Bilanci i sulmit rus të 2 nëntorit ndaj një shkolle të shndërruar në qendër humanitare në Komishuvakha është rritur në 53 viktima. Rreth 50 persona të tjerë vazhdojnë të konsiderohen të zhdukur, ndërsa ekipet ukrainase të shpëtimit po punojnë për të pestën ditë mes rrënojave, nën kërcënimin e bombardimeve dhe dronëve rusë. Mes të vrarëve janë civilë, policë dhe pjesëtarë të shërbimeve të emergjencës.
KOMISHUVAKHA, UKRAINË – Numri i viktimave nga bombardimi rus i një shkolle nëntokësore, e cila përdorej si qendër për shpërndarjen e ndihmave humanitare në vendbanimin Komishuvakha, në rajonin juglindor ukrainas të Zaporizhias, ka arritur në 53 të vdekur, ndërsa dhjetëra persona të tjerë vazhdojnë të rezultojnë të zhdukur.
Bilanci i përditësuar u konfirmua të premten, më 6 nëntor, nga Mykhailo Semikin, drejtuesi në detyrë i Administratës Ushtarake Rajonale të Zaporizhias, katër ditë pas sulmit të kryer më 2 nëntor.
Sipas Shërbimit Shtetëror të Emergjencave të Ukrainës, ekipet e kërkim-shpëtimit kanë nxjerrë nga rrënojat trupat e 53 personave. Zëdhënësja e shërbimit në rajonin e Zaporizhias, Yuliia Barysheva, deklaroi se rreth 50 persona të tjerë vazhdojnë të konsiderohen të zhdukur.
Bilanci mbetet paraprak, pasi operacioni i kërkimit nuk ka përfunduar dhe identifikimi i viktimave vazhdon. Numri i personave të raportuar të zhdukur është ndryshuar disa herë gjatë ditëve të fundit, ndërsa autoritetet po përpiqen të përcaktojnë fatin e secilit prej tyre.
Sulmi konsiderohet një nga bombardimet më vdekjeprurëse kundër popullsisë civile në Ukrainë që nga fillimi i pushtimit rus në shkallë të gjerë, në shkurt të vitit 2022, dhe më vdekjeprurësi i raportuar në rajonin e Zaporizhias gjatë kësaj periudhe.
Rreth 100 persona prisnin ndihma humanitare kur filloi bombardimi
Ngjarja ndodhi të hënën, më 2 nëntor 2026, ndërmjet orës 10:00 dhe 11:00 të mëngjesit, sipas informacioneve të mbledhura nga transmetuesi publik ukrainas Suspilne.
Rreth 100 banorë të Komishuvakhas dhe fshatrave përreth ishin mbledhur pranë një shkolle nëntokësore për të marrë ndihma humanitare, përfshirë bukë dhe pako ushqimore.
Shpërndarja e ndihmave zhvillohej rregullisht në këtë objekt, i cili, për shkak të afërsisë me vijën e frontit, nuk përdorej më për mësim të zakonshëm.
Komishuvakha ndodhet rreth 15–17 kilometra nga zona e luftimeve, sipas raportimeve të mediave ukrainase dhe gazetës spanjolle El País.
Shkolla ishte ndërtuar si objekt nëntokësor, por më vonë ishte përshtatur për nevojat e komunitetit, duke funksionuar si qendër humanitare, pikë mbështetëse për banorët dhe vendstrehim.
Sipas Suspilne, mësimi me prani fizike kishte vazhduar vetëm për rreth dy muaj, përpara se nxënësit të kalonin në mësim në distancë për shkak të rreziqeve të luftës.
Pikërisht në kohën kur banorët po prisnin ndihmat, forcat ruse filluan bombardimin me bomba ajrore të drejtuara.
Bombardimi i parë dhe goditjet e përsëritura mbi strehimoren
Sipas autoriteteve ukrainase, sulmi u zhvillua në disa faza dhe përfshiu bomba ajrore me fuqi të madhe shkatërruese.
Goditjet e para shkaktuan viktima dhe të plagosur, ndërsa në vendngjarje mbërritën policë, ushtarë dhe pjesëtarë të shërbimeve të emergjencës.
