemi bërë gjatë Luftës së Dytë Botërore. Dhe në këtë këndvështrim, kryeministri Netanjahu dhe qeveria e Izraelit – në mënyrë të veçantë kryeministri Rama – nuk ka asnjë meritë që hiqet ky sharlatan sikur ka ndonjë meritë. Ajo meritë është e mbretit, e Madhërisë së Tij, mbretit Zog, dhe e politikave të tij gjatë 10 viteve të fundit, por në mënyrë të veçantë tre-katër vitet e fundit kur filloi (para se të fillonte lufta e Dytë Botërore) dhe vazhdimi i politikave antizraelite në të gjitha vendet perëndimore, ai filloi dhe dha urdhër, nxori dekretet për dhënien e pashaportave. Dhe ti, Rama, nuk ke asnjë kontribut.
Për rrjedhojë, unë ndihem shumë fajtor që vendi im ka një kryeministër si puna jote.
Shpend Gashi: Por Shpend, as unë as ti ne s’kemi votuar asnjëherë Ramën, kështu që për atë s’kemi përgjegjësi.
Kolonel Dritan Demiraj: Unë kam përgjegjësi. Dhe juve mendoj se kemi përgjegjësi që kemi mbështetur Partinë Demokratike, e cila fatkeqësisht ka një lloj establishmenti të kalbur për vete dhe i ka humbur nuhatja politike. Sepse ndoshta duke qëndruar – këtu gjen shprehja vend që na thoshin gjyshet aso kohe: “shoku nxidhe më të mirë se vetja” – dhe kur zgjodhën shokë si Edi Rama, u mësuan me Edi Ramën dhe u kalbën si Edi Rama. Pra janë bërë 12 veta në një establishment politik, përfshi edhe hallet përkatëse të PR, dhe më the tash që po vrasin vullnetin e 600.000 shqiptarëve. Dhe më e bukura është që po na përçajnë.
Shpend Gashi: A e dini juve, kolonel, që Partia Demokratike në bashkëpunim me Partinë Socialiste kanë sjellë mjete përçarje të cilat neve i kemi diagnostifikuar dhe kemi çuar fjalën dhe ata janë larguar.
Kapitulli 9: Çfarë mund të prodhojë protesta
Kolonel Dritan Demiraj: E keni bërë shumë herë. Unë mendoj që në riformatimin e politikës shqiptare, një vend apo një rol të rëndësishëm, bazuar edhe në mësimet e nxjerra dhe nevojat dhe kërkesat e të gjithë këtyre protestuesve, edhe Partia Demokratike duhet të nxjerrë mësimet e saj. Këtu nuk diskutohet që nuk duhet të provokojë (edhe unë nuk besoj se do të tentojë të provokojë këtë protestë), por është në interesin e Partisë Demokratike riformatimi i saj, largimi i një pjese të njerëzve të cilët kanë sjellë kosto brenda kësaj partie, dhe riformatimi i saj me kërkesat dhe nevojat e kohës.
Shpend Gashi: Çfarë mendoni se mund të prodhojë kjo protestë? Cilat janë skenaret? Sepse ka disa njerëz që më kapin në protestë dhe më thonë: “Gashi, ne s’e duam politikë”, dhe më duhet t’u shpjegoj. Protesta në thelb është politike. Protesta në thelb ka kërkesa politike, se protestojmë për të drejtat e qenve. Po edhe pse qeni ka më shumë të drejta në Shqipëri sesa njeriu – në Vlorë është 260 euro në muaj qeni, 38 euro njeriu, që të jemi të saktë.
A mund të prodhojë kjo një organizim politik? A mund të prodhojë kjo një parti e cila mund të quhet “Aleanca për Shqipërinë e re” apo “Aleanca e Shqipërisë së re”? Çfarë mendoni juve? A mund të prodhojë një grevë? Personalisht unë jam te greva.
Kolonel Dritan Demiraj: Unë absolutisht që lëvizje të tilla historike, të cilat provokohen nga një udhëheqje, nga një lidership i korruptuar, super i korruptuar që i ka sjellë dëm vendit përkatës, në fund të fundit janë lëvizje politike, sepse dhe kërkesat janë politike. Dhe për rrjedhojë, në fund këto do të prodhojnë një parti politike ose disa parti politike, lëvizje politike.
