Rreth 70.000 persona protestuan në Madrid sipas Delegacionit të Qeverisë, ndërsa organizatorët flasin për 500.000; mobilizimet pasuan rrëzimin në Kongres të dy dekreteve për strehimin, të nxitura nga rasti i 87-vjeçares Maricarmen Abascal. Sindikata e Qiramarrësve kërkon një grevë të përgjithshme, ndërsa CCOO dhe UGT po shqyrtojnë format e mobilizimit. Në Valencia pati përplasje, pesë të arrestuar dhe nëntë policë të lënduar, ndërsa protestat në Barcelona dhe L’Hospitalet u shtynë për shkak të motit të keq.
Spanja përjetoi të shtunën, më 3 tetor 2026, një nga ditët më të mëdha të mobilizimit të muajve të fundit për krizën e strehimit, me protesta në më shumë se 50 qytete dhe me Madridin si epiqendrën kryesore. Dhjetëra mijëra njerëz dolën në rrugë për të kërkuar ulje të qirave, kontrata më të qëndrueshme, kufizime ndaj dëbimeve nga banesat dhe ndaj spekulimit, si dhe një grevë të përgjithshme që do ta çonte konfliktin për strehimin edhe në vendet e punës.
Mobilizimi erdhi vetëm një ditë pasi Kongresi i Deputetëve rrëzoi dy dekretet e qeverisë për strehimin, të miratuara në mënyrë urgjente pas valës së zemërimit të shkaktuar nga dëbimi nga banesa i 87-vjeçares Maricarmen Abascal në Madrid. Refuzimi parlamentar i dekreteve dhe pakënaqësia e akumuluar për qiratë, çmimet e banesave dhe dëbimet e kthyen një protestë që kishte nisur rreth një rasti konkret në një mobilizim të gjerë kombëtar.
Madridi: katër kolona drejt Cibeles dhe dy shifra shumë të ndryshme për pjesëmarrjen
Në Madrid, protesta u zhvillua nën një qiell të vranët, pas reshjeve të forta gjatë natës. Katër kolona u nisën rreth mesditës nga zona të ndryshme të kryeqytetit — Plaza de España, Atocha, Glorieta de Emilio Castelar dhe zona e Hospital de La Princesa — dhe u bashkuan rreth orës 14:00 në Plaza de Cibeles, përpara selisë së Bashkisë së Madridit.
Delegacioni i Qeverisë në Madrid llogariti rreth 70.000 pjesëmarrës. Sindikata e Qiramarrësve, organizatorja kryesore, deklaroi se numri kishte arritur në 500.000.
Këto janë dy vlerësime të ndryshme dhe asnjë shifër e ndërmjetme e pavarur nuk është konfirmuar zyrtarisht. Për këtë arsye, shifra prej 70.000 personash duhet të identifikohet si vlerësim i Delegacionit të Qeverisë, ndërsa 500.000 si pretendim i organizatorëve.
Pavarësisht këtij hendeku, burimet kryesore spanjolle dhe agjencitë ndërkombëtare bien dakord se bëhej fjalë për një protestë shumë të madhe, me Plaza de Cibeles dhe arteriet përreth të mbushura nga demonstrues.
Marshimi kryesor në Madrid u zhvillua pa incidente serioze.
Në rrugë u panë studentë, familje me fëmijë, pensionistë, qiramarrës dhe edhe disa pronarë banesash që kërkonin rregulla më të forta për tregun. Protestuesit tundnin tufa me çelësa — një nga simbolet e mobilizimeve të ditëve të fundit — dhe mbanin pankarta me kërkesa për “strehim dinjitoz”, kundër “rentierizmit” dhe kundër fondeve të mëdha të investimeve.
“Drejt grevës së përgjithshme” ishte slogani kryesor në krye të marshimit.
Mes thirrjeve të dëgjuara ishin: “Shtëpi pa njerëz, njerëz pa shtëpi”, “Rentierët fajtorë, qeveria përgjegjëse”, “Rentierët jashtë lagjeve tona”, si edhe kërkesa për kontrata pa afat dhe ulje të qirave.
