Zjarri më i rëndë në historinë e Komunitetit të Madridit doli jashtë kapaciteteve të ndërhyrjes së drejtpërdrejtë në disa fronte, dogji rreth 12 mijë hektarë dhe detyroi dhjetëra mijëra njerëz të largoheshin ose të qëndronin të izoluar në banesa. Një person është arrestuar dhe një tjetër po hetohet për zjarrin në Ávila, ndërsa Spanja ka shpallur për herë të parë emergjencë kombëtare për shkak të zjarreve pyjore.
Një seri zjarresh të fuqishme pyjore, të favorizuara nga temperaturat e larta, lagështia shumë e ulët dhe erërat me shpejtësi deri në 60 kilometra në orë, ka përfshirë perëndimin dhe jugperëndimin e Komunitetit të Madridit dhe provincën fqinje të Ávilas, duke krijuar një nga emergjencat më të mëdha të zjarreve në historinë moderne të Spanjës.
Deri në fund të së premtes, 24 korrik 2026, tri vatrat që digjnin në territorin e Madridit ishin bashkuar në një zjarr të vetëm, të njohur si zjarri i Sierra Oeste. Rreth 30.000 persona ishin evakuuar dhe 20.000 të tjerë ishin urdhëruar të qëndronin të izoluar në banesa në Komunitetin e Madridit. Në Ávila, autoritetet raportuan rreth 8.000 të evakuuar dhe 5.000 persona nën masa izolimi.
Kjo do të thotë se në Madrid dhe Ávila së bashku ishin prekur rreth 63.000 njerëz, prej të cilëve afërsisht 38.000 ishin larguar nga shtëpitë, ndërsa rreth 25.000 të tjerë qëndronin brenda banesave ose qendrave urbane sipas urdhrave të autoriteteve.
Dallimi është thelbësor: shifra prej 63.000 personash nuk përfaqëson vetëm të evakuuarit, por shumën e personave të evakuuar dhe atyre të izoluar në banesa.
Në orët e vona të së premtes, zjarri vazhdonte të ishte aktiv dhe i parrethuar plotësisht me vijë kontrolli. Megjithatë, rënia e temperaturës, dobësimi i përkohshëm i erës dhe rritja e lagështisë krijuan një mundësi për ekipet tokësore që të përpiqeshin ta frenonin gjatë natës.
Fillimi i krizës: zjarri kaloi nga Toledo në Madrid
Zhvillimet e para të kësaj vale zjarresh nisën të mërkurën, më 22 korrik, kur një zjarr i shpërthyer në Almorox, në provincën e Toledos, kaloi kufirin administrativ dhe arriti në territorin e Komunitetit të Madridit.
Flakët goditën veçanërisht zonën El Encinar del Alberche, pjesë e komunës Villa del Prado. Vlerësimi i parë i dëmeve tregoi se 43 banesa ishin shkatërruar plotësisht, ndërsa 286 të tjera kishin pësuar dëmtime në shkallë të ndryshme.
Banorët e kësaj zone u detyruan të largoheshin me shpejtësi. Shumë prej tyre nuk arritën të merrnin sendet personale ose kafshët shtëpiake, ndërsa hyrja në zonën e rrezikut u kufizua nga policia dhe shërbimet e emergjencës.
Në këtë fazë nuk ishte përcaktuar publikisht një shkak përfundimtar i zjarrit të Almoroxit. Autoritetet vazhdonin hetimin teknik për të përcaktuar pikën dhe rrethanat e sakta të ndezjes.
Dy vatra të tjera shpërthejnë të enjten
Situata u përkeqësua ndjeshëm të enjten, më 23 korrik, kur në territorin e Madridit shpërthyen dy zjarre të tjera të pavarura.
Një vatër e re u regjistrua në Villa del Prado, pranë zonave të banuara dhe kompleksit Caravan Garden. Rreth orës 17:20 u dërgua një alarm për evakuimin e popullsisë në zonat më të rrezikuara.
Rreth orës 18:30 u urdhërua largimi i afërsisht 3.500 banorëve të Aldea del Fresno drejt komunës Villamanta. Paralelisht, u organizua zhvendosja e banorëve të disa qendrave për të moshuar dhe personave me aftësi të kufizuara.
