Një zjarrvënie e qëllimshme ka shkatërruar makinën BMW të gazetarit gjerman Julian Reichelt, ish-kryeredaktor i gazetës “Bild” dhe drejtues aktual i portalit “NIUS”, në Berlin. Policia ka përfshirë në hetime strukturën për krimet me motive politike, ndërsa ngjarja ka shkaktuar reagime të shumta nga politikanë, drejtues mediash dhe gazetarë gjermanë. Reichelt e cilëson incidentin si një sulm të planifikuar për ta frikësuar, por autorët dhe motivi i tyre mbeten të panjohur.

Ngjarja ka ndodhur në orët e para të së premtes, 13 nëntor 2026, në rrugën Knesebeckstraße, në lagjen Charlottenburg të Berlinit.

Një kalimtar ka vërejtur automjetin në flakë dhe ka njoftuar shërbimet emergjente. Sipas agjencisë gjermane dpa, njoftimi është regjistruar në orën 02:07. Disa media kanë raportuar se makina u vërejt rreth orës 02:30.

Zjarrfikësit kanë ndërhyrë dhe kanë shuar flakët, por automjeti është shkatërruar pothuajse plotësisht. Fotografitë e publikuara tregojnë BMW-në të shkrumbuar, me xhamat dhe pjesën e brendshme të dëmtuar rëndë.

Sipas gazetës BILD, rruga ka mbetur e bllokuar deri pak pas orës 03:00.

Staatsschutz merr përsipër hetimet

Policia e Berlinit ka konfirmuar zjarrvënien e qëllimshme. Për shkak se nuk mund të përjashtohet një motiv politik, në hetime është përfshirë Polizeilicher Staatsschutz, sektori i Policisë Kriminale të Berlinit (LKA) përgjegjës për veprat penale me motive politike.

Një zëdhënës i policisë ka deklaruar për gazetën BILD se është e rrallë që një automjet i parkuar të marrë flakë vetvetiu.

Autoritetet po analizojnë vendin e nisjes së zjarrit, përhapjen e flakëve dhe gjurmët e mundshme.

Deri tani nuk është identifikuar publikisht asnjë autor dhe nuk është konfirmuar një motiv ekstremist.

Reichelt: Sulm i shënjestruar ndaj meje

Julian Reichelt, 46 vjeç, ka deklaruar përmes portalit që drejton se është i bindur që sulmi ka qenë i planifikuar.

“Është plotësisht e qartë se ky ishte një sulm i shënjestruar”, është shprehur ai.

Reichelt dyshon se autorët mund të kenë identifikuar paraprakisht makinën e tij dhe se zjarrvënia mund të jetë kryer duke përdorur lëndë përshpejtuese të djegies pranë një gome.

Sipas portalit NIUS, në automjet ndodhej edhe një ndenjëse sigurie për fëmijë. Ky informacion nuk është konfirmuar në mënyrë të pavarur nga policia. Nuk ka raportime se ndonjë fëmijë ndodhej në makinë gjatë incidentit.

Reichelt e ka cilësuar ngjarjen si një përpjekje për frikësimin e mediave që kundërshtojnë ekstremizmin e majtë.

Megjithatë, as përdorimi i substancave përshpejtuese dhe as pretendimet për identitetin politik të autorëve nuk janë konfirmuar nga autoritetet.

Wolfgang Kubicki: Kush frikëson gazetarët, është armik i demokracisë

Pas ngjarjes, politikani gjerman Wolfgang Kubicki, i FDP-së, ka dënuar zjarrvënien përmes një reagimi në platformën X.

Ai ka deklaruar se kush përpiqet të frikësojë gazetarët nuk është thjesht kundërshtar i një mediaje të caktuar, por armik i demokracisë dhe shtetit të së drejtës.

Kubicki ka shprehur shqetësimin për klimën e dhunës ndaj gazetarëve në Gjermani.

