Aty ku Uashingtoni synonte një shkallë përgjimi prej 100%, Irani u kujdes për atë përqindje të vogël që mbeti jashtë: “I rrëzuam pothuajse të gjitha raketat. Vetëm njëra kaloi”, pranoi sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, pas sulmit iranian të 17 korrikut kundër një baze amerikane në Jordani.
Sipas The New York Times, ai predhë goditi ndërtesa të parafabrikuara banimi, duke vrarë tre ushtarë amerikanë dhe duke plagosur më shumë se njëqind persona. Për pesë ditë, Irani kishte lëshuar valë dronësh dhe raketash kundër tri bazave amerikane në vend.
Megjithatë, në prill, Pete Hegseth kishte deklaruar se programi iranian i raketave ishte “funksionalisht i shkatërruar” dhe se kapacitetet e tij ishin bërë pothuajse tërësisht joefektive. Tre muaj më vonë, sulmet me raketa kishin rifilluar.
Irani nuk synon më vetëm të lëshojë një numër më të madh raketash: Teherani tani po e ndërlikon vetë punën e mbrojtjes amerikane.
Disa raketa mund të ndryshojnë papritur trajektoren; sulmet kombinojnë dronë me lloje të ndryshme raketash; ndërsa goditjet vijnë në valë dhe drejtohen njëkohësisht kundër disa pikave.
Sipas zyrtarëve amerikanë, forcat iraniane kanë studiuar gjithashtu luftën në Ukrainë, ku Rusia kombinon raketat balistike, raketat e lundrimit dhe dronët për ta bërë më të vështirë përgjimin e tyre.
Pas 1.500 raketave Patriot
Pasojat mund të shihen te rezervat.
Që nga fillimi i konfliktit, Pentagoni thuhet se ka përdorur më shumë se 1.500 raketa interceptuese Patriot dhe tani do të kishte në dispozicion më pak se 1.700 të tilla.
Shtetet e Bashkuara prodhuan vetëm rreth 600 raketa Patriot gjatë vitit 2025.
Vetëm gjatë një dite sulmesh në Jordani, forcat amerikane thuhet se kanë lëshuar afro 50 raketa interceptuese Patriot.
Me një çmim prej rreth 4 milionë dollarësh për një raketë, fjala “pothuajse” në deklaratën e Marco Rubios përfaqëson gjithashtu një faturë shumë të lartë.
Këtë përllogaritje Teherani kishte pasur mundësinë ta vëzhgonte më parë.
Gjatë luftës 12-ditore të qershorit 2025, udhëheqësit iranianë kishin parë shpejtësinë me të cilën Izraeli dhe Shtetet e Bashkuara konsumonin raketat e tyre interceptuese përballë salvove iraniane.
Që atëherë, Irani ka rifilluar sulmet pavarësisht bombardimeve amerikane dhe izraelite kundër instalimeve të tij nëntokësore.
Disa objekte janë pastruar nga rrënojat dhe janë rikthyer në funksion.
Në të njëjtën kohë, Houthit në Jemen dhe milicitë në Irak kanë shtuar drejtimet nga të cilat mund të sulmohen forcat amerikane.
Përshtatja iraniane nuk kufizohet vetëm te raketat.
Në prill, një avion luftarak amerikan F-15E u rrëzua mbi jugun e Iranit nga një raketë portative tokë-ajër.
Sipas zyrtarëve ushtarakë amerikanë, dronët iranianë kishin transmetuar pozicionin GPS të avionit, shpejtësinë dhe drejtimin e tij.
Ekuipazhi thuhet se kishte marrë vetëm gjysmë sekonde paralajmërim.
Pas këtij episodi, Uashingtoni kishte njoftuar një “pauzë” në luftime, për t’i dhënë kohë vetes që të përshtaste metodat e veta.
Jordania, e konsideruar më e sigurt
Disa trupa amerikane ishin zhvendosur pikërisht drejt Jordanisë për të zvogëluar ekspozimin e tyre ndaj sulmeve.
Ushtarë të stacionuar në Kuvajt, Bahrejn, Katar ose Emiratet e Bashkuara Arabe ishin transferuar drejt bazave që konsideroheshin më të largëta nga Irani dhe më pak të cenueshme nga dronët dhe raketat balistike.
Pas sulmeve të korrikut, komandantët amerikanë forcuan mbrojtjen e tyre.
Zyrtarisht, Pentagoni mohon se ka mungesë municioni.
Zëdhënësi i tij, Sean Parnell, i cilëson “të rreme” pretendimet për mungesë rezervash.
Donald Trump siguron se Shtetet e Bashkuara kanë “shumë më tepër municione se kushdo tjetër në botë”.
Megjithatë, sipas The New York Times, presidenti e kishte pyetur Pete Hegseth në fund të korrikut për rënien e rezervave.
Në fillim të gushtit, ushtria amerikane kishte konsumuar tashmë rreth 65% të raketave të saj Patriot, gjatë periudhës nga shkurti deri në korrik.
Ky kufizim po fillon të ndikojë edhe në vendimet politike.
Në fund të korrikut, Donald Trump hoqi dorë nga sulme të reja kundër Iranit pas thirrjeve të Arabisë Saudite, Emirateve të Bashkuara Arabe dhe Katarit në favor të negociatave.
Mohammed bin Salman thuhet se i kishte argumentuar veçanërisht se një fushatë e re ushtarake rrezikonte të shkaktonte hakmarrje kundër infrastrukturës energjetike të vendeve të Gjirit.
Kështu, Teherani ka gjetur një mënyrë shumë konkrete për ta komplikuar epërsinë ushtarake amerikane: ta detyrojë Uashingtonin të shpenzojë jashtëzakonisht shumë për të ndalur pothuajse gjithçka./L’Express