Protesta kishte një karakter të gjerë politik, por kritikat nuk iu drejtuan vetëm një kampi. Në pankarta dhe slogane u sulmuan si qeveria qendrore e Pedro Sánchezit, ashtu edhe Partia Popullore, Vox, Junts, qeveria rajonale e Madridit dhe Bashkia e kryeqytetit.
Një prej thirrjeve që përmblidhte këtë frymë ishte: “Ku është qeveria progresiste?”
“Pavarësisht se kush qeveris, protesta do të vazhdojë”
Valeria Racu, zëdhënëse e Sindikatës së Qiramarrësve të Madridit, deklaroi se mobilizimi nuk është i lidhur me llogaritjet për zgjedhje të mundshme të parakohshme dhe se protestat do të vazhdojnë pavarësisht zhvillimeve politike.
“Pavarësisht se kush qeveris, nuk do të tolerojmë edhe katër vite të tjera pa u përballur me problemin më të madh të këtij vendi”, deklaroi ajo.
Racu tha se organizata po punon për një grevë të përgjithshme dhe se bisedimet me organizatat sindikale tashmë kanë nisur.
Edhe Alicia del Río, një tjetër zëdhënëse e Sindikatës së Qiramarrësve, e cilësoi grevën e përgjithshme si hapin e ardhshëm të mobilizimit.
“Na duhen të gjithë nëse duam të ndërtojmë një grevë të përgjithshme që të ndryshojë historinë e këtij vendi”, deklaroi ajo në përfundim të protestës në Cibeles.
Sipas Del Río-s, synimi nuk është një veprim simbolik, por një mobilizim i aftë të ndalojë aktivitetin ekonomik dhe shoqëror në shkallë kombëtare.
Sindikata e Qiramarrësve kërkon ulje të qirave, kontrata të përhershme ose shumë më të sigurta për qiramarrësit, ndalimin e dëbimeve dhe masa kundër të ashtuquajturave “fonde grabitqare” dhe pronarëve të mëdhenj.
CCOO dhe UGT nuk kanë shpallur ende grevë të përgjithshme
Një nga çështjet që mbetet e hapur është nëse sindikatat tradicionale do ta mbështesin zyrtarisht një grevë të përgjithshme.
CCOO dhe UGT kanë shprehur gatishmëri për të diskutuar mobilizime mbi krizën e strehimit, por deri në mbrëmjen e 3 tetorit nuk kishin shpallur një datë konkrete për një grevë të përgjithshme 24-orëshe.
Burime sindikale kanë folur për disa variante, nga greva e përgjithshme deri te ndalesa të pjesshme ose “ditë mobilizimi”.
Drejtuesit e sindikatave duan që çdo veprim të ketë një bazë të qartë në çështjet e punës, duke e lidhur krizën e strehimit me pagat, kushtet e jetesës dhe varfërimin e punonjësve.
CCOO ka bërë të ditur se vendimi duhet të kalojë nëpër strukturat e saj territoriale dhe organizative.
UGT, nga ana tjetër, ka paralajmëruar se shpallja e një greve është më e thjeshtë sesa organizimi i saj në mënyrë efektive në të gjithë vendin.
Ndërkohë, CGT ka shprehur gatishmëri për një grevë të përgjithshme 24-orëshe.
Për këtë arsye, deklaratat se “greva e përgjithshme do të zhvillohet së shpejti” janë aktualisht synim dhe paralajmërim politik e sindikal, jo një thirrje zyrtare me datë të konfirmuar.
Shkëndija: dëbimi i Maricarmen Abascal
Mobilizimi aktual filloi të marrë përmasa kombëtare pas dëbimit më 23 shtator të Maricarmen Abascal, 87 vjeçe, nga banesa në Madrid ku kishte jetuar për më shumë se 70 vjet.
Pamjet e gruas së moshuar duke u larguar me barelë drejt spitalit shkaktuan reagime të forta në opinionin publik dhe u kthyen në simbol të krizës së strehimit.
Më 26 shtator, mijëra njerëz protestuan në Madrid në mbështetje të saj. Delegacioni i Qeverisë atëherë vlerësoi rreth 25.000 pjesëmarrës, ndërsa burime të tjera raportuan rreth 30.000.
Po atë mbrëmje filloi kampi protestues në Puerta del Sol, i cili u kthye gjatë javës në qendrën kryesore të protestave.