Ai ka akuzuar gjithashtu militantë të ekstremit të majtë për rritje të agresivitetit dhe ka lidhur politikisht këtë zhvillim me situatën në Berlin.

Megjithatë, këto deklarata përbëjnë vlerësime politike të Kubickit, jo konfirmim policor për autorët e zjarrvënies.

 

CDU: Sulmet ndaj gazetarëve janë sulme ndaj demokracisë

Edhe politikani i CDU-së Paul Ziemiak e ka dënuar ngjarjen.

“Sulmet ndaj gazetarëve janë sulme ndaj demokracisë. Dhuna dhe frikësimi nuk duhet të jenë kurrë mjete të përballjes”, ka deklaruar ai.

Ziemiak ka theksuar se askush në Gjermani nuk duhet të ketë frikë për jetën, shëndetin ose pronën për shkak të ushtrimit të lirisë së shprehjes.

Ai ka shprehur lehtësimin që Reichelt dhe familja e tij nuk kanë pësuar lëndime.

Për sulmet e dhunshme, sipas tij, nuk duhet të ketë asnjë justifikim.

Alice Weidel: Sulm ndaj lirisë së shtypit

Edhe Alice Weidel, drejtuese e partisë Alternativa për Gjermaninë (AfD), ka reaguar duke dënuar zjarrvënien.

Ajo e ka cilësuar ngjarjen si sulm të hapur ndaj lirisë së shtypit dhe gazetarisë kritike.

Sipas Weidel, përpjekjet për të frikësuar mediat që shprehin qëndrime të papëlqyera cenojnë themelet e demokracisë.

Ulf Poschardt e krahason Antifa-n me formacionet fashiste

Një nga reagimet më të ashpra ka ardhur nga Ulf Poschardt, ish-drejtues i gazetës “Welt”.

Në një postim në X, ai e ka krahasuar lëvizjen Antifa me formacionet e dhunshme të periudhës fashiste, duke pretenduar se synimi është frikësimi i kundërshtarëve politikë.

Poschardt ka kërkuar solidaritet më të gjerë nga gazetarët ndaj Reichelt.

Ky krahasim dhe atribuimi i përgjegjësisë ndaj Antifa-s janë qëndrime të Poschardt dhe nuk përfaqësojnë përfundime të hetuesve.

Reagojnë edhe gazetarët e ARD, RBB dhe BILD

Korrespondenti i studios së ARD-së në Berlin, Gabor Halasz, ka deklaruar se kush u vë zjarrin automjeteve kryen një vepër penale dhe nuk mund të justifikohet.

Gazetari i transmetuesit publik RBB, Olaf Sundermeyer, e ka cilësuar të papranueshme djegien e automjeteve të gazetarëve.

Ai ka kujtuar gjithashtu një sulm të mëparshëm ndaj makinës së gazetarit Gunnar Schupelius, në të njëjtin rajon të Berlinit. Schupelius punonte atëherë për gazetën “B.Z.” dhe më vonë është lidhur me NIUS.

Gazetari i BILD-it Paul Ronzheimer ka shprehur solidaritet me Reichelt, duke theksuar se askush nuk duhet të jetojë me frikë për shkak të mendimeve që shpreh.

Edhe gazetari Filipp Piatov ka kritikuar përdorimin e cilësimit “i diskutueshëm” për një gazetar që bëhet viktimë e një sulmi të dhunshëm.

Sipas tij, solidariteti ndaj viktimave të dhunës nuk duhet të varet nga orientimi politik i medias ku punojnë.

Manuel Hagel: Kush djeg makina, duhet të dalë para gjykatës

Politikani i CDU-së Manuel Hagel, i cituar nga NIUS, ka theksuar se debatet për mendimet politike duhet të zhvillohen përmes fjalës dhe jo dhunës.

Ai ka paralajmëruar se djegia e makinës së një familjeje mund të rrezikojë jetë njerëzish.

