Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, iu drejtua Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara me një fjalim të gjatë, në të cilin foli për ekonominë dhe fuqinë ushtarake amerikane, Iranin, Gazën, luftën Rusi–Ukrainë, Kosovën dhe Serbinë, Venezuelën, Groenlandën, NATO-n, migracionin dhe inteligjencën artificiale.
Më poshtë po e sjellim të plotë fjalimin e Donald Trumpit, të përkthyer në shqip. Të gjitha shifrat, vlerësimet dhe pohimet politike që vijojnë janë pjesë e deklarimeve të presidentit amerikan gjatë fjalimit.
FJALIMI I PLOTË
Faleminderit shumë, zoti President, zoti Sekretar i Përgjithshëm, Zonja e Parë e Shteteve të Bashkuara, delegatë të nderuar, ambasadorë dhe udhëheqës të tjerë.
Është një nder i madh për mua t’i uroj mirëseardhjen botës në Amerikë, ndërsa kremtojmë 250 vjet liri dhe pavarësi të lavdishme.
Dy shekuj e gjysmë pasi kauza e lirisë gjeti shtëpinë e saj në këtë kontinent, mund t’ju them me krenari se Amerika është rikthyer dhe vendi ynë sot është më i fortë se kurrë më parë.
Ekonomia jonë është zilia e botës. Ushtria jonë është më e fuqishmja në Tokë. Teknologjia jonë nuk ka të dytë.
Dhe ne udhëheqim praktikisht në çdo fushë. Energjia jonë furnizon planetin. Amerika po ngrihet. Kombi ynë po rritet. Fuqia jonë po zgjerohet. Vendi ynë po ecën më mirë se kurrë më parë. Dhe e ardhmja jonë është shumë, shumë e ndritur.
Që kur mora detyrën, kemi krijuar më shumë se një milion vende të reja pune në sektorin privat dhe sot punojnë shumë më tepër amerikanë se kurrë më parë.
Javën e kaluar u njoftua se shkalla e varfërisë ka arritur nivelin më të ulët në historinë amerikane. Vetëm vitin e kaluar nxorëm 1,5 milion amerikanë nga varfëria, një tjetër rekord. Shkalla e varfërisë mes afro-amerikanëve dhe amerikanëve me prejardhje hispanike është në nivelet më të ulëta të të gjitha kohërave.
Të ardhurat reale të familjeve amerikane janë rritur në nivelin më të lartë në histori, mesatarisht 87 mijë dollarë, duke tejkaluar rekordin e mëparshëm që e vendosa në mandatin tim të parë.
Që nga dita e parë, administrata ime ka punuar për të hequr çdo rregullore dhe çdo pengesë të panevojshme për të bërë biznes në Amerikë. Miratuam uljet më të mëdha të taksave në historinë amerikane.
Dhe si rezultat, tani po investohen në Shtetet e Bashkuara më shumë para se ç’janë investuar ndonjëherë në cilindo vend, kudo në botë.
Tregjet amerikane të aksioneve kanë vendosur 80 rekorde historike, dhe kjo vetëm gjatë 12 muajve të fundit. Kemi siguruar zotime për 21 trilionë dollarë investime të reja nga e gjithë bota, krahasuar me më pak se një trilion dollarë gjatë katër viteve të administratës së mëparshme.
Dy vjet më parë vendi ynë ishte i vdekur. Dhe tani kemi vendin më të nxehtë kudo në botë.
Para se të merrja detyrën, kishim kufirin më të keq dhe më të rrezikshëm në Tokë. Dhe tani kemi kufirin më të sigurt në historinë amerikane. Askush nuk hyn nëse nuk është i ftuar, nëse nuk ka leje.
Gjatë 16 muajve të fundit, zero emigrantë të paligjshëm janë pranuar në Shtetet e Bashkuara.
Dhe këtë e thonë disa njerëz shumë të sofistikuar. Nuk është administrata Trump ajo që e thotë. Zero.
Si rezultat, vitin e kaluar arritëm rënien më të madhe të krimit të dhunshëm të regjistruar ndonjëherë. Shkalla e vrasjeve ka rënë në nivelin më të ulët në 125 vjet, që nga viti 1900.
Dërgova ekipet tona kundër krimit në Memphis të Tennessee-s dhe në New Orleans të Louisiana-s, dhe krimi në secilin prej këtyre vendeve ra me më shumë se 80 për qind dhe do të bjerë edhe më tej.
Edhe më e rëndësishme, kur mbërrita më 20 janar të vitit të kaluar në Washington, D.C., qyteti ishte i mbërthyer nga krimi. Dhe tani krimi ka rënë 87 për qind.
Dhe synojmë 100 për qind.
Turizmi, nëse hidhni një sy, dhe besoj se shumë prej jush kanë qenë atje, po lulëzon. Restorantet janë plot dhe njerëzit janë krenarë për kryeqytetin e vendit tonë. Janë krenarë si kurrë më parë.
Gjatë 12 muajve të fundit kemi investuar më shumë para në ushtrinë e Shteteve të Bashkuara se kurrë më parë. Dhe gjatë këtij mandati do të jenë 1,5 trilion dollarë.
Trashëguam një epokë të errët të Amerikës nga administrata e mëparshme dhe e shndërruam në epokën e artë të Amerikës.
E gjithë bota po ngrihet nga pasuria, forca, fryma dhe vrulli i një Shteti të Bashkuar të rigjallëruar dhe shumë të fuqishëm.
