Jensen Huang mbajti një sekret për më shumë se një vit. Ai sekret solli rrëzimin e tij

Drejtuesi i Nvidia-s këmbëngulte se marrëdhënia e tij me një kliente ishte thjesht biznes. Por ajo që ai po fshihte çoi përfundimisht në dorëheqjen e tij nga kompania që kishte themeluar.

Nga Tripp Mickle, Ana Swanson, Paul Mozur, Jonathan Swan, Julian E. Barnes dhe Maggie Haberman

Jensen Huang ishte i shqetësuar dhe i acaruar.

Ishte shtatori i vitit 2025 dhe gazeta The New York Times sapo kishte telefonuar kompaninë e tij për të pyetur rreth një firme qendrash të të dhënave në Singapor, të quajtur Megaspeed, e cila ishte drejtuar nga një grua kineze me emrin Alice Huang, e njohur edhe si Huang Le. Gazeta po raportonte se Huang, drejtori ekzekutiv i prodhuesit të çipave Nvidia, kishte një marrëdhënie të afërt me të.

Huang, i cili sipas punonjësve të Nvidia-s mund të kishte një temperament shpërthyes, donte të dinte se çfarë po nënkuptonte The Times. Megjithëse nuk e mohoi se e njihte gruan, ai ishte i shqetësuar nga sugjerimi se ata mund të kishin një marrëdhënie të afërt, thanë persona të njohur me diskutimin.

Nvidia ndërmori një mbrojtje agresive. Madison Huang, vajza e tij, e cila vepronte si shefe e stafit të të atit, i kërkoi ekipit të komunikimit të kompanisë t’u kundërpërgjigjej fuqishëm pretendimeve. Ata kishin edhe mbështetjen e një firme të komunikimit për menaxhimin e krizave, të quajtur Heller.

Ata këmbëngulnin se Huang dhe gruaja nga Megaspeed kishin vetëm një marrëdhënie biznesi.

Gjatë 13 muajve të ardhshëm, Huang i qëndroi versionit të tij, edhe pasi The Times raportoi muajin e kaluar se Shtetet e Bashkuara kishin mbledhur informacione të inteligjencës që tregonin se Alice Huang punonte fshehurazi për agjencinë kryesore të spiunazhit të Kinës.

Por fundjavën e kaluar, përballë zbulimeve të reja për marrëdhënien, Huang më në fund ia pranoi të vërtetën këshilltarit të përgjithshëm juridik të Nvidia-s. Ai kishte pasur, në fakt, një lidhje jashtëmartesore me atë grua, thanë personat e njohur me diskutimet.

Marrëdhënia me drejtuesen e Megaspeed nuk ishte sekreti i vetëm i Huangut.

Të mërkurën, një gazetar i The Times e telefonoi Huangun për ta pyetur për një marrëdhënie të dytë jashtëmartesore. Këtë herë bëhej fjalë për një lidhje me një drejtuese që i raportonte drejtpërdrejt atij.

Bordi drejtues i Nvidia-s mblodhi menjëherë një takim urgjent për të diskutuar të ardhmen e Huangut në kompaninë e tij. Megjithatë, ishte e paimagjinueshme të mendohej Nvidia pa të.

Më pak se 24 orë më vonë, Huang dha dorëheqjen.

Zbulimet për Huangun, 63 vjeç, shkaktuan një zinxhir ngjarjesh, jehona e të cilave u ndie nga Silicon Valley në Uashington e deri në Pekin. Zyrtarët e administratës amerikane po rishqyrtojnë tani rregullat për eksportin e teknologjisë së inteligjencës artificiale. Kjo mund të dëmtojë disa kompani të Silicon Valley, por njëkohësisht mund ta anojë vendosmërisht garën e inteligjencës artificiale me Kinën në favor të Amerikës.

Ngjarja nxori gjithashtu në pah një konflikt mes disa zyrtarëve të lartë të administratës dhe sekretarit të Tregtisë, Howard Lutnick. Të premten, sekretari i Thesarit, Scott Bessent, deklaroi për CNBC se departamenti i tij kishte ushtruar presion prej muajsh ndaj Departamentit të Tregtisë për të ashpërsuar masat kundër rrjedhjes së teknologjisë amerikane drejt Kinës.