Sipas tij, liria e shtypit duhet të mbrojë edhe zërat që shkaktojnë kundërshtime.

Hagel ka theksuar se përgjegjësit e zjarrvënies duhet të përballen me drejtësinë.

Gazetarët paralajmërojnë për rrezikun e frikësimit të mediave

Drejtuesja editoriale Birgit Kelle ka shprehur solidaritet me Reichelt dhe e ka interpretuar sulmin si përpjekje për të frikësuar gazetarët me qëndrime konservatore.

Gazetari Daniel Gräber, i Apollo News, ka theksuar rëndësinë e ekzistencës së zërave të ndryshëm në një shoqëri demokratike.

Autorja dhe gazetarja Anabel Schunke ka deklaruar se një sulm i tillë nuk prek vetëm sigurinë personale të Reichelt, por edhe ndjenjën e sigurisë së gazetarëve të tjerë.

Ndërkohë, autori Alan Posener, në një koment për gazetën “Welt”, ka argumentuar se sulmi mund të përcjellë një mesazh frikësimi ndaj drejtuesve të NIUS.

Edhe Marcel Sacha, nga BILD, ka përdorur cilësimin terror ndaj mediave të lira për të dënuar ngjarjen.

Këto reagime shprehin interpretimet dhe shqetësimet e autorëve përkatës. Nuk është vërtetuar ende se qëllimi i zjarrvënies ishte pengimi i veprimtarisë mediatike.

Reagojnë edhe përfaqësues të policisë dhe të AfD-së

Manuel Ostermann, kryetar i sindikatës së policisë DPolG sipas raportimit të NIUS, ka shprehur solidaritet me Reichelt, duke paralajmëruar për rrezikun që kërcënimet mund të paraqesin ndaj personave që shprehin publikisht mendimet e tyre.

Përfaqësuesi i AfD-së në Berlin, Martin C. T. Kohler, e ka lidhur politikisht incidentin me retorikën e ashpër ndaj mediave konservatore.

Ai ka kritikuar në veçanti deklaratat e kryeministrit të Schleswig-Holstein, Daniel Günther, i cili më parë kishte përdorur shprehjen “armiq të demokracisë” në një diskutim mbi NIUS dhe media të ngjashme.

Kohler ka pretenduar se kjo retorikë mund të nxisë armiqësi ndaj kundërshtarëve politikë.

Nuk ka prova të publikuara që lidhin Günther ose ndonjë politikan tjetër me zjarrvënien.

NIUS akuzon qeverinë për krijimin e një klime armiqësore

Në një analizë të veçantë, të botuar po më 13 nëntor, gazetari Claudio Casula i NIUS ka akuzuar përfaqësues të partive qeverisëse për krijimin dhe tolerimin e një klime politike që, sipas tij, mund të inkurajojë dhunën ndaj mediave konservatore.

Ai ka përmendur deklaratat e politikanëve të CDU-së Daniel Günther dhe Karin Prien, si dhe financimin publik të disa organizatave dhe botuesve që i cilëson të lidhur me të majtën radikale.

Casula ka përmendur gjithashtu iniciativa kundër NIUS dhe kërcënime që, sipas portalit, u janë dërguar punonjësve të redaksisë.

Analiza paraqet akuza dhe interpretime politike, por nuk provon lidhje mes politikanëve, organizatave të përmendura dhe autorëve të zjarrvënies.

Çfarë ka konfirmuar policia dhe çfarë mbetet e paqartë?

Nga raportimet e policisë dhe mediave gjermane rezulton se automjeti i Reichelt është djegur qëllimisht dhe se hetimi përfshin edhe mundësinë e një motivi politik.

Nuk janë identifikuar publikisht autorët, nuk është konfirmuar përfshirja e ndonjë grupi ekstremist dhe nuk ka përfundime zyrtare për përdorimin e një lënde përshpejtuese të djegies.