Në zonën urbane të Villa del Prado, banorëve iu kërkua të qëndronin brenda, të mbyllnin dyert dhe dritaret dhe të shmangnin përdorimin e sistemeve të ventilimit që merrnin ajër nga jashtë.
Po atë pasdite, rreth orës 16:00, një zjarr tjetër shpërtheu në San Martín de Valdeiglesias. Sipas të dhënave të para, zjarri nisi pasi një automjet mori flakë pranë skajit të rrugës M-501, në afërsi të kilometrit 57.
Flakët u përhapën me shpejtësi në terrenin pyjor, të favorizuara nga era, nxehtësia dhe vegjetacioni i thatë. Brenda pak orësh zjarri arriti në zonën e rezervuarit të San Juanit dhe rrezikoi edhe komunën Pelayos de la Presa.
Menjëherë pas identifikimit të zjarrit u dërguan njoftime për banorët e urbanizimeve San Ramón dhe Jaracruz. Fillimisht atyre iu kërkua të qëndronin të izoluar në banesa, ndërsa banorët e zonave më të ekspozuara të Pelayos de la Presa u drejtuan drejt qendrës urbane ose pikave të përkohshme të pritjes.
Shkaku teknik dhe përgjegjësia eventuale për zjarrin e lidhur me automjetin mbeteshin objekt hetimi. Fakti se zjarri nisi pranë një automjeti të djegur nuk mjafton, pa përfundimin e ekspertizës, për të përcaktuar nëse bëhej fjalë për defekt mekanik, aksident, pakujdesi ose rrethanë tjetër.
Spanja shpall emergjencë kombëtare
Përkeqësimi i shpejtë i situatës bëri që presidentja e Komunitetit të Madridit, Isabel Díaz Ayuso, t’i kërkonte qeverisë qendrore shpalljen e emergjencës kombëtare.
Në orët e para të së premtes, 24 korrik, ministri i Brendshëm Fernando Grande-Marlaska shpalli emergjencën me interes kombëtar për Komunitetin e Madridit dhe provincën e Ávilas.
Vendimi përfshinte zjarret e Villa del Prado, San Martín de Valdeiglesias dhe Burgohondos. Me këtë masë, drejtimi dhe koordinimi i përgjithshëm i operacionit kaloi nën autoritetin e Ministrisë së Brendshme, në kuadër të Sistemit Kombëtar të Mbrojtjes Civile.
Sipas autoriteteve spanjolle, kjo ishte hera e parë që mekanizmi i emergjencës kombëtare aktivizohej posaçërisht për një krizë zjarresh pyjore.
Vendimi mundësoi koordinimin e drejtpërdrejtë të Njësisë Ushtarake të Emergjencave, Gardës Civile, Policisë Kombëtare, Mbrojtjes Civile, Ministrisë për Tranzicionin Ekologjik dhe shërbimeve të rajoneve autonome.
Grande-Marlaska theksoi se urdhrat për evakuim dhe izolim nuk ishin rekomandime, por masa të detyrueshme për mbrojtjen e jetës.
Tri vatrat e Madridit bashkohen në një zjarr të vetëm
Gjatë paradites së 24 korrikut, zjarri i ardhur nga Almoroxi, vatra e Villa del Prados dhe zjarri i San Martín de Valdeiglesias u bashkuan në një front të vetëm.
Bashkimi u konfirmua rreth mesditës nga Carlos Novillo, këshilltari rajonal për Mjedisin, Bujqësinë dhe Punët e Brendshme të Komunitetit të Madridit, i cili ka përgjegjësi politike edhe mbi shërbimet e emergjencës.
Ai shpjegoi se koka e tri zjarreve ishte bashkuar dhe po lëvizte drejt Chapinerías, duke detyruar autoritetet të urdhëronin largimin e popullsisë.
Gjatë së premtes u evakuuan ose filluan të evakuoheshin tetë komuna të plota:
Aldea del Fresno, Navas del Rey, Colmenar del Arroyo, Chapinería, Fresnedillas de la Oliva, Robledo de Chavela, Navalagamella dhe Zarzalejo.