Tani Nvidia, e cila në shumë drejtime kishte mbështetur zhvillimin e vrullshëm të inteligjencës artificiale, që nga ana tjetër kishte mbështetur ekonominë amerikane, po funksionon pa njeriun që shumëkush e konsideron një nga drejtuesit më të pazëvendësueshëm në historinë e biznesit amerikan.

Kjo është historia se si sekreti i Huangut doli gradualisht në dritë, e ndërtuar mbi një vit raportimesh, dokumentesh dhe bisedash me më shumë se 100 persona, përfshirë drejtues aktualë dhe ish-drejtues të Nvidia-s, si dhe zyrtarë qeveritarë, të cilët folën në kushte anonimiteti.

Çfarë është Megaspeed?

Vjeshtën e kaluar, biznesi i Nvidia-s po lulëzonte. Rritja marramendëse e çmimit të aksioneve e kishte afruar kompaninë shumë pranë shndërrimit në kompaninë e parë në botë me vlerë tregu prej 5 trilionë dollarësh.

Në shtator, Huang iu bashkua presidentit Donald Trump në një darkë zyrtare shtetërore në Kështjellën Windsor, të organizuar nga Mbreti Charles III. Trump e mbushi Huangun me lëvdata gjatë një takimi me drejtues biznesesh dhe kompanish teknologjike, të organizuar nga kryeministri Keir Starmer.

“Po e pushton botën, Jensen”, i tha Trump.

Por në selinë qendrore të Nvidia-s në Santa Clara të Kalifornisë, disa këshilltarë të Huangut po përballeshin me pyetjet e The Times për Megaspeed.

Kompania kishte blerë teknologji të Nvidia-s me vlerë më shumë se 2 miliardë dollarë brenda një viti, duke u bërë një nga blerësit më të mëdhenj të çipave të inteligjencës artificiale në Azinë Juglindore.

Megaspeed ishte shembull i një lloji ndërmjetësish që po shfaqeshin në të gjithë rajonin. Kompani të tilla blinin ligjërisht çipa amerikanë dhe ndërtonin qendra të dhënash për inteligjencën artificiale, duke u dhënë me qira kapacitet përpunues kompanive kineze.

Por qeveria amerikane dyshonte se disa prej tyre, përfshirë Megaspeed, po shkelnin ligjin duke kanalizuar çipa drejt Kinës.

Shitjet e Nvidia-s të regjistruara në Singapor po rriteshin ndjeshëm. Deri në verën e kaluar, ky qytet-shtet ishullor përbënte 22 për qind të shitjeve totale tremujore të kompanisë, ose 10 miliardë dollarë, duke u bërë rajoni i dytë më i madh për blerjen e çipave, pas Shteteve të Bashkuara.

Gjatë dy viteve të mëparshme, Huang ishte parë dy herë publikisht me Alice Huang në takime të industrisë.

Në një rast, ajo priste me durim pas tij, e veshur me një fustan rozë, ndërsa ai u shpërndante petë ushqimore nga një restorant në Taipei njerëzve të pranishëm dhe fliste me gazetarët tajvanezë. Më pas, ajo hipi në të njëjtën makinë me të dhe u larguan së bashku.

Një zyrtar i lartë i Nvidia-s i tha The Times se darka ku kishin marrë pjesë Huang, Alice Huang dhe disa drejtues të industrisë kishte qenë një “darkë biznesi”.

Në një rast tjetër, Alice Huang po bisedonte në një festë të industrisë, në një bar në Taipei, kur ofroi ta ftonte Jensen Huangun që t’u bashkohej.

“Ajo tha: ‘Vë bast me ju se mund ta sjell Jensenin këtu’, dhe Jenseni u shfaq menjëherë”, tregoi Parker Schmitt, drejtor ekzekutiv i NetThunder, një kompani që ofron programe për të dhënat.

Pak më vonë, Huang mbërriti dhe piu një gotë të vogël uiski me grupin. Ai u largua nga festa, në të cilën ishte ftuar, pak më pas, së bashku me dy drejtues të tjerë të Nvidia-s që i ishin bashkuar.

Pasi artikulli për Megaspeed dhe marrëdhënien e Huangut me Alice Huang u publikua atë tetor, Nvidia ndryshoi mënyrën e raportimit të shitjeve sipas zonave gjeografike.

Singapori u zhduk nga raportimet financiare të kompanisë, pasi ajo filloi t’i raportonte shitjet sipas “selisë qendrore të klientëve”, në vend të “vendndodhjes së faturimit”.