Ajo që duhet të jenë të kujdesshëm ata të cilët merren me organizimin, menaxhimin e këtyre protestave, duhet së pari të zhvendosen totalisht nga kërkesa për ndalimin e investimeve të Zvërnecit, sepse ajo është një gjë që Rama në mënyrë temporale dhe mund ta ndalojë me ato hilet dhe dinakëritë e tij. Kërkesa duhet të prodhojë largimin përfundimtar të kësaj klase politike, e cila gjatë këtyre 34 viteve bëri aq sa mundi dhe prishi shumë herë më tepër se ç’bëri.
Kështu që për rrjedhojë duhet të largohet kjo klasë politike e cila ka sjellë këto dëme. Dhe bazuar mbi këto gabime të këtyre 34 viteve, ata të cilët po merren me këtë organizim duhet të jenë të kujdesshëm dhe për rrjedhojë duhet të kenë kujdes që të bashkëpunojnë, përfshi edhe me ty, edhe me shumë persona të tjerë të cilët kanë vlera, jo vetëm kombëtare, por edhe vlera akademike dhe politike.
Shpend Gashi: Shiko, unë atë protestë e kam parë si lojë shahu. Unë që i vogël kam luajtur me ushtarë plastik, e kam pasur shumë prandaj dhe vazhdova gjeopolitikën, se e kam shumë qejf gjeostrategjinë dhe mënyrën se si merren me rrezatim nga qendra apo nga krahët. Ndryshe nga shumë të tjerë aty që mendojnë te idealizmi, unë mendoj te pragmatizmi. Unë mendoj se jemi në luftë. Kemi vajtur në atë lloj pike që o ne o ai, se nuk ka më. Domethënë po ngelim neve, ai do tërhiqet si malena e rrugëve. S’kemi çfarë t’i ruajmë kokën, se ai është pa flokë, po do t’i heqim mjekrën si malena. Ndërkohë që po të ikë, po të fitojë ai (lart mos e dhënë Zoti, God forbid), unë jam i pari që do kërkoj azil politik. Sepse lufta ka për të qenë aq e keqe dhe aq e hidhur, dhe ai është plagosur aq rëndë sa do na kthehet me të gjithë furinë e madhe.
Ideja është këtu: çfarë e mban luftën? Domethënë çfarë e mbajti ushtrinë gjermane në Luftën e Dytë Botërore të fortë? Nuk e mbajti Hitleri, e mbajti Gebelsi, e mbajti propaganda.
Kapitulli 10: Kohezioni social dhe fuqia e nënave me fëmijë
Shpend Gashi: Neve, po unë, juve, tjetri, sot është influencim, po flasim gjuhën bruto, propagandë. Po bëjmë propagandimin e të gjithë gjëje që ndodh. Pra mua çdo mesazh që më vjen për xhelozinë që bëjnë presion nëpër administratë, unë e postoj, reagoj direkt, sepse viraliteti është i matur. Faleminderit të gjithë agjencive iraniane, ruse, kineze që na suportojnë neve. Faleminderit që na hapët algoritmin, të dashur, sepse mediat janë gati të… nuk e di, mund të jetë Fevziu tani duke dalë dhe të thotë “kemi një shtëpi këtu në Theth dhe është shumë e bukur ta promovojmë dy orë, dy orë emision”, ndërkohë që Shqipëria po digjet.
Ideja është këtu: neve të gjithë po bëjmë diçka, dhe po ruajmë sepse e dimë që ka të infiltruar, ka shumë snajpera, vijnë patronazhistat, të gjithë janë të mirëpritur për aq kohë se në atë protestë, kolonel, qëndroj unë që jam konservator, qëndron Altin Goxhaj që është ultra-konservator, qëndron një tjetri që nuk flet me Altin Goxhajn, dhe me mua krah për krah qëndron një besimtar fanatik, qëndron një besimtar i moderuar, qëndron një ateist i moderuar, qëndron një ateist fanatik, qëndron anëtar i komunitetit LGBT, qëndron X, Y, familjarë. Dhe neve takohemi me njëri-tjetrin dhe flasim me përzemërsi.
Fitorja më e madhe që ka nxjerrë kjo protestë është që kemi hedhur bazat e para të ndërtimit të një kohezioni social të munguar për më shumë se 80 vjet. Jemi dakort bashkë?
Kolonel Dritan Demiraj: Absolutisht po.
