Nga Céline Delbecque
Asnjë takim natën vonë në ndonjë kafene të panjohur, asnjë shkëmbim parash në dorë dhe aq më pak kontakte fizike me ndonjë ndërmjetës. Për Ninën*, gjithçka u zhvillua në internet, në anonimitetin që i ofronte ekrani i telefonit të saj.
E punësuar në një shërbim hetimor në jug të Francës, policja u përball disa muaj më parë me vështirësi të mëdha financiare. E dëshpëruar dhe pa asnjë kursim, ajo mendoi të fitonte para duke shitur qindra informacione që mund t’i konsultonte lehtësisht përmes pajisjes së saj NEO. Kjo pajisje i mundësonte, ndër të tjera, qasje në regjistrin e personave në kërkim (FPR), në sistemin e përpunimit të të dhënave për precedentët gjyqësorë (TAJ), si dhe në regjistrin e automjeteve (SIV).
Brenda shërbimeve policore, ky fenomen është i njohur. “Kisha dëgjuar më parë histori për kolegë që kontrollonin këto dosje për të afërmit ose për t’u bërë ndonjë nder, apo që i shisnin në rrjetet sociale”, rrëfen punonjësja e policisë për L’Express, në kushte anonimiteti. Çështja e saj është ende në fazën e hetimit gjyqësor.
Teksa shfletonte rrjetin social Snapchat, asaj i ndodhte jo rrallë të haste “shpallje të vogla” publike, ku persona të fshehur pas pseudonimeve u kërkonin punonjësve të forcave të rendit kopje të këtyre dosjeve. Policja pohon se nuk u kishte kushtuar kurrë vërtet rëndësi këtyre publikimeve, të cilat shpesh i dukeshin “të dyshimta dhe shumë të drejtpërdrejta”.
Kjo ndryshoi kur hasi një përdorues që pretendonte se kishte nevojë për informacione rreth automjeteve, për agjencinë e tij të specializuar në procedurat administrative të regjistrimit të tyre.
Për çdo dosje të konsultuar, ai i propozoi pagesë përmes një platforme elektronike.
“I kontrolloja këto dosje çdo ditë për shkak të punës. Mendova se këto kërkime do të humbnin mes gjithë të tjerave dhe se nuk ishte ndonjë gjë e jashtëzakonshme. Se pas kësaj nuk fshihej asgjë mafioze apo vërtet e rrezikshme”, shpjegon policja.
Në Snapchat dhe më pas në WhatsApp, kërkesat filluan të vinin njëra pas tjetrës. E mbingarkuar me kërkesa, e nxitur nga premtimi për para të lehta dhe nga bindja se nuk mund të zbulohej, Nina pranon se kishte konsultuar deri në “rreth tridhjetë dosje në ditë”, duke marrë “nga 10 deri në 150 euro për secilën”.
Në total, ajo thotë se kishte përfituar “disa dhjetëra mijëra euro” brenda pak muajsh.
Brenda disa javësh, natyra e kërkesave ndryshoi. Shumë shpejt, ndërmjetësi i saj kërkoi qasje në regjistrin e personave në kërkim (FPR) dhe në sistemin e të dhënave për precedentët gjyqësorë (TAJ), të cilët përmbajnë informacione jashtëzakonisht të hollësishme dhe të ndjeshme.
“I thashë se nuk doja që njerëzit të përfundonin në bagazhet e makinave. Ai më qetësoi duke më thënë se bëhej fjalë vetëm për gjetjen e ish-pronarëve të automjeteve, për nevojat e biznesit të tij. Mbylla sytë para rrezikut dhe i besova”, thotë ajo me një psherëtimë.
Me kalimin e javëve, disa identitete që duheshin “verifikuar” filluan të përsëriteshin vazhdimisht, ndërsa ndërmjetësi bëhej gjithnjë e më këmbëngulës.
Hetuesja nisi të dyshonte sërish dhe u përpoq gradualisht të shkëputej prej tij, duke u justifikuar me pushimet vjetore, defektet e programeve kompjuterike ose vështirësitë për t’u lidhur me pajisjen e saj NEO.
Pikërisht kur këto shkëmbime po rralloheshin, ajo u arrestua. Hetues të specializuar kishin arritur të identifikonin profilin e saj dhe e vendosën në ndalim policor, ku e informuan për pasojat e shumta të veprimeve të saj.