U evakuuan gjithashtu pjesë të Villa del Prados dhe Pelayos de la Presas, si dhe zona El Encinar del Alberche.
Rreth orës 16:15 u urdhërua evakuimi i Robledo de Chavelas, me afërsisht 5.000 banorë, dhe i Fresnedillas de la Olivas, me rreth 2.000 banorë.
Rreth orës 19:00 masa u zgjerua edhe në Zarzalejo dhe Navalagamella. Banorët u drejtuan drejt qendrave të pritjes në Valdemorillo, Alcobendas, Alcalá de Henares dhe komuna të tjera të rajonit.
Rreth orës 21:00 u vendos evakuimi parandalues i afërsisht 5.000 personave që qëndronin në një kamping në El Escorial. Në atë moment flakët nuk kishin arritur në zonën urbane, por drejtimi i zjarrit dhe era e bënë të nevojshme largimin e turistëve dhe të stafit.
Në të njëjtën kohë, banorët e Villa del Prados, San Martín de Valdeiglesias dhe Pelayos de la Presas vazhdonin të ishin nën urdhër për të qëndruar brenda qendrave urbane ose banesave.
“Jashtë kapacitetit të shuarjes” në disa fronte
Gjatë pasdites së të premtes zjarri arriti atë që Carlos Novillo e quajti “momentin kulmor”. Ai deklaroi se koka e zjarrit dhe disa fronte të tij ndodheshin jashtë kapacitetit të ndërhyrjes së drejtpërdrejtë.
Ky formulim nuk nënkupton se zjarri ishte përgjithmonë i pashuar ose se ekipet kishin ndërprerë punën. Ai do të thotë se, në kushtet e asaj ore, intensiteti i flakëve, shpejtësia e përhapjes dhe era nuk lejonin një sulm të sigurt dhe efektiv kundër pjesës ballore.
Ekipet kaluan në një strategji mbrojtëse: ruajtjen e vendbanimeve, krijimin e vijave të kontrollit, konsolidimin e krahëve të zjarrit dhe largimin e popullsisë nga zonat e rrezikuara.
Njësia Ushtarake e Emergjencave kreu djegie të kontrolluara në Navas del Rey, me qëllim heqjen e vegjetacionit që mund të shërbente si lëndë djegëse për frontin kryesor.
Flakët përparonin në disa zona me shpejtësi mesatare prej pesë deri në gjashtë kilometrash në orë. Erërat arrinin shpejtësi prej 50 deri në 60 kilometra në orë dhe transportonin prush të ndezur në distanca të mëdha, duke krijuar vatra të reja përtej vijës kryesore.
Sipërfaqja e prekur në Madrid u vlerësua në rreth 12.000 hektarë deri në mbrëmje, dyfishi i vlerësimit prej rreth 6.000 hektarësh të dhënë në orët e paradites. Për shkak se zjarri nuk ishte ende i perimetruar, kjo mbetej një shifër paraprake.
El Escoriali dhe qendra e antenave të NASA-s nën kërcënim
Pas bashkimit të vatrave, fronti kryesor mori drejtimin e veriut dhe verilindjes, drejt El Escorialit dhe San Lorenzo de El Escorialit.
Përfaqësuesi i qeverisë qendrore në Madrid, Francisco Martín, tha se detyra kryesore e operacionit ishte mbrojtja e këtyre dy komunave. Njësia Ushtarake e Emergjencave ngriti vija mbrojtëse ndërmjet Zarzalejos, Robledo de Chavelas dhe El Escorialit.
Në Robledo de Chavela ndodhet Kompleksi i Komunikimeve të Hapësirës së Thellë të Madridit, një nga tri stacionet kryesore të rrjetit ndërkombëtar të NASA-s për komunikim me misionet ndërplanetare.
Rreth 90 punonjësit e kompleksit u evakuuan dhe instalacioni mbeti pa personel. Autoritetet e përshkruan gjendjen si kritike, por deri në orët e fundit të së premtes nuk kishte konfirmim se ndërtesat, antenat ose pajisjet teknike ishin dëmtuar nga flakët.