Në përpjekje për t’u mbrojtur nga bombardimet, shumë prej banorëve kërkuan strehim në pjesën nëntokësore të shkollës.
Por sulmet vazhduan.
Sipas policisë ukrainase dhe raportimeve të mediave vendase, forcat ruse hodhën të paktën nëntë bomba ajrore të drejtuara, ndërsa disa prej goditjeve shënjestruan zonën ku ndodhej strehimorja.
Autoritetet ukrainase kanë raportuar përdorimin e bombave të tipit FAB-3000, me peshë nominale rreth tre tonë dhe me një ngarkesë shpërthyese jashtëzakonisht të madhe.
Këto bomba, kur pajisen me sisteme drejtimi, mund të lëshohen nga avionë në distanca të konsiderueshme prej objektivit, duke u mundësuar avionëve sulmues të qëndrojnë larg një pjese të sistemeve të mbrojtjes kundërajrore.
Fuqia e shpërthimeve shkaktoi shembjen e strukturave të strehimores, duke zënë nën rrënoja njerëzit që kishin hyrë aty për t’u mbrojtur.
Në një video të regjistruar nga kamera trupore e një polici, i cili më vonë humbi jetën gjatë sulmit, dëgjohet paralajmërimi për afrimin e një bombe tjetër, ndërsa njerëzit përpiqen të gjejnë mbrojtje.
Pamjet ilustrojnë situatën kaotike që pasoi goditjet e para dhe rrezikun me të cilin u përballën si civilët, ashtu edhe personeli që kishte mbërritur për t’i ndihmuar.
Autoritetet ukrainase e kanë përshkruar bombardimin si sulm të përsëritur ndaj një vendi ku ishin mbledhur civilë dhe ku më pas kishin mbërritur ekipet e shpëtimit.
Katër policë dhe dy pjesëtarë të emergjencave mes viktimave
Ndër personat që humbën jetën nga bombardimi janë katër policë dhe dy pjesëtarë të Shërbimit Shtetëror të Emergjencave të Ukrainës.
Sipas policisë rajonale dhe transmetuesit publik Suspilne, katër policët e vrarë janë:
- Mykhailo Buzhenko, major policie;
- Mykola Balanda, major policie;
- Mykhailo Romanov, kapiten policie;
- Dmytro Besiedin, kapiten policie.
Policët po ndihmonin banorët të hynin në strehimore kur objekti u godit nga bombardimet, sipas njoftimeve të autoriteteve ukrainase.
Dy pjesëtarët e shërbimeve të emergjencës që humbën jetën janë identifikuar si Denys Konovalenko dhe Oleksii Sushchevskyi.
Konovalenko ishte 44 vjeç dhe shërbente si komandant i një njësie të shpëtimit. Sipas raportimit të Suspilne, ai la pas bashkëshorten dhe dy fëmijë.
Mes viktimave civile janë identifikuar edhe disa persona të përfshirë drejtpërdrejt në funksionimin e institucioneve dhe shërbimeve humanitare lokale.
Njëra prej tyre është Nataliia Karapetian, bashkëshortja e drejtuesit të komunitetit të Komishuvakhas, Yurii Karapetian.
Gjithashtu ka humbur jetën Olha Tverdenko, drejtuese e zyrës lokale të Qendrës për Shërbime Administrative, e cila merrte pjesë rregullisht në organizimin dhe shpërndarjen e ndihmave për banorët.
Mes të vrarëve është edhe drejtuesja e shtabit humanitar, e identifikuar në raportimet lokale si Tetiana Ivanivna.
Në listën e viktimave të identifikuara nga mediat ukrainase përmendet edhe 74-vjeçarja Liubov Krasnova.
Identifikimi i viktimave të tjera vazhdon, ndërsa autoritetet nuk kanë publikuar ende një listë përfundimtare me të gjithë personat që humbën jetën.
Dita e pestë e kërkimeve: ekipet hyjnë me automjete të blinduara
Më 6 nëntor, operacioni i kërkim-shpëtimit hyri në ditën e pestë, në kushte jashtëzakonisht të vështira.