Sipas autoriteteve, nuk ka persona të lënduar nga zjarrvënia.

Ngjarja ka nxitur një debat të gjerë mbi dhunën politike dhe sigurinë e gazetarëve në Gjermani, ndërsa përgjegjësia penale dhe motivi i saktë i sulmit mbeten objekt hetimi.

(Burimet: Policia e Berlinit, BILD, Tagesspiegel, Berliner Zeitung, ntv, RTL, t-online, dpa, NIUS – 13 nëntor 2026)

Sulmi me zjarr ndaj Reichelt: “Kjo dhunë është e dëshiruar dhe e mbështetur politikisht nga qeveria”

Nga Claudio Casula – NIUS

Sulmi ndaj makinës familjare të kryeredaktorit të NIUS, Julian Reichelt, tregon, sipas autorit, se të majtët nuk përmbahen nga përdorimi i dhunës në përballjen me mediat që nuk i pëlqejnë. Ai argumenton se mund të ndihen të justifikuar, pasi politikanë si Daniel Günther dhe Karin Prien i cilësojnë kundërshtarët si “armiq të demokracisë”, kundër të cilëve duhet vepruar. Sipas tij, për këtë qëllim përdoren edhe fonde publike.

Autori pretendon se lufta e dhunshme kundër kundërshtarëve politikë është karakteristikë e ekstremistëve të majtë. Megjithatë, problemi më i madh, sipas tij, është se CDU nuk e ndalon këtë dhunë, por madje e ushqen përmes retorikës dhe financimeve shtetërore, ndonëse edhe vetë bëhet herë pas here objektiv i sulmeve.

Casula shkruan se NIUS ka paralajmëruar vazhdimisht për këtë dukuri dhe, si pasojë, prej kohësh përballet me një fushatë frikësimi.

Ai e lidh përshkallëzimin e kësaj situate me një intervistë të kryeministrit të Schleswig-Holstein, Daniel Günther, në emisionin televiziv të Markus Lanz, në janar të vitit 2026.

“Armiq të demokracisë”

Në emision u diskutua për rrjetet sociale dhe mediat alternative.

Günther përmendi shprehimisht NIUS, në kontekstin e debatit rreth Brosius-Gersdorf, duke pyetur se cilat media kishin zhvilluar fushatë kundër saj.

Ai përmendi NIUS dhe portale të ngjashme, duke i përshkruar, sipas citimit të Casula, si kundërshtarë dhe armiq të demokracisë.

Autori argumenton se me këtë deklaratë u vendos toni i një përballjeje të ashpër politike.

Sipas tij, Günther kishte kritikuar edhe argumentin e disa mediave se deklaratat e tyre mbrohen nga liria e shprehjes.

Casula shkruan se kur moderatori Markus Lanz e pyeti nëse po kërkonte censurë ose ndalim, Günther u përgjigj me një “po”.

Autori i kushton vëmendje të veçantë përdorimit të foljes gjermane schießen, e cila mund të përdoret edhe në kuptimin figurativ të sulmit verbal.

Ai sugjeron se zgjedhja e kësaj fjale mund të ketë ndikuar në ashpërsimin e retorikës, megjithëse ky është interpretim i autorit.

Günther kishte bërë thirrje gjithashtu për bashkëpunim me organizata të shoqërisë civile kundër zhvillimeve që i konsideronte problematike.

Casula i interpreton këto organizata kryesisht si organizata joqeveritare të majta.

Autori kujton protestat kundër CDU-së dhe Friedrich Merz në janar 2025, pas një nisme për migracionin që mori mbështetje nga AfD në Bundestag.

Në atë kohë, protestuesit akuzuan CDU-në për cenimin e kufirit politik të bashkëpunimit me të djathtën radikale.

Casula përmend sulme ndaj zyrave partiake dhe aktivistëve, si dhe faktin se disa organizata pjesëmarrëse në protestat kundër së djathtës marrin financime publike.

