Themeluesi i zinxhirit të restoranteve Browns akuzohet se vrau nënën 100-vjeçare me morfinë

Motra e restoratorit nga Oksfordi i kishte thënë nënës së tyre 100-vjeçare të “nxitonte dhe të vdiste”, u bë e ditur në gjykatë.

Nga Telegraph Reporters

Themeluesi i zinxhirit të restoranteve Browns Brasseries dhe motra e tij akuzohen se kanë vrarë nënën e tyre, duke i dhënë 100-vjeçares morfinë në formë të lëngshme për t’ia “përshpejtuar” vdekjen, u bë e ditur në gjykatë.

Jeremy Mogford, 79 vjeç, sipërmarrës në sektorin e restoranteve, dhe Sarah Pickering, 72 vjeçe, u akuzuan në tetor të vitit të kaluar për vrasjen e nënës së tyre, Pamela Mogford, në Bledlow Ridge, në kontenë Buckinghamshire, në vitin 2022.

Ata përballen gjithashtu me akuzën për tentativë vrasjeje ndaj zonjës Mogford, e cila ndërroi jetë në moshën 100-vjeçare, rreth orës 00:30 të 15 shkurtit.

Vëllai dhe motra u arrestuan pasi u zbuluan mesazhe që Pickering kishte dërguar mbrëmjen kur ndërroi jetë nëna e saj. Në njërin prej tyre ajo shkruante: “Në fakt, unë po e vras.”

Gjykata dëgjoi se atë mbrëmje, në prani të kujdestarëve të nënës, kopshtarit dhe vëllait të saj, Pickering kishte thënë: “Për hir të dreqit, nënë, nxito dhe vdis.”

Të martën, anëtarët e jurisë në Gjykatën e Kurorës në Oksford dëgjuan se Mogford i kishte dërguar gjithashtu një mesazh motrës së tij ditën kur ndërroi jetë mbretëresha Elizabeth II, në të cilin shkruante: “A mendon se do t’ia japin edhe mbretëreshës morfinën, siç bëmë ne?”

Mjeku i familjes së zonjës Mogford e kishte vizituar atë tri herë më 14 shkurt. Gjatë vizitës së dytë dhe të tretë, ai i kishte administruar injeksione morfine, pasi besonte se “ajo mund të ishte duke vdekur”, u tha në gjykatë.

Kur mjeku konfirmoi vdekjen e saj të nesërmen, ai përcaktoi si shkak të vdekjes pleqërinë.

Julian Christopher KC, përfaqësues i akuzës, tha se mjeku nuk kishte qenë në dijeni se dy të pandehurit i kishin dhënë nënës së tyre morfinë shtesë nga një shishe me ilaçin Oramorph, një formë e lëngshme e morfinës. Ky ilaç i ishte përshkruar zonjës Mogford disa javë më parë.

“Duke përdorur një shiringë për administrim nga goja, ata i dhanë një sasi morfine të barasvlershme me të paktën katërfishin e dozës që mjeku i kishte administruar me injeksion atë mbrëmje”, tha prokurori.

Ai shtoi se “qëllimi i tyre ishte të përshpejtonin vdekjen e nënës”.

Vëllai dhe motra e pranuan se i kishin dhënë nënës së tyre Oramorph pasi mjeku ishte larguar, por deklaruan se këtë e kishin bërë sepse ajo kishte dhimbje dhe jo sepse dëshironin ta vrisnin.

Trevor Burke KC, avokati i Mogfordit, u tha anëtarëve të jurisë se të dy kishin “vepruar nga dashuria, pa asgjë të dyshimtë”, kur i kishin administruar morfinë nënës së tyre.

Ai theksoi se si prokuroria, ashtu edhe mbrojtja ishin dakord se “nuk ekzistonte absolutisht asnjë motiv financiar për të vrarë Pamela Mogfordin”.

Mogford hapi restorantin e parë Browns Brasserie në Brighton në vitin 1973, së bashku me John Mayhew, partnerin e tij të atëhershëm të biznesit. Në atë kohë, restoranti përfaqësonte kulmin e gastronomisë elegante.

Në vitin 1976, ata hapën restorantin e dytë në Oksford, të ndjekur nga degë të tjera në Kembrixh, Bristol dhe Londër. Në vitin 1996, Mogford ia shiti zinxhirin Browns kompanisë Bass Brewery për 35 milionë paund.

Nuk kishte indikacione për vetëvrasje

Sipas prokurorëve, në kohën e vdekjes së zonjës Mogford “nuk dukej se kishte asgjë të dyshimtë”.

Të martën, gjykata dëgjoi se 100-vjeçarja kishte qenë “e vendosur se nuk dëshironte të shtrohej në spital në asnjë rrethanë”.