Shpend Gashi: Pra, neve sot po themi: unë dua të debatoj me ty, i kam thënë lëvizjes “Bashkë”, por neve nuk do t’i ndërrojmë ndonjëherë det me njëri-tjetrin. Ju jeni liberal, unë jam konservator. Por neve të ndeshemi duhet të ndeshemi mbi dinjitet. Prandaj duhemi të dy këtu që të shporrim këta, vendosim një emërues të përbashkët dhe vazhdojmë luftën prapë.
Gjithë ideja: njerëzit për protagonizëm – dhe neve e dimë se kush janë ata që janë protagonistët që duan të merren. Ajo protestë nuk ka organizatorë, ka nismëtarë dhe mirëmbajtës. Nismëtarët është një grup prej pesë vetash që njoh unë, të cilët pa ndihmën e të gjithëve neve, pa ndihmën edhe atij fëmije, atyre dritave të vogël, të të vegjëlve – që të betohem, kolonel – fuqia e kësaj proteste nuk jam as unë, as juve, janë vetëm nënat me fëmijët.
Kur vijnë nënat me fëmijët që i shikon karrocë aty që rrinë me gjashtë orë, me pesë orë, ata janë fuqia jonë. Ata na bëjnë neve që mos ndezim një flakë se helmojmë fëmijën. Ata na bëjnë neve që mos shajmë se dëgjon fëmija. Ata na bëjnë neve mos na shikojnë me dhunë e me siklet e me të gjitha, sepse s’duam t’u japim trauma fëmijëve. A kupton? Një fëmijë është ushtari ynë më i fortë. Ushtarët më të fortë të asaj proteste janë nënat me fëmijët. Nuk jemi neve. Neve jemi thjesht pastruesit, jemi mirëmbajtësit.
Kjo po e çmend Ramën, se nuk ka kokë. Se unë nuk bëj – po të jem unë organizatori i vetëm, nuk i bëj dot 25.000 veta bashkë. Nuk i mbledh, nuk i menaxhon dot në strukturë, do skuadër. Po të kishe një skuadër, unë do ta dija se do isha pjesë e skuadrës, se jam i domosdoshëm – jo se më duan. Më kupton, Shpend? Unë bazohem në logjikë matematike, nuk besoj te dashuria. Për aq kohë sa unë nuk kam një telefonatë “Gashi, se jemi këtu për t’i menaxhuar këta”, më besoni të gjithë që nuk ka një grup organizator. Paçka se të gjithë hedhin ndonjë shashkë, se në fund të ditës ka nga ata që si puna ime, juaj dhe shumë të tjerëve aty, që kam refuzuar oferta (unë, Dritan, këto ditë po ta them për herë të parë publika) kam refuzuar shumë oferta.
Profesionistët që ti, o vëlla, Dritani i suporton shumë, se ata i ka Sorosi, do vëlla. Ka nga ata që nuk u ka ardhur kjo ofertë, po luten që ta marrin atë ofertë dhe po bëjnë si kokoshka. A ke parasysh ato kokoshkat, misrat që i fut në mikrovalë që të rrisin çmimin? Edhe këta i kemi kuptuar. Edhe nga ata që po përpiqen këto t’i paraqesin si figura kombëtare, si zgjidhje, si shpëtim i Shqipërisë, direkt nga Rama, sponsorizuar nga Rama direkt. Kujdes.
Unë nuk besoj, kolonel, që Shqipëria e ardhshme do ketë Shpend Gashin për kryeministër. Po të dali Shpend Gashi për kryeministër, unë (pastaj), më kërkoftë populli, atëherë populli ynë ka probleme mendore. Sepse Shqipërisë nuk i duhet një Edi Rama i dytë. Edhe Shpendi po pati pushtet absolut, do bëhet më zi se Rama.
Sot neve kemi nevojë për një skuadër.
Kapitulli 11: Pastrimi i politikës nga krimi dhe lidhjet ndërkombëtare
Shpend Gashi: Jeni dakord me mua në këtë pjesë? Nuk na duhen më individët për vete. Nuk na duhen më supermena. I kemi parë ca supermenat tanë, a kupton? S’dua më supermena. Nuk besoj as te Spidermani, as te Batmani, as në Marvel, asnjë lloj gjëje. Unë dua një njeri që kur të më flasë në televizor, ta dua, o vëlla, si babanë e kombit, se jap votën. Kam respekt. Më kupton, Shpend?