Sipas zëdhënëses së shërbimeve ukrainase të emergjencës, Yuliia Barysheva, në operacion janë angazhuar shpëtimtarë dhe njësi me qen kërkimi nga rajoni i Zaporizhias, si dhe ekipe të ardhura nga rajone të tjera.
Për shkak të kërcënimit të vazhdueshëm nga sulmet ruse, personeli transportohet drejt vendngjarjes me automjete të blinduara.
Bombardimet, prania e dronëve mbi zonë dhe rreziku i goditjeve të reja i detyrojnë ekipet të ndërpresin herë pas here punën.
Një tjetër vështirësi është sasia e madhe e pluhurit dhe materialeve të shembura, që pengojnë si shpëtimtarët, ashtu edhe qentë e trajnuar për kërkimin e personave.
Pjesëtarët e forcave ukrainase janë përpjekur të neutralizojnë dronët rusë që fluturojnë mbi zonën e operacionit.
Në videot e publikuara në rrjetet sociale shihen ushtarë dhe personel tjetër i sigurisë duke qëlluar drejt dronëve, ndërsa ekipet e emergjencës vazhdojnë punën mes rrënojave.
Të enjten, më 5 nëntor, presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky njoftoi se një person i raportuar më parë i zhdukur ishte gjetur i gjallë.
Ndërkohë, disa raportime ukrainase kanë bërë të ditur se janë lokalizuar të gjallë edhe persona që fillimisht ishin përfshirë në listat e të zhdukurve. Këto raste nuk nënkuptojnë domosdoshmërisht se të gjithë janë nxjerrë nga rrënojat.
Bilanci u rrit nga dita në ditë: nga 31 viktima në 53
Shkalla e shkatërrimit ka bërë që bilanci i viktimave të ndryshojë vazhdimisht gjatë pesë ditëve pas bombardimit.
Më 3 nëntor, autoritetet dhe mediat ukrainase raportuan 31 viktima, ndërsa dhjetëra persona të tjerë konsideroheshin të zhdukur.
Më 4 nëntor, presidenti Zelensky njoftoi se numri i personave të vrarë kishte arritur në 40.
Të enjten, më 5 nëntor, bilanci u rrit fillimisht në 42, ndërsa më vonë në 43 viktima.
Të premten, më 6 nëntor, Shërbimi Shtetëror i Emergjencave njoftoi se ekipet kishin nxjerrë edhe tetë trupa të tjerë nga rrënojat, duke e çuar bilancin e raportuar në atë moment në 50 të vdekur.
Pak më vonë, drejtuesi në detyrë i Administratës Ushtarake Rajonale të Zaporizhias, Mykhailo Semikin, konfirmoi 53 viktima.
Kjo shifër u publikua nga Reuters, Associated Press, Ukrinform, Interfax-Ukraine, Ukrainska Pravda, Kyiv Independent dhe media të tjera ukrainase.
Sa i përket personave të zhdukur, raportimet gjatë operacionit kanë përmendur shifra të ndryshme, nga mbi 30 deri në rreth 50 ose më shumë.
Në përditësimin e 6 nëntorit, Shërbimi Shtetëror i Emergjencave deklaroi se rreth 50 persona vazhdojnë të konsiderohen të zhdukur.
Megjithatë, kjo shifër duhet trajtuar si paraprake. Nuk është përcaktuar ende plotësisht se sa prej personave të raportuar të zhdukur ndodhen nën rrënoja, sa mund të jenë larguar nga zona dhe sa prej trupave të gjetur ende nuk janë identifikuar.
Rusia thotë se kishte në shënjestër njësi ushtarake ukrainase
Ndërsa autoritetet ukrainase e përshkruajnë bombardimin si sulm ndaj civilëve që po merrnin ndihma humanitare, Ministria ruse e Mbrojtjes ka paraqitur një version tjetër.
Sipas deklaratës së saj, objektiv i sulmeve ishin njësi ushtarake ukrainase në rrethinat e Komishuvakhas dhe dy vendbanimeve të tjera.
