Nga Friederike Böge, Stamboll
Fitorja zgjedhore e politikanes së majtë nga Berlini, Elif Eralp, ka bërë jehonë të madhe në Turqi – në të gjithë spektrin politik.
Të hënën, Elif Eralp mori urime për suksesin e saj zgjedhor në Berlin nga pothuajse të gjitha partitë turke. Në peizazhin politik thellësisht të polarizuar të Turqisë, një unitet i tillë është i rrallë. Po aq të rralla janë edhe fjalët lavdëruese nga partia qeverisëse fetaro-konservatore AKP për një politikane të së majtës gjermane. Në fund të fundit, kjo parti politike gjermane është zakonisht ndër kritikët më të ashpër të presidentit Recep Tayyip Erdoğan. Deputetët e saj shpesh shihen me mosbesim për shkak të qëndrimeve të tyre prokurde.
Por presidenti e konsideron veten edhe si mbrojtës të banorëve me origjinë turke në Gjermani. Për këtë arsye, deputetë të partisë së tij e vlerësuan Eralpin, vajzën e emigrantëve turq, si një luftëtare kundër racizmit dhe për të drejtat e palestinezëve.
Mediat pranë qeverisë raportuan po aq gjerësisht dhe në mënyrë pozitive për suksesin zgjedhor të kandidates kryesore të së Majtës në garën për postin e kryebashkiakes. Gazeta “Hürriyet” foli për një “rezultat historik”. Agjencia shtetërore e lajmeve Anadolu madje publikoi një intervistë me nënën e Eralpit, Hülya, e cila në vitet shtatëdhjetë ishte angazhuar në një parti socialiste dhe në konfederatën sindikale DISK, ndërsa pas grushtit ushtarak të shtetit të vitit 1980 ishte arratisur me bashkëshortin drejt Gjermanisë. Pas atij grushti shteti, të gjitha partitë politike u ndaluan.
Elif Eralp, figura e re e së majtës gjermane që ëndërron të transformojë Berlinin
Një njollë e zezë në historinë e vendit
Edhe Erdoğan e konsideron atë grusht shteti një njollë të zezë në historinë e vendit. Rreth 55 mijë refugjatë politikë nga Turqia paraqitën atëherë kërkesa për azil në Gjermani, mes tyre shumë kurdë. Kjo ishte vala e dytë e madhe e emigracionit nga Turqia pas marrëveshjes së rekrutimit të fuqisë punëtore të vitit 1961. Njerëzit që mbërritën në vitet 1980 dhe 1981, në shumicën e tyre, nuk janë përkrahës të Erdoganit.
Eralp mori urime edhe nga partia e majtë prokurde DEM dhe nga Yeni Parti, partia më e madhe opozitare turke, e cila së fundmi doli nga Partia Popullore Republikane (CHP). Të dyja theksuan angazhimin e Eralpit për strehim të përballueshëm dhe drejtësi sociale. Disa komentues kritikë ndaj qeverisë i akuzuan mediat pranë pushtetit për hipokrizi për shkak të raportimit të tyre të gjerë për Eralpin.
“Shpresojmë që Gjermania më në fund të zgjohet nga ky makth”
Ata argumentuan se, me qëndrimet e saj, politikania e majtë me shumë gjasë do të burgosej në Turqi. Veçanërisht kërkesat e saj për “socializimin” e kompanive të mëdha të banesave do të konsideroheshin me gjasë nga qeveria turke si një akt armiqësor, pasi kompanitë e ndërtimit janë ndër shtyllat më të rëndësishme të pushtetit të Erdoganit. Politikanët e opozitës i shoqëruan urimet e tyre me kujtesën se kryebashkiaku i Stambollit, qytetit binjak të Berlinit, ndodhet prej një viti e gjysmë në burg.
Në raportimin turk, fitorja e kandidates kryesore të së Majtës pati jehonë të madhe edhe sepse u pa në sfondin e forcimit të AfD-së. Zgjedhjet rajonale në Mecklenburg-Vorpommern u mbuluan pothuajse me po aq hollësi. Shqetësimi për rritjen e AfD-së dhe pasojat e mundshme për familjarët që jetojnë në Gjermani i bashkon kampet politike në Turqi, edhe pse për AKP-në thuhet se mban kanale të mira komunikimi me këtë parti.
Ka një sërë politikanësh turq që janë rritur në Gjermani dhe që i ndjekin nga afër zhvillimet atje. Njëri prej tyre është deputeti Mustafa Yeneroğlu. Ai shkroi: “Megjithatë, do të ishte një gabim i madh që nga këto dy rezultate, në Berlin dhe Mecklenburg-Vorpommern, të nxirrej përfundimi se ngritja e AfD-së është ndalur.”
Kompozitori Fazıl Say, nga ana tjetër, u shpreh: “Shpresojmë që Gjermania tani më në fund të zgjohet nga ky makth.”
Burimi: F.A.Z.
Friederike Böge
Korrespondente politike për Turqinë, Iranin, Afganistanin dhe Pakistanin, me seli në Stamboll.