Këtë nuk e kemi. Apo bën Rama tentativa? Për çfarë ka ardhur gjarpri në këtë jetë? Për të pickuar. Unë s’i mërzitem Ramës pse bën tentativa për ta prishur. Mua më fal për shprehjen, më eksiton tentativa e herë pas hershme e Ramës për ta prishur, sepse tregon potencialitetin e asaj proteste.
Kolonel Dritan Demiraj: Absolutisht, ke të drejtë. Unë mendoj që ata të cilët po merren me organizimin e kësaj proteste duhet të vazhdojnë deri në zbatimin përfundimtar, dhe kërkesa e panegociueshme është largimi i Edi Ramës nga drejtimi i Shqipërisë. Kjo është kërkesa mast. Kjo duhet të jetë e para, e pa…
Ndërkohë Shqipëria ka nevojë për një pastrim total të politikës së lidhur me krimin. Sot, aktualisht që po flasim, në rast se nuk shkëputen lidhjet e krimit të organizuar që është i shpërndarë në të gjithë globin – nuk është më i shpërndarë vetëm në Europë, është i shpërndarë në Amerikën Latine, Qendrore, Veriore, pra në SHBA dhe Kanada, dhe deri me lidhje të trafiqeve në Pakistan, Afganistan nga opiumi dhe gjithë rrjetet e tjera në Azi, në Azinë Veriore dhe juglindore dhe lindore.
Jo, nuk është aspak rastësisht që grupet e fuqishme të drogës sot kanë kompanitë e tyre të fuqishme në Emiratet e Bashkuara Arabe, atje ku… më fal se më ra, ka problem? Nuk ka problem.
Nuk është rastësi që lidhjet kryesore, grupet kryesore dhe miqtë e këtyre politikanëve tanë (dhe kur themi politikanët tanë, të gjithë të rilindjes, se s’ka asnjë nga krahu i djathtë për hir të së vërtetës, për të qenë korrekt) janë në Emiratet e Bashkuara Arabe, kanë investuar miliarda në bankat e Emirateve të Bashkuara Arabe. Një pjesë e madhe e tyre e vërtetuar me lidhje të drejtpërdrejta që nga zinxhiri më i lartë politik e deri poshtë. Dhe nuk është aspak rastësi që Rama në parlament, në qeveri dhe në të gjitha postet kryesore ka emëruar vetëm debilë, debilë, debilë, në mënyrë që të dalë vetëm ai në të gjitha komunikimet me ndërkombëtarët, në mënyrë që të ekzistojë vetëm ai si personi më i zgjuar dhe më kull. Ndërkohë që është fatkeqësi për një Shqipëri që drejtohet nga një sharlatan.
Ai nuk është as sharmant. Kur e mendon se ti pret nga një burrë dy metra të jetë shumë serioz. E pret, o vëlla, nga një burrë dy metra me mjekër. Mjekra ka qenë simbol i diturisë në mesjetë. Kush mbante mjekër ishte… tani e ka marrë te Edi Rama, që është mësues vizatimi, piktor “one be”. A e kupton? Gjithë ideja është këtu.
Kapitulli 12: Ambasadori amerikan dhe simbolika gjeopolitike
Shpend Gashi: Neve na është emëruar ambasadori amerikan që, me thënë të drejtën, është i vetmi ambasador që Shpend Gashi e pëlqen që në fjalinë e parë. Ndoshta dhe për dobësinë time mbi ushtrinë. A kupton, se e dua shumë konceptin e ushtrisë, dhe unë mendoj që ushtria duhet të jetë e detyrueshme, kështu domethënë – tre vjet një pjesëtar i familjes si Turqia, edhe një vit i detyrueshëm, është vit shkollor, jo ta mbarosh shkollën pastaj të bësh një vit shkollor. Ushtria është edukatë, është disiplinë.
Vjen ambasadori amerikan, një gjeneral i cili nuk kishte vënë xhaketën e tij për dekoratat. Më në fund Amerika na ka marrë seriozisht, është, kolonel. Dhe çfarë simboli mund të jetë ardhja e këtij lloj personi?