Dhe ashtu si vepruam shpejt për të trajtuar problemet që trashëguam në vend, kemi vepruar me vendosmëri dhe shpejtësi për të riformësuar skenën botërore dhe për të zgjidhur probleme që na kanë munduar për një kohë shumë të gjatë.
Çdo udhëheqës në këtë sallë, dhe udhëheqësit tuaj të mëdhenj – shumë udhëheqës të mëdhenj; ju njoh të gjithëve shumë mirë – e dinë se, duke pasur vetëm një kohë të shkurtër për ta bërë këtë botë më të mirë, më të sigurt dhe më të begatë për fëmijët tanë, për njerëzit në Tokë, duhet ta shfrytëzojmë këtë mundësi.
Si president i kombit më të jashtëzakonshëm në histori, nuk kam asnjë interes që t’i lë rreziqet të rriten edhe një ditë tjetër.
Nuk besoj se problemet duhet të lihen të acarohen. Ato vetëm bëhen më të vështira për t’u zgjidhur.
Prandaj, ndërsa të tjerët kanë folur, unë kam vepruar. Ndërsa të tjerët kanë folur për paqen, unë kam bërë paqe. Ndërsa të tjerët kanë shpërfillur kërcënimet, unë jam përballur me to. Ndërsa të tjerët kanë folur për guximin, Amerika e ka treguar atë. Ndërsa të tjerët kanë premtuar forcë, unë e kam përdorur atë për ta bërë Amerikën vendin më të fuqishëm në botë.
Duke punuar me shumë nga kombet që ndodhen në këtë sallë, po zgjidhim sfida të pazgjidhshme prej dekadash dhe po mbyllim çështje të mbetura pezull prej vitesh. Dhe po e bëjmë mirë.
Nuk ka shembull më të mirë të një rreziku që u lejua të fuqizohej, duke rrezikuar botën, sesa sponsori numër një i terrorit: Republika Islamike e Iranit.
Për 51 vjet, regjimi fanatik iranian ka sunduar përmes gjakderdhjes dhe vrasjeve masive, duke përhapur vdekje, masakra dhe kaos në të gjithë Lindjen e Mesme dhe përtej saj.
Ata ishin ngacmuesi i Lindjes së Mesme, por nuk janë më.
Që nga dita e parë kur hyra në arenën politike, kam qenë i palëkundur: nuk do ta lejoj kurrë Iranin të ketë armë bërthamore.
Me marrjen e detyrës vitin e kaluar, hapa menjëherë negociatat me Iranin dhe u ofrova bashkëpunim të plotë ekonomik në këmbim të përfundimit të programit të tyre bërthamor dhe mbështetjes për terrorin.
Por ata refuzuan.
Refuzuan absolutisht.
Ishte një gabim i madh.
Më pas, në Operacionin “Midnight Hammer”, ushtria amerikane e shkatërroi programin e tyre bërthamor nën male rrënojash.
Dhe përsëri e nxita Iranin të arrinte një marrëveshje.
Dhe përsëri ata refuzuan.
Regjimi vazhdoi të ndërtonte një arsenal të madh raketash dhe dronësh që kërcënonte sigurinë e çdo ushtaraku amerikan në rajon dhe të kujtdo tjetër në rajon.
Ata prodhuan gjithashtu një raketë të aftë të godiste Evropën dhe ishin shumë krenarë për të.
Shpresoj që evropianët ta kuptojnë se synimi i Iranit ishte ta përfundonte vrapin e tij të çmendur drejt bombës bërthamore, i mbrojtur nga kjo mburojë konvencionale e raketave balistike.
Nëse do të kishin pasur sukses, ai regjim i lig do të ishte i lirë të përhapte terror dhe vdekje përgjithmonë, duke e ditur se çdo përpjekje për ta ndalur do të përballej me një arsenal shkatërrimi bërthamor.
Në Amerikë sapo shënuam 25-vjetorin e sulmit më të keq terrorist në histori, 11 Shtatorin, që vrau 3.000 njerëz vetëm pak kilometra nga këtu.
Ishte një kohë jashtëzakonisht e tmerrshme.
Pas dy javësh do të shënojmë përvjetorin e tretë të sulmit të 7 tetorit në Izrael, ku terroristë të financuar nga Irani torturuan, gjymtuan dhe vranë 1.200 civilë krejtësisht të pafajshëm, përfshirë dhjetëra amerikanë dhe shumë foshnja.
Foshnja.
Foshnja të vogla e të bukura.
Udhëheqësi Suprem i Iranit e festoi atë masakër dhe e quajti një shërbim ndaj njerëzimit.
I njëjti regjim vrau mbi 72.000 qytetarë të vet këtë vit.
Kohët e fundit, 10.000 njerëz u vranë sepse protestuan.
Vetëm imagjinoni sikur një regjim kaq i neveritshëm të fuqizohej ndonjëherë për të kryer sulme terroriste në shkallë të gjerë, i mbrojtur nga një mburojë bërthamore.
Ky ishte realiteti me të cilin duhej të përballeshim.
Një realitet që shumë njerëz zgjodhën ta shpërfillnin.
Të gjithë e shpërfillën.
Shumë presidentë dhe shumë të tjerë thjesht donin ta shpërfillnin. Nuk ishin të gatshëm të bënin asgjë për të.
Por e dinin problemin.
Pasi i dhamë Iranit çdo mundësi për një marrëveshje, ndërmora veprime për të siguruar që as Shtetet e Bashkuara dhe asnjë komb në gjithë botën të mos përballeshin ndonjëherë me një makth të tillë, me një problem kaq katastrofik.