Zjarri preku gjithashtu zonën e digës së San Juanit dhe shkatërroi ndërtesën e administratës. Autoriteti hidrografik aktivizoi nivelin fillestar të emergjencës për mbikëqyrje, por sqaroi se diga mbetej e qëndrueshme dhe nuk përbënte rrezik për popullsinë.
Kafshët në parkun Safari Madrid u mbajtën të izoluara brenda hapësirave të mbrojtura, ndërsa ekipet monitoronin afrimin e zjarrit.
Dëmet në banesa, shëndetësi dhe infrastrukturë
Bilanci më i rëndë material u regjistrua në El Encinar del Alberche, ku 43 banesa u vlerësuan të shkatërruara dhe 286 të tjera të dëmtuara.
Në Chapinería nuk u konfirmuan banesa të djegura deri në mbrëmjen e 24 korrikut, por u raportuan dëme në disa objekte të zonës industriale.
Gjatë dy ditëve të para të emergjencës, ekipet shëndetësore trajtuan rreth 100 persona, kryesisht për thithje tymi dhe kriza ankthi. Nuk u raportuan vdekje ose lëndime të rënda në Madrid dhe Ávila deri në përditësimin e fundit të së premtes.
Tetë qendra shëndetësore në Sierra Oeste u mbyllën për arsye sigurie, ndërsa sistemi shëndetësor rajonal rezervoi rreth 600 shtretër spitalorë për një fluks të mundshëm pacientësh.
Në total, 1.021 persona nga qendrat sociale dhe rezidencat u zhvendosën. Në mesin e tyre ishin 717 të moshuar, 124 persona me aftësi të kufizuara ose probleme të shëndetit mendor, 84 të mitur, 37 përdorues të shërbimeve të emergjencës sociale dhe 59 të rinj të vendosur në qendra strehimi.
Në 13 pika pritjeje të hapura në komunat përreth po strehoheshin rreth 1.800 persona. Shumë të evakuuar të tjerë u vendosën te familjarët, në hotele ose u larguan me mjetet e tyre.
Zjarri dëmtoi linja të telekomunikacionit në 16 komuna dhe rreth 40 qendra banimi. Gjatë mbrëmjes filloi rikthimi gradual i shërbimeve përmes riparimit të fibrave optike, njësive të lëvizshme dhe komunikimit satelitor.
Në shkallë kombëtare, zjarret kishin detyruar mbylljen e më shumë se 30 segmenteve rrugore. Nëntë prej tyre ndodheshin në Madrid dhe shtatë në Ávila. Ndër rrugët më të prekura ishin M-501, M-507, M-540, M-541, M-510, M-512 dhe N-403.
Qarkullimi hekurudhor ndërmjet Ávilas dhe El Escorialit vazhdoi, por u pezullua ndalesa në stacionin e Robledo de Chavelas për shkak të evakuimit të komunës.
Paralajmërimi për tymin dhe cilësinë e ajrit
Tymi i dendur dhe hyrja e një mase ajrore me pluhur afrikan përkeqësuan cilësinë e ajrit në disa pjesë të Madridit, veçanërisht në Cuenca del Alberche, Sierra Norte dhe zonën urbane veriperëndimore.
Autoritetet u kërkuan fëmijëve, të moshuarve, grave shtatzëna dhe personave me sëmundje të frymëmarrjes ose kardiovaskulare që të shmangnin qëndrimin dhe aktivitetet fizike në ambient të hapur.
Banorët u këshilluan të mbyllnin dyert dhe dritaret, të fiknin pajisjet që fusin ajër nga jashtë dhe të përdornin maska në rast të përqendrimit të lartë të tymit.
Shërbimet e emergjencës kërkuan gjithashtu që qytetarët të mos udhëtonin drejt zonave të prekura dhe të ndiqnin vetëm njoftimet zyrtare të Komunitetit të Madridit, Ministrisë së Brendshme dhe numrit 112.
Zjarri në Ávila dhe rreziku i bashkimit me frontin e Madridit
Paralelisht me emergjencën në Madrid, një zjarr i madh vazhdonte të digjte në Burgohondo, në provincën e Ávilas.