Kompania kishte deklaruar më parë se klientët e mëdhenj faturoheshin përmes Singaporit, ku taksat mund të ishin më të ulëta, por produktet “pothuajse gjithmonë dërgoheshin diku tjetër”.

Në fund të atij muaji, Huang doli në skenën e një qendre konferencash në Uashington, i veshur me xhaketën e tij karakteristike prej lëkure dhe xhinse të zeza.

Ai promovoi epërsinë e kompanisë së tij në çipat e inteligjencës artificiale dhe lavdëroi Trumpin për përqendrimin te rritja e furnizimit me energji të vendit.

Ai falënderoi të gjithë për punën e tyre në “bërjen e Amerikës sërish madhështore”.

Të nesërmen, ndërsa Trump po fluturonte drejt Koresë së Jugut për t’u takuar me udhëheqësin kinez Xi Jinping, presidenti u tha gazetarëve se planifikonte të diskutonte me Xi-në për çipin më të avancuar të inteligjencës artificiale të Nvidia-s, të njohur si Blackwell.

Disa persona brenda qeverisë i interpretuan komentet e Trumpit si sinjal se ai mund të hiqte ndalimet që pengonin Kinën të kishte qasje në teknologjinë më të mirë amerikane.

Një vendim i tillë mund të sillte përfitime të mëdha për biznesin e Nvidia-s, megjithëse binte ndesh me objektivat afatgjata të politikës amerikane për të kufizuar qasjen e Kinës në teknologjinë e SHBA-së dhe për të mbrojtur epërsinë amerikane në inteligjencën artificiale.

(Një zëdhënës i Shtëpisë së Bardhë nuk pranoi të komentonte.)

Mundësitë për Huangun ishin të jashtëzakonshme.

Megjithëse Trump i kishte dhënë kompanisë leje të shiste disa nga çipat e saj me performancë më të ulët në Kinë, Pekini ua kishte ndaluar kompanive teknologjike blerjen e tyre.

Oferta e çipave Blackwell kishte potencialin ta zhbllokonte këtë situatë.

Por pasi zyrtarë të kabinetit, përfshirë sekretarin e Shtetit Marco Rubio dhe përfaqësuesin amerikan të Tregtisë Jamieson Greer, kundërshtuan për arsye të sigurisë kombëtare, Trump hoqi dorë nga ideja.

Rreth një vit më parë, Trump ishte informuar se agjencitë amerikane të inteligjencës kishin vendosur nën mbikëqyrje Alice Huang, drejtuesen e Megaspeed, për të cilën kishin arritur në përfundimin se po u transmetonte informacione shërbimeve kineze të inteligjencës.

Mbikëqyrja kishte zbuluar se ajo kishte zhvilluar një marrëdhënie të afërt me Jensen Huangun.

Ky ishte një zhvillim alarmues për zyrtarët e sigurisë kombëtare, të cilët prej kohësh shqetësoheshin se Huang i trajtonte me tepër lehtësi rreziqet që çipat e tij mund të përfundonin në duart e ushtrisë ose të shërbimeve kineze të inteligjencës.

Megjithëse Trump vendosi të mos ndërmerrte asnjë veprim mbi këtë informacion, ai ngriti pikëpyetje brenda qeverisë amerikane për gjykimin e Huangut.

Gjithashtu, u ngrit mundësia që Alice Huang të kishte siguruar, përmes Jensen Huangut, informacione mbi mënyrën se si Trump mendonte për inteligjencën artificiale, një çështje me rëndësi jetike si për Uashingtonin, ashtu edhe për Pekinin.

Për arsye që mbeten të panjohura, zyrtarët qeveritarë nuk e informuan Huangun për të dhënat e inteligjencës.

Zyrtarët e zbatimit të ligjit ndonjëherë i paralajmërojnë amerikanët që janë në shënjestër të shërbimeve të inteligjencës të një qeverie të huaj. Kjo praktikë njihet si “informim mbrojtës”.

Kur shqyrtojnë nëse duhet të japin një paralajmërim të tillë, zyrtarët zakonisht marrin parasysh rrezikun e njoftimit të personit që është vetë objekt i mbikëqyrjes së tyre, që në këtë rast do të ishte Alice Huang e Megaspeed.

Çipat për Kinën

Huang nuk hoqi dorë nga vizioni i tij për t’i shitur çipa Kinës.