Më 14 shkurt, në shtëpinë e saj ishte thirrur një ambulancë, pasi dyshohej se mund të kishte pësuar goditje në tru. Megjithatë, ajo kishte refuzuar të dërgohej në spital.

Kur u paralajmërua se mund të vdiste nëse nuk shkonte në spital, zonja Mogford u përgjigj: “Mirë.”

Pasi ndihmësmjekët ia treguan këtë përgjigje, Pickering, e cila jetonte pranë Guildfordit, tha se nëna e saj nuk do të kishte dashur të shkonte në spital, sepse “prej kohësh dëshironte të vdiste, që të mund të ishte pranë bashkëshortit të saj të ndjerë”.

Prokurorët theksuan se “nuk kishte asnjë indikacion se zonja Mogford kishte prirje vetëvrasëse”.

Më vonë atë ditë, mjeku i familjes i administroi zonjës Mogford dy injeksione me morfinë dhe haloperidol, duke e regjistruar këtë në dokumentacionin e përshkrimit të barnave në orën 18:10.

Pas përfundimit të orarit të punës, ai u kthye dhe i dha një tjetër injeksion morfine, pasi 100-vjeçarja vazhdonte të kishte shqetësime.

Mjeku e la morfinën e mbetur në shtëpi, në rast se do të nevojitej nga ndonjë mjek tjetër që mund të thirrej gjatë natës.

Anëtarëve të jurisë iu tha se, meqenëse vdekja e zonjës Mogford ishte dukur krejtësisht natyrale, nuk ishte kryer autopsi. Një muaj më vonë, pas ceremonisë mortore, ajo u varros në varrezat e kishës lokale.

Vëllai dhe motra nuk ranë nën dyshimin e policisë derisa hetuesit kontrolluan telefonin e bashkëshortit të Pickeringut, Paul Pidgeon, për arsye që nuk lidheshin me këtë rast, dhe zbuluan mesazhe që “i referoheshin administrimit të morfinës”.

Në mesazhet që u kishte dërguar miqve më 14 shkurt, Pickering shkruante se dëshironte që nëna e saj “të flinte tani dhe të mos vuante”, si dhe se shpresonte që 100-vjeçarja “të ndërronte jetë qetësisht gjatë natës”.

Në orën 16:41, ajo i shkroi një miku tjetër: “Mendoj se mund t’i japim pak morfinë sonte, por mos i thuaj askujt.”

Pickering tha se vrasja ishte në listën e gjërave që dëshironte të bënte gjatë jetës

Pak para orës 22:00, Pickering i dërgoi mesazh vëllait të saj për ta pyetur nëse mund t’i jepte zonjës Mogford më shumë morfinë, sepse “është e tmerrshme ta dëgjosh kështu”.

Mogford iu përgjigj: “Po, vazhdo.”

“Mirë, do të pres edhe pak, ajo është në gjumë të thellë”, iu përgjigj Pickering.

Sipas prokurorëve, kjo përgjigje tregonte se zonja Mogford nuk kishte dhimbje.

Në mesazhet drejtuar bashkëshortit të saj, siç u bë e ditur në gjykatë, Pickering kishte shkruar:

“Nuk kam vrarë askënd më parë, por shpesh kam menduar për këtë.”

Më pas ajo shtonte:

“Do të pres derisa të përfundojë Foyle, pastaj mund të shkoj në varr duke e ditur se kam vrarë dikë. Është padyshim në listën e gjërave që dua të bëj gjatë jetës.”

U sigurua leja për zhvarrosjen e arkivolit të zonjës Mogford, në mënyrë që të kryhej autopsia më 1 qershor 2023, më shumë se një vit pas varrimit të saj.

Ekzaminimi konfirmoi praninë e morfinës në trupin e saj, por anëtarëve të jurisë iu tha se ishte “e pamundur të llogaritej sa morfinë i ishte administruar zonjës Mogford përpara se të vdiste”.

Christopher tha se ishte gjithashtu e pamundur “të përcaktohej përfundimisht, vetëm në bazë të provave shkencore, nëse asaj i ishte administruar më shumë morfinë sesa sasia që përmbanin injeksionet e dhëna nga mjeku i familjes”.

Më pas, patologu e përcaktoi shkakun e vdekjes së zonjës Mogford si “të papërcaktuar”.

Gjykatësi Jay u tha anëtarëve të jurisë se Mogford dhe Pickering, të cilët po mbrohen në liri me kusht, do të uleshin pranë avokatëve të tyre dhe jo në bankën e të akuzuarve, në mënyrë që “të jepnin udhëzime gjatë zhvillimit të çështjes”.

Ai paralajmëroi gjithashtu se gjykimi do të përfshinte “prova të ndërlikuara nga ekspertët”.

Procesi gjyqësor vazhdon.

(The Telegraph, 10 nëntor 2026)