Qindra njerëz qëndruan aty gjatë ditëve pasuese, ndërsa organizatorët zhvilluan asamble, protesta, tubime me tenxhere dhe marshime drejt institucioneve.
Rasti mori një kthesë të rëndësishme kur u arrit një marrëveshje mes përfaqësuesve të Maricarmenit dhe kompanisë Urbagestión, pronare e banesës, me ndërmjetësimin e ndërmarrjes komunale të strehimit EMVS.
Sipas marrëveshjes, Maricarmen mund të rikthehet në banesë me një kontratë tetëvjeçare dhe një qira të përshtatur me të ardhurat e saj, që nuk duhet të kalojë rreth 30% të pensionit të saj — afërsisht 500 euro në muaj.
Rikthimi fizik në banesë varet nga dalja e saj nga spitali dhe rikuperimi shëndetësor.
Megjithatë, protestuesit kanë theksuar se marrëveshja individuale për Maricarmenin nuk e zgjidh problemin sistemik të strehimit.
Dy dekretet e qeverisë dhe votimi që ndezi protestën
Nën presionin e protestave, qeveria e koalicionit e Pedro Sánchezit miratoi dy dekrete me masa urgjente për strehimin.
Ato përfshinin, ndër të tjera, zgjatjen ose rinovimin automatik të kontratave të qirasë, kufizime të caktuara mbi rritjen e qirave, masa për mbrojtjen nga dëbimi të personave vulnerabël, kufizime ndaj blerjeve nga disa fonde të mëdha dhe lehtësime fiskale për pronarë e qiramarrës.
Një nga masat e diskutuara parashikonte vazhdimin e mbrojtjes nga dëbimet për familjet vulnerabël deri në vitin 2030.
Më 2 tetor, të dy dekretet u rrëzuan në Kongres.
Për dekretin e parë u regjistruan 172 vota pro dhe 178 kundër. Kundër votuan PP, Vox, Junts dhe UPN.
Dekreti tjetër, që përfshinte ndër të tjera rinovimin automatik të kontratave të qirasë, u rrëzua me 166 vota pro dhe 184 kundër.
Në votimin kundër këtij teksti u bashkuan PP, Vox, Junts, PNV dhe UPN, ndërsa partitë e së majtës dhe disa forca të tjera votuan pro.
Kryeministri Pedro Sánchez ndërhyri para votimit dhe u kërkoi deputetëve t’i mbështesnin masat, duke paralajmëruar se refuzimi i tyre do të sillte pasoja të rënda.
Junts argumentoi se masat mund të ulnin ofertën e banesave me qira dhe të krijonin pasiguri për pronarët.
Partia Popullore i kritikoi dekretet si masa të improvizuara dhe të ndikuara nga kalkulimet politike të qeverisë.
Sindikata e Qiramarrësve, megjithëse kishte kërkuar miratimin e tyre, i kishte konsideruar vetë dekretet të pamjaftueshme.
Rrëzimi i tyre, megjithatë, u pa nga organizatorët si prova se presioni duhet të zhvendosej nga institucionet drejt rrugës.
Katër kolona, çelësa në ajër dhe një protestë ndërbreznore
Marshimi në Madrid u dallua për përbërjen e tij të gjerë.
Studentë, të rinj që jetojnë ende me prindërit, familje me fëmijë, pensionistë dhe njerëz që tashmë zotërojnë banesa morën pjesë krah për krah.
Një prej problemeve të përsëritura në dëshmitë e protestuesve ishte pjesa shumë e madhe e pagës që shkon për qira.
Disa të rinj thanë se qiraja u merr deri në 70% të të ardhurave mujore.
Ana, 29 vjeçe, e ardhur nga Málaga dhe banore në lagjen Delicias të Madridit, tha se paguan 1.400 euro për një apartament me dy dhoma dhe se që nga ardhja në Madrid pothuajse çdo vit është detyruar të ndryshojë banesë.
Një çift pensionistësh, José Luis dhe Carmen, që paguajnë 1.100 euro në muaj në Argüelles, e përshkruan çështjen si diçka që “nuk ka të bëjë me ideologjinë, por me dinjitetin personal”.
Një tjetër protestuese, María José, 66 vjeçe, e përmblodhi situatën e disa njerëzve që njeh me fjalët: “Ose hanë, ose paguajnë”.