Zjarri nisi të mërkurën, më 22 korrik, dhe u përhap me shpejtësi në Valle del Alto Alberche. Deri të premten kishte përshkuar rreth 9.000 hektarë dhe kishte krijuar një perimetër prej afërsisht 71 kilometrash.
Flakët prekën rëndë Rezervatin Natyror Valle de Iruelas, një zonë me vlerë të lartë ekologjike dhe habitat i një prej kolonive më të rëndësishme të shkabës së zezë në Evropë.
Gjatë fazave më të dhunshme, zjarri përparoi me disa kilometra brenda një periudhe shumë të shkurtër. Ai kërcënoi luginën e Tiétarit dhe u afrua me disa qendra të banuara.
U urdhëruan evakuime në Burgohondo, Hoyo de Pinares dhe Villanueva de Ávila, si dhe në zona të Cebrerosit. Në Navaluenga dhe pjesë të Cebrerosit u vendosën masa izolimi.
Bilanci i dhënë nga Fernando Grande-Marlaska ishte rreth 8.000 të evakuuar dhe 5.000 persona të izoluar në Ávila.
Për disa orë ekzistoi frika se zjarri i Burgohondos mund të bashkohej me frontin e Sierra Oeste në Madrid. Deri në mbrëmjen e 24 korrikut, bashkimi nuk ishte konfirmuar. Ndryshimi i drejtimit të erës e uli rrezikun e menjëhershëm, por autoritetet vazhdonin të punonin sikur një skenar i tillë të ishte i mundur.
Një i arrestuar dhe një tjetër nën hetim
Garda Civile arrestoi një person dhe nisi hetim ndaj një personi tjetër për përfshirjen e dyshuar në shkaktimin e zjarrit të Burgohondos.
Sipas hetimeve të zhvilluara nga SEPRONA e Ávilas dhe Brigada e Hetimit të Zjarreve Pyjore e administratës së Castilla y Leónit, zjarri dyshohet se është shkaktuar nga një shkëndijë e prodhuar gjatë përdorimit të makinerive të rënda.
Në ditën e ngjarjes, përdorimi i pajisjeve që mund të prodhonin zjarr ose shkëndija ishte ndaluar për shkak të rrezikut të lartë të zjarreve. Sipas Gardës Civile, puna po kryhej pa autorizimin përkatës administrativ dhe pa pajisjet e detyrueshme të shuarjes.
Personave të përfshirë u atribuohen paraprakisht dyshimet për veprën penale të shkaktimit të zjarrit pyjor dhe për një vepër kundër burimeve natyrore dhe mjedisit.
Hetimi policor dhe raportet teknike do t’i dërgohen autoritetit gjyqësor dhe Prokurorisë së Ávilas. Arrestimi dhe hetimi nuk përbëjnë provë përfundimtare të fajësisë. Përgjegjësia penale mund të përcaktohet vetëm nga gjykata pas shqyrtimit të provave dhe respektimit të prezumimit të pafajësisë.
Mijëra efektivë dhe ndihmë nga Bashkimi Evropian
Në operacionet në Madrid dhe Ávila u angazhuan më shumë se 3.000 punonjës dhe pjesëtarë të institucioneve publike, përfshirë Njësinë Ushtarake të Emergjencave, Gardën Civile, Policinë Kombëtare, Mbrojtjen Civile dhe ekipet e Ministrisë për Tranzicionin Ekologjik.
Në terren u përdorën avionë Canadair, helikopterë, avionë amfibë, mjete të rënda tokësore dhe automjete zjarrfikëse. Gjashtë komunitete autonome dërguan ose premtuan mjete dhe personel shtesë.
Spanja aktivizoi Mekanizmin Evropian të Mbrojtjes Civile. Italia dhe Greqia u zotuan të dërgonin nga dy avionë Canadair CL-415, të cilët pritej të mbërrinin të shtunën në bazën ajrore të Torrejón de Ardozit.
Këshilli i Lartë i Kërkimeve Shkencore aktivizoi gjithashtu Grupin e Këshillimit për Fatkeqësitë dhe Emergjencat, me ekspertë që do të ndihmonin në analizimin e sjelljes së zjarrit dhe marrjen e vendimeve operative.