Kolonel Dritan Demiraj: Gjeneralin Erik Went e njoh personalisht. Është një nga ata që ka qenë komandant i forcave speciale të NATO-s. Unë kam qenë komandant i forcave speciale dhe komando të Shqipërisë për shtatë vjet, dhe në kohën që kam shërbyer në Afganistan kam pasur privilegjin më të madh të jetës time të shërbej, së pari, me forcat speciale dhe inteligjencën amerikane në terrenet më të rrezikshme të globit në Kandahar, dhe koha në të cilën kam qenë i dislokuar korrespondon me kohën kur gjenerali Went ka qenë i dislokuar në komandën veriore – kanë qenë të ndara, komandat.
Dhe nuk është aspak e rastësishme që në fjalinë e parë para Kongresit dhe Senatit, gjenerali thotë: “Forcat speciale shqiptare janë nga më cilësoret”, gjë e cila ka qenë kryefjala (më fal) e marrëdhënieve midis kryeministrit Berisha dhe administratës amerikane gjatë atyre tetë viteve. Dhe ajo është koha kur unë kam qenë në krye të këtyre forcave, të cilat i gjeta pa asnjë lloj pajisje, dhe me vizionin tim personal dhe me mbështetjen e qeverisë arritëm të krijonim një strukturë të pajisur, të stërvitur me ndihmën dhe asistencën amerikane, të realizonim me suksese të jashtëzakonshme këto misione. E cila kohë është deklaruar edhe nga ambasadori, pra nga gjenerali Went.
Dhe pikërisht është kjo rrëngallë, ky sekt antikombëtar, sa mori qeverinë në shtator të 2013-s, largoi djemtë më profesionistë, përfshi këtu edhe mua, ku Shtetet e Bashkuara të Amerikës kishin investuar disa milionë dollarë personalisht tek unë si individ, pa llogaritur çfarë kam dhënë unë për kombin. Dhe në ditën kur unë dekorohesha me medaljen e kombit, të nesërmen një ndyrësirë si Mimi Kodheli nxori urdhrin e lirimit nga detyra. Pra, këtë i kam thënë edhe gjeneralit dhe gjithë këtyre. Këto kanë vetëm gënjeshtra dhe mashtrime, sepse këta janë antiamerikanë, dhe veprimet e tyre flasin qartazi që janë antiamerikanë.
Dhe ardhja e një ambasadori të tillë në këtë kontekst gjeopolitik, ku gjashtë vende të Ballkanit Perëndimor janë pa ambasador – ardhja e ambasadorit në mungesë të ambasadorëve të Malit të Zi, Bosnje-Hercegovinës, Kosovës, Maqedonisë së Veriut dhe Serbisë – flet shumë. Sepse Shtetet e Bashkuara të Amerikës, për shkak edhe të problematikave dhe të korrupsionit të lartë, kanë sjellë një figurë të lartë të pakorruptueshme. Sepse ju e dini që ambasadori është përfaqësuesi i drejtpërdrejtë i presidentit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, por edhe në kontekstin gjeopolitik për të kundërshtuar narrativat dhe tentativat, apo zgjerimin e influencës ruse dhe kineze.
Shpend Gashi: Meqenëse jemi te ambasada, neve kemi bërë dy ditë paradë. Meqenëse Rama talllet me ne – “janë mbledhur nga 2000 trushkulur, tha para dhe s’dinë çfarë bëjnë” – se neve domethënë i vetmi njeri që di çfarë bën në Shqipëri dhe që s’punon, nuk rri njëherë në zyrë të kryeministrisë, vetëm Rama, është rri, merret me podkaste, me piktura, me patronazhista, me mban fjalime idiote kot dy orë që s’e dëgjon njeri.
Edhe neve si njerëz të trushkulur që jemi, thamë: “Ore, mirë, Rama nuk di të na numërojë, se është shok me Bashën. A të kalojmë njëherë te ambasada amerikane?” Dhe kemi marshuar afër ambasadës amerikane dhe fatmirësisht, shyqyr Zotit, nuk pati as edhe një trushkulur me të vërtetë që të hidhte ndonjë parullë apo ndonjë shishe ujë ndaj mureve të ambasadës, se do na kishte hedhur bombën atomike. A kupton? Dali si antiamerikan, tashi vdiqe, mbarove.