Moska ka pretenduar se gjatë operacionit janë vrarë deri në 25 ushtarë ukrainas.
Ky pretendim nuk është verifikuar në mënyrë të pavarur.
Nga ana tjetër, mediat ukrainase kanë dokumentuar praninë e civilëve, personelit humanitar, policëve dhe ekipeve të emergjencës në objektin e goditur.
Raportimet e Suspilne përfshijnë dëshmi të banorëve lokalë, identifikimin e viktimave dhe përshkrime të aktiviteteve humanitare që zhvilloheshin rregullisht në shkollë.
Në përputhje me të drejtën ndërkombëtare humanitare, palët ndërluftuese kanë detyrimin të dallojnë objektivat ushtarake nga civilët dhe objektet civile, si dhe të respektojnë parimet e proporcionalitetit dhe të masave paraprake gjatë sulmeve.
Përcaktimi përfundimtar i përgjegjësisë penale dhe i kualifikimit juridik të bombardimit kërkon hetim dhe vlerësim të provave.
Zelensky: Reagimi ndërkombëtar ndaj sulmit ka qenë minimal
Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky e ka dënuar ashpër bombardimin dhe ka kërkuar një reagim më të fuqishëm nga bashkësia ndërkombëtare.
“Për fat të keq, reagimi ndërkombëtar ndaj këtij sulmi të pakuptimtë ka qenë minimal”, deklaroi ai.
“Ky, ashtu si mijëra krime të tjera lufte të kryera nga Rusia kundër Ukrainës dhe popullit ukrainas, kërkon një përgjigje të fuqishme. E keqja gjithmonë përhapet më shumë kur mbetet e pandëshkuar”, shtoi presidenti ukrainas.
Zelensky theksoi gjithashtu nevojën urgjente që Ukraina të marrë mbështetje shtesë për mbrojtjen kundërajrore, në mënyrë që të mbrohen qytetet dhe komunitetet e saj nga bombardimet.
Më 5 nëntor, gjatë një takimi në Madrid me presidentin portugez António José Seguro, Zelensky e ngriti sërish çështjen e sulmit ndaj Komishuvakhas.
Ai falënderoi homologun portugez për ngushëllimet dhe njoftoi se operacionet e kërkim-shpëtimit vazhdonin për të katërtën ditë.
Presidenti ukrainas e ka cilësuar bombardimin si një tjetër provë se Rusia nuk dëshiron uljen e tensioneve dhe vendosjen e drejtësisë.
OKB-ja kishte dokumentuar edhe një sulm të mëparshëm gjatë shpërndarjes së ndihmave
Komishuvakha ishte goditur edhe më parë gjatë aktiviteteve humanitare.
Sipas një raportimi të El País, Organizata e Kombeve të Bashkuara kishte dokumentuar një sulm me dron më 15 qershor 2026, në një kohë kur po shpërndaheshin ndihma për popullsinë.
Nga ai sulm kishin mbetur të plagosur katër persona.
Ngjarja e 2 nëntorit tregon rrezikun e vazhdueshëm me të cilin përballen banorët e vendbanimeve pranë vijës së frontit, ku aktivitetet më të zakonshme të jetës, përfshirë marrjen e ushqimeve dhe ndihmave, zhvillohen nën kërcënimin e sulmeve ajrore.
Për shkak të afërsisë me pozicionet ruse, vendbanimet e rajonit të Zaporizhias janë veçanërisht të ekspozuara ndaj bombave të drejtuara dhe dronëve.
Sulmi ndodhi pas përfundimit të një armëpushimi humanitar në Kherson
Bombardimi i Komishuvakhas ndodhi vetëm disa orë pas përfundimit të një armëpushimi lokal në rajonin fqinj të Khersonit.
Sipas raportimit të El País, Ukraina dhe Rusia kishin arritur, me ndërmjetësimin e Shteteve të Bashkuara, një marrëveshje për ndërprerjen e përkohshme të sulmeve rreth qytetit të pushtuar Oleshki.
Qëllimi ishte dërgimi i ndihmave humanitare dhe evakuimi i qindra banorëve të mbetur të bllokuar, shumë prej të cilëve përballeshin me mungesa ushqimore.