Kërcënimet ndaj NIUS

Sipas autorit, Daniel Günther nuk ishte politikani i vetëm që kishte shënjestruar NIUS në debatet publike.

Ai përmend edhe Karin Prien, e cila në një intervistë për gazetën taz kishte deklaruar se një pjesë e mediave alternative synojnë të kontribuojnë në delegjitimimin dhe dobësimin e sistemit demokratik liberal.

Casula ndalet te termi gjerman Zersetzung, duke kujtuar se ai është përdorur edhe në Gjermaninë Lindore për metoda të diskreditimit sistematik të kundërshtarëve nga policia sekrete Stasi.

Autori kritikon përdorimin e një terminologjie të tillë nga përfaqësuesit politikë.

Ai përmend gjithashtu kryetarin e Bashkisë së Bremenit, Andreas Bovenschulte, i cili kishte folur për rrezikun që disa media mund të paraqesin ndaj demokracisë liberale.

Sipas NIUS, pas krijimit të llogarisë në Instagram të një iniciative të quajtur Edelweiß-Netzwerk, disa punonjës të redaksisë kishin marrë mesazhe kërcënuese.

Në njërin prej tyre, sipas portalit, thuhej se aktiviteti i tyre po mbahej nën vëzhgim dhe se kjo gjendje nuk do të vazhdonte pa pasoja.

NIUS pretendon se persona të maskuar kishin publikuar edhe një video me kërcënime ndaj redaksisë.

Casula e lidh rrjetin Edelweiß me shoqatën TGF Media dhe agjencinë berlineze të komunikimit The Goodforces.

Ai përmend lidhje personale dhe profesionale me politikanë të të Gjelbërve, përfshirë Peter Jelinek.

Këto lidhje të pretenduara përdoren nga autori si argument për kritikën e tij politike, por nuk provojnë përfshirje në zjarrvënien ndaj Reichelt.

Iniciativat kundër NIUS

Autori i kushton vëmendje nismave “Nein zu NIUS” dhe “NIUS raus aus GSG”.

Sipas tij, këto grupe kanë kërkuar veprime të përbashkëta kundër portalit dhe kanë ushtruar presion ndaj pronarit të hapësirave ku ndodhet redaksia.

Casula përmend organizata dhe iniciativa antifashiste që marrin pjesë në mobilizime kundër NIUS.

Ai argumenton se përdorimi i thirrjeve për veprim energjik dhe publikimi i vendndodhjes së redaksisë mund të krijojnë një klimë kërcënimi.

Në disa materiale kundër portalit, sipas tij, NIUS përshkruhej si media e propagandës së djathtë dhe si rrezik për një lagje me popullsi të larmishme.

Autori i interpreton këto fushata si përpjekje për izolimin dhe frikësimin e redaksisë.

A po justifikohet dhuna politike?

Casula kritikon një artikull të botuar nga gazeta taz në gusht 2026, ku diskutohej çështja nëse dhe në çfarë rrethanash rezistenca e dhunshme kundër së djathtës mund të konsiderohet legjitime.

Sipas tij, teksti e trajtonte dhunën politike të së majtës si reagim ndaj rritjes së ekstremizmit të djathtë.

Autori kundërshton këtë mënyrë argumentimi dhe pretendon se ajo rrezikon të krijojë justifikime morale për përdorimin e dhunës.

Ai kritikon gjithashtu faktin që përfaqësues të CDU-së japin intervista për taz, ndërkohë që refuzojnë të komunikojnë me NIUS.

Si shembull përmend Nathanael Liminski, drejtues i kancelarisë shtetërore të Nordrhein-Westfalen, i cili kishte deklaruar se nuk do t’i jepte intervistë NIUS.

Casula e interpreton këtë si tregues të zhvendosjes politike të CDU-së.