Si rezultat i Operacionit “Epic Fury”, të gjitha 159 anijet e marinës së tyre tani ndodhen në fund të detit.
Po kështu, forcat e tyre ajrore janë zhdukur.
Radarët e tyre janë zhdukur.
Pajisjet e tyre kundërajrore janë zhdukur.
Kapacitetet e tyre për prodhimin e raketave dhe dronëve pothuajse janë zhdukur.
Ekonomia e tyre është zhdukur.
E vetmja gjë që nuk është zhdukur është inflacioni, i cili po shkatërron vendin e tyre dhe tani është shumë mbi 300 për qind.
Megjithatë, edhe pasi ramë dakord për një armëpushim për bisedimet bërthamore, Irani e shkeli menjëherë atë me akte të pacipa terrorizmi kundër anijeve civile të vendeve të tjera.
Dua të falënderoj Këshillin e Sigurimit të OKB-së që votoi me shumicë dërrmuese për miratimin e një rezolute që dënon sulmet e neveritshme terroriste të Iranit ndaj transportit tregtar detar.
Ju faleminderit shumë.
Jam i kënaqur të them se ajo rezolutë mori më shumë bashkësponsorizues nga vendet anëtare të OKB-së sesa çdo rezolutë tjetër e Këshillit të Sigurimit në histori.
Kjo është diçka.
Tani duhet të jemi po aq të bashkuar në ruajtjen e presionit.
Marina e Shteteve të Bashkuara kohët e fundit ka shoqëruar më shumë se një miliard fuçi naftë përmes Ngushticës së Hormuzit dhe tani po qarkullon më shumë naftë se në çdo moment që nga fillimi i luftës.
Po nxjerrim 22, 25, 30, 32 dhe 37 anije, përkatësisht, çdo ditë dhe çdo natë.
Por kam një vendim të madh për të marrë.
A do të bëhet një marrëveshje me Iranin që t’i lejojë ata të rindërtohen dhe të krijojnë një vend shumë më të madh se ç’ka qenë ndonjëherë, ndoshta një nga më të mëdhenjtë në Lindjen e Mesme apo edhe në botë?
Apo do ta asgjësoj Republikën Islamike dhe do ta bëj shpejt, duke mos u dhënë kurrë më mundësi të vrasin dhe shkatërrojnë njerëz dhe vende?
A do t’i çoj drejt ferrit, pa asnjë mundësi mbijetese dhe pa asnjë shpresë për madhështi të ardhshme apo për brezat e ardhshëm?
Por besoj se do të bëjmë një marrëveshje menjëherë pas zgjedhjeve, sepse nuk ka kuptim që ata të mos e bëjnë.
Ata presin të shohin se si do të dal unë në zgjedhjet e mesmandatit.
Ajo që nuk kuptojnë është se unë nuk jam kandidat.
Atë e kam bërë tashmë dhe fitova me një fitore dërrmuese.
Fituam me një fitore gjigante dhe unë do të jem këtu edhe për dy vjet e gjysmë.
Partia Republikane është ajo që garon dhe unë do t’i ndihmoj.
Por unë nuk jam kandidat.
Nuk i kam dhënë dhe nuk do t’i jap absolutisht asnjë peshë zgjedhjeve kur bëhet fjalë për Iranin.
As që më shkon në mendje.
E vetmja gjë që më intereson është se Irani nuk do të ketë kurrë një armë bërthamore.
Frikacakët dhe tradhtarët.
Faleminderit.
Faleminderit.
Frikacakët dhe tradhtarët do të donin të thoshin se Shtetet e Bashkuara po mbeten pa municione, por kjo nuk është e vërtetë.
Kemi më shumë municione nga sa mund të mendonim ndonjëherë t’i përdornim dhe po i prodhojmë në nivele që nuk i kemi arritur kurrë më parë.
Po i shtojmë rezervat tona më shpejt se kurrë më parë.
Pajisje të nivelit më të lartë.
Përveç kësaj, në një të ardhme shumë të afërt do të hapen fabrika të mëdha municionesh.
Tetëmbëdhjetë të tilla po ndërtohen tani nga kompanitë më të mëdha të mbrojtjes në botë.
Tetëmbëdhjetë janë në ndërtim.
Disa prej tyre do të përfundojnë shumë shpejt.
Janë pothuajse gati.
Dhe ky ndërtim i shpejtë do të çojë në dislokim shumë të shpejtë të raketave të çdo lloji dhe municioneve të çdo lloji.
Dhe do të jemi në gjendje t’i furnizojmë aleatët tanë me një ritëm shumë më të shpejtë se tani.
U bëj thirrje të gjitha kombeve të bashkohen me ne në zbatimin e izolimit të plotë ekonomik të Iranit, derisa ai të ndalojë sulmet ndaj transportit tregtar detar, të heqë dorë nga ambiciet bërthamore dhe të ndërpresë mbështetjen për terrorin.
Regjimi terrorist po sillet keq jo sepse është i fortë dhe i sigurt në vetvete, por sepse është i dobët dhe i dëshpëruar.
Nëse qëndrojmë të bashkuar, së shpejti do të shohim një botë të çliruar nga kërcënimi 51-vjeçar i terrorit iranian.
Dhe çmimet e naftës do të bien ndjeshëm, madje edhe më poshtë se në fillim të konfliktit.
Dhe ato ishin shumë të ulëta.
Në Shtetet e Bashkuara ishin vërtet të ulëta.