Për gjashtë ditë, sulmet në atë zonë u ndërprenë, duke mundësuar zhvillimin e një operacioni humanitar.
Misioni u udhëhoq nga komisioneri ukrainas për të drejtat e njeriut, Dmytro Lubinets, dhe përfaqësuesja ruse për të drejtat e njeriut, Yana Lantratova.
Gjatë kësaj periudhe u shpërndanë ndihma humanitare dhe u evakuuan banorët që vendosën të largoheshin.
Megjithatë, përfundimi i armëpushimit lokal u pasua nga vazhdimi i sulmeve në zona të tjera të Ukrainës.
Sulme të tjera vdekjeprurëse në Dnipro, Zaporizhia dhe Chernihiv
Bombardimi i Komishuvakhas ndodhi në një periudhë sulmesh të intensifikuara ruse ndaj qyteteve dhe infrastrukturës ukrainase.
Më 29 tetor 2026, dy dronë me shtytje reaktive goditën stacionin hekurudhor të qytetit Dnipro, duke shkaktuar 15 viktima dhe të paktën 14 të plagosur, sipas raportimeve të cituara nga El País.
Po atë ditë, disa dronë goditën dy autobusë në qytetin e Zaporizhias, duke plagosur 13 persona.
Në Chernihiv, në veri të Ukrainës, një tjetër sulm në qendër të qytetit shkaktoi vdekjen e dy të rinjve 15-vjeçarë.
Këto ngjarje ilustrojnë rrezikun e vazhdueshëm për popullsinë civile ukrainase, më shumë se katër vjet e gjysmë pas fillimit të pushtimit rus në shkallë të gjerë.
Tri ditë zie në rajonin e Zaporizhias
Pas bombardimit të Komishuvakhas, autoritetet ukrainase shpallën tri ditë zie, më 3, 4 dhe 5 nëntor, në rajonin e Zaporizhias.
Ndërkohë, familjarët e personave të zhdukur kanë vazhduar të presin pranë zonës së shkatërruar, në përpjekje për të marrë informacione për fatin e të afërmve të tyre.
Reportazhet e Suspilne përshkruajnë banorë që presin lajme për familjarët, ndërsa ekipet e emergjencës nxjerrin trupat nga rrënojat.
Për disa familje, pritja ka përfunduar me konfirmimin e vdekjes së të afërmve. Për të tjera, pasiguria vazhdon.
Rreth 50 të zhdukur dhe një bilanc që mund të rritet
Deri në përditësimin e 6 nëntorit, 53 persona janë konfirmuar të vdekur, ndërsa rreth 50 të tjerë vazhdojnë të konsiderohen të zhdukur, sipas Shërbimit Shtetëror të Emergjencave të Ukrainës.
Operacioni i kërkim-shpëtimit vazhdon për të pestën ditë, megjithëse kërcënimi nga bombardimet dhe dronët rusë e bën punën jashtëzakonisht të rrezikshme.
Ende mbeten pa përgjigje disa çështje thelbësore: numri përfundimtar i viktimave, fati i personave të zhdukur, identifikimi i të gjithë trupave dhe sqarimi i plotë i rrethanave të sulmit.
Ndërsa vazhdojnë kërkimet, familjet e të zhdukurve presin përgjigje dhe autoritetet ukrainase kërkojnë përgjegjësi për bombardimin.
Sulmi ndaj shkollës së shndërruar në qendër humanitare në Komishuvakha është bërë një nga episodet më tragjike të luftës në Ukrainë, duke treguar pasojat shkatërruese që bombardimet ajrore mund të kenë mbi popullsinë që jeton pranë vijës së frontit.
(Burimet: Ukrinform, Associated Press, Suspilne, Interfax-Ukraine, Ukrainska Pravda, Kyiv Independent, The New Voice of Ukraine, RBC-Ukraine, Hromadske, El País, Shërbimi Shtetëror i Emergjencave i Ukrainës, Administrata Ushtarake Rajonale e Zaporizhias, Policia Kombëtare e Ukrainës, 2–6 nëntor 2026)