Ditën tjetër neve shikojmë që ambasada nuk kishte bërë asnjë lloj deklarimi, siç bën gjithmonë për protesta që të kujdesen qytetarët amerikanë: “You don’t have to follow the protest and everything else”, siç e bën gjithmonë: “Kujdes, rrini larg, mbani qëndrime”. Tani ne të dy e njohim pak gjeostrategjitë dhe gjuhën e komunikimit politik. Për aq kohë sa përplasja e qytetërimeve të Huntingtonit, rreshtin e parë të vetën e thotë: flamuri amerikan ishte me kokë lartë, edhe flamuri rus pas rënies së Berlinit ishte me kokë poshtë – aty fillon simbolika.
Çfarë simbolike, sipas jush, thotë mosdeklarata apo deklarata e munguar e ambasadës amerikane në lidhje me protestën, thirrje që u bën zakonisht qytetarëve apo rezidentëve të vet?
Kolonel Dritan Demiraj: Të dyja këto që thatë së fundi janë qartazi mbështetje e hapur e protestës.
Kapitulli 13: Mbështetja e ambasadës dhe drejtësia
Kolonel Dritan Demiraj: Protestë të cilën edhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës, pra nëpërmjet ambasadës (kuptohet), e kanë mirëpritur dhe po vazhdojnë ta mbështesin. Sigurisht ju e dini shumë mirë që ambasada vepron nëpërmjet zyrave të saj, të cilat janë të shtrira deri tek shqiptari i fundit. Pra lidhjet, bashkëpunimi, informacionet, rrjetet e informacionit, rrjetet e inteligjencës, rrjetet e bashkëpunimit kulturor, social, ekonomik, por jo vetëm, edhe në fushat kryesore strategjike që kemi, në mënyrë të veçantë me mbrojtjen, por dhe me rendin, me SPAK-un, me prokurorinë, drejtësinë dhe të gjitha degët e tjera.
Të gjitha këto tregojnë qartazi mbështetjen nga ambasada amerikane të kësaj lëvizje politike. Në fakt, për të qenë korrekt, prej disa kohësh, prej disa muajsh, pavarësisht përpjekjeve për të injoruar, mungesës së bashkëpunimit dhe dënimit apo deklaratave të qarta kundër veprimtarive, apo kundër tentativave për të kapur drejtësinë, për të mos dënuar, për të luftuar atë që quhet “impunity” nga ambasada amerikane, nga zëvendësambasadori – i kemi pasur qëndrime perfekte, krejt ndryshe nga qëndrimet e disa viteve të kaluara që e përdornin ambasadoren si leckë vetëm për fotografi njerëzit më të korruptuar të politikës shqiptare.
A ju kujtohet kur dilte gjithë kohën Sejmir Tahiri, Mimi Kodheli, Ilir Beqa, ky kryetari i bashkisë Erjon Veliaj, e me radhë, të gjithë njerëzit e korruptuar, duke tentuar për t’i gënjyer shqiptarët sikur kishin mbështetjen e administratës amerikane, ndërkohë që të gjitha raportet vjetore të Departamentit Amerikan të Shqipërisë i uronin për lidhjet e qeverisë me krimin e organizuar dhe Shqipërinë si një qendër operacionale të krimit të organizuar.
Shpend Gashi: Mua më vjen mirë, më vjen mirë, kolonel, më vjen mirë që drejtësia po vjen deri në fund. Nuk më vinte aspak mirë kur ambasada amerikane u etiketua si një ambasadë e kapur nga Rama për shkak të, si të thotë Shpendi, për shkak të Juri Kimit ekskluzivisht, e cila ishte e vetmja ambasadore që për mua ishte në rolin e guvernatorit, që i thoshte opozitës: “ti do hash barn”. Është e tmerrshme. Është e tmerrshme që të dalë një ambasador të thyejë ligjet e diplomacisë. Nuk mund të futet një ambasador në problemet e brendshme, “interior problems of the country”. A kupton? Ti mund të rrish mbi palët.
A të kujtohet çfarë deklarate skandaloze – midis shumë të tjerave – pa u mbyllur kutitë e votimit: “Urojmë fitoren e Partisë Socialiste”. Në qoftë se kujtohet, janë të gjitha live në YouTube, pa u mbyllur kutitë. Domethënë në luftë të hapur kundër opozitës.
Kolonel Dritan Demiraj: Në fakt, kundër një opozite e cila në atë kohë ishte 100 herë më e mirë sesa qeverisja, të cilën Departamenti i Shtetit dhe sekretari i saj i shtetit e konsideronin qendër operacionale të krimit të organizuar. I uronin FBI, Departamenti i Drejtësisë (nga e cila varet FBI), por jo vetëm.