Ai vazhdoi të argumentonte se një politikë e tillë do t’i bënte kompanitë kineze të varura nga teknologjia amerikane dhe do të krijonte konkurrencë për gjigantin teknologjik kinez Huawei.

Kjo do të ishte gjithashtu e mirë për biznesin e tij.

Në dhjetor, ai u kthye në Uashington për të mbrojtur qëndrimin e tij. U takua me Trumpin në Shtëpinë e Bardhë dhe propozoi shitjen e një çipi më pak të fuqishëm në Kinë.

I njohur si H200, ky çip i përkiste një gjenerate më të vjetër se Blackwell, i cili ishte i kufizuar për tregun amerikan.

Trump ishte i hapur ndaj idesë, por kërkonte diçka në këmbim: qeveria amerikane të merrte 25 për qind nga çdo çip i shitur në Kinë.

Huang pranoi.

Deri në mars, porositë paraprake nga klientët kinezë kishin filluar të mbërrinin.

Në konferencën vjetore të kompanisë në San Jose të Kalifornisë, Huang u tha më shumë se 100 gazetarëve dhe influencuesve, të mbledhur në një sallë hoteli, përfshirë një grua që e quan veten “princesha e inteligjencës artificiale”, se Nvidia po merrte angazhime për blerje nga Kina dhe po fillonte prodhimin e çipave për shitje.

Ndërkohë, në Uashington, Marco Rubio filloi të përgatiste një përditësim mbi mbikëqyrjen e Alice Huang.

Memorandumi i klasifikuar, i bazuar në informacione shumë të ndjeshme të inteligjencës, përshkruante marrëdhënien e afërt të Alice Huang me themeluesin e Nvidia-s dhe kontaktet e saj me agjencinë civile kineze të spiunazhit, Ministrinë e Sigurisë së Shtetit.

Memorandumi iu shpërnda vetëm një numri të vogël zyrtarësh të kabinetit.

Ai u dërgua ndërsa administrata po planifikonte vizitën e presidentit në Pekin, në maj, për një takim të nivelit të lartë me Xi Jinpingun.

Kur erdhi koha për të ftuar më shumë se një duzinë drejtuesish ekzekutivë që ta shoqëronin presidentin në këtë udhëtim, Huang u la jashtë listës.

Por, pothuajse pa paralajmërim, Trump, i cili kishte parë raportimet mediatike për përjashtimin e Huangut, i kërkoi drejtuesit të Nvidia-s t’i bashkohej avionit presidencial Air Force One gjatë një ndalese për furnizim me karburant në Alaskë.

Kur Rubio mësoi për ftesën, ndërsa ishte rrugës për në Alaskë, ai e informoi presidentin për të dhënat e inteligjencës që tregonin se Huang kishte një marrëdhënie me një person të lidhur me inteligjencën kineze.

Trump nuk u ndikua veçanërisht nga ky informacion.

Përkundrazi, pasi drejtuesi i Nvidia-s hipi në avion, presidenti e përshëndeti me një postim në rrjetet sociale, duke thënë se ishte nder ta kishte “Jensen Huangun e Madh” në udhëtimin drejt Kinës.

Në Pekin, Trump deklaroi se kishte diskutuar me Xi-në për shitjet e çipave të Nvidia-s në Kinë.

Qeveria kineze kishte ngurruar të miratonte blerjet e çipave më pak të avancuar H200.

Por biseda nuk dukej se e kishte bindur Kinën t’u lejonte kompanive të saj blerjen e çipave të Nvidia-s.

Disa zyrtarë në Uashington shqetësoheshin se Huang, për ta kapërcyer këtë ngërç, do të ushtronte presion për të marrë miratimin e shitjes së çipave më të avancuar Blackwell.

Gjatë një takimi me të gjithë punonjësit e Nvidia-s, në gusht, Huang u pyet se cili ishte, sipas tij, rreziku më i madh për kompaninë.

“Është Uashingtoni”, u përgjigj ai.

“Politikat që hartohen pa njohuritë e duhura ndikojnë te ne dhe mund të na prekin nga pikëpamja e biznesit. Kjo mund të jetë irrituese dhe zhgënjyese.”

Në mes të takimit, telefoni i tij vibroi.

“Ka vetëm dy njerëz në botë që mund të më telefonojnë”, tha ai. “Njëri prej tyre është presidenti Trump.”