Me guxim dhe vendosmëri, gjithçka është e mundur.
Ndryshime të mëdha mund të ndodhin dhe mund të ndodhin shpejt.
Një vit më parë, kur iu drejtova udhëheqësve të mëdhenj në këtë sallë, lufta në Gaza vazhdonte ende brutalisht.
Pengjet ishin ende thellë në tunelet e Hamasit dhe nuk dukej asnjë fund.
Dukej se nuk do të zgjidhej kurrë.
Por këtu, në margjinat e Asamblesë së Përgjithshme, hodhëm hapat e parë.
Kjo ndryshoi gjithçka.
Disa javë më vonë, i dhamë fund luftës në Gaza, duke shpëtuar mijëra e mijëra jetë.
Gjithashtu sollëm në shtëpi të gjithë pengjet e mbetura, si të gjallët, ashtu edhe të vdekurit.
Secilin prej tyre.
Faleminderit.
Faleminderit.
Të gjithë menduan se ishte një mrekulli që ia dolëm dhe njerëzit festuan nëpër rrugë.
Dua t’i shpreh mirënjohjen time Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara për mbështetjen unanime të Planit tonë 20-pikësh të Paqes për Gazën dhe për miratimin zyrtar të Bordit të Paqes.
Do të jetë një grup shumë i rëndësishëm njerëzish.
Pothuajse 30 vende i janë bashkuar bordit, të cilin kam nderin ta kryesoj, dhe u jemi mirënjohës shumë prej këtyre vendeve anëtare që kanë kontribuar me miliarda e miliarda dollarë për ndihmë.
Dhe këto para shkojnë drejtpërdrejt për rindërtim dhe ndihmë.
Maroku, Bahreini – këto janë vendet që kanë dhënë – Katari, Kuvajti, Kazakistani, Arabia Saudite, Turqia, Pakistani dhe shumë të tjera.
Ato para shkojnë drejtpërdrejt atje ku nevojiten, pikërisht atje ku kanë nevojë, dhe kanë nevojë të dëshpëruar për to.
Dhe ato vende kanë qenë shumë bujare.
Edhe të tjerë po angazhohen me shifra që askush nuk do t’i besonte, sepse duan t’i shohin njerëzit të jetojnë.
Duan që çështja humanitare të trajtohet siç duhet.
Kanë qenë fantastikë.
Dua gjithashtu të falënderoj ata që kanë premtuar trupa, polici dhe trajnim për të ndihmuar në stabilizimin e Gazës, përfshirë Indonezinë, Marokun, Shqipërinë, Kosovën, Kazakistanin, Egjiptin, Jordaninë dhe të tjera.
Që kur mora detyrën, ka qenë një nder i madh për mua të zgjidh tetë luftëra dhe, duke e bërë këtë, të krijoj marrëdhënie miqësore me udhëheqësit e shumë prej atyre vendeve.
Ishte një nder i madh ta bëja.
Shumë prej këtyre luftërave kanë vazhduar për shumë vite dhe madje për dekada.
Arsyeja pse munda t’i arrija këto zgjidhje ishte përdorimi i marrëdhënieve të mia, marrëdhënie shumë të veçanta që vazhdojnë edhe sot.
Shumë, shumë të veçanta.
Tregtia, përdorimi i tarifave dhe kërcënimi me tarifa, si dhe arsye të ndryshme, varësisht nga vendi, ishin pjesë e kushteve të marrëveshjes.
Mes tyre: Kamboxhia dhe Tajlanda, Kosova dhe Serbia, Republika Demokratike e Kongos dhe Ruanda, Pakistani dhe India, Armenia dhe Azerbajxhani dhe, sigurisht, lufta në Gaza, e cila, siç e thashë më parë, përfshiu kthimin e të gjithë pengjeve, si të gjallëve, ashtu edhe të vdekurve.
Pothuajse secili prej këtyre vendeve më dërgoi një letër falënderimi.
Kryeministri i Pakistanit, një njeri i mrekullueshëm, tha se Donald Trump ishte përgjegjës për shpëtimin e 30 milionë jetëve dhe ndoshta shumë më tepër se kaq.
Presidenti i Azerbajxhanit tha se Presidenti Trump, në gjashtë muaj, bëri një mrekulli.
Ishte një mrekulli absolute që askush nuk mendonte se mund të realizohej.
Kryeministri i Armenisë tha se ky përparim thjesht nuk do të kishte qenë i mundur pa angazhimin personal të Presidentit Trump dhe përkushtimin e tij të vendosur për paqen.
Presidenti i Kamboxhias deklaroi se udhëheqja e jashtëzakonshme shtetërore e Presidentit Trump, e karakterizuar nga përkushtimi i tij për zgjidhjen e konflikteve dhe parandalimin e luftërave katastrofike përmes diplomacisë vizionare dhe novatore, u dëshmua së fundmi në rolin e tij vendimtar në ndërmjetësimin e një armëpushimi dhe paqeje të menjëhershme dhe të pakushtëzuar.
Ai tha se kjo ndërhyrje në kohën e duhur, e cila shmangu një konflikt potencialisht shkatërrues, ishte jetike për parandalimin e humbjes së madhe të jetëve dhe hapi rrugën drejt rivendosjes së paqes.
Presidenti i Ruandës tha:
“Kur Presidenti Trump pa mundësinë për të kontribuar për paqen, ai veproi menjëherë.
Ky konflikt ka zgjatur 32 vjet.
Miliona e miliona njerëz kanë vdekur.
Ne e zgjidhëm.