Në protestë morën pjesë edhe pronarë të vegjël që thanë se mbështesin rregullim më të fortë të tregut.
Kjo përbërje ishte një nga arsyet pse organizatorët e paraqitën strehimin si problem ndërbreznor dhe jo vetëm si çështje të të rinjve.
Nga kampi në Sol drejt lagjeve
Pas një jave kampimi në Puerta del Sol, Sindikata e Qiramarrësve njoftoi se do të zvogëlojë praninë e anëtarëve të saj aty dhe do ta zhvendosë një pjesë të organizimit drejt lagjeve.
Kjo nuk do të thotë fund i kampit.
Organizata deklaroi se aktivitetet do të vazhdojnë, ndërsa struktura të tjera shoqërore dhe të lagjeve do të mbajnë një pjesë të organizimit në Sol.
Synimi është që rrjeti i krijuar gjatë kampit të përdoret për organizimin e grevës së mundshme të përgjithshme dhe për zgjerimin e mobilizimeve.
Kampi kishte filluar më 26 shtator dhe, brenda pak ditësh, u kthye në një pikë grumbullimi për grupe që përfaqësojnë jo vetëm qiramarrësit, por edhe punonjëset e shtëpisë, mësuesit, edukatorët, shoqatat e lagjeve dhe organizata të tjera shoqërore.
Valencia: pesë të arrestuar dhe nëntë policë të lënduar
Incidentet më serioze të ditës ndodhën në Valencia.
Rreth 6.000 persona, sipas Delegacionit të Qeverisë, morën pjesë në protestën e thirrur nga Sindikata e Qiramarrësve e Valencias, Sindikata e Strehimit, Plataforma de Afectados por la Hipoteca dhe Entrebarris.
Marshimi u nis nga Porta de la Mar dhe u drejtua drejt Palau de Les Arts, ku po zhvillohej konferenca Real Estate Summit 2026.
Sipas Delegacionit të Qeverisë dhe burimeve policore, një grup protestuesish kaloi pikën e përcaktuar për përfundimin e marshimit, rrëzoi barriera dhe tentoi të hynte në kompleks.
Policia Kombëtare ndërhyri me njësi kundër trazirave, plumba gome dhe mjete tymuese.
Pesë persona u arrestuan.
Burime policore raportuan nëntë agjentë të lënduar.
Përfaqësues të Compromís kritikuan ndërhyrjen e policisë si të tepruar dhe kërkuan të sqarohet se kush e dha urdhrin për ndërhyrjen.
Pas protestës, dhjetëra të rinj nisën një kamp në Plaza del Ayuntamiento në Valencia.
Prandaj, incidentet në Valencia janë të konfirmuara, por përgjegjësia politike dhe proporcionaliteti i ndërhyrjes mbeten objekt debati mes policisë, autoriteteve dhe organizatorëve.
Madridi: marshimi për strehimin dhe protesta e së djathtës radikale ishin ngjarje të ndara
Në disa raportime ndërkombëtare u përmendën edhe tensione në Madrid.
Është e rëndësishme të bëhet dallimi mes dy ngjarjeve.
Marshimi kryesor për strehimin, që përfundoi në Cibeles, u zhvillua pa incidente serioze.
Më vonë, rreth 400 persona të thirrur nga organizata “Indignados por España” u mblodhën në Calle de Alcalá, pranë Banco de España, dhe tentuan të afroheshin drejt kampit të Puerta del Sol.
Në tubim morën pjesë edhe aktivistë të Núcleo Nacional.
Policia ngriti kordone për të penguar afrimin e këtij grupi me protestuesit dhe grupet antifashiste në Sol.
Reuters raportoi se gjatë incidenteve të lidhura me këtë mobilizim u arrestuan tre persona dhe se disa pjesëmarrës bënë përshëndetje naziste.
Këto ngjarje nuk duhet të ngatërrohen me marshimin kryesor të Sindikatës së Qiramarrësve.
Cádiz: rreth 10.000 sipas organizatorëve dhe thirrje për grevë kombëtare
Në Cádiz, Sindikata e Qiramarrësve deklaroi se rreth 10.000 persona morën pjesë në protestë.