Informacionet që ajo kishte konsultuar dyshohet se ishin rishitur për shuma shumë më të mëdha te rrjetet e krimit të organizuar dhe se ishin përdorur për vjedhje automjetesh dhe tentativa rrëmbimi. Ato dyshohet gjithashtu se kishin ndikuar në hetime të rëndësishme gjyqësore në Francë dhe jashtë saj.
“E kuptova se e kisha nënvlerësuar rrezikun. Situata më doli jashtë kontrollit”, rrëfen Nina, e cila dëshiron ta bëjë publike historinë e saj për t’i paralajmëruar kolegët “që të mos hedhin kurrë hapin e parë në këtë rreth vicioz”.
Pas disa muajsh paraburgim, ajo u lirua nën mbikëqyrje gjyqësore, në pritje të gjykimit penal dhe të një mase disiplinore administrative.
“E di mirë se në Snapchat vazhdojnë të qarkullojnë shpallje të tilla. Mos e bëni. Do t’ju kthehet kundër”, paralajmëron ajo.
Rrezik “sistemik”?
Nina nuk është e vetmja që i është dorëzuar tundimit.
Në vitin 2025, Inspektorati i Përgjithshëm i Policisë Kombëtare franceze (IGPN) u ngarkua me 235 çështje që lidheshin me shkelje të integritetit profesional, prej të cilave 136 kishin të bënin me qasje të paautorizuar në bazat e të dhënave. Kjo përbën një rritje prej më shumë se 80 për qind të këtyre shkeljeve krahasuar me vitin 2024.
Në raport me 150.000 punonjësit që shërbejnë aktualisht në Policinë Kombëtare, këto shifra duhen parë në kontekst.
Megjithatë, fenomeni përbën “rrezikun kryesor me të cilin përballet administrata” dhe mund të shndërrohet në “rrezik sistemik”, sipas drejtorit të IGPN-së, Stéphane Hardouin, i cili prezantoi raportin vjetor më 23 shtator.
Gjatë vitit 2025, inspektorati që mbikëqyr policinë u ngarkua gjithashtu me 117 raste të shkeljes së sekretit profesional, një rritje prej 25 për qind krahasuar me vitin 2024, si dhe me 88 raste të tjera korrupsioni, 33 për qind më shumë. Disa çështje mund të përfshijnë njëkohësisht disa prej këtyre kualifikimeve penale.
Rritja e këtyre shifrave shpjegohet, ndër të tjera, me zbulimin më të gjerë të rasteve dhe ndërgjegjësimin më të madh të punonjësve në terren, por edhe me një fenomen korrupsioni të lehtësuar nga rrjetet sociale, ku dhjetëra llogari ofrojnë të lidhin punonjësit e institucioneve me autorët e veprave penale.
“Emri yt është në shënjestër? Kontrollo, vepro dhe fli i qetë”, thuhet, për shembull, në një publikim në Snapchat që L’Express ka mundur ta shohë.
Ngjyra të ndezura, imazhe të krijuara me inteligjencë artificiale dhe slogane tërheqëse: “Emri yt është e ardhmja jote, sigurohu që të jetë i pastër”; “Mjaft me bastisje të papritura në orën 6 të mëngjesit, vepro para se të jetë vonë”…
Reklama mund të dukej sikur ishte hartuar nga konsulentë marketingu.
Ajo ngjall interesin e pjesëtarëve të krimit të organizuar, të cilët janë “të përqendruar te dëshira për të ditur nëse kundër tyre po zhvillohen hetime, drejtpërdrejt ose tërthorazi”, shpjegon Patrice Demoly, drejtues i Delegacionit Kombëtar Kundër Korrupsionit (DNAC).
Kjo strukturë u krijua më 1 shtator 2025, në kuadër të IGPN-së, për të hetuar posaçërisht këtë lloj shkeljeje, pasojat e së cilës ndonjëherë mund të jenë jashtëzakonisht të rënda.
Dhe jo pa arsye. Sipas Patrice Demoly, hetime të rëndësishme tashmë dyshohet se janë dëmtuar nga informacione të siguruara në mënyrë të paligjshme. Madje, përmes adresave të marra në mënyrë të paautorizuar, janë organizuar edhe larje hesapesh ndërmjet grupeve kriminale.