Mbreti Felipe VI mori pjesë përmes videolidhjes në Komitetin Shtetëror të Koordinimit dhe kontaktoi drejtuesit rajonalë dhe kryetarët e komunave të prekura.
Kryeministri Pedro Sánchez e përshkroi situatën si dramatike dhe tha se të gjitha administratat po punonin në mënyrë të koordinuar. Ai kishte planifikuar të vizitonte të shtunën, më 25 korrik, qendrën e komandës në Cenicientos.
Isabel Díaz Ayuso e cilësoi zjarrin si më të rëndin në historinë e Komunitetit të Madridit dhe tha se rajoni ishte përballur me një “stuhi të përsosur”: temperatura të larta, erë të fortë dhe të vazhdueshme dhe bashkimin e disa fronteve.
Ajo njoftoi një fond prej një milion eurosh për fermat blegtorale të dëmtuara, për ushqim, kujdes veterinar, riparimin e rrethimeve dhe largimin e kafshëve të ngordhura. U paralajmërua gjithashtu një linjë më e gjerë ndihme për komunat dhe familjet e prekura.
Një natë vendimtare për frenimin e flakëve
Rreth orës 23:30 të së premtes, Francisco Martín njoftoi se kushtet kishin filluar të përmirësoheshin. Temperatura kishte rënë, era ishte dobësuar dhe lagështia relative ishte rritur.
Ai e përshkroi natën si një mundësi të rëndësishme për të sulmuar krahët e zjarrit, për të krijuar vijë kontrolli dhe për të ndalur përparimin drejt El Escorialit.
Në atë moment, fronti ndodhej mjaftueshëm larg zonës urbane të El Escorialit dhe nuk u urdhëruan masa shtesë përtej evakuimit të kampingut me rreth 5.000 persona.
Megjithatë, parashikimi për të shtunën mbetej shqetësues. Era pritej të forcohej sërish dhe të ndryshonte drejtim, duke krijuar rrezik për rihapjen e fronteve ose përhapjen e zjarrit në zona të reja.
Për këtë arsye, ekipet tokësore vazhduan punën gjatë gjithë natës, ndërsa mjetet ajrore pritej të riktheheshin me dritën e mëngjesit.
Kriza paralele në Francën jugperëndimore
Në të njëjtën kohë, Franca po luftonte me dhjetëra zjarre, dy prej të cilëve po shkaktonin evakuime masive në Gironde dhe Landes.
Zjarri në zonën e gjirit të Arcachonit dhe gadishullit Cap-Ferret detyroi mijëra banorë dhe turistë të largoheshin, një pjesë e tyre përmes detit drejt Arcachonit. Në Landes, një zjarr tjetër preku Biscarrosse dhe Parentis-en-Born.
Në Gironde u raportuan 53 banesa dhe një kamping të shkatërruar, ndërsa 42 zjarrfikës pësuan lëndime. Franca kërkoi ndihmë nga Mekanizmi Evropian i Mbrojtjes Civile dhe pritej të merrte avionë dhe helikopterë nga disa shtete, përfshirë Kroacinë, Portugalinë, Republikën Çeke dhe Sllovakinë.
Megjithatë, bilancet e publikuara për Francën ndryshonin ndjeshëm sipas orës dhe mënyrës së numërimit.
Associated Press raportoi në një nga përditësimet rreth 44.000 të evakuuar në Gironde dhe 23.000 në Landes, gjithsej rreth 67.000 persona. Disa raportime të mëvonshme në mediat spanjolle përmendën 110.000 të evakuuar në zonën e Arcachonit dhe 31.000 në Landes, ose 141.000 gjithsej.
Pa një bilanc të vetëm, të konsoliduar dhe të krahasueshëm nga autoritetet franceze për të njëjtën orë, shifra më e lartë duhet trajtuar si paraprake.
Për këtë arsye, pretendimi se “më shumë se 200.000 persona janë evakuuar në Francë dhe Spanjë” nuk duhet përdorur pa sqarim. Në disa raportime, kjo shifër përfshinte edhe personat e urdhëruar të qëndronin të izoluar në banesa në Spanjë, jo vetëm personat që ishin larguar fizikisht.