Ai iu përgjigj telefonatës së Trumpit dhe u largua për pak çaste.

Sekreti fillon të dalë në dritë

Huang nuk e dinte, por sekreti i tij kishte filluar të zbulohej.

Në fund të muajit të kaluar, The Times kontaktoi Nvidia-n për të marrë një koment mbi një raportim që do të zbulonte publikisht, për herë të parë, se Alice Huang ishte nën mbikëqyrje.

Shërbimet amerikane të inteligjencës besonin se ajo ishte një person që vepronte në shërbim të inteligjencës kineze, duke i përcjellë informacione Pekinit, dhe se kishte një marrëdhënie të afërt me Jensen Huangun.

(Mes zyrtarëve amerikanë të inteligjencës dhe sigurisë kombëtare, marrëdhënia përshkruhej rregullisht në mënyrë më të drejtpërdrejtë si një lidhje jashtëmartesore.)

Edhe pasi The Times raportoi në tetor 2025 se Megaspeed ishte nën hetim për kontrabandimin e çipave drejt Kinës, Nvidia kishte vazhduar të bënte biznes me kompaninë.

Edhe Jensen Huang kishte vazhduar marrëdhënien e tij me Alice Huang, sipas zyrtarëve amerikanë që kishin shqyrtuar informacionet e inteligjencës.

Kompania motër e Megaspeed në Malajzi kishte blerë pajisje të avancuara të inteligjencës artificiale që përmbanin çipa dhe teknologji të Nvidia-s, me vlerë të paktën 4,8 miliardë dollarë, nga qershori 2024 deri në shkurt 2026, sipas regjistrave tregtarë të siguruar nga ImportGenius, një platformë e të dhënave tregtare.

Huang u tha njerëzve përreth tij se kjo ishte hera e parë që po mësonte se qeveria amerikane kishte ndjekur marrëdhënien e tij me Alice Huang.

Nvidia këmbënguli se Megaspeed, kompania ku punonte Alice Huang, ishte një kliente si çdo tjetër në rajon dhe se më parë kishte hetuar e hedhur poshtë pretendimet se kompania nga Singapori po kontrabandonte çipa drejt Kinës.

(Kina i ka hedhur poshtë akuzat për spiunazh. Alice Huang, drejtuesja kineze e akuzuar për spiunazh në favor të Pekinit, nuk u është përgjigjur kërkesave për koment.)

Huang doli personalisht në mbrojtje të vetes.

Në një intervistë për Bloomberg News, ai deklaroi se kontaktet e tij me Alice Huang kishin qenë “të gjitha krejtësisht normale dhe aspak të pazakonta”.

Edhe media të tjera filluan ta ndiqnin historinë.

Nvidia angazhoi sërish Heller, firmën e komunikimit për menaxhimin e krizave që kishte punuar për familjen Huang që nga fillimi i vitit 2025.

Firma përfaqëson persona të profilit të lartë dhe mes klientëve të saj të mëparshëm kanë qenë Harvey Weinstein dhe Anthony Weiner, si edhe krahu i biznesit i The Times.

Më 6 nëntor, The Times raportoi për memorandumin e Rubios dhe shkroi se inteligjenca amerikane e kishte identifikuar Alice Huang si person që punonte me shërbimin kinez të inteligjencës.

Më vonë atë mbrëmje, Financial Times raportoi se qeveria amerikane besonte se marrëdhënia e Jensen Huangut me gruan ishte romantike.

Nvidia nuk pranoi të komentonte.

Tim Teter, këshilltari i përgjithshëm juridik i Nvidia-s, i cili kishte qenë duke mbrojtur Huangun, shkoi në shtëpinë e tij në Woodside të Kalifornisë.

Huang e pranoi lidhjen, thanë persona të njohur me ngjarjet e asaj nate.

Madison, vajza e tij, në atë kohë po udhëtonte me avion drejt Koresë së Jugut.

Ajo ishte planifikuar të merrte pjesë në një aktivitet për inteligjencën artificiale dhe të takohej me personalitete vendore.

Por, sapo zbriti nga avioni, u informua për lajmin dhe iu sugjerua të kthehej menjëherë në shtëpi.

Tradhtia e Huangut shkaktoi dhimbje të thellë brenda Nvidia-s.

Familjarët e tij, përfshirë Madisonin, djalin Spencer dhe dhëndrin Nico Caprez, mbanin pozicione të rëndësishme në kompani.