Kapitulli 14: Mbyllja dhe thirrja për bashkim
Shpend Gashi: Kur do na bashkoheni? Pyetja e fundit, kolonel. Kur do t’i bashkoheni protestës qytetare fizikisht, se shpirtërisht dhe mediatikisht jeni që nga dita zero në mbështetje? Kur do të vini që njerëzit t’ju takojnë aty? Duan t’ju takojnë nga afër. Jam shumë i bindur që njerëzit do donin t’ju takonin nga afër, t’ju bënin pyetje. A do bëjmë neve ndonjë kërkesë Departamentit të Shtetit t’ju japin leje të vini të na bashkoheni, t’i bëjmë të gjithë bashkë?
Kolonel Dritan Demiraj: Unë s’kam lidhje me Departamentin e Shtetit. Unë bëj një jetë modeste, bëj një punë modeste, por tetë deri në dhjetë orë në ditë ia kam kushtuar çdo ditë Shqipërisë, situatës politike të Shqipërisë, të Kosovës, dhe brenda gjithë mundësive me gjithë miqtë që kemi, për rritjen e bashkëpunimit. Siç e thashë, jemi një nga kombet më me fat që kemi aleatë strategjik të sinqertë, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, të cilat në të gjitha momentet tona historike kanë qenë me popullin shqiptar, me popullin shqiptar për Shqipërinë, për Kosovën, për Maqedoninë e Veriut, për shqiptarët e Malit të Zi. Dhe për një lloj është detyrim strategjik i çdo qytetari shqiptar që ta dojë dhe ta mbështesë Shtetet e Bashkuara të Amerikës njësoj si vendin tonë.
Shpend Gashi: Kolonel, për mua është gjithmonë kënaqësi, gjithmonë kënaqësi kur flasim bashkë. Do të doja shumë që gjatë gjithë protestës herë pas here të komunikonim dhe të futeshim që të jepja edhe unë update, me gjëra të brendshme aty, se unë i shikoj në dinamikë, nuk i shikoj nga mediat apo nga rrjetet sociale, e përjetoj atë gjë. Por edhe juve, duke njohur realitetin diplomatik dhe gjeostrategjik se çfarë po gatuhet në Washington dhe çfarë po gatuhet në portat e larta të kohëve moderne, pra në portat e larta të Perandorisë.
Duke uruar një fillim ditët mbarë (se atje te juve është shumë shpejt akoma) dhe duke dhënë përqafime dhe dashurinë më të sinqertë që mund të ketë një burrë për një burrë tjetër, pra në mënyrë vëllazërore, t’uroj më të mirat. Dhe ri-shpirtërohemi, edhe unë pres të të takoj atje kur të na vish në Shqipëri, që të pimë një kafe si miq dhe të hamë një drekë, kolonel. Dhe me të vërtetë, shumë xhan, të vlerësoj shumë. Është kënaqësi e veçantë. Të falënderoj dhe avokatit, dhe kur të doni, më keni në dispozicion.
Kolonel Dritan Demiraj: Të falenderojmë shumë, kolonel.
Epilogu – Shpend Gashi
Shpend Gashi: Miq, ky ishte Tru Podcast me kolonelin Dritan Demiraj, i cili ndodhet në Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe është një zë i madh, i fortë dhe suportues ndaj nesh. Pra, nuk jemi vetëm. Vriteni frikën, sepse më mirë një ditë Spartak sesa 1.000 vjet skllevër.
Shkatërroni vargonjtë e skllavërisë, sepse skllavëria është në tru, në mendje. Nuk ka më të mirë. Vetëm Zoti është më perfekti dhe Zoti është më i madhi nga të gjithë. Çdo gjë tjetër që është njerëzore ka limite. I tillë është dhe limiti i Edi Ramës, që duhet t’i kishte ardhur fundi me kohë, por neve ishim shumë të pazgjuar për ta kuptuar.
Shihemi në protestë në orën 18:00. Dhe për librat që më keni shkruar mua Dritanit, do nxjerr numrin e shtëpisë botuese në story dhe mund të shkoni ta merrni.
Gjithë të mirat. Faleminderit.
Përgatitur për botim nga Tetova News