Kemi parë ndërmjetësime dhe përpjekje të panumërta, por asnjëra nuk ka pasur sukses në zgjidhjen e çështjeve themelore.
Presidenti Donald Trump solli një qasje të re dhe efektive që vërtet ka sjellë paqe të madhe dhe një përparim që mendonim se ishte i pamundur.”
Po punojmë shumë ngushtë me udhëheqësit e Rusisë dhe Ukrainës dhe do ta zgjidhim edhe atë.
Do të ndodhë.
Mendoj se do të ndodhë më shpejt nga sa e kuptojnë njerëzit.
Ata janë lodhur.
Njëzet e pesë mijë të rinj, kryesisht ushtarë, po vdesin çdo muaj.
Njëzet e pesë mijë në muaj.
Dhe kur i shoh ato fotografi nga fushëbetejat, unë vërtet nuk dua t’i shoh më.
Është kaq e tmerrshme.
Njëzet e pesë mijë në muaj.
Nga të dyja palët.
Përveç kësaj, Shtetet e Bashkuara dhe Irani patjetër do ta zgjidhin këtë.
Do ta zgjidhim në një mënyrë ose në një tjetër.
Do të bëhet.
Do të bëhet shpejt.
Shumë gjëra kanë ndodhur që kur u mblodhëm këtu një vit më parë.
Në janar, me urdhrin tim, ushtria e Shteteve të Bashkuara zhvilloi një operacion masiv ushtarak, duke depërtuar thellë në kryeqytetin e Venezuelës, Caracas.
Zbritën mbi një bazë ushtarake shumë të fortifikuar dhe të mbrojtur, e cila supozohej se ishte e paprekshme nga sulmet, dhe arrestuan diktatorin e jashtëligjshëm, kriminelin e vërtetë Nicolas Maduro.
Që nga ajo ditë, qindra të burgosur politikë venezuelianë janë liruar.
I kanë nxjerrë nga burgjet.
Dhe po punojmë ngushtë me udhëheqësit e Venezuelës për të krijuar një të ardhme shumë më të mirë për popullin venezuelian.
Muajin e kaluar nënshkruam marrëveshjen më të madhe të naftës në histori, që mbulon 65 miliardë fuçi naftë dhe që do t’i sjellë përfitime të jashtëzakonshme si Venezuelës, ashtu edhe Shteteve të Bashkuara, si dhe do të ndihmojë në uljen e kostos së energjisë në të gjithë botën.
Dhe kjo tani po fillon.
Nafta po del.
Kompanitë më të mëdha të naftës në botë po hyjnë atje dhe shifrat janë absolutisht të pabesueshme.
Kur bashkoni Shtetet e Bashkuara dhe Venezuelën, ne kemi më shumë se 60 për qind të naftës në botë.
Pra, ndoshta është marrëveshja më e madhe.
Ishte një luftë, por ndoshta është marrëveshja më e madhe e bërë ndonjëherë.
Fitimtarit i takojnë plaçkat.
Të gjithë e keni dëgjuar këtë.
Veprimet tona në Venezuelë janë provë se Shtetet e Bashkuara nuk do të lejojnë më që kërcënimet ndaj Amerikës të zënë terren askund në Hemisferën Perëndimore.
Dhe, nëse është e nevojshme, do të përdorim fuqinë tonë ushtarake të pakrahasueshme për të siguruar interesat jetike kombëtare të Shteteve të Bashkuara.
Siç e dini, Venezuela kishte pajisjet më të mira në botë nga vende të tjera.
Dhe e dini çfarë?
Nuk funksionuan.
As që iu afruan funksionimit.
Për dekada, administrata të tjera lejuan që një pjesë e madhe e këtij rajoni të dominohej nga banda të egra dhe kartele gjakatare të drogës, të destabilizohej nga migrimi i pakontrolluar dhe të depërtohej nga kundërshtarë të huaj armiqësorë, kundërshtarë të huaj të sëmurë dhe të çmendur.
Por jo më.
Po rivendosim fuqinë amerikane, përfshirë fuqinë ushtarake amerikane aty ku është e nevojshme, në rajonin tonë dhe në mbarë botën, për të krijuar një të ardhme më të sigurt për të gjithë ne.
Po ndodh dhe po ndodh shpejt.
Me marrjen e detyrës, i shpalla kartelet e drogës organizata të huaja terroriste dhe autorizova Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara për t’i eliminuar ato.
Kartelet janë ISIS-i i Hemisferës Perëndimore.
Nuk janë njerëz të mirë.
Janë armiq në luftë me qytetërimin, duke përdorur vrasjen, përdhunimin, torturën dhe zhvatjen si instrumente terrori.
Ashtu si ISIS-i, ata duhet të vriten, dëbohen ose ndalohen si luftëtarë armiq, pa mundësi lirimi.
Dhe kjo është ajo që po bëjmë.
Për këtë qëllim, Shtetet e Bashkuara kanë kryer dhjetëra goditje ndaj anijeve të karteleve që transportojnë drogë, duke shkatërruar 97 për qind të drogës që vinte përmes oqeanit dhe detit.
E keni parë.
Ato zhduken shumë shpejt.
Dhe ne kemi rënë 90 për qind.
Ata kanë rënë 97 për qind.
Askush nuk mendonte se ishte e mundur.
Ishte një burim i madh furnizimi.
Dhe tre muaj më parë eliminuam udhëheqësin e bandës venezueliane Tren de Aragua.
Meksika është epiqendra e dhunës së karteleve.
