Koment nga Gustav Theile, Shangai
Vetëm pak ditë pasi Brukseli dhe Pekini arritën një marrëveshje për kufizimin e eksporteve kineze të automjeteve hibride, Kina po zemëron sërish vendet e huaja me një listë të re kontrollesh mbi teknologjinë. Inteligjenca artificiale, bioteknologjia, modulet diellore, dronët dhe madje edhe makineritë për hapjen e tuneleve tani mund të eksportohen vetëm nën kushte të caktuara ose, në disa raste, nuk mund të eksportohen fare. Sipas Pekinit, bëhet fjalë për mbrojtjen e sigurisë kombëtare. Me shumë gjasë, synimi është gjithashtu krijimi i një pozicioni më të fortë negociues.
Ajo që nxjerr në pah ky hap është mënyra e ndryshme se si shihet bota. Perspektiva e Xi Jinpingut nis gjithmonë, para së gjithash, nga pavarësia teknologjike. Pas kësaj qëndron sidomos plaga e vjetër e Kinës nga shekulli XIX, kur Perandoria e Mesit e humbi revolucionin industrial. Më pas, vendi mbeti për më shumë se një shekull në pozitë të pafavorshme teknologjike. Mësimi që Kina ka nxjerrë prej kësaj është i thjeshtë: kush dëshiron të jetë i pavarur dhe i fuqishëm, duhet të zotërojë teknologjinë.
Pikërisht për këtë arsye, vendi përgatit çdo vit shumë miliona inxhinierë dhe u jep shumë më tepër përparësi lëndëve STEM — shkencës, teknologjisë, inxhinierisë dhe matematikës — si edhe inteligjencës artificiale në shkolla dhe universitete sesa Evropa. Pikërisht për këtë arsye investon shuma marramendëse në politikën industriale. Rezultati është një çekuilibër i ekonomisë kineze, i cili për pjesë të mëdha të popullsisë nuk është asgjë më pak se një krizë e thellë ekonomike që vazhdon prej shumë vitesh.
Kjo nxjerr në pah edhe dobësinë vendimtare të politikës industriale evropiane dhe të qasjes ndaj Kinës, e cila është e orientuar drejt mbrojtjes. Tarifat dhe kufijtë maksimalë të eksportit për produktet kineze u sigurojnë korporatave evropiane një pjesë më të madhe të tregut. Por ato nuk e përmirësojnë konkurrueshmërinë teknologjike të kontinentit dhe as pozicionin e prodhuesve të automjeteve në tregjet e vendeve të treta.
Politika tregtare, në vetvete, mund të sjellë rezultate të veçuara, por e vendos theksin në vendin e gabuar. Ajo nuk e pranon konkurrencën, por rrezikon ta forcojë edhe më tej ngurtësimin. Ajo lufton një simptomë, pa prekur shkakun.
Gustav Theile, Shangai
Korrespondent ekonomik për Kinën, me seli në Shangai.
(Frankfurter Allgemeine Zeitung – F.A.Z.)