Edhe bilanci prej 135.000 të evakuuarish, i publikuar më herët nga disa media, ishte një përllogaritje e ndërmjetme dhe u tejkalua ose u kundërshtua nga përditësimet e mëvonshme.
Formulimi më i sigurt është se dhjetëra mijëra njerëz u evakuuan në të dyja vendet dhe se numri i përgjithshëm i personave të evakuuar, të izoluar ose të prekur i kaloi 100.000, ndërsa bilanci përfundimtar mbetej në ndryshim.
Një sezon jashtëzakonisht i rëndë zjarresh
Kriza e Madridit dhe Ávilas është pjesë e një sezoni jashtëzakonisht të rëndë zjarresh në Spanjë.
Deri më 24 korrik, zjarret kishin djegur rreth 114.796 hektarë në të gjithë vendin, gati pesë herë më shumë se në të njëjtën periudhë të vitit 2025. Ishin regjistruar 29 zjarre të mëdha, prej të cilëve 17 vetëm gjatë 24 ditëve të para të korrikut.
Sipas ekspertëve, reshjet e shumta të pranverës kishin nxitur rritjen e vegjetacionit. Më pas, temperaturat ekstreme të verës e thanë këtë masë bimore, duke krijuar sasi të mëdha lënde djegëse.
Temperaturat e larta, lagështia nën 30 për qind dhe erërat e forta krijuan kushte në të cilat zjarret mund të kalonin me shpejtësi nga terrenet pyjore në zonat me banesa, ferma dhe infrastrukturë kritike.
Isabel Díaz Ayuso dhe Pedro Sánchez e lidhën krizën edhe me nevojën për politika më të fuqishme të parandalimit dhe përballimit të emergjencës klimatike. Në fazën aktuale, megjithatë, përparësia mbetej shpëtimi i jetëve, frenimi i flakëve dhe mbrojtja e qendrave të banuara.
Gjendja më e fundit dhe çështjet e hapura
Deri në fund të 24 korrikut dhe në orët e para të 25 korrikut, zjarri i Sierra Oeste nuk ishte shpallur i kontrolluar ose i stabilizuar.
Tri vatrat e Madridit ishin bashkuar, por zjarri i Burgohondos në Ávila nuk ishte bashkuar me to. Rreziku i një afrimi të mëtejshëm mbetej nën vëzhgim.
Në Madrid, rreth 12.000 hektarë vlerësohej se ishin prekur. Në Ávila, sipërfaqja ishte rreth 9.000 hektarë. Të dyja shifrat ishin paraprake, pasi perimetri i plotë nuk ishte përcaktuar.
Nuk ishin raportuar viktima ose lëndime të rënda në këto dy zona, por rreth 100 persona kishin marrë ndihmë mjekësore për tym dhe ankth.
Mbeteshin të hapura disa çështje:
- përcaktimi përfundimtar i sipërfaqes së djegur dhe dëmeve në banesa, ferma dhe infrastrukturë;
- gjendja e kompleksit të antenave të NASA-s në Robledo de Chavela;
- hetimi mbi shkakun e zjarrit të Almoroxit dhe vatrës së pavarur në Villa del Prado;
- ekspertiza përfundimtare për zjarrin që nisi pranë automjetit në San Martín de Valdeiglesias;
- procedura penale ndaj personit të arrestuar dhe personit tjetër nën hetim për zjarrin e Burgohondos;
- mundësia e kthimit të popullsisë në komunat e evakuuara;
- bilanci i saktë dhe i konsoliduar i evakuimeve në Francë;
- ndikimi afatgjatë ekologjik në Sierra Oeste dhe Rezervatin Natyror Valle de Iruelas.
Përmirësimi i përkohshëm i motit gjatë natës ofroi një mundësi për ekipet e shuarjes, por autoritetet paralajmëruan se çdo ndryshim i erës mund ta përkeqësonte sërish situatën.
Kriza mbetej aktive dhe bilancet mund të ndryshonin me vazhdimin e operacioneve, vlerësimin e dëmeve dhe rifillimin e mjeteve ajrore mëngjesin e së shtunës./TetovaNews