Fatkeqësisht, është e papranueshme që Shtetet e Bashkuara të ndajnë një kufi prej 2.000 miljesh me një territor të kontrolluar nga kartele armike.
Prandaj Meksika duhet ta rimarrë kontrollin e tokës së vet nga armiqtë e njerëzimit.
Administrata ime po kërkon gjithashtu një ndryshim themelor në situatën në Kubë, ku regjimi komunist ndodhet nën presion të madh, presionin më të madh që ka përjetuar ndonjëherë.
Është një shtet absolutisht i dështuar.
Po dështon si kurrë më parë.
Dhe do të bjerë.
Marco Rubio po merret me një negociatë.
Është thellë në negociata me Kubën.
Le të shohim çfarë do të ndodhë.
Nuk do të lejojmë një strehë për kundërshtarët e huaj që të kërcënojnë Amerikën pikërisht në pragun tonë.
Është pikërisht në pragun tonë.
Regjimi kuban ka kaluar gjithashtu dekada duke bashkërenduar veprimet me radikalë të majtë dhe rrjete komuniste këtu në Shtetet e Bashkuara.
Siç ka dokumentuar Departamenti ynë i Shtetit, ata kanë kultivuar lidhje me grupe subversive dhe radikale si Partia Komuniste e SHBA-së, Antifa dhe Socialistët Demokratikë të Amerikës.
Komunizmi nuk do të vijë kurrë në Amerikë, por liria do të vijë në Kubë dhe siguria do të vijë në Meksikë.
Jam shumë krenar t’ju them se kemi një marrëdhënie shumë të mirë me qeverinë meksikane.
Kemi bërë hapa të mëdhenj, hapa shumë të mëdhenj me Meksikën.
As ata nuk i duan kartelet.
Dhe kur të vijë ajo ditë, i gjithë ky rajon do të jetë një vend më i mirë, më i sigurt dhe më i bukur për të jetuar dhe përparuar.
Siç njoftova vetëm disa ditë më parë, Shtetet e Bashkuara kanë arritur gjithashtu një marrëveshje të paprecedentë lidhur me kufirin verior të Amerikës së Veriut, atë pjesë të madhe dhe strategjikisht jetike të tokës të njohur si Groenlanda.
Kjo marrëveshje, e arritur me Mbretërinë e Danimarkës, një vend i jashtëzakonshëm dhe i bukur, si dhe me vetë popullin e Groenlandës, u jep Shteteve të Bashkuara kontroll të përhershëm mbi sigurinë dhe të gjitha nevojat e tjera në atë territor.
Do të kemi aftësinë e plotë për të bërë çfarëdo që është e nevojshme për të mbrojtur kontinentin amerikan, si dhe Evropën dhe vende të tjera.
Asnjë kundërshtar i Shteteve të Bashkuara nuk do të lejohet më kurrë të krijojë prani ushtarake në Groenlandë ose të bëjë investime të ndjeshme atje pa miratimin tonë të shprehur me shkrim.
Do të fillojmë menjëherë procesin e zhvillimit të një pranie të madhe ushtarake në vendet e përshtatshme.
Do të ndërtojmë dy baza shumë të mëdha ushtarake.
Kjo marrëveshje do të nënshkruhet më vonë sot dhe mezi pres të punoj me njerëzit e mrekullueshëm të Danimarkës dhe Groenlandës.
Ka qenë një përvojë e mrekullueshme, një përvojë e jashtëzakonshme, dhe vërtet kemi krijuar një lidhje të fortë gjatë këtij procesi, duke zgjeruar praninë e Amerikës në Arktik dhe Atlantikun e Veriut.
Kjo marrëveshje mbron gjithashtu Evropën, përveç Amerikës, dhe e mbron atë shumë.
Gjithashtu e fuqizon shumë NATO-n, e cila ka një udhëheqës të madh.
Mark, e di që je në sallë dhe je vërtet një udhëheqës i madh, Mark Rutte.
NATO tani po bëhet më e fortë se kurrë më parë.
NATO po bën gjëra që askush nuk mendonte se do të ishte në gjendje t’i bënte, përfshirë rritjen e shifrës së saj në 5 për qind nga 2 për qind.
Kjo është një mbrojtje që do të jetë shumë më e madhe për ta.
Ne vazhdojmë të kërkojmë fundin e luftës katastrofike mes Rusisë dhe Ukrainës, e cila, siç thashë, po vret mijëra e mijëra njerëz çdo muaj.
Javën e kaluar, në nder të senatorit Lindsey Graham, nënshkrova një ligj të ri të fuqishëm të miratuar nga Kongresi, i cili më jep kompetenca të jashtëzakonshme të reja për tarifat dhe, nëse është e nevojshme, do të më duhet t’i përdor.
Është koha të ndalet vrasja.
Dua gjithashtu të vlerësoj punën e jashtëzakonshme të Zonjës sonë të Parë, e cila ka siguruar kthimin e sigurt në shtëpi, te familjet e tyre, të shumë fëmijëve ukrainas dhe rusë të zhvendosur.
Shumë prej tyre.
Faleminderit shumë, Zonja e Parë.
Faleminderit shumë.
Ku është Zonja jonë e Parë?
Ku është?
Është diku këtu.
Mund ta besoni?
Nuk mund ta shoh Zonjën e Parë.
Faleminderit shumë, Zonja e Parë.
Punë e shkëlqyer.
Ajo ka punuar shumë për këtë.
