Ekonomisti i Harvardit Jason Furman i tha Axios se, nëse sot do të kthehej në postin e tij të mëparshëm si kryetar i Këshillit të Këshilltarëve Ekonomikë të Shtëpisë së Bardhë (CEA), për një pjesë të madhe të punës së përditshme analitike të këshillit do të mbështetej te mjetet e inteligjencës artificiale në vend të ekonomistëve të stafit.
Pamja e gjerë: Siç mund të pritej, kjo shkaktoi reagime në diskursin online, veçanërisht në komunitetin joformal që dikur njihej si “Econ Twitter”.
Shumë veteranë të punës së drejtpërdrejtë në hartimin e politikave ekonomike shohin rreziqe reale që politikëbërësit e ardhshëm të bëhen tepër të varur nga IA-ja — ose, të paktën, mendojnë se Furman po e nënvlerëson rëndësinë e ekonomistëve njerëzorë në këshillimin e udhëheqësve të vendit.
Çfarë po thonë: “Puna e CEA-së, të paktën nga përvoja ime, është shumë e përshtatur për nevoja specifike, sepse po ua shpjegon rrjedhën e të dhënave — dhe shumë gjëra të tjera — njerëzve shumë të zënë, të cilët nuk duan vetëm analizë të tipit të firmave të tregut”, shkroi në Substack Jared Bernstein, i cili ishte kryetar i CEA-së gjatë presidencës së Joe Bidenit.
“Po, ata e duan dhe u nevojitet kjo — çfarë do të mendojnë tregjet për këtë raport të CPI-së, punësimit, PBB-së e kështu me radhë — por edhe më shumë duan të dinë se si ky raport përshtatet në narrativën tonë, në agjendën tonë, në udhëtimin e presidentit sot në Iowa.”
Ai shton se, brenda një Shtëpie të Bardhë, “aftësia njerëzore për ta kuptuar atmosferën në dhomë është parësore. Jam larg së qenuri ekspert i IA-së, por përshtypja ime është se ajo është shumë e dobët në këtë dhe ndoshta gjithmonë do të jetë; një përfundim që vjen jo pak nga dëgjimi i vetë krijuesve të saj!”
Në fokus: Claudia Sahm, ish-ekonomiste e Rezervës Federale, ngriti një çështje që e kemi dëgjuar shpesh nga figura të larta në fusha si konsulenca dhe bankingu i investimeve: Nëse i eliminoni pozitat e nivelit fillestar, nga do të dalin drejtuesit e lartë të së ardhmes?
Stafi i Furmanit “vazhdoi më pas të themelonte Yale Budget Lab, të drejtonte politikën ekonomike të Thesarit dhe një institut të Fed-it, të shërbente në administrata të mëvonshme dhe të publikonte kërkime mbi tregtinë, mjedisin dhe taksat. Ja se çfarë bëhen ‘20 anëtarë stafi’”, shkroi ajo në X. “Asnjë model nuk e bën këtë.”
Kryeekonomistja për SHBA-në në Bloomberg, Anna Wong, argumenton se “aftësia për të mos qenë më i varur nga askush, kur je në një pozitë të lartë, të jep shumë, shumë fuqi. Tani, vetëm me një ide, një person i nivelit të lartë mund të shkojë shumë larg.”
Duke e parë më gjerë: “Duke kaluar në spekulime të tipit fantashkencë”, shkroi Wong në X, “ndërsa ne, si njerëz, nuk arrijmë t’i zëvendësojmë ekspertët që po plaken për shkak të numrit të ulët të ekspertëve të rinj njerëzorë në rrjedhën e formimit, vetë IA-të, përmes trajnimit ndër vite, bëhen ato që gjenerojnë idetë.”
“Kjo duket si një katastrofë që pret të ndodhë dhe që politika sociale aktuale duhet ta trajtojë.”
Po, por: Casey Mulligan, i cili shërbeu në CEA gjatë mandatit të parë të Presidentit Trump dhe tani është kryeekonomist në Departamentin e Shëndetësisë dhe Shërbimeve Njerëzore, tha se pasojat e IA-së për punën njerëzore në politikëbërje nuk janë aq të qarta.
“Kam ndërtuar mjete të IA-së në dy zyra federale”, shkroi Mulligan në X. “Duke qenë në gjendje të bënim kërkime ekonomike më mirë dhe më shpejt, na duheshin më shumë ekonomistë, jo më pak, për shkak të kërkesës së shtuar për atë që bëjmë. Ky model është i dukshëm edhe në sektorin e bizneseve të vogla.”
Ky koncept — që mjetet që kursejnë punë në fakt mund ta rrisin kërkesën për punë — njihet si Paradoksi i Jevons-it.
Përfundimi: “Bëhuni ju vetë ndryshimi teknologjik që fuqizon punën dhe që dëshironi ta shihni në botë”, shkroi ekonomisti i Stanfordit, Neale Mahoney.
“Na takon neve, më të vjetërve, të ndërtojmë organizata ku njerëzit dhe IA-ja plotësojnë njëri-tjetrin dhe t’i përgatisim më të rinjtë për një botë me IA gjithnjë e më të mirë”, shtoi ai./Axios