Financimi shtetëror i botuesve dhe organizatave

Në vijim, autori akuzon përfaqësues të qeverisë gjermane për financimin e organizatave dhe botuesve që ai i cilëson të lidhur me aktivizmin radikal të majtë.

Ai përmend ministren Karin Prien dhe përgjegjësin për kulturën Wolfram Weimer.

Një nga shembujt e tij është botuesi Unrast-Verlag, për të cilin NIUS pretendon se ka marrë mbi 50.000 euro nga fondet publike përmes Çmimit Gjerman të Botuesve.

Autori përmend një broshurë të botuesit, të titulluar “Tipps & Tricks für Antifas und Antiras”, e cila, sipas raportimit të NIUS, përmbante këshilla për aktivistët antifashistë dhe antiracistë.

Ai kritikon veçanërisht udhëzimet që, sipas portalit, kishin të bënin me shmangien e gjurmëve dhe veprimet gjatë përballjeve me kundërshtarët.

Casula argumenton se financimi i një botuesi që ka nxjerrë materiale të tilla është politikisht problematik.

Ai përmend edhe botuesit Verbrecher Verlag dhe Edition Assemblage, për të cilët pretendon se kanë marrë nga 101.000 euro financime publike që prej vitit 2019.

Më tej, autori kritikon programin federal “Demokratie leben!”, përmes të cilit financohen projekte të shoqërisë civile.

Në këtë kontekst ai përmend Amadeu Antonio Stiftung dhe Qendrën Gjermane për Kërkime mbi Integrimin dhe Migracionin, DeZIM.

Sipas shifrave të cituara nga autori, DeZIM kishte marrë 11 milionë euro financim federal në vitin 2025.

Ai përmend edhe një postim të mëparshëm në rrjetin X, të atribuuar drejtuesit të institucionit, ku aktiviteti antifashist në lagje paraqitej si mbrojtje më efektive sesa policia.

Nga këto shembuj, Casula nxjerr përfundimin politik se qeveria po mbështet struktura që, sipas tij, kontribuojnë në radikalizimin e debatit publik.

Megjithatë, në këtë analizë nuk paraqitet një vendim gjyqësor ose një përfundim hetimor që t’i lidhë financimet e përmendura me zjarrvënien ndaj Reichelt.

Dhuna me bekimin e CDU-së

Në pjesën përmbyllëse, Casula argumenton se dhuna e ekstremit të majtë bëhet më e mundshme kur partitë qeverisëse krijojnë një mjedis politik ku kundërshtarët përshkruhen si rrezik për demokracinë.

Sipas tij, partitë CDU dhe SPD kanë kontribuar në këtë klimë duke përdorur retorikë përjashtuese ndaj mediave dhe kundërshtarëve të caktuar politikë.

Autori e sheh zjarrvënien ndaj automjetit të Reichelt si pjesë të këtij problemi më të gjerë.

Ai paralajmëron se fushatat verbale kundër mediave mund të pasohen nga kërcënime, dëmtime prone dhe sulme ndaj personave.

Casula përmend gjithashtu një postim në X, ku një kritik i NIUS kishte bërë një aludim ndaj sulmit terrorist kundër redaksisë së revistës franceze Charlie Hebdo në janar 2015.

Autori e interpreton këtë si shprehje të një armiqësie të rrezikshme ndaj punonjësve të portalit.

Në përfundim, ai akuzon politikanët që përdorin nocionin e nxitjes verbale të dhunës se kanë kontribuar vetë në krijimin e kushteve për një përshkallëzim të tillë.

Shënim redaksional i Tetova News: Ky tekst paraqet argumentet dhe akuzat e Claudio Casula. Ai nuk provon se politikanët, organizatat ose institucionet e përmendura kanë urdhëruar, financuar apo kryer zjarrvënien ndaj automjetit të Julian Reichelt. Përgjegjësia penale mbetet çështje e hetimit policor.

(Burimi: Claudio Casula, NIUS, 13 nëntor 2026)