Kjo është shifër e organizatorëve dhe nuk është dhënë një vlerësim i njëjtë zyrtar nga autoritetet në materialet e verifikuara.
Zëdhënësja María Peñalver njoftoi se organizata do të punojë për një grevë të përgjithshme në nivel kombëtar.
Kampi protestues në Plaza del Palillero, i ngritur prej më shumë se një jave, do të çmontohet, ndërsa aktiviteti organizativ do të vazhdojë në forma të tjera.
Santander: nga 2.000 deri në 5.000 protestues
Në Santander, Delegacioni i Qeverisë llogariti më shumë se 2.000 pjesëmarrës, ndërsa organizatorët folën për rreth 5.000.
Protestuesit marshuan drejt Departamentit të Strehimit dhe Plaza Porticada.
Marshimi përfundoi pa incidente.
Kampi në Plaza Porticada do të vazhdojë, me më shumë se 40 tenda të ngritura sipas organizatorëve.
Palma dhe Ishujt Kanarie
Në Palma de Mallorca, EFE raportoi rreth 2.000 protestues, megjithëse disa burime mediatike e çuan shifrën në rreth 3.000.
Për shkak të këtij ndryshimi, vlerësimi më i sigurt është “rreth 2.000 deri në 3.000 persona”, duke e lidhur secilën shifër me burimin përkatës.
Protestuesit kërkuan që strehimi të trajtohet si e drejtë dhe jo si biznes.
Në Plaza de España ishte ngritur gjithashtu një kamp me rreth 35 tenda.
Në Ishujt Kanarie, protesta u zhvilluan në Santa Cruz de Tenerife dhe Las Palmas de Gran Canaria, me slogane si “As shtëpi pa njerëz, as njerëz pa shtëpi”.
Vendi Bask dhe qytete të tjera
Në San Sebastián dhe Vitoria u zhvilluan protesta kundër “biznesit të strehimit”, ndërsa në Bilbao mobilizimi ishte planifikuar për të dielën.
Në Andaluzí pati protesta në disa qytete, ndërsa në Cádiz mobilizimi mori një nga përmasat më të mëdha jashtë Madridit.
Protesta u raportuan gjithashtu në Alicante, Albacete, A Coruña, Burgos, Cáceres, Castelló, Ciudad Real, Granada, Guadalajara, Huelva, León, Lugo, Málaga, Palencia, Santiago de Compostela, Toledo, Valladolid, Vigo, Zamora, Zaragoza dhe qytete të tjera.
Numri i saktë ndryshon sipas organizatorëve dhe mediave — disa flasin për 50, të tjera për 53 ose 54 qytete — sepse disa protesta ishin planifikuar në ditë të ndryshme të fundjavës dhe disa u pezulluan për shkak të motit.
Formulimi më i saktë është se mobilizime ishin thirrur në më shumë se 50 qytete në të gjithë Spanjën.
Barcelona dhe L’Hospitalet: protesta shtyhet për shkak të motit
Në Barcelona dhe L’Hospitalet de Llobregat, protesta e planifikuar për pasditen e 3 tetorit u anulua për shkak të reshjeve të forta dhe paralajmërimeve meteorologjike në bregdetin katalanas.
Sindicat de Llogateres njoftoi se mobilizimi do të zhvillohet më 5 tetor në Plaza Urquinaona të Barcelonës.
Në Girona, protesta u mbajt pavarësisht motit, me rreth 400 pjesëmarrës sipas raportimeve lokale.
Kriza që shkon përtej rastit Maricarmen
Rasti i Maricarmen Abascal ishte shkëndija e mobilizimit, por kriza është shumë më e gjerë.
Spanja ka një mungesë strukturore banesash që vlerësohet në rreth 750.000 njësi dhe që, sipas parashikimeve të cituara nga Reuters duke iu referuar analizave të Bankës së Spanjës, mund të kalojë një milion banesa deri në vitin 2028.
Ndërtimi i banesave mbetet shumë më i ulët se nivelet para krizës financiare, ndërsa qiratë dhe çmimet e blerjes janë rritur më shpejt se pagat në shumë qytete.
Për të rinjtë, sidomos në Madrid, Barcelona dhe zonat turistike, qiraja mund të konsumojë pjesën dërrmuese të pagës mujore.
