Ballina Bota Prapaskenat: Asgjësimi i Trump-it

Prapaskenat: Asgjësimi i Trump-it

Zgjidhni Tetova News si burim të preferuar në Google!
Zgjidh Tetova News në Google →

Nga Jim VandeHei | Axios | 4 nëntor 2026

Mos kini asnjë dyshim: Demokratët fituan me diferenca epike, në disa raste edhe historike, në shtete republikane dhe demokrate, në të gjitha nivelet e fletëvotimit, duke asgjësuar pothuajse gjithçka që Presidenti Trump dhe një Parti Republikane e rindërtuar tërësisht sipas imazhit të tij kishin ngritur gjatë dekadës së fundit në politikën amerikane.

Pse ka rëndësi: Trumpi dhe republikanët mbeten me një pakicë në Dhomën e Përfaqësuesve dhe Senat, kryesisht të bardhë dhe kryesisht në moshë të avancuar, përballë një Partie Demokratike në ngritje, më të re dhe më të larmishme, e cila tani ka një pushtet dhe epërsi numerike që nuk i ka pasur prej 18 vjetësh, që nga fillimi i epokës së Obamës.

Rezultatet flasin më fort se çdo gjë që mund të shkruajmë:

  • Demokratët fituan garat për Senat në Teksas, Kansas, Karolinën e Jugut, Ohajo dhe ndoshta edhe në Misisipi, duke shkuar drejt asaj që mund të bëhet një shumicë prej 55 vendesh.
  • Demokratët fituan distrikte të lëkundura në gjithë Amerikën republikane, me një diferencë mesatare kombëtare fitoreje prej rreth 13 pikësh përqindjeje, sipas një vlerësimi të The New York Times.
  • Teksasi tani është një shtet demokrat nga maja deri në fund — diçka e paimagjinueshme vetëm disa muaj më parë. James Talarico e mposhti bindshëm Ken Paxtonin, me 55% kundrejt 43%, sikur gara të zhvillohej në Connecticut. Përfaqësuesja shtetërore Gina Hinojosa do të bëhet guvernatorja e parë demokrate e Teksasit pas 32 vjetësh.
  • Pastori Adam Hamilton është demokrati i parë që fiton një vend në Senat në Kansas pas 94 vjetësh.
  • Karolina e Veriut tani duket si një shtet i mirëfilltë demokrat, pasi demokratët përmbysën vendin në Senat dhe me shumë gjasë rrëzuan edhe përfaqësuesin Richard Hudson (republikan nga Karolina e Veriut), kryetar i Komitetit Kombëtar Republikan për Kongresin (NRCC) — pra njeriun që drejtonte përpjekjen e republikanëve për ta mbajtur Dhomën e Përfaqësuesve.
  • Delegacioni i Karolinës së Veriut në Kongres mund të kalojë nga 10 republikanë dhe 4 demokratë, në 5 republikanë dhe 9 demokratë. Georgia ishte edhe më keq për republikanët, të cilët humbën gjithë pushtetin në nivel shtetëror dhe në Senatin e SHBA-së.
  • Guvernatori i Floridës, Ron DeSantis (republikan), parashikoi në X se humbjet ishin aq të përhapura, aq të thella dhe aq të rënda, sa republikanët mund të mos “kenë një shans për kontrollin e Senatit deri në vitin 2032”.

Si duhet parë mbrëmja e kaluar në një këndvështrim më të gjerë

Ky është një vend 50 me 50, me zhvendosje të shpejta dhe tronditëse të pushtetit në nivel federal, për shkak të pakënaqësisë së vazhdueshme me partinë që ndodhet në pushtet. Pra, nga njëra anë, kjo nuk është jashtëzakonisht befasuese.

Nga ana tjetër, humbjet republikane ishin aq të thella, aq të gjera dhe aq të pranishme kudo, sa do të ishte marrëzi të shiheshin si diçka tjetër përveçse një refuzim masiv i Trumpit, agjendës së tij, stilit të tij, retorikës së tij dhe presidencës së tij.

Nëse ka diçka, ajo që ka mbetur nga Partia Republikane është më pro-Trump dhe më pak e prirur për ta sfiduar atë. Kritikët e tij, madje edhe ata më të ndrojturit, ishin eliminuar shumë përpara zgjedhjeve të përgjithshme. Kështu që republikanët mbeten edhe për dy vjet të tjerë duke ndjekur një udhëheqës shumë jopopullor, i cili menaxhon një luftë shumë jopopullore. Një Trump i zënë në kurth dhe i poshtëruar është edhe më i paparashikueshëm.

  • Demokratët tani kanë numrat për të hetuar Trumpin, familjen dhe mbështetësit e tij, si dhe fuqinë për të përcaktuar agjendën në Dhomën e Përfaqësuesve dhe në Senat.

Përfundimi

Votuesit në mbarë vendin thanë se korrupsioni qeveritar ishte një “çështje vendimtare” në votën e tyre për Kongresin. Demokratët do të kalojnë muaj duke u përpjekur të rehabilitojnë një parti që, pavarësisht fitores së saj, vazhdon të mbetet thellësisht jopopullore si markë politike.

Pritet një përplasje e fuqishme mes socialistëve të tipit Mamdani dhe centristëve të majtë të tipit Schumer.

Përfundimet kryesore nga Axios, nga Zachary Basu.