Këtë vit ajo u bë gjithashtu e vetmja Zonjë e Parë në histori që ka kryesuar një mbledhje të Këshillit të Sigurimit të OKB-së dhe e bëri shumë mirë.
Dhe sot ajo po organizon një takim të nismës “Fostering the Future Together”, e cila ka afro 60 anëtarë, për të ndihmuar në përmirësimin e jetës së të rinjve në të gjithë botën.
Pra, Melania, faleminderit shumë.
Punë e shkëlqyer.
Punë e shkëlqyer që po bën.
Nën drejtimin e ambasadorit Michael Waltz këtu në Kombet e Bashkuara, kemi punuar gjithashtu me shumë vende në këtë sallë për të zbatuar reformat më gjithëpërfshirëse të OKB-së në histori.
E ulëm buxhetin e OKB-së për herë të parë ndonjëherë, duke e shkurtuar me 15 për qind në vitin 2026 dhe duke eliminuar më shumë se 4.000 vende pune nga burokracia e OKB-së.
Kombet e Bashkuara kanë potencial shumë, shumë të madh.
Këtë e kam thënë prej shumë vitesh.
Por duhet të ndalojnë imponimin e agjendës së së majtës ekstreme nga burokratë globalistë që askush nuk i ka zgjedhur ndonjëherë.
Vitin e kaluar, administrata ime u detyrua të ndërhynte për të ndalur një organ të panjohur të OKB-së, Organizatën Ndërkombëtare Detare, që të vendoste fshehurazi taksën e parë globale mbi karbonin, një taksë shumë të shtrenjtë që do t’i rriste kostot e transportit ndërkombëtar me 10 deri në 20 për qind dhe ndoshta edhe më shumë.
Nuk ekziston një qeveri globale dhe, për sa kohë që unë jam president, nuk do të ketë taksa globale.
Shtetet e Bashkuara kundërshtojnë po aq fuqishëm institucionin jashtë kontrollit të njohur si Gjykata Penale Ndërkombëtare.
Faleminderit.
Faleminderit shumë.
Shtetet e Bashkuara kundërshtojnë po aq fuqishëm institucionin jashtë kontrollit të njohur si Gjykata Penale Ndërkombëtare.
Nuk do të lejojmë kurrë që ushtarakët amerikanë ose kushdo tjetër të hetohen apo t’u nënshtrohen gjyqeve farsë nga një tribunal antiamerikan që nuk ka juridiksion mbi ne.
Jeni një grup njerëzish të këqij.
U bëj thirrje të gjitha vendeve që janë anëtare të GJPN-së të largohen zyrtarisht dhe menjëherë nga ky institucion.
Është po aq e papranueshme që, ndërkohë që në botë ndodhin mizori të vërteta, zyrtarët më të lartë të OKB-së për të drejtat e njeriut e kalojnë kohën duke kritikuar Shtetet e Bashkuara sepse mbrojnë fëmijët tanë nga ajo që ai e përshkroi si “gjymtim transgjinor” dhe “çmenduri transgjinore”, si dhe sepse zbatojnë ligjet tona të emigracionit.
Ajo që bëjnë është e pabesueshme.
Është gjymtim transgjinor i fëmijëve tanë.
Hipokritët frikacakë të Këshillit të të Drejtave të Njeriut kanë shumë pak për të thënë për persekutimin e të krishterëve.
Dua të them, të krishterët po persekutohen në të gjithë botën.
Është pothuajse e pabesueshme.
Nuk kam menduar kurrë se do ta thosha këtë, por kjo po ndodh prej shumë kohësh.
Pra, ky është persekutim i të krishterëve dhe krime të regjimeve më shtypëse të botës.
Megjithatë, ata duan që Amerika t’i hapë kufijtë tanë për banda dhe kriminelë nga vendet më të rrezikshme të botës.
Duam të na vijnë njerëzit më të këqij nga vendet më të këqija në Tokë.
Dhe ne nuk e bëjmë më këtë.
E kemi bërë dikur, por nuk e bëjmë më.
Është thellësisht ironike që Kombet e Bashkuara kanë një institucion të tërë, UNESCO-n, një grup njerëzish dhe vendesh të përkushtuar për mbrojtjen e trashëgimisë kulturore.
E megjithatë, me promovimin e tyre të pandërprerë të migrimit masiv, këta globalistë po shkatërrojnë në mënyrë aktive kulturat më të mëdha dhe trashëgiminë më të jashtëzakonshme në gjithë historinë.
Nuk ekziston një e drejtë njerëzore për emigrim të paligjshëm.
Por ekziston e drejta për të mbetur një komb sovran.
Dhe ne duam të mbetemi një komb sovran, dhe kështu duhet edhe ju.
Shtetet e Bashkuara refuzojnë gjithashtu plotësisht çdo përpjekje për të ndërtuar një skemë globaliste për kontrollin e inteligjencës artificiale, për të cilën po flitet kaq shumë tani këtu dhe gjetkë.
Zyrtarisht tani quhet “superinteligjencë”.
Po ia ndryshojmë emrin sepse përdorimi i fjalës “artificiale” e bën inteligjencën të duket e rreme.
E bën të tingëllojë sikur është e rreme, dhe ajo nuk është e rreme.
Në fakt është e jashtëzakonshme, por duhet të jemi të kujdesshëm.
Në të vërtetë, është pikërisht e kundërta e asaj që sugjeron emri.
Nga ky moment e tutje, të gjitha dokumentet e Shteteve të Bashkuara, dhe shpresoj edhe ato të botës, do të ndryshohen për të përdorur termin shumë më të saktë “super” në vend të “artificiale”.
