A do të protestojnë së shpejti nxënësit gjermanë po aq zëshëm sa ata francezë? Të rinjtë në Gjermani do të kishin arsye të mjaftueshme për këtë, thotë Monique-Olivia Mertins nga Këshilli i Nxënësve të Landit të Berlinit.
Nga Monique-Olivia Mertins
Barrikada që digjen para shkollave dhe qindra arrestime brenda një dite të vetme: kur sheh pamjet nga Franca, sheh një sistem arsimor në gjendje të jashtëzakonshme.
Së fundmi u zhvillua protesta e parë në Gjermani. Në Gjimnazin Francez në Berlin, nxënësit bllokuan hyrjet me paleta dhe dryna dhe marshuan me pankarta proteste drejt sheshit Pariser Platz.
Në TikTok dhe Instagram prej kohësh qarkullojnë thirrje për protesta sipas shembullit francez. Shumë të rinj gjermanë shprehin solidaritet, shpesh me qëndrimin: “Ne kundër shtetit dhe policisë”. Kjo atmosferë e tensionuar përkon me demonstratat e ardhshme për çështjen e shërbimit të detyrueshëm ushtarak, për shembull atë të 31 tetorit.
Autorja
- Monique-Olivia Mertins është 15 vjeçe dhe prej vitesh angazhohet në përfaqësimin e nxënësve në nivel distrikti, landi dhe federate. Si koordinatore për marrëdhëniet me publikun në Këshillin e Nxënësve të Landit të Berlinit, ajo angazhohet aktivisht për interesat e nxënëseve dhe nxënësve..
Nëse zemërimi dhe pamjet nga Franca ndërthuren me këtë debat, protestat e ardhshme mund të marrin një dinamikë dukshëm më agresive se deri tani. Nga buron ky zemërim? Kush dëshiron ta dijë, mjafton të shohë përditshmërinë tonë në shkollë.
Të përqendrohesh pavarësisht vapës
Në dimër qëndrojmë në klasa pa ngrohje, sepse sistemi i ngrohjes sërish nuk funksionon. Në verë, nxehtësia grumbullohet aq shumë, sa as nxënësit dhe as mësuesit nuk mund të përqendrohen.
Kësaj i shtohet anulimi i vazhdueshëm i orëve të mësimit. Kemi shumë më pak mësues sesa na duhen. Për këtë arsye, tepër shumë orë anulohen pa u zëvendësuar. Grupet mësimore bashkohen dhe pastaj bëhen tepër të mëdha.
Por presioni mbetet i njëjtë: ne përsëri i bëjmë provimet me shkrim dhe merret si e mirëqenë se e kemi përvetësuar lëndën.
Nga vjen kjo gjendje e keqe? Nuk bëhet fjalë vetëm për mungesën e qindra mësuesve në Berlin. Për shkak të frenës së borxhit dhe gjendjes së vështirë buxhetore të shumë komunave, edhe investimet janë zvarritur për vite me radhë.
Mendimi ynë si të rinj, që përjetojmë çdo ditë se ku dështon sistemi ynë, nuk i intereson askujt në administratën arsimore.
Monique-Olivia Mertins, Këshilli i Nxënësve të Landit të Berlinit
E përse të investohet, kur të rinjtë nuk përbëjnë një grup zgjedhor me peshë dhe rezultatet bëhen të dukshme vetëm pas dekadash? Nuk është rastësi që pensionet përbëjnë zërin më të madh të veçantë në buxhetin federal, ndërsa arsimi dhe familja marrin dukshëm më pak.
Njëkohësisht, të gjithë ankohen për rezultatet e dobëta të studimeve PISA. Por si mund të ishin ndryshe rezultatet, kur në shkollat tona mungojnë kushtet për një arsimim të mirë dhe, mbi të gjitha, të drejtë?
Megjithatë, ajo që më zhgënjen më shumë mua dhe shumë të tjerë është ndjesia se vendimet merren vazhdimisht pa na përfillur.
Qofshin rregulla të reja, shkurtime fondesh apo ndryshime në kërkesat e provimeve: mendimi ynë si të rinj, që përjetojmë çdo ditë se ku dështon sistemi ynë, me sa duket nuk i intereson askujt në administratën arsimore.
Brezi ynë pothuajse nuk e njeh këtë përvojë: të dalësh, të takosh bashkëmoshatarë, të jesh pjesë e diçkaje.
Monique-Olivia Mertins, Këshilli i Nxënësve të Landit të Berlinit
Ndonjëherë politikanët na ftojnë ne, përfaqësuesit e nxënësve. Por vetëm që më pas ta shënojnë si të përmbushur pikën “pjesëmarrja e nxënësve”. Që të mund të thonë se kanë folur “me rininë”.
Propozimet, kërkesat dhe idetë që parashtrojmë në këto takime mbeten gjithmonë pa rezultat. Asgjë nuk ndryshon. Kështu, pakënaqësia e nxënësve dhe e mësuesve rritet vazhdimisht.
Mund ta kuptoj dëshirën për protesta si ato në Francë. Brezi ynë pothuajse nuk e njeh këtë përvojë: të dalësh, të takosh bashkëmoshatarë, të jesh pjesë e diçkaje. Rrjetet sociale na kanë izoluar nga njëri-tjetri, dhe në këtë kanë ndikuar edhe shkurtimet në fushën e kulturës.
Problemet janë strukturore
Përse atëherë nuk kemi dalë prej kohësh në demonstrata? Kjo lidhet kryesisht me federalizmin: në Gjermani nuk kemi një sistem shkollor të përbashkët për të gjithë vendin. Meqë çdo land vepron më vete për çështjet e shkollës, mangësitë shpesh perceptohen si probleme të veçuara.
Prandaj shumë njerëz edhe i trajtojnë si të tilla: si probleme që ekzistojnë në këtë apo atë shkollë. Thuhet shumë rrallë se ato në të vërtetë janë strukturore dhe duhet të zgjidhen në nivel qeveritar.
Deri tani, ne nxënësit përpiqemi t’i zgjidhim çështjet tona përmes përfaqësive të nxënësve në nivel landi. Nuk dëshirojmë barrikada që digjen. Por nuk mjafton që përgjegjësit tani thjesht të gëzohen se te ne gjendja deri më sot mbetet e qetë.
Sepse më në fund na duhen shkolla me infrastrukturë të mirë. Na duhet mbështetje e vërtetë për mësuesit dhe lehtësim i ngarkesës së tyre. Dhe, mbi të gjitha, një dialog në pozita të barabarta me vendimmarrësit politikë. Përpara se zhgënjimi të kërkojë rrugë të tjera shprehjeje edhe këtu./tagesspiegel