“Përballë këtij realiteti, duhet të veprojmë paraprakisht”, këmbëngul ai.
Prej një viti, projekti Scaf — shkurtesë për “Mbikëqyrja dhe kontrolli i qasjes në bazat e të dhënave” — i mundëson DNAC-së të përdorë algoritme të ndryshme për të identifikuar më me saktësi kërkimet e pazakonta të kryera nga policët në të gjithë Francën.
Analiza mbështetet në numrin e dosjeve të konsultuara, gjeolokacionin e punonjësve dhe shërbimet ku ata janë të caktuar.
Sipas IGPN-së, këto programe kanë mundësuar tashmë hapjen e “rreth dymbëdhjetë hetimeve” për raste që më parë mund të kishin kaluar pa u zbuluar.
I tillë është rasti i një polici nga Rouen, ndaj të cilit u ngritën akuza zyrtare në qershor të këtij viti. Ai dyshohet se kishte konsultuar dhe transmetuar rreth 2.500 dosje, si dhe kishte kryer më shumë se 700 procedura për heqjen e masave të bllokimit të automjeteve gjatë disa muajve, në këmbim të disa mijëra eurove.
“Ky mjet mundëson identifikimin e anomalive statistikore në konsultimet e të dhënave, dhe pikërisht kjo ndodhi në rastin e tij”, shpjegon për L’Express prokurori i Republikës në Rouen, Sébastien Gallois.
Ai kujton gjithashtu se “mbi këtë punonjës rëndonin tashmë dyshime, pasi xhandarët kishin konstatuar se ai kishte kryer heqje të dyshimta të masave të bllokimit të automjeteve”.
Hetuesit arritën gjithashtu të identifikonin një grua që dyshohet se kishte porositur këto veprime, e cila jeton në rajonin e Lyonit dhe është “mjaft e njohur” për autoritetet e Rouenit.
Sipas prokurorisë, të gjitha komunikimet dyshohet se ishin zhvilluar përmes rrjeteve sociale, sërish pa ndërmjetës fizikë.
Në pritje të gjykimit, punonjësi i policisë është vendosur nën mbikëqyrje gjyqësore.
Korrupsioni përmes lidhjeve personale
Përtej kontakteve të krijuara në internet për qëllime thjesht fitimprurëse, hetuesit kanë konstatuar edhe forma të tjera korrupsioni, ndër të cilat spikasin shkeljet e integritetit profesional të ashtuquajtura “emocionale ose sentimentale”.
Këto çështje përfshijnë punonjës që pranojnë se kanë dashur “t’u bëjnë një nder” të afërmve, kolegëve, banorëve të lagjes së tyre ose pjesëtarëve të komunitetit të tyre.
Për shembull, IGPN përmend rastin e një polici ndihmës, i cili i kishte zbuluar një “shoqeje të rinisë”, të ndaluar nga policia, identitetin e tre personave të tjerë të përfshirë në çështjen që lidhej me të.
Një tjetër punonjës kishte pranuar gjatë marrjes në pyetje se e kishte përgjuar ish-partneren e tij nga xhelozia, duke konsultuar bazat e të dhënave për të “identifikuar dhe lokalizuar partnerin e saj të ri”.
Në disa raste të këtij korrupsioni të bazuar në lidhjet personale, hetimet nuk arrijnë të zbulojnë ndonjë pagesë të drejtpërdrejtë.
“Ka dosje ku punonjësit thonë se thjesht i kanë bërë dikujt një nder, ndonjëherë në këmbim të një dreke ose darke në restorant”, shpjegon Jean-Baptiste Cances, drejtues i delegacionit të IGPN-së në Marsejë.
Megjithatë, rrezikshmëria e disa personave që korruptojnë punonjësit nuk ka më nevojë të dëshmohet.
Sipas hetuesit, në këto dosje shfaqen herë pas here individë të njohur për përkatësinë e tyre ose për lidhjet me anëtarë të organizatës kriminale DZ Mafia.
“Ka ndodhur që informacionet në fjalë të kenë mundësuar lokalizimin e dikujt, dhe jo gjithmonë me qëllimet më të mira”, thekson ai.
*Emri është ndryshuar.