Pra, është “superinteligjencë”.
Me fjalë të tjera, mirë se vini në botën e re të superinteligjencës – SI.
Le të shohim nëse do të funksionojë.
Tingëllon shumë më mirë.
Është shumë më mirë.
Dhe është shumë më e saktë.
Le të shohim nëse kam ndonjë fuqi.
Ndoshta kam dhe ndoshta nuk kam.
Do ta zbulojmë shumë shpejt.
Superinteligjenca.
Çdo teknologji e madhe e re sjell sfida.
Dhe superinteligjenca nuk bën përjashtim.
Megjithatë, janë po të njëjtët njerëz që thanë se të gjithë do të ishim të vdekur brenda 12 vjetësh për shkak të ngrohjes globale – një emër që më pas u rilind si “ndryshimi klimatik” sepse planeti po ftohej, jo po ngrohej – dhe askush nuk vdiq.
Janë të njëjtët njerëz që tani thonë se IA-ja do të na vrasë të gjithëve, se robotët do të na sulmojnë dhe se gjithçka do të jetë një katastrofë totale.
I njëjti grup njerëzish.
Ky është grupi që krijoi mashtrimin “Rusia, Rusia, Rusia”, mashtrimin “Ukraina, Ukraina, Ukraina”, ndryshimin klimatik, kufijtë e hapur.
Kushdo që fiton në IA – duhet ta mbani mend këtë – dhe tani unë them: kushdo që fiton në SI, kushdo që fiton në superinteligjencë, fiton.
Ai është grupi që fiton.
Dhe ne tani udhëheqim ndaj Kinës me diferencë të madhe dhe ndaj të gjithë të tjerëve.
Dhe do ta mbajmë kështu.
Do ta mbajmë shumë, shumë të drejtë dhe shumë të fortë.
Nuk do ta pengoj rritjen e diçkaje që do të jetë më e madhe se Revolucioni Industrial.
Shumë njerëz thonë se do të jetë më e madhe se Revolucioni Industrial apo vetë interneti.
Dhe do të jemi shumë të kujdesshëm.
Prandaj kemi Departamentin e Drejtësisë, të cilin e kemi përdorur tashmë pikërisht për këtë çështje dhe e kemi përdorur me shumë fuqi.
Gjithçka u zgjidh shumë mirë dhe shumë shpejt.
Dhe kemi organe të tjera të zbatimit të ligjit që do t’i frenojnë gjërat nëse do të jetë e nevojshme.
Por ne vetëm do ta inkurajojmë superinteligjencën.
Do ta inkurajojmë, jo ta frenojmë.
Do ta vëzhgojmë nga afër përmes Departamentit të Drejtësisë.
Shtetet e Bashkuara udhëheqin botën në superinteligjencë dhe do të vazhdojnë ta bëjnë këtë në mënyrë të sigurt dhe të përgjegjshme.
Amerikanët nuk kanë qenë kurrë një komb që tërhiqet nga një kufi i ri ose trembet përballë një sfide, pavarësisht sa e madhe apo sa e frikshme mund të jetë ajo sfidë.
Liria nuk ishte një dhuratë që amerikanët e fituan lehtësisht gjatë këtyre 250 viteve.
Dhe nuk është diçka që do ta dorëzojmë ndonjëherë, kurrë, kurrë.
Pikërisht këtu, në New York City, George Washington urdhëroi që Deklarata e Pavarësisë t’u lexohej trupave të tij në vitin 1776, ndërsa ata dëgjonin për herë të parë ato fjalë të pavdekshme.
Patriotët mund të shihnin përtej ujërave të portit të New York-ut një flotë pushtuese britanike.
Më shumë se 100 anije të fuqishme sapo kishin mbërritur për të shtypur kauzën e lirisë.
Mijëra ushtarë po zbrisnin nga ato anije.
Askush nuk mendonte se kishim ndonjë shans.
Por fituam.
Dhe fituam në mënyrë vendimtare.
Ata amerikanët e parë e dinin se nuk mjafton vetëm të besosh në parime të mëdha.
Duhet të kemi gjithashtu vullnetin, guximin dhe forcën për t’i mbrojtur ato.
Ndërsa mblidhemi në të njëjtin qytet, dy shekuj e gjysmë më vonë, për të diskutuar ngjarjet e mëdha të kohës sonë, kjo është sfida për çdo komb në këtë sallë.
Nëse ecim përpara të fortë dhe të bashkuar kundër armiqve të gjithë njerëzimit;
nëse i refuzojmë zërat që do të donin të na bënin t’i dorëzoheshim frikës dhe dyshimit;
nëse refuzojmë t’u shmangemi detyrimeve tona ndaj popujve tanë;
atëherë, së bashku, përmes veprimit të guximshëm, do ta bëjmë këtë botë shumë më të sigurt dhe shumë më të mirë.
Do t’i lëmë kombet tona shumë më të forta.
Do t’i rrisim ekonomitë tona shumë më tepër.
Dhe nuk do të flasim vetëm për paqen, prosperitetin dhe drejtësinë këtu në Kombet e Bashkuara.
Do të qëndrojmë për to në të gjithë botën.
Së bashku do të ndërtojmë për popujt tanë një të ardhme më të ndritur, më shpresëdhënëse dhe më madhështore se kurrë më parë.
Faleminderit.
Zoti i bekoftë kombet e botës.
Dhe Zoti e bekoftë Amerikën.
Faleminderit shumë të gjithëve./Tetova News