Në disa analiza, kostoja mesatare e qirasë ka arritur afër nivelit të një page të plotë mujore të një të riu.
Ndërkohë, grupet e qiramarrësve argumentojnë se problemi nuk është vetëm mungesa e ofertës, por edhe struktura e tregut, përdorimi turistik i banesave, kontratat afatshkurtra, spekulimi dhe mungesa e mbrojtjes së qiramarrësve.
Nga ana tjetër, partitë dhe organizatat që kundërshtojnë kontrollet e forta mbi qiratë paralajmërojnë se ndërhyrjet mund ta reduktojnë ofertën dhe të dekurajojnë pronarët që t’i nxjerrin banesat në treg.
Kjo përplasje mes rritjes së ofertës dhe kontrollit të tregut është në qendër të debatit politik spanjoll.
Presioni politik dhe mundësia e zgjedhjeve të parakohshme
Rrëzimi i dekreteve ka pasoja edhe për qeverinë e Pedro Sánchezit.
Koalicioni qeverisës ka vetëm 147 nga 350 deputetë dhe varet nga partitë e tjera për miratimin e ligjeve.
Humbja e mbështetjes së Junts-it në votimin për strehimin e ka ekspozuar edhe një herë dobësinë parlamentare të ekzekutivit.
Në Madrid dhe në mediat spanjolle janë shtuar spekulimet se Sánchez mund të shqyrtojë zgjedhje të parakohshme, potencialisht në fund të nëntorit.
Deri në mbrëmjen e 3 tetorit nuk ishte shpallur zyrtarisht asnjë datë zgjedhjesh.
Kjo duhet dalluar nga deklaratat dhe spekulimet politike: mundësia e zgjedhjeve të parakohshme është reale dhe po diskutohet publikisht, por vendimi nuk është konfirmuar.
Lideri i PP-së, Alberto Núñez Feijóo, i ka kërkuar Sánchezit të shpallë zgjedhje sa më shpejt.
Ndërkohë, organizatorët e protestave këmbëngulin se mobilizimi nuk duhet të shihet si instrument elektoral.
“Pavarësisht se kush qeveris”, thonë ata, presioni do të vazhdojë.
Çfarë mbetet e hapur
Pas protestave të 3 tetorit, disa çështje kryesore mbeten pa përgjigje.
Nuk ka ende një datë të konfirmuar për grevën e përgjithshme që kërkon Sindikata e Qiramarrësve.
CCOO dhe UGT vazhdojnë diskutimet për format e mobilizimit.
Qeveria nuk ka bërë të ditur nëse do t’i rikthejë masat e rrëzuara në një formë tjetër ligjore apo nëse do të negociojë tekste të reja me partitë që votuan kundër.
Nuk ka gjithashtu një vendim zyrtar për zgjedhje të parakohshme.
Në Valencia vazhdojnë pasojat juridike dhe politike të incidenteve, me pesë persona të arrestuar, nëntë policë të raportuar të lënduar dhe kërkesa për sqarimin e mënyrës se si u urdhërua ndërhyrja policore.
Në Madrid, kampi i Puerta del Sol vazhdon, megjithëse Sindikata e Qiramarrësve po e zhvendos një pjesë të aktivitetit drejt lagjeve dhe organizimit të fazës së ardhshme.
Në Barcelona, mobilizimi i pezulluar për shkak të motit është shtyrë për më 5 tetor.
Ajo që tashmë është e qartë është se dëbimi i një 87-vjeçareje nga banesa ku kishte kaluar pjesën më të madhe të jetës së saj ka shërbyer si katalizator për një pakënaqësi shumë më të gjerë.
Brenda dhjetë ditësh, protesta kaloi nga një rast individual në një kamp në Puerta del Sol, nga aty në presion parlamentar dhe, pas rrëzimit të dekreteve, në një mobilizim në më shumë se 50 qytete me një kërkesë që tashmë dominon thirrjet në rrugë: grevë e përgjithshme për strehimin.
(Burime: 20minutos , El Mundo , elDiario.es , EL PAÍS, La Vanguardia, EFE , EFE – votimi i dekreteve , elDiario.es – CCOO/UGT/CGT , EL PAÍS – marrëveshja për rikthimin e Maricarmenit , EFE – protesta e veçantë “Indignados por España” në Madrid )