Huang kishte qenë i martuar me Lori Huang për më shumë se 40 vjet.

Pas rrëfimit të Huangut, Teter i kërkoi bordit të Nvidia-s të ndërmerrte veprime.

Bordi dhe Huang përgatitën veçmas deklarata publike.

Bordi deklaroi se kishte “besim të plotë te Jensen”, megjithëse po planifikonte të angazhonte një firmë të jashtme ligjore për ta hetuar çështjen.

Huang kërkoi falje përmes një mesazhi drejtuar kompanisë.

“E kam tradhtuar bashkëshorten time”, tha ai.

“Veprimet e mia e kanë lënduar atë dhe fëmijët tanë. Nuk ka asnjë justifikim për atë që kam bërë. Më vjen thellësisht keq.”

Ai premtoi se do ta rifitonte besimin e punonjësve dhe të bordit.

Privatisht, ai i siguroi njerëzit përreth tij, përfshirë Teterin, i cili kishte komunikuar me bordin, se nuk kishte pasur lidhje të tjera jashtëmartesore.

Bloomberg News kishte raportuar më herët për vizitën e Teterit.

The Information, një faqe lajmesh për teknologjinë, kishte raportuar më herët për diskutimet e bordit.

Gjatë ditëve pasuese, Huang mori mesazhe dhe telefonata mbështetëse nga miqtë e tij, përfshirë Elon Musk të Tesla-s dhe SpaceX-it, Sam Altman të OpenAI dhe financierin Larry Fink.

Edhe presidenti Trump e telefonoi të martën, duke i dhënë një këshillë:

“Lufto.”

Disa nga aleatët e tij filluan të hartonin plane për ta ndryshuar rrjedhën e ngjarjeve.

Huang u tha shumë prej tyre se gruaja nuk ishte spiune.

Ajo ishte thjesht një kliente biznesi.

Por katër ditë më vonë, The Times kontaktoi kompaninë dhe Huangun për një tjetër lidhje jashtëmartesore.

Këtë herë bëhej fjalë për Kimberly Powell, 48 vjeçe, një grua që i raportonte drejtpërdrejt atij dhe që drejtonte sektorin e shëndetësisë në Nvidia.

Të dy ishin kapur nga kamerat në një moment afrimiteti gjatë konferencës vjetore të Nvidia-s në San Jose.

Kompania nuk pranoi të komentonte.

Huang, i kontaktuar në telefon, u përgjigj:

“Nuk mendoj se duhet të flisni drejtpërdrejt me mua.”

Më pas e mbylli telefonin.

Pas publikimit të lajmit, bordi prej 10 anëtarësh thirri një mbledhje urgjente.

Anëtarët u lidhën në distancë nga vende të ndryshme dhe diskutuan për një vendim që asnjëri prej tyre nuk e kishte menduar ndonjëherë se do të duhej ta merrte.

Zbulimi i një tjetër tradhtie tregoi se Huang, i cili ndër vite kishte promovuar rregullat e kodit të sjelljes së kompanisë, po i shkelte ato.

Së pari ishte marrëdhënia me një kliente.

Më pas ishte marrëdhënia me një punonjëse.

Por në botën e qeverisjes së korporatave, gjëja më e rëndë që mund të bëjë një drejtor ekzekutiv është të gënjejë, veçanërisht gjatë një krize.

Kjo është një arsye për shkarkimin e drejtuesve.

Të enjten në mëngjes, kompania njoftoi se Jensen Huang kishte dhënë dorëheqjen.

Bordi kishte emëruar Colette Kress, drejtoreshën financiare të kompanisë, si drejtoreshë ekzekutive të përkohshme.

Huang do të duhej të hiqte dorë nga vepra e jetës së tij.

Në një seri intervistash të gjata të zhvilluara muajin e kaluar me Emily Chang të Bloomberg TV, Huang kishte pranuar se drejtimi i kompanisë ishte një detyrë me presion të madh, që kërkonte sakrifica.

“Nuk duhet të jetë një punë e lehtë”, tha ai.

“Nuk duhet të jetë një punë që e merr si diçka të mirëqenë.”

Ai shtoi se shpresonte të qëndronte në kompani edhe për 20 vjet të tjera.

Në raportim kontribuuan gjithashtu Ryan Mac, Georgia Gee dhe Kalley Huang.

/The New